Ένα για κάθε μέρα

Τὸ σημαντικὸ εἶναι νὰ διατηροῦμε

τὸ μυαλό μας φευγάτο,
μὲς στὸν κόσμο τῆς πραγματικῆς ἀντίληψης
κι ἐπιστρέφοντας
στὸν κόσμο τῆς καθημερινῆς μας ἐμπειρίας,
ἐκεῖ μέσα,
νὰ ἀναζητᾶμε τὴν ἀλήθεια τῆς ὀμορφιᾶς.
Ἄσχετα μὲ τὸ τί μπορεῖ νὰ κάνουμε κάθε στιγμή,
δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε πὼς τὸ κάθε τὶ ἔχει
ἄμεση σχέση
μὲ τὸν αἰώνιο ἑαυτό μας,
ποὺ εἶναι ἡ ποίηση.

Matsuo Bashō (1644 -1694)

Χαϊκοὺ εἶναι ἡ στιγμὴ
ποὺ δὲν εἶναι στιγμὴ
Εἶναι τὸ λίγο ποὺ δὲν εἶναι λίγο
Εἶναι τὸ λίγο ποὺ δὲν ὑπάρχει περισσότερο

Τάσος Ἀριστοτέλους

Ένα βιβλίο του π. Γεννάδιου Δεμερτζή

Εἰκαστικὸ ἐξωφύλλου:
Kōho Shoda (c. 1871 – c. 1946)
Canal in Moonlight

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ημεροδρόμιο

The post Ημεροδρόμιο appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Πολιτικές Θεολογίες αντίστασης και ελπίδας για την κοινωνία, τον πολιτισμό, τη δικαιοσύνη και τη συγχώρηση

Τι μπορεί να πει η θεολογία για τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου και της κοινωνίας, για την οικονομική κρίση, την προσφυγιά, την πανδημία, την έμφυλη βία, τον πόλεμο και τις πολλαπλές μορφές επισφάλειας της ζωής;

Οι μελέτες του τόμου αποτελούν παρεμβάσεις σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές και απόπειρες άρθρωσης ενός θεολογικού λόγου που περιλαμβάνει την ανθρώπινη εμπειρία. Αφετηρία τους είναι το τραύμα ως ατομική πληγή και ως κοινωνική, πολιτική, οικονομική, έμφυλη και πολιτισμική πραγματικότητα, η οποία παράγεται και βιώνεται με άνισο τρόπο στις σχέσεις εξουσίας.

Με κριτική, φεμινιστική και διαθεματική οπτική, το βιβλίο διερευνά πώς η θρησκεία μπορεί να νομιμοποιεί την κυριαρχία, αλλά και να γίνεται δύναμη αντίστασης και κοινωνικού μετασχηματισμού. Η πολιτική και φεμινιστική θεολογία συνομιλεί εδώ με τις κριτικές θεωρίες, τον μαρξισμό, την ψυχανάλυση, την κοινωνιολογία, τη βιοπολιτική, τις σπουδές φύλου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Παράλληλα, η λογοτεχνία, η ποίηση, ο κινηματογράφος, το θέατρο και οι επιτελεστικές τέχνες αναγνωρίζονται ως τόποι πνευματικού και θεολογικού στοχασμού. Τα κείμενα, αφορμώμενα μεταξύ πολλών άλλων, από τον Terry Eagleton και τον Lacan έως τη Margaret Atwood, τις Pussy Riot, την ταινία Dogville και το μυθιστόρημα του Graham Greene το Τέλος μιας σχέσης, διαπραγματεύονται ζητήματα ακανθώδη που αφορούν τη βία, την πίστη, την επιθυμία, την αμφιβολία και τη συγχώρηση.

Οι μελέτες αναζητούν μια θεολογία που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, πενθεί για την αμαρτία χωρίς να παραιτείται, αντιστέκεται χωρίς να αναπαράγει τη βία, αποδίδει δικαιοσύνη χωρίς να εξοντώνει και προσπαθεί να συγχωρεί χωρίς να αποκρύπτει την αδικία.

