Ένα μοναδικό κουτί που ο ίδιος ζωγραφίζει. Το καθένα ξεχωριστά και με εντελώς διαφορετικό σχέδιο ώστε κανένα να μην είναι ίδιο με κάποιο άλλο!

Μέσα στο κουτί αυτό μπαίνουν τα 8 βιβλία της σειράς Πίνοντας Καφέ δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία ανάγνωσης.

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

✨ Ισχύει για περιορισμένο διάστημα 

Ένα δώρο με ψυχή, αισθητική και λόγο, στα χέρια ανθρώπων που αγαπούν τις ιστορίες αλλά και τις ιδέες που συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στην εξέλιξη της ανθρώπινης γνώσης, όσο και στην εμβάθυνση του νοήματος της ζωής.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πακέτο προσφοράς 8 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας

The post Πακέτο προσφοράς 8 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Θανάσης Λάλας υπογράφει – κυριολεκτικά – ένα συλλεκτικό δώρο.

Ένα μοναδικό κουτί που ο ίδιος ζωγραφίζει. Το καθένα ξεχωριστά και με εντελώς διαφορετικό σχέδιο ώστε κανένα να μην είναι ίδιο με κάποιο άλλο! Μέσα στο κουτί αυτό μπαίνουν 6 από τα βιβλία της σειράς Πίνοντας Καφέ μαζί με δύο ακόμη τίτλους- δώρο έκπληξη, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία ανάγνωσης.

✨ Ισχύει για περιορισμένο διάστημα 

Ένα δώρο με ψυχή, αισθητική και λόγο, στα χέρια ανθρώπων που αγαπούν τις ιστορίες αλλά και τις ιδέες που συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στην εξέλιξη της ανθρώπινης γνώσης, όσο και στην εμβάθυνση του νοήματος της ζωής.

Κατά την ηλεκτρονική παραγγελία σας, γράψτε μας στα σχόλια ποια 6 βιβλία της σειράς επιθυμείτε.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πακέτο προσφοράς 6 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας

The post Πακέτο προσφοράς 6 βιβλίων Πίνοντας καφέ – Θανάσης Λάλας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Άνθρωπος σε θήκη
• Τα Φραγκοστάφυλα
• Περί έρωτα

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους.

Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η μη χθαμαλή λογοτεχνία θέτει τον αναγνώστη ενώπιον της μείζονος υπαρξιακής απορίας: ποιο είναι το νόημα της ζωής· πότε αληθεύει ο άνθρωπος και πότε δικαιώνεται η κοινωνία; Προβάλλοντας ενώπιον της ελευθερίας του αναγνώστη διάφορες κοσμοερμηνείες, η λογοτεχνία τον καλεί να επιλέξει τη δική του σχέση με τον Θεό, τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση. Πράγμα
που συνεπάγεται συγκεκριμένη νοηματοδότηση κάθε έκφανσης του βίου.

Στα πρόσωπα των ηρώων της, η λογοτεχνία δείχνει πώς συγκεκριμένοι άνθρωποι, σε συγκεκριμένες ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, ιεραρχούν τις ανάγκες τους, ονοματίζουν πρώτα και δεύτερα, κρίνουν για τι αξίζει κάποιος να ζει και για τι αξίζει να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του. Ως εκ τούτου, παρακινεί τον αναγνώστη να κατανοήσει τα κίνητρα και τη συμπεριφορά του εκάστοτε ήρωα, να συνειδητοποιήσει τα διλήμματα στα οποία βρέθηκε, να αξιολογήσει τον πνευματικό του προσανατολισμό, να στοχαστεί τι ο ίδιος θα έπραττε στη θέση του.

Αναδεικνύοντας τα διαχρονικά αινίγματα, η λογοτεχνία τον προτρέπει να αναλάβει την ανέκπτωτη και μη εκχωρήσιμη ευθύνη του για τα συμβαίνοντα στον κόσμο: η αγραυλούσα συνείδηση και η πολιτεία της χάριτος είναι η στοχοθεσία μιας ανθρωποποιού λογοτεχνίας.

Η ψυχική σύγκρουση του Άμλετ, η περιπέτεια του Δον Κιχώτη, η υπερηφάνεια του Φάουστ, η αυτοθυσία του Σίντνεϊ Κάρτον, ο νομικισμός του Ιαβέρη, η θεοδικία του Ιβάν και η μαρτυρία του Αλιόσα Καραμάζοφ, η εγωπάθεια του Ζορζ Ντιρουά, η αγωνία ενώπιον του θανάτου του Ιβάν Ίλιτς, το «ψήλωμα του νου» της Φραγκογιαννούς, η δίκη του Γιόζεφ Κ., ο έρωτας του Δασκάλου και της Μαργαρίτας, η ωρίμανση του Μικρού Πρίγκιπα, είναι παραδείγματα βιωμάτων και καταστάσεων που αφορούν όλους.

