Προς ποιον πέφτεις όταν πάψεις να κρατιέσαι;

Κάποιοι λένε ότι, όταν κάτι σε πονάει, δεν κάνει να το συζητάς, και, ναι, είναι βάναυσο να το συζητάς, να το αναλύεις, να προσπαθείς να το καταλάβεις, έτσι έκανα και εγώ με Εκείνη, στην αρχή νόμιζα ότι την κατάλαβα, και Εκείνη συνηγορούσε, ναι, πράγματι την κατάλαβα, και μάλιστα μόνο εγώ την κατάλαβα, και μετά, τελικά άλλαξε γνώμη, δεν την κατάλαβα, και μετά πολλά συνέβησαν, που δεν έχουν τελικά και τόση σημασία, δεν το ήξερα τότε, το ξέρω τώρα, τελικά πολύ λίγα πράγματα έχουν σημασία, ξυπνάμε και κοιμόμαστε με πολλά ερωτηματικά, ενώ, τελικά, σχεδόν κανένα δεν έχει σημασία, τώρα το βλέπω, μόνο λίγα πράγματα έχουν σημασία, και όσα έχουν όντως αυτό το πράγμα, δηλαδή σημασία, δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια, αυτό έχει σημασία, όμως, σήμερα αποφασίζω ότι σταματάω να τους ακούω και επιλέγω να θυμάμαι, και, αφού επιλέγω να θυμάμαι, τώρα θυμάμαι, θυμάμαι καλά, ότι κάποτε υπήρξε εκείνο το καλοκαίρι που ήταν το τελευταίο καλοκαίρι, και αυτό δεν ήταν μυστικό, το ξέραμε όταν ξεκίνησε αυτό, δηλαδή εκείνο το καλοκαίρι, ότι δεν επρόκειτο για ένα από αυτά τα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας που ξεκινάνε γεμάτα υποσχέσεις για ωραίες εικόνες και επαναλήψεις πεύκων, όχι, σίγουρα όχι, αυτό ήταν ένα άλλο είδος καλοκαιριού, για το οποίο δεν ξέραμε πολλά τότε, αλλά μάθαμε, συνήθως έχει πλάκα να μαθαίνεις νέα πράγματα, αλλά αυτό το νέο πράγμα ήταν φριχτό πράγμα να το μάθεις, και, δυστυχώς, εμάς κανείς δεν μας ρώτησε αν θέλουμε να το μάθουμε, απλώς μας το πέταξαν στο κεφάλι και μας είπαν….

Από τον Δημοσθένη Κόλλια

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Βαρύτητες [2026]

The post Βαρύτητες [2026] appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Το παρόν βιβλίο είναι μια πνευματική βιωματική αναζήτηση αναφορικά με θεμελιώδη ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπο και κυρίως το αν υφίσταται προορισμός του. Εφόσον ο αναγνώστης αποδέχεται την ύπαρξη προορισμού τότε θα εισάγει στον προβληματισμό του την έννοια και πιθανή ύπαρξη της ψυχής. Τέτοια θεμελιώδη φιλοσοφικά ερωτήματα η τρέχουσα επιστήμη αδυνατεί να κατανοήσει. Είναι τόσο ανακριβές όσο και πλάνο να επιχειρηθούν να προσεγγιστούν με αυστηρούς επιστημονικούς όρους. Άλλωστε αν και εφόσον υπάρχει ψυχή τότε η όποια κατανόηση της δεν είναι απαραίτητο να λάβει χώρα με γνώμονα αυστηρά την πειραματική επιστήμη. Ίσως απαιτούνται και άλλοι ατραποί προσέγγισης με έμφαση το βίωμα και την ενσυναίσθηση. Προς τούτο παρατίθενται 20 άρθρα που ενίοτε χρησιμοποιούν δεδομένα από την Βιολογία, την Φυσική και την Ψυχολογία.

Προκειμένου όμως να υπερθεματιστεί η βιωματική προσέγγιση, μεταξύ των άρθρων παρατίθενται 20 ποιήματα. Αν η περιέργεια αποτελεί τον εφαλτήριο μοχλό που ώθησε την ανθρωπότητα στις θαυμαστές επιστημονικές ανακαλύψεις της, η φαντασία αποτελεί τον έτερο θεμέλιο λίθο «εγκαθίδρυσης του ανθρώπου». Με την τέχνη – στο δε παρόν βιβλίο με την ποίηση – ο άνθρωπος αποδρά από τον περιορισμό των 5 αισθήσεων του, ενίοτε επιχειρεί ένα φαινομενικά «άλμα στο παράλογο», δύναται τότε να ανακαλύψει την ολότητα της φύσης και ίσως να διαισθανθεί τον όποιον πιθανό προορισμό του.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Πρόλογος
• Θλίψη και προσδοκία
• De profundis
• «Αγωνιστική αφύπνιση»!
• «Συναισθηματική αφύπνιση»…
• Βιοϊατρικές επιστήμες: θα φέρουν την επανάσταση στον 21ο αιώνα;
• Από την βιολογία της γήρανσης στην κατανόηση της ζωής
• Κλωνοποίηση: θεραπευτική πανάκεια ή το άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας;
• Υπάρχει το ελιξίριο της αιώνιας νεότητας;
• Τα κύτταρα αυτοκτονούν;
• Το ανέφικτο της αθανασίας
• Ο άνθρωπος επινοεί τον άνθρωπο
• Υφίσταται ελεύθερη βούληση;
• Αναζητώ
• Γνώθι σαυτόν
• Ερωτήματα και προβληματισμοί περί της αθανασίας της ψυχής
• Επιχειρώντας την κατανόηση του άρρητου
• Οδεύοντας προς το παγκόσμιο είναι
• Η ζωή ως ένα όνειρο
• Η ανιδιοτελής αγάπη και ο απολεσθείς λόγος
• Περί έρωτος ή αναζήτησης της μονάδας
• Καταληκτικά σχόλια
• … και εμβόλιμα 20 ποιήματα

Αυτό που σπαρταρά μέσα μου. Από τον Στάθη Γκόνο

The post Αυτό που σπαρταρά μέσα μου appeared first on Εκδόσεις Αρμός.