Από την Αθανασοπούλου-Κυπρίου Σπυριδούλα

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Hilma af Klint,
Group X, No. 2, Altarpiece, 1915

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Εν αρχή ην το τραύμα

The post Εν αρχή ην το τραύμα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Όψεις ενός ανορθολογικού πνεύματος

«…Μετακινούμενοι οι συγγραφείς σε ό,τι ιστορικά θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ακραιφνής Βυζαντινός Πολιτισμός προοδεύουν την σκέψη τους με έναν οιονεί μεταμοντέρνο αφηγηματικό υφολογικό τρόπο σε ορισμένες εκτιμήσεις, διά των οποίων επιχειρούν να αναδείξουν την δυναμοκρατική λειτουργία τής εμμένειας ως όρου δυνατότητας για ολιστική κατανόηση του υπαρκτού και του μετα-υπαρκτού. Έτσι, επιχειρούν να μην εκφύγουν από την στέρεη κλίμακα του πραγματολογικού και να μην υποπέσουν στα θέλγητρα του ιδεαλισμού, τολμώντας μάλιστα ορισμένες ακροβασίες οι οποίες αντιπροσωπεύουν κυρίως την οικεία τους ερμηνευτική στρατηγική…».

Απόσπασμα από τον Πρόλογο

Πρόλογος- Χρήστος Αθαν. Τερέζης

Περιεχόμενα

• Πρόλογος
• Μέρος Α΄ : Λόγος Προοιμιακός
• Μέρος Β΄: Εκφάνσεις του Βυζαντινού Πολιτισμού
• Ενότητα Α΄: Δυτικότροπες αποσχίσεις
• Ενότητα Β΄: Όροι δυστοπίας στο Βυζάντιο
• Μέρος Γ΄: Προς έναν ψυκτικό θάλαμο
• Ενότητα Α΄: Ερωτήματα περί των όψεων της αρχαιοελληνικής διάσωσης στο Βυζάντιο
• Ενότητα Β΄: Όροι συγκρότησης της Χριστιανικής Φιλοσοφίας
• Ενότητα Γ΄: Ανιχνεύοντας τον μηδενισμό της Ανατολής
• Μέρος Δ΄: Ο θεολογικός λόγος ως το θεμέλιο του Βυζαντινού Πολιτισμού
• Ενότητα Α΄: Από την φυσική στην μεταφυσική εμμένεια
• Ενότητα Β΄: Το αεί σχοινοβατείν ως όρος της Θεολογίας της Ιστορίας
• Επίλογος
• Βιβλιογραφία

Από τους Μαντζανάρης Δ. Κωνσταντίνος– Λυδία Πετρίδου

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Χριστιανική φιλοσοφία και Βυζάντιο

The post Χριστιανική φιλοσοφία και Βυζάντιο appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Η διαλογικότητα, τα συναισθήματα, οι συνηχήσεις και η ηθική στην θεραπευτική σχέση.

Η γραμματική του αναστοχασμού απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, εκπαιδευόμενους και αναγνώστες που ενδιαφέρονται για την ψυχοθεραπεία ως σύνθετη ανθρώπινη και σχεσιακή εμπειρία. Διερευνά τον αναστοχασμό ως δρόμο σύνδεσης με τον εαυτό, τον άλλον, το σώμα και το συναίσθημα, αλλά και ως πρακτική χειραφέτησης από τους κυρίαρχους λόγους που καθορίζουν ποιοι τρόποι ύπαρξης αναγνωρίζονται και ποιοι αποκλείονται.

Υποστηρίζει επίσης μια πολιτική θέση: η ψυχοθεραπεία ως πράξη δεν είναι ουδέτερη, καθώς ασκείται μέσα σε ένα σύστημα που «ιατρικοποιεί» την ανθρώπινη εμπειρία, αποσυνδέοντας την ψυχική δυσφορία από τις κοινωνικές, ιστορικές και πολιτικές της συνθήκες.