Η ζωή κινείται μεταξύ φιλαλληλίας και φιλαυτίας, δοτικότητας και ναρκισσισμού: στην ελευθερία του καθενός εναπόκειται αν θα συναριθμηθεί σε «αυτούς που σώθηκαν» ή σε «αυτούς που βούλιαξαν». Κατά συνέπεια, η λογοτεχνία μπορεί να γίνει διαρκής μαθητεία που φιλοτεχνεί την ύπαρξη και ευφραίνει τη ζωή.

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους. Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός. Επομένως στερούνται ζείδωρες
εμπειρίες: την ετερότητα του προσώπου και την ενότητα της κοινωνίας, την ακεραίωση εαυτού και την καθολική αδελφοσύνη.

Την υπέρβαση της συσπείρωσης στο εγώ και της εργαλειακής εκδοχής του άλλου· τη γεώργηση της συνείδησης και την άνθηση της κοινωνίας: ιδού σε τι προσκαλεί τον αναγνώστη μια ελευθεροποιός λογοτεχνία.

ΛΑΡΝΑΚΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΣΤΑΥΡΟΣ Σ. ΦΩΤΙΟΥ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ

The post Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

For a polity of truth and justice

A Reading of Plato’s republic by Stelios Ramfos.

Trunslated by John Raffan.

We continually re-read the classics in order to evaluate more maturely the gains and losses of our choices within an historical perspective. Our appraisal is made through the prism of the logic governing the original foundations and of that governing the way in which we receive them at each moment. We read the texts to measure ourselves against their meanings and we introduce our time into their spiritual duration as a mode of questioning, so as to give form to this duration and to recognise the value element inherent therein.

The demand for power or for development assumes dimensions of activity in the perspective of a continual self-transcendence. This means that, while we are rooted in the finite world of nature, we
do not rest on it, but stretch out towards the ideal infinite, the good beyond essence, and culture “produces” as its prime product not quantitative magnitudes, but more refined individuals.

About the author

Stelios Ramfos is born in Athens, Greece, in 1939. He studied Law in Athens and Philosophy in Paris. He taught Philosophy at Vincennes University (1969-1974). He returned to Greece where he settled permanently. His work focuses on the hermeneutics of Hellenism with special emphasis on the spiritual characteristics that Byzantium has passed down to Modern Greece, the ignorance
of which prevents Greek self-awareness.

He examines predominantly the implications that the cancellation of a Byzantine Renaissance has brought about to the psychical formation of the Modern Greek individual; it remains thereafter deficient and imponderable, at the mercy of the historical circumstances. In Athens he has taught, among other institutions, at the Goulandri-Horn Foundation, and at the present at Vasilis and Marina Theocharakis’ Foundation.

Prologue

This work is the product of a series of thirty lectures at the Goulandris- Horn Foundation during the academic year 1997-1998 and a corresponding series at the Vasilis and Marina Theocharakis Foundation between January 2012 and January 2013, with a break over the summer. The latter series was not a mere repetition of the former. The first series of lectures set out the framework and the spirit of my approach, while in the second I attempted to present those insights that had gestated over the intervening fifteen years.

I perceived from the beginning the seeds of those deeper insights and decided to wait. The subject of my interpretative reading this time is Plato’s Republic. I do not, of course, have in mind here some return to the past. Since, however, material progress is not necessarily also moral progress (the dictates of efficiency make no such requirement), a rebaptism in the sources of the beginnings and their diachronic force can constitute an effective measure to test the divergence between the material and the spiritual. We continually reread the classics in order to evaluate more maturely the gains and losses of our choices within an historical perspective.

Our appraisal is made through the prism of the logic governing the original foundations and of that governing the way in which we receive them at each moment. We read the texts to measure ourselves against their meanings and we introduce our time into their spiritual duration as a mode of questioning, so as to give form to this duration and to recognise the value elements inherent therein.

Ο Χάρης Βλαβιανός συζητά με τον Στέλιο Ράμφο(video). Για τα αίτια της σημερινής κρίσης, για την απαξίωση του πολιτικού λόγου και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις υπαρξιακές ανάγκες των ανθρώπων. Με αφορμη το τελευταίο του βιβλίο: «Πολιτική από στόμα σε στόμα», που δίνει πολλαπλές αφορμές για συζήτηση.

The Kallipolis soul

The post The Kallipolis soul appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

ΙΟΥΝΙΟΣ- ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026

• Αφιέρωμα στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη.
• Χριστιανική πίστη, αγάπη και πολιτική
• Λογοτεχνία και τέχνες
• Ακροδεξιά, αντισημιτισμός και γενοκτονία των Παλαιστινίων της Γάζας
• Φιλοσοφία, ιατρική ηθική και δημόσια παρέμβαση

Περιεχόμενα

• • • Αφιέρωμα στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ- Το πρόσωπο του Χριστού στο έργο του Λεβινάς
• ΛΑΜΠΗΣ ΚΑΨΕΤΑΚΗΣ – «Το κοινό και το κύριο». Βιβλιογραφικό σχόλιο στο έργο του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗΣ
  • Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και η νέα ΕΒΕ. Υπογραμμίσεις
  • Εκδηλώσεις, εκθέσεις και εκδόσεις της ΕΒΕ 2017-2026
• ΛΑΜΠΗΣ ΚΑΨΕΤΑΚΗΣ- Για τις τρεις από τις Έντεκα συναντήσεις του Σταύρου Ζουμπουλάκη με τον Στρατή Μπουρνάζο
• ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ- Φιλάνθρωπη αυστηρότητα. Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης στο σχολείο (1984-1998)
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ- Ζωγραφικές αταξίες μέσα στο κείμενο
• ΑΓΓΕΛΑ ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗ- Προσφώνηση κατά την τελετή αναγόρευσης του Σταύρου Ζουμπουλάκη σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, 3.12.201

• • • Χριστιανική πίστη, αγάπη και πολιτική

• ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΟΥΝΟΠΟΥΛΟΣ- Για την αγάπη, την ηθική και την πολιτική πράξη στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΚΑΝΑΣ- Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. H θεολογική και εκκλησιαστική ματιά του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ- Η αδερφή μου: μια σπουδή πάνω στον πόνο
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΟΣ- Γιατί να εκκλησιαζόμαστε; Σύντομη περιδιάβαση στην περί εκκλησιασμού σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ- Ηθική ελευθερία και πίστη. Ο ηθικοπολιτικός στοχασμός του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ- Από την ηθική της αγάπης στη δύσκολη πίστη. Η σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη ως ερώτημα και πρόκληση για τη θεολογία

• • • Λογοτεχνία και τέχνες
• ΤΑΣΟΥΛΑ Μ. ΜΑΡΚΟΜΙΧΕΛΑΚΗ- Η επικοινωνία με τον αναγνώστη στο αφήγημα του Ζουμπουλάκη Στ’ αμπέλια
• ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΙΡΒΙΔΑΚΗΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως θεατής και σχολιαστής κινηματογραφικών ταινιών
• ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΚΟΤΖΙΑ- Ηθική, κριτική και λογοτεχνία στο έργο του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ- Το δοκίμιο ως ηθική και ως πένθος
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ- Ένας άνθρωπος με μολύβι στο χέρι
• ΜΙΧΑΗΛ Σ. ΚΑΛΑΒΡΟΣ- Και τα «κάλλη του φθέγματος» και τα «βάθη του πνεύματος». Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και η ποίηση
  • • Ακροδεξιά, αντισημιτισμός και γενοκτονία των Παλαιστινίων της Γάζας
• ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΟΥΡΝΑΖΟΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης εναντίον της ακροδεξιάς. Μια διανοητική, πολιτική και αξιακή μάχη
• ΒΙΚΥ ΙΑΚΩΒΟΥ- «Με γνώση και παρρησία». Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης για τον αντισημιτισμό, το Ολοκαύτωμα, τη Γάζα
• ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ- Γάζα και γενοκτονία: Ζουμπουλάκης και Μπάρτοφ απέναντι στον πόλεμο του Ισραήλ

• • • Φιλοσοφία, ιατρική ηθική και δημόσια παρέμβαση
• ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ- Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως «ιεραπόστολος»
• ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ- Η ανακοίνωση της αλήθειας ως ηθική πράξη. Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη Η ανακοίνωση της αλήθειας στον άρρωστο
• ΣΑΒΒΑΣ ΜΙΧΑΗΛ- …και του φιλοσοφείν εγγύς… Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης σε τρίτο και πρώτο πρόσωπο
• ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ- Θρησκεία χωρίς Θεό; Σχόλια στον φιλοσοφικό διάλογο του Ζουμπουλάκη με τον Ντουόρκιν
• ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΛΟΡΕΝΤΖΟΣ- Σημειώσεις για τα βιβλία του Ζουμπουλάκη Ποιος Θεός και ποιος άνθρωπος; και Ηθική της αγάπης και πολιτική πράξη
• ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ- Πώς σκέφτεται ο Ρικαίρ την πίστη και τη Βίβλο; Σχόλια πάνω σε δύο κείμενα του Σταύρου Ζουμπουλάκη για τον Ρικαίρ
• ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΗΣ- Η νιτσεϊκή κριτική και ο χριστιανισμός της χαράς. Σημειώσεις στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη
• ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΚΗΣ- Χριστιανισμός και σύγχρονος κόσμος. Παραδειγματικές περιπτώσεις της γαλλικής διανοητικής ζωής στη σκέψη του Ζουμπουλάκη