Η αναστοχαστική πράξη αντιστέκεται σε αυτή την αποσύνδεση και συνδέει την ατομική απελευθέρωση με τη συλλογική χειραφέτηση.

Ο αναστοχασμός έχει τη δύναμη να απελευθερώνει –έστω εν μέρει– από τα δεσμά της κυρίαρχης αφήγησης, αποκαλύπτοντας νέες δυνατότητες και εναλλακτικές ιστορίες για ελευσόμενα και απρόβλεπτα μέλλοντα. Σε αυτό το ταξίδι, ο θεραπευτής δεν θα πάψει ποτέ να είναι ένας συν-οδοιπόρος στην αναζήτηση των απαντήσεων που επιθυμεί ο θεραπευόμενος, προκειμένου να ανακουφιστεί από την αγωνία και τον ανθρώπινο πόνο που προκαλεί η απώλεια ανθρώπων, ζώων, αντικειμένων, προσδοκιών και επιθυμιών. […]

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι –και δεν οφείλει να είναι– πάντα αποτελεσματική. Μπορεί να είναι παρηγορητική, ανακουφιστική ή ακόμα και ένα τοπίο που χωρά και αντέχει τη δυσκολία των ανθρώπων να αλλάξουν.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου

Υπάρχουν βιβλία που δεν ακολουθούν μια γραμμική πορεία· ξεδιπλώνονται σαν τοπία σκέψης και βιώματος, όπου ο/η αναγνώστης/αναγνώστρια περιπλανιέται, επιστρέφει, ξαναβλέπει και ανακαλύπτει. Δεν επιδιώκουν να ολοκληρωθούν, αλλά να συνομιλήσουν και να συναντηθούν μαζί του/της. Διαστέλλονται και συστέλλονται με κάθε ανάγνωση, σαν ζωντανοί οργανισμοί που αναπνέουν στον ρυθμό της σχέσης που εγκαθιδρύουν με αυτόν/αυτή/αυτό που τα διαβάζει. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και αυτό που κρατάτε στα χέρια σας.

Πρόκειται για ένα έργο που δεν επιδιώκει να διδάξει «τι» είναι ο αναστοχασμός, αλλά ενδιαφέρεται να προσκαλέσει τον/την αναγνώστη/αναγνώστρια, είτε ανήκει στον χώρο της ψυχικής υγείας είτε όχι, στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ο αναστοχασμός μπορεί, ως δυνητική πιθανότητα, να καταφέρει να υπάρξει. Μια πρόσκληση στην αβεβαιότητα, μια παρότρυνση προς την περιπλάνηση σε πιθανά σημεία συνάντησης, έντασης, αποκλίσεων και αναπάντεχων –ωστόσο θεμιτών– αποκαλύψεων.

Με τρόπο ταυτόχρονα ευαίσθητο και στοχαστικό, το βιβλίο υφαίνει ένα πολύπτυχο και αενάως μεταβαλλόμενο πεδίο, όπου ο ψυχοθεραπευτικός λόγος διαλέγεται και επαναπροσδιορίζεται μέσα από τη συνάντησή του με τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία, τη σωματικότητα, τις ηθικές αποχρώσεις και τις κοινωνικοπολιτισμικές προεκτάσεις της πρακτικής, παραμένοντας ανοιχτός στη ροή, τη μεταμόρφωση και την πολλαπλότητα των φωνών, των παύσεων και των σιωπών που τον συγκροτούν ενώ συνομιλούν μαζί του.

Κάθε κεφάλαιό του αρθρώνει έναν διακριτό τρόπο προσέγγισης της αναστοχαστικής πράξης. Από την πολυφωνία του εαυτού στη θεραπευτική σχέση και την αναγνώριση των ταλαντώσεών του, έως τη στροφή προς την ενσώματη, συναισθηματική, ηθική ή/και κριτική του διάσταση, το βιβλίο διατρέχει τοπία της εμπειρίας που κάποτε –ίσως συχνά– παραμένουν στο περιθώριο.