Πρόλογος τεύχους

Το ανά χείρας 19ο τεύχος του Ανθρώπου είναι αφιερωμένο στη σκέψη του Σταύρου Ζουμπουλάκη. Το έργο του είναι, πραγματικά, ολόκληρη ήπειρος. Από το 1992 που εκδίδει την πρώτη του μελέτη (Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ως άγγελος. Οι θεολογικές προϋποθέσεις της φτερωτής απεικόνισής του, Δόμος, Αθήνα 1992) μέχρι σήμερα (2026), τα κείμενά του –είτε ως εκτεταμένα δοκίμια και παρεμβάσεις είτε ως, μικρότερες σε έκταση, επιφυλλίδες στον κυριακάτικο τύπο– εκτείνονται σε πολλές όψεις του πραγματικού και πολύ συχνά αναδεικνύουν την ευθύνη όλων μας απέναντι σε συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένα προβλήματα. Ο Ζουμπουλάκης είναι μια φωνή ευθύνης και αγωνίας μέσα στον ραγδαία και επικίνδυνα μεταβαλλόμενο κόσμο μας.

Προηγούμενα τεύχη του περιοδικού Άνθρωπος θα βρείτε εδώ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Άνθρωπος 19ο τεύχος

The post Άνθρωπος 19ο τεύχος appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον δούλο που έγινε δάσκαλος της ελευθερίας

• ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟΣΟ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ;
• ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ;
• ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΝΑ ΜΑΣ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντάμε και πίνουμε καφέ με τον Επίκτητο, έναν άνθρωπο που γεννήθηκε δούλος και κατάφερε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους της ανθρώπινης ελευθερίας. Δεν μας μιλά για έναν ιδανικό κόσμο, αλλά για τον πραγματικό κόσμο: για τις απογοητεύσεις, τις απώλειες, τους φόβους και τις προσδοκίες που συνοδεύουν κάθε ανθρώπινη ζωή.
Με απλό και άμεσο λόγο, μας δείχνει πώς να ξεχωρίζουμε όσα εξαρτώνται από εμάς από όσα δεν εξαρτώνται, πώς να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες χωρίς να χάνουμε την αξιοπρέπειά μας και πώς να βρίσκουμε δύναμη εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν αδιέξοδο.

Ένα βιβλίο που δεν υπόσχεται ν’ αλλάξει τον κόσμο γύρω μας, αλλά τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε απέναντί του. Και ίσως γι’ αυτό οι ιδέες του Επίκτητου εξακολουθούν, είκοσι αιώνες μετά, να απαντούν με τόση δύναμη στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

Απόσπασμα από το βιβλίο

Πώς να μη χανόμαστε ζώντας

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ για να δώσουν απαντήσεις. Και υπάρχουν βιβλία που γράφονται για να γεννήσουν νέα ερωτήματα. Το «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο» ανήκει και στις δύο αυτές κατηγορίες. Δεν είναι βιβλίο φιλοσοφίας με την ακαδημαϊκή έννοια. Δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον Στωικισμό σαν θεωρία ούτε να παρουσιάσει τον Επίκτητο ως ιστορικό πρόσωπο, εκπρόσωπο μιας εποχής που χάθηκε.

Αυτό το βιβλίο ξεκινά από μια διαφορετική υπόθεση: το σπουδαίο της σκέψης δεν έχει εποχή, είναι ουρανός χωρίς όρια, εγκαθίσταται πάνω από την κεφαλή του χρόνου και μοιάζει ανέγγιχτο από τη φθορά και τη βιολογική απώλεια του φορέα. Αυτή θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια μορφή αιωνιότητας. Είναι μια απάντηση στο ερώτημα γιατί αξίζει να ζούμε. Ζούμε για να παραδώσουμε στους επόμενους που θα ζήσουν, το «παιδί» της σκέψης μας. Μελετώντας το οι επόμενοι, στην καλή περίπτωση, κατανοούν τα κρυφά της εμπειρίας και τα μυστικά της ψυχής.

Ο Επίκτητος λοιπόν δεν πέθανε ποτέ πραγματικά. Ο Επίκτητος ζει σαν απάντηση σε αυτό που μας βασανίζει. Ζει σαν «δρόμος» φωτεινός που οδηγεί στη χαρά. Ζει ως δημιουργός νέων ερωτήσεων που κρεμιούνται από την κρεμάστρα του ενδιαφέροντός μας.

Στο «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο», το νέο μας αυτό βιβλίο, κάθεται απέναντί μας ο Επίκτητος, σιωπηλός στην αρχή, αυστηρός στη συνέχεια, για να καταλήξει διεισδυτικά αποκαλυπτικός γι’ αυτά που διαλύουν τη ζωή μας, για όλα όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε: ένα χωρισμό, μια απόρριψη, έναν φόβο, χίλιες ενοχές, την αγωνία για το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, την ανάγκη να
μείνουμε όπως ήμασταν ενώ γύρω όλα συνεχώς αλλάζουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Πώς να μη χανόμαστε ζώντας
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο, μέσα στον θόρυβο του κόσμου
• Τι είναι πραγματικά δικό μας;
• Φαντασία και πραγματικότητα
• Η τέχνη της προσωπικής βελτίωσης
• Η ζωή σαν παιχνίδι
• Η «ανοιχτή θύρα»
• Όταν χάνουμε ό,τι αγαπήσαμε
• Η φιλοσοφία ως άσκηση
• Οικείωση και φυσική συμπάθεια
• Η ελευθερία της ψυχής
• ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Από τους Θανάση Λάλα και Ιωάννη Πλεξίδα

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (2η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (2η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον κωμικό μας ποιητή που ήξερε ότι το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσει κανείς για τα σοβαρά

• ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;
• ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;
• ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντούμε στο Θέατρο του Διονύσου τον Αριστοφάνη, τον μεγαλύτερο κωμικό ποιητή των κλασικών χρόνων. Μας εξηγεί πώς τα φαρμακερά βέλη της κωμωδίας του κατατρόπωσαν τους δημαγωγούς, τους πολεμοκάπηλους κι όλους τους υποκριτές της εποχής του και μας μιλάει για τη δύναμη του σατιρικού λόγου ενάντια στους τυράννους όλων των εποχών.
Ένα βιβλίο που θα μας κάνει να κλάψουμε από τα γέλια, αλλά και να κοιταχτούμε στον καθρέφτη συνειδητοποιώντας πως δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, όσα σατίρισε ο Αριστοφάνης αποτελούν προβλήματα και των σημερινών κοινωνιών.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ!

Απόσπασμα από το βιβλίο

Το Γέλιο ως πολιτική πράξη

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ το μοναδικό πολίτευμα που κινδυνεύει διαρκώς από την ίδια της την ελευθερία. Από την υπερβολή της, την αφέλειά της, την ανάγκη της να πιστεύει συνεχώς ότι ο άνθρωπος τελικά θα γίνει καλύτερος, σοφότερος και δικαιότερος. Κι όμως, όσο περνά ο χρόνος, ο άνθρωπος συνεχίζει να κουβαλά μέσα του το ίδιο επικίνδυνο υλικό για κάθε πολίτευμα, και
για τη δημοκρατία βέβαια. Φιλοδοξία, φόβο, ματαιοδοξία, δίψα για δύναμη, ανάγκη επιβολής, μικρότητα, αλλά και μεγαλείο.

Η ανθρώπινη φύση μοιάζει να αλλάζει ελάχιστα μέσα στους αιώνες, ακόμη κι όταν αλλάζουν τα καθεστώτα, οι τεχνολογίες, οι σημαίες, οι ιδεολογίες, τα σύνορα ή οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα ίδια ανθρώπινα πάθη. Και ίσως γι’ αυτό η σάτιρα παραμένει τόσο απαραίτητη στους αιώνες των αιώνων.

Γιατί η σάτιρα είναι ο τελευταίος μηχανισμός αυτοάμυνας του ανθρώπου και της δημοκρατίας απέναντι στη σοβαροφάνεια της εξουσίας. Στο πέρασμα του χρόνου είναι πια γεγονός αναμφισβήτητο: όπου σταματά το γέλιο, αρχίζει ο φόβος και όπου αρχίζει ο φόβος, αρχίζει η υποταγή.

Ο Αριστοφάνης το κατάλαβε αυτό δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς. Κατάλαβε πως η εξουσία –κάθε μορφή εξουσίας– φοβάται βαθιά τη γελοιοποίηση και κατ’ επέκταση το γέλιο που προκαλεί η άλλη όψη της σοβαροφάνειας, που είναι ένας από τους πυλώνες που στηρίζουν ως συνήθως το δωμάτιο της εξουσίας. «Ο τύραννος μπορεί να αντέξει την οργή, δύσκολα όμως αντέχει το γέλιο», μου είχε πει σε μία από τις τρεις συνεντεύξεις που είχα την ευτυχία να κάνω με τον μεγάλο θεατράνθρωπο και νομπελίστα Ντάριο Φο.

Και από έναν άλλο άνθρωπο, που τον συναναστράφηκα πολύ στα νεανικά μου χρόνια, τον Χάρρυ Κλυν, είχα πολλές φορές ακούσει τη φράση: «Η εξουσία μπορεί να φυλακίσει έναν αντίπαλο· δυσκολεύεται όμως να φυλακίσει ένα αστείο που ήδη κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα».

Περιεχόμενα

• Το γέλιο ως πολιτική πράξη
• ο κωμικός που έβγαζε τα «άπλυτα» της πόλης στην σκηνή
• Πίνοντας καφέ με τον αριστοφάνη
• Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

Από τους Θανάση Λάλα και Σταμάτη Κωνσταντινίδη.