Αναδεικνύει το «άβολο», την αμφισημία, τα θραύσματα και τα αναγνωρίζει όχι ως εμπόδια, αλλά ως πολύτιμα υλικά μιας βαθύτερης και ουσιαστικής κατανόησης. Στη διαδρομή του/της, ο/η αναγνώστης/αναγνώστρια συναντά θεωρητικές οπτικές, πρακτικές εφαρμογές, αλλά και αναστοχαστικά ερωτήματα που επιχειρούν να ενεργοποιήσουν εσωτερικές μετατοπίσεις.

Πιο συγκεκριμένα, ως προς τα κεφάλαια που απαρτίζουν το βιβλίο: το πρώτο, «Ταλαντώσεις του πολυφωνικού εαυτού στο διαλογικό φάσμα», ανοίγει τον δρόμο για μια βαθύτερη κατανόηση του πολυφωνικού εαυτού στη συνάντηση με την ετερότητα. Προσφέρει αναστοχαστικά εργαλεία που βοηθούν τον/τη θεραπευτή/θεραπεύτρια να κινηθεί πέρα από τα διπολικά σχήματα και να ανακαλύψει νέες, ζωντανές εκδοχές της ταυτότητάς του/της μέσα στη θεραπευτική σχέση.

Ένα βιβλίο του Ηλία Γκότση

e-mail: ilgotsis@gmail.com
facebook: https://www.facebook.com/ilgotsis
https://www.facebook.com/profile.php?id=100023189621823

Η γραμματική του αναστοχασμού

The post Η γραμματική του αναστοχασμού appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Στον διάλογο μεταξύ τού Κυρίου και τής Σαμαρείτιδος κατατίθεται μια καίρια υπόδειξη Αυτού προς αυτήν και δι αυτής εις όλους εμάς : «ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.» (Ιω. 4,23-24).

Η λατρεία τής Θεότητος συντελείται εν Πνεύματι. Εκείνο είναι το οποίο δεικνύει τον Υιό (δίδει μαρτυρία περί τού Υιού) ο οποίος το πέμπει (προσοχή : δεν το εκπορεύει) συμφώνως προς το Ιω.15,26 «ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ», και ο οποίος είναι η (ενυπόστατη) αλήθεια συμφώνως προς το λόγιον στο Ιω.14,6 «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ».

Ο δε Υιός είναι η πύλη, η θύρα ( «ἐγώ εἰμι ἡ θύρα» Ιω.10,9) η οποία οδηγεί στον Πατέρα, αφού άλλωστε είναι ο Ίδιος που αποκαλύπτει ότι «ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα» (Ιω.14,9). Και είναι το Πνεύμα τής αληθείας εκείνο το οποίο δεικνύει την αλήθεια που είναι ο Υιός και ενεργεί να Τον βλέπουν, συμφώνως προς το ανωτέρω ευαγγελικό χωρίο, οι άνθρωποι, έτσι ώστε δι’ Αυτού, τού Υιού δηλονότι, να θεωρούν τον Πατέρα.

Σ’ αυτό το τριαδολογικό σχήμα, όπου η πνευματολογία παραπέμπει στη χριστολογία και η χριστολογία παραπέμπει στη θέα τού Πατρός, έγκειται η σωτηρία ημών, δηλαδή η μετοχή μας, κατά Χάρη, στον τρόπο τής εν αγάπη αλληλοπεριχώρησης των τριαδικών προσώπων. Με άλλα λόγια, με την πνευματολογία η οποία παραπέμπει στη χριστολογία με την τελευταία να οδηγεί στη θεωρία τού Πατρός έχουμε ενώπιών μας το σχήμα τής ορθοδόξου σωτηριολογίας.

Ένα βιβλίο του Αρχιμανδρίτου π. Γαβριήλ Νικηφορίδη
Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Κουραμάδων, Κέρκυρας

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

• Από το βίο του Α. Συμεών τού Νέου Θεολόγου, φορητή εικόνα ιδιωτικής συλλογής, έργο: Σπυρίδωνος Καρδαμάκη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο εκκλησιολογικός και μυστηριακός χαρακτήρας της εν τω Αγίω Πνεύματι τελειώσεως του Ανθρώπου

The post Ο εκκλησιολογικός και μυστηριακός χαρακτήρας της εν τω Αγίω Πνεύματι τελειώσεως του Ανθρώπου appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ένα μοναδικό κουτί που ο ίδιος ζωγραφίζει. Το καθένα ξεχωριστά και με εντελώς διαφορετικό σχέδιο ώστε κανένα να μην είναι ίδιο με κάποιο άλλο!

Μέσα στο κουτί αυτό μπαίνουν τα 8 βιβλία της σειράς Πίνοντας Καφέ δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία ανάγνωσης.

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

✨ Ισχύει για περιορισμένο διάστημα 

Ένα δώρο με ψυχή, αισθητική και λόγο, στα χέρια ανθρώπων που αγαπούν τις ιστορίες αλλά και τις ιδέες που συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στην εξέλιξη της ανθρώπινης γνώσης, όσο και στην εμβάθυνση του νοήματος της ζωής.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πακέτο προσφοράς 8 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας

The post Πακέτο προσφοράς 8 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Θανάσης Λάλας υπογράφει – κυριολεκτικά – ένα συλλεκτικό δώρο.

Ένα μοναδικό κουτί που ο ίδιος ζωγραφίζει. Το καθένα ξεχωριστά και με εντελώς διαφορετικό σχέδιο ώστε κανένα να μην είναι ίδιο με κάποιο άλλο! Μέσα στο κουτί αυτό μπαίνουν 6 από τα βιβλία της σειράς Πίνοντας Καφέ μαζί με δύο ακόμη τίτλους- δώρο έκπληξη, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία ανάγνωσης.

✨ Ισχύει για περιορισμένο διάστημα 

Ένα δώρο με ψυχή, αισθητική και λόγο, στα χέρια ανθρώπων που αγαπούν τις ιστορίες αλλά και τις ιδέες που συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στην εξέλιξη της ανθρώπινης γνώσης, όσο και στην εμβάθυνση του νοήματος της ζωής.

Κατά την ηλεκτρονική παραγγελία σας, γράψτε μας στα σχόλια ποια 6 βιβλία της σειράς επιθυμείτε.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πακέτο προσφοράς 6 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας

The post Πακέτο προσφοράς 6 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Άνθρωπος σε θήκη
• Τα Φραγκοστάφυλα
• Περί έρωτα

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους.

Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η μη χθαμαλή λογοτεχνία θέτει τον αναγνώστη ενώπιον της μείζονος υπαρξιακής απορίας: ποιο είναι το νόημα της ζωής· πότε αληθεύει ο άνθρωπος και πότε δικαιώνεται η κοινωνία; Προβάλλοντας ενώπιον της ελευθερίας του αναγνώστη διάφορες κοσμοερμηνείες, η λογοτεχνία τον καλεί να επιλέξει τη δική του σχέση με τον Θεό, τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση. Πράγμα
που συνεπάγεται συγκεκριμένη νοηματοδότηση κάθε έκφανσης του βίου.

Στα πρόσωπα των ηρώων της, η λογοτεχνία δείχνει πώς συγκεκριμένοι άνθρωποι, σε συγκεκριμένες ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, ιεραρχούν τις ανάγκες τους, ονοματίζουν πρώτα και δεύτερα, κρίνουν για τι αξίζει κάποιος να ζει και για τι αξίζει να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του. Ως εκ τούτου, παρακινεί τον αναγνώστη να κατανοήσει τα κίνητρα και τη συμπεριφορά του εκάστοτε ήρωα, να συνειδητοποιήσει τα διλήμματα στα οποία βρέθηκε, να αξιολογήσει τον πνευματικό του προσανατολισμό, να στοχαστεί τι ο ίδιος θα έπραττε στη θέση του.