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (2η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (2η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Σώμα καρδιά πνεύμα

Συνομιλίες με τον Μάκη Προβατά

…Μέσα σε ψηφιακούς καιρούς που δεν αμφισβητούνται μόνο οι ανθρώπινες συμπεριφορές, αλλά και η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη, «Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης» είναι μια πρόσκληση για
περαιτέρω συζήτηση για το ποιοι είμαστε ή πιο σωστά για το ποιοι δικαιούμαστε να γίνουμε.

…Για μια ζωή που επιλέγει να μην κινείται μόνο στην επιφανειακότητα της κατανάλωσης, αλλά που επιμένει στην αναζήτηση της πνευματικότητας μέσα στην καθημερινότητα, που αγωνίζεται να
έχει νόημα, ακόμη και σε βασανιστικές στιγμές αποτυχίας.

…«Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης» απευθύνεται σε όλους εκείνους που θέτουν ερωτήματα για το τι πραγματικά είναι ο άνθρωπος. Που επιμένουν να τα συζητούν όχι με τα ψηφιακά προγράμματα που απαντούν «σωστά», αλλά με ανθρώπους που δεν συμφωνούν αναγκαστικά μαζί τους και τους κοιτάζουν τίμια στα μάτια.

Από τον πρόλογο του Μάκη Προβατά

«Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2024, με τον Δημήτρη Καραγιάννη αποφασίσαμε να κάνουμε τρεις συζητήσεις στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης στην Αθήνα. Ο γενικός τίτλος συμφωνήσαμε να είναι «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα». Προσωπικά δεν έχω επισκεφτεί ποτέ ψυχοθεραπευτή, όμως με ενδιέφερε πολύ να συζητήσω με έναν από τους, κατά γενική αποδοχή, καλύτερους και πιο επιδραστικούς ψυχοθεραπευτές. Οι συζητήσεις μας γρήγορα έγιναν βαθιές, υπαρξιακές, φιλοσοφικές, και κάποιες στιγμές πολύ προσωπικές, και ψυχαγωγικές με την πραγματική έννοια της λέξης.

Αυτά τα συναισθήματα αντιλαμβανόμασταν ότι ήταν διάχυτα και στο κοινό που μας παρακολουθούσε. Έτσι, ήταν αναπόφευκτο να προκύψει η ιδέα για τη δημιουργία ενός βιβλίου με βάση αυτές τις συζητήσεις.

Όμως και οι δύο νιώθαμε ότι είχαμε αρκετά περισσότερα που έπρεπε να συζητήσουμε για να δημιουργηθεί ένα βιβλίο όσο πιο πλήρες γίνεται για ένα τόσο μεγάλο θέμα όπως «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα». Συναντηθήκαμε οι δυο μας αρκετές φορές ακόμα. Μάλιστα, ξεχνιόμασταν και οι συζητήσεις μας ήταν πολύωρες. Ο ενθουσιασμός ήταν ακριβώς ο ίδιος, απλά τώρα δεν υπήρχε κοινό. Τελικά, ο Δημήτρης Καραγιάννης σκέφτηκε ότι το περιεχόμενο όλων των συζητήσεών μας θα το περιέγραφε με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τίτλος «Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης».

Σε εκείνες τις τρεις πρώτες συζητήσεις μας, οι άνθρωποι που κυριολεκτικά γέμισαν κάθε γωνία της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, αισθανόμασταν ολοφάνερα ότι είχαν έρθει για να ακούσουν με καθαρή την καρδιά και το μυαλό, να σκεφτούν, να αναρωτηθούν, να αμφισβητήσουν και να επιβεβαιώσουν.»

Από τον πρόλογο του Δημήτρη Καραγιάννη

«Ευρίσκομαι στον χώρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, και ο κόσμος έχει γεμίσει όχι μόνο τα αμφιθέατρα και τις διαθέσιμες αίθουσες, αλλά και τον όποιο διαθέσιμο χώρο.
Η πρόσκληση για την τριλογία «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα. Αγωνιώδη ερωτήματα σε έναν συναρπαστικό, καινούριο κόσμο» έχει βρει μια εκπληκτική απήχηση. Ο Μάκης Προβατάς, ένας επιτυχημένος δημοσιογράφος, αλλά κυρίως ένας ενδιαφέρων συζητητής, που το αναδεικνύει σε όλη τη συνεργασία μας, έχει αναλάβει να θέτει τα ερωτήματα με τον δικό του προσωπικό τρόπο.

Η έγνοια μου δεν είναι το τι θα πούμε, αλλά για το πώς θα μπορέσω να αγγίξω τους ανθρώπους που επέλεξαν να αφήσουν την ανέξοδη χαλάρωση της οθόνης για να μετάσχουν στη συζήτηση.
Είναι αυτή η δέσμευση που με προτρέπει και σήμερα να μοιραστώ τα σημαντικά ερωτήματα με όλους εκείνους τους ανθρώπους που καθημερινά συναντώ και μου προσφέρουν τη βεβαιότητα ότι ο τόπος μας εξακολουθεί να γεννά ανθρώπους που αναζητούν όχι μόνο τα αναγκαία για την επιβίωση, αλλά και τα αναγκαία για μια ζωή με νόημα.