Αναδεικνύοντας τα διαχρονικά αινίγματα, η λογοτεχνία τον προτρέπει να αναλάβει την ανέκπτωτη και μη εκχωρήσιμη ευθύνη του για τα συμβαίνοντα στον κόσμο: η αγραυλούσα συνείδηση και η πολιτεία της χάριτος είναι η στοχοθεσία μιας ανθρωποποιού λογοτεχνίας.

Η ψυχική σύγκρουση του Άμλετ, η περιπέτεια του Δον Κιχώτη, η υπερηφάνεια του Φάουστ, η αυτοθυσία του Σίντνεϊ Κάρτον, ο νομικισμός του Ιαβέρη, η θεοδικία του Ιβάν και η μαρτυρία του Αλιόσα Καραμάζοφ, η εγωπάθεια του Ζορζ Ντιρουά, η αγωνία ενώπιον του θανάτου του Ιβάν Ίλιτς, το «ψήλωμα του νου» της Φραγκογιαννούς, η δίκη του Γιόζεφ Κ., ο έρωτας του Δασκάλου και της Μαργαρίτας, η ωρίμανση του Μικρού Πρίγκιπα, είναι παραδείγματα βιωμάτων και καταστάσεων που αφορούν όλους.

Η ζωή κινείται μεταξύ φιλαλληλίας και φιλαυτίας, δοτικότητας και ναρκισσισμού: στην ελευθερία του καθενός εναπόκειται αν θα συναριθμηθεί σε «αυτούς που σώθηκαν» ή σε «αυτούς που βούλιαξαν». Κατά συνέπεια, η λογοτεχνία μπορεί να γίνει διαρκής μαθητεία που φιλοτεχνεί την ύπαρξη και ευφραίνει τη ζωή.

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους. Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός. Επομένως στερούνται ζείδωρες
εμπειρίες: την ετερότητα του προσώπου και την ενότητα της κοινωνίας, την ακεραίωση εαυτού και την καθολική αδελφοσύνη.

Την υπέρβαση της συσπείρωσης στο εγώ και της εργαλειακής εκδοχής του άλλου· τη γεώργηση της συνείδησης και την άνθηση της κοινωνίας: ιδού σε τι προσκαλεί τον αναγνώστη μια ελευθεροποιός λογοτεχνία.

ΛΑΡΝΑΚΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΣΤΑΥΡΟΣ Σ. ΦΩΤΙΟΥ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ

The post Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

For a polity of truth and justice

A Reading of Plato’s republic by Stelios Ramfos.

Trunslated by John Raffan.

We continually re-read the classics in order to evaluate more maturely the gains and losses of our choices within an historical perspective. Our appraisal is made through the prism of the logic governing the original foundations and of that governing the way in which we receive them at each moment. We read the texts to measure ourselves against their meanings and we introduce our time into their spiritual duration as a mode of questioning, so as to give form to this duration and to recognise the value element inherent therein.

The demand for power or for development assumes dimensions of activity in the perspective of a continual self-transcendence. This means that, while we are rooted in the finite world of nature, we
do not rest on it, but stretch out towards the ideal infinite, the good beyond essence, and culture “produces” as its prime product not quantitative magnitudes, but more refined individuals.

About the author

Stelios Ramfos is born in Athens, Greece, in 1939. He studied Law in Athens and Philosophy in Paris. He taught Philosophy at Vincennes University (1969-1974). He returned to Greece where he settled permanently. His work focuses on the hermeneutics of Hellenism with special emphasis on the spiritual characteristics that Byzantium has passed down to Modern Greece, the ignorance
of which prevents Greek self-awareness.

He examines predominantly the implications that the cancellation of a Byzantine Renaissance has brought about to the psychical formation of the Modern Greek individual; it remains thereafter deficient and imponderable, at the mercy of the historical circumstances. In Athens he has taught, among other institutions, at the Goulandri-Horn Foundation, and at the present at Vasilis and Marina Theocharakis’ Foundation.

Prologue

This work is the product of a series of thirty lectures at the Goulandris- Horn Foundation during the academic year 1997-1998 and a corresponding series at the Vasilis and Marina Theocharakis Foundation between January 2012 and January 2013, with a break over the summer. The latter series was not a mere repetition of the former. The first series of lectures set out the framework and the spirit of my approach, while in the second I attempted to present those insights that had gestated over the intervening fifteen years.

I perceived from the beginning the seeds of those deeper insights and decided to wait. The subject of my interpretative reading this time is Plato’s Republic. I do not, of course, have in mind here some return to the past. Since, however, material progress is not necessarily also moral progress (the dictates of efficiency make no such requirement), a rebaptism in the sources of the beginnings and their diachronic force can constitute an effective measure to test the divergence between the material and the spiritual. We continually reread the classics in order to evaluate more maturely the gains and losses of our choices within an historical perspective.

Our appraisal is made through the prism of the logic governing the original foundations and of that governing the way in which we receive them at each moment. We read the texts to measure ourselves against their meanings and we introduce our time into their spiritual duration as a mode of questioning, so as to give form to this duration and to recognise the value elements inherent therein.

Ο Χάρης Βλαβιανός συζητά με τον Στέλιο Ράμφο(video). Για τα αίτια της σημερινής κρίσης, για την απαξίωση του πολιτικού λόγου και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις υπαρξιακές ανάγκες των ανθρώπων. Με αφορμη το τελευταίο του βιβλίο: «Πολιτική από στόμα σε στόμα», που δίνει πολλαπλές αφορμές για συζήτηση.

The Kallipolis soul

The post The Kallipolis soul appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

ΙΟΥΝΙΟΣ- ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026

• Αφιέρωμα στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη.
• Χριστιανική πίστη, αγάπη και πολιτική
• Λογοτεχνία και τέχνες
• Ακροδεξιά, αντισημιτισμός και γενοκτονία των Παλαιστινίων της Γάζας
• Φιλοσοφία, ιατρική ηθική και δημόσια παρέμβαση

Περιεχόμενα

• • • Αφιέρωμα στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ- Το πρόσωπο του Χριστού στο έργο του Λεβινάς
• ΛΑΜΠΗΣ ΚΑΨΕΤΑΚΗΣ – «Το κοινό και το κύριο». Βιβλιογραφικό σχόλιο στο έργο του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗΣ
  • Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και η νέα ΕΒΕ. Υπογραμμίσεις
  • Εκδηλώσεις, εκθέσεις και εκδόσεις της ΕΒΕ 2017-2026
• ΛΑΜΠΗΣ ΚΑΨΕΤΑΚΗΣ- Για τις τρεις από τις Έντεκα συναντήσεις του Σταύρου Ζουμπουλάκη με τον Στρατή Μπουρνάζο
• ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ- Φιλάνθρωπη αυστηρότητα. Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης στο σχολείο (1984-1998)
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ- Ζωγραφικές αταξίες μέσα στο κείμενο
• ΑΓΓΕΛΑ ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗ- Προσφώνηση κατά την τελετή αναγόρευσης του Σταύρου Ζουμπουλάκη σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, 3.12.201

• • • Χριστιανική πίστη, αγάπη και πολιτική

• ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΟΥΝΟΠΟΥΛΟΣ- Για την αγάπη, την ηθική και την πολιτική πράξη στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΚΑΝΑΣ- Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. H θεολογική και εκκλησιαστική ματιά του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ- Η αδερφή μου: μια σπουδή πάνω στον πόνο
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΟΣ- Γιατί να εκκλησιαζόμαστε; Σύντομη περιδιάβαση στην περί εκκλησιασμού σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ- Ηθική ελευθερία και πίστη. Ο ηθικοπολιτικός στοχασμός του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ- Από την ηθική της αγάπης στη δύσκολη πίστη. Η σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη ως ερώτημα και πρόκληση για τη θεολογία