Μια ζωή που δεν επιμερίζεται στη διάκριση του υλικού με το πνευματικό, που δεν κλείνει ασφυκτικά την «καρδιά» σε επιμέρους συναισθηματικές εκδηλώσεις με την εμπορική εκμετάλλευσή της, που δεν θεωρεί ότι το πνεύμα αφορά μόνο κάποιες εγκεφαλικές λειτουργίες, που δεν αποδέχεται ότι το σώμα είναι μόνο το πεδίο για ασθένειες ή για αισθητικές επεμβάσεις. Μια ζωή που
επιλέγει να μην κινείται μόνο στην επιφανειακότητα της κατανάλωσης, που επιμένει στην αναζήτηση της πνευματικότητας μέσα στην καθημερινότητα, που αγωνίζεται να έχει νόημα, ακόμη και σε βασανιστικές στιγμές αποτυχίας.»

Βιβλία του Δημήτρη Καραγιάννη μπορείτε να βρείτε εδώ

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης εδώ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης (2η έκδοση)

The post Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης (2η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ψυχαναλυτικές αναζητήσεις

Το Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών διεκδικεί πια, μετά από 40 σχεδόν χρόνια παρουσίας στον ψυχαναλυτικό χώρο, τη θέση ενός σημαντικού θεσμού. Είναι μια προσπάθεια που οργανώνεται πλέον από το Σωματείο «Φίλοι του Διεθνούς Ψυχαναλυτικού Συμποσίου Δελφών» αλλά γεννήθηκε από την επίπονη προσπάθεια της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου
Πατρών και της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας να θεμελιωθεί και να αναπτυχθεί ένα πεδίο συναπαντήματος ανθρώπων, ιδεών και ένας τόπος ουσιαστικού διεθνούς ψυχαναλυτικού διαλόγου.

Η επιλογή των θεμάτων, τα οποία συνδέονται με την αρχαία ελληνική παράδοση, προσελκύει το έντονο ενδιαφέρον της ελληνικής ψυχαναλυτικής κοινότητας αλλά και διανοητών που κινούνται στη διεθνή ψυχαναλυτική σκηνή, κι έχει εδραιώσει την παράδοση μιας πολύτιμης επιστημονικής και πολιτιστικής συνέχειας. Οι Δελφοί, ένας τόπος ιερός, συμβολίζουν το σημείο συνάντησης της ψυχανάλυσης με την αρχαιότητα και τη σημαντική επιρροή που άσκησε η τελευταία στη γέννηση και την ανάπτυξη της ψυχαναλυτικής συνεισφοράς στην ανθρώπινη σκέψη.

Συμμετέχουν:

• Salman AKHTAR
• David BELL
• Yavuz ERTEN
• Işıl ERTÜZÜN
• Judy GAMMELGAARD
• Maria Gabriela GOLDSTEIN
• Marc HEBBRECHT
• Deniz Arduman KIRCALI
• Julia KRISTEVA
• Pinar PADAR
• Simo SALONEN
• Jonathan SKLAR
• Vaia TSOLAS
• Μαρίλια ΑΪΖΕΝΣΤΑΪΝ
• Βασιλική ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
• Δέσποινα ΕΜΠΕΟΓΛΟΥ
• Χρήστος ΖΕΡΒΗΣ
• Δημήτρης ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΟΣ
• Έλενα ΚΟΣΜΑ
• Σωτήρης ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ
• Σταυρούλα ΜΠΕΡΑΤΗ
• Παντελής ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ
• Ελίζα ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
• Ιωάννα ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
• Γιώργος ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ
• Νάνσυ ΤΑΛΟΥΜΗ
• Νίκος ΤΖΑΒΑΡΑΣ
• Δημήτρης ΤΖΑΚΣΟΝ
• Άννα ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
• Μαρία ΧΑΤΖΗΑΝΔΡΕΟΥ
• Τέσσα ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ-ΣΤΕΦΑΝΑΤΟΥ
• Άννα ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΔΕΛΦΩΝ:

• 1ο Συμπόσιο (1984)
  «Ο προσωπικός μύθος»
• 2ο Συμπόσιο (1988)
  «Το μητρικό στοιχείο στην ψυχανάλυση»
• 3ο Συμπόσιο (1992)
  «Αρχαία ελληνική τραγωδία: πολιτισμική και ψυχαναλυτική θεώρηση»
• 4ο Συμπόσιο (1996)
  «Ο σεξουαλικός προσανατολισμός και το οιδιπόδειο σύμπλεγμα»
• 5ο Συμπόσιο (2000)
  «Αυτογνωσία: πριν και μετά τον Freud»
• 6ο Συμπόσιο (2004)
  «Η ψυχανάλυση και το σώμα του ανθρώπου: πέρα από τον σωματοψυχικό δυϊσμό»
• 7ο Συμπόσιο (2008)
  «Ψυχανάλυση και ιδεολογίες»
• 8ο Συμπόσιο (2013)
  «Ο πατέρας»
• 9ο Συμπόσιο (2022)
  «Ο ξένος»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Δ. Εμπέογλου, Γ. Σταθόπουλος, Μ. Χατζηανδρέου: Προλογικό σημείωμα των επιμελητών του τόμου
• Μ. Χατζηανδρέου: Εισαγωγή
• Κατάλογος ομιλητών