• • • Λογοτεχνία και τέχνες
• ΤΑΣΟΥΛΑ Μ. ΜΑΡΚΟΜΙΧΕΛΑΚΗ- Η επικοινωνία με τον αναγνώστη στο αφήγημα του Ζουμπουλάκη Στ’ αμπέλια
• ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΙΡΒΙΔΑΚΗΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως θεατής και σχολιαστής κινηματογραφικών ταινιών
• ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΚΟΤΖΙΑ- Ηθική, κριτική και λογοτεχνία στο έργο του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ- Το δοκίμιο ως ηθική και ως πένθος
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ- Ένας άνθρωπος με μολύβι στο χέρι
• ΜΙΧΑΗΛ Σ. ΚΑΛΑΒΡΟΣ- Και τα «κάλλη του φθέγματος» και τα «βάθη του πνεύματος». Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και η ποίηση
  • • Ακροδεξιά, αντισημιτισμός και γενοκτονία των Παλαιστινίων της Γάζας
• ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΟΥΡΝΑΖΟΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης εναντίον της ακροδεξιάς. Μια διανοητική, πολιτική και αξιακή μάχη
• ΒΙΚΥ ΙΑΚΩΒΟΥ- «Με γνώση και παρρησία». Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης για τον αντισημιτισμό, το Ολοκαύτωμα, τη Γάζα
• ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ- Γάζα και γενοκτονία: Ζουμπουλάκης και Μπάρτοφ απέναντι στον πόλεμο του Ισραήλ

• • • Φιλοσοφία, ιατρική ηθική και δημόσια παρέμβαση
• ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως «ιεραπόστολος»
• ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ- Η ανακοίνωση της αλήθειας ως ηθική πράξη. Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη Η ανακοίνωση της αλήθειας στον άρρωστο
• ΣΑΒΒΑΣ ΜΙΧΑΗΛ- …και του φιλοσοφείν εγγύς… Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης σε τρίτο και πρώτο πρόσωπο
• ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ- Θρησκεία χωρίς Θεό; Σχόλια στον φιλοσοφικό διάλογο του Ζουμπουλάκη με τον Ντουόρκιν
• ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΛΟΡΕΝΤΖΟΣ- Σημειώσεις για τα βιβλία του Ζουμπουλάκη Ποιος Θεός και ποιος άνθρωπος; και Ηθική της αγάπης και πολιτική πράξη
• ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ- Πώς σκέφτεται ο Ρικαίρ την πίστη και τη Βίβλο; Σχόλια πάνω σε δύο κείμενα του Σταύρου Ζουμπουλάκη για τον Ρικαίρ
• ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΗΣ- Η νιτσεϊκή κριτική και ο χριστιανισμός της χαράς. Σημειώσεις στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ- Χριστιανισμός και σύγχρονος κόσμος. Παραδειγματικές περιπτώσεις της γαλλικής διανοητικής ζωής στη σκέψη του Ζουμπουλάκη

Πρόλογος τεύχους

Το ανά χείρας 19ο τεύχος του Ανθρώπου είναι αφιερωμένο στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη. Το έργο του είναι, πραγματικά, ολόκληρη ήπειρος. Από το 1992 που εκδίδει την πρώτη του μελέτη (Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ως άγγελος. Οι θεολογικές προϋποθέσεις της φτερωτής απεικόνισής του, Δόμος, Αθήνα 1992) μέχρι σήμερα (2026), τα κείμενά του –είτε ως εκτεταμένα δοκίμια και παρεμβάσεις είτε ως, μικρότερες σε έκταση, επιφυλλίδες στον κυριακάτικο τύπο– εκτείνονται σε πολλές όψεις του πραγματικού και πολύ συχνά αναδεικνύουν την ευθύνη όλων μας απέναντι σε συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένα προβλήματα. Ο Ζουμπουλάκης είναι μια φωνή ευθύνης και αγωνίας μέσα στον ραγδαία και επικίνδυνα μεταβαλλόμενο κόσμο μας.

Προηγούμενα τεύχη του περιοδικού Άνθρωπος θα βρείτε εδώ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Άνθρωπος 19ο τεύχος

The post Άνθρωπος 19ο τεύχος appeared first on Εκδόσεις Αρμός.