Α. Ξένος και ψυχικές απαρχές

• Μ. Χατζηανδρέου: το ξένο: τραύμα και απαρτίωση
• Χρ. ζερβής: Ο ξένος ως διχασμένο τμήμα του εαυτού
• Δ. τζάκσον: Ο εαυτός ως ξένος και η ξένη απότην Κολχίδα
• Ι. Παναγιωτοπούλου: Ξένος – ανοίκειος – ξενιστής
• S. Akhtar: Οι ξένοι και το αλλότριο μέσα μας
• Στ. Μπεράτη: Σχολιασμός ομιλίας του Salman Akhtar
• G. Goldstein: Μια συνάντηση με το ξένο. Ο Freud στην Ακρόπολη. Το αλλότριο και η αισθητική εμπειρία

Β. Ο ξένος στην ελληνική μυθολογία και τραγωδία

• D. Bell: Ο Διόνυσος προ των πυλών: ψυχαναλυτικές απόψεις πάνω στο Διονυσιακό και το Απολλώνιο στις Βάκχες του Ευριπίδη
• Δ. τζάκσον: Συζήτηση πάνω στην εργασία του David Bell «Ψυχαναλυτικές απόψεις πάνω στο Διονυσιακό και το Απολλώνιο στις Βάκχες του Ευριπίδη»
• Ν. τζαβάρας: Ξένος και αυτογνωσία στο αρχαίο ελληνικό έπος
• S. Salonen: Ένας ξένος σε εξορία: μεταψυχολογικές παρατηρήσεις για τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή»

Γ. Διαστάσεις του ξένου σήμερα

• J. Kristeva: ζώντας την ξενότητα σήμερα
• Μ. Αϊζενστάιν: Συζήτηση για τη διάλεξη της Julia Kristeva «ζώντας την ξενότητα σήμερα»
• Α. Χριστοπούλου: Η πανδημία του COVID-19 – ο ξένος των καιρών μας
• V. Tsolas: Ξένος σε οικεία χώρα: τo σεξουαλικό σώμα του αποξενωμένου ασθενούς του καιρού μας

Δ. Περιπλανήσεις του ξένου στην ποίηση και τη λογοτεχνία

• Π. Μπουκάλας: Η περιπλάνηση του ξένου στην ελληνική ποίηση
• Σ. Μανωλόπουλος: Η φιλόξενη ποίηση του Παντελή Μπουκάλα
• J. Sklar: Η μεταφορά του ξένου επισκέπτη
• Δ. Εμπέογλου: Η ασφυξία του θηλυκού στον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι
• Δ. Καβαλλιέρος: Η αρνητική ψευδαίσθηση του κακού στον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι
• J. Gammelgaard: το οικείο άγνωστο: διαβάζοντας τον Camus με τον Daoud και τον Σοφοκλή

Ε. Ο ξένος στην ψυχανάλυση: η κληρονομιά του Ferenczi

• τ. Χατζηγιάννη-Στεφανάτου: Η «ταύτιση με τον επιτιθέμενο» στον Ferenczi: η εμφύτευση του «ξένου»
• Γ. Σταθόπουλος: Ο «ξένος» Ferenczi: επιστροφή ενός ανοίκειου σωσία;
• Ε. Νικολοπούλου: H σχέση ανάμεσα στο έργο του Ferenczi και σε εκείνο του Winnicott: μια περίπτωση οικειοποίησης του ξένου στην ψυχαναλυτική σκέψη

ΣΤ. Η προβληματική του ξένου στην κλινική πράξη

• M. Hebbrecht: Αποξενωμένος από τον εαυτό του
• Ν. ταλούμη: Ο μελωδός της πρώτης εξορίας
• Ε. Κοσμά: Πρωταρχική σκηνή και ανοίκειο
• Β. Βασιλοπούλου: Αποτυπώνοντας το ανείπωτο: «Όταν μεγαλώσω θα κάνω τατουάζ»

Ζ. Κοινωνιολογικές και κλινικές προεκτάσεις της διάστασης του ξένου

• P. Padar: Ένας Κούρδος, μια τουρκάλα και μια Ελληνίδα (… και μια Εβραία)
• Α. Φραγκουδάκη: Ξένος από την κοινωνιολογική σκοπιά
• υ. Erten: το ανοίκειο στην κλίνη της λοχείας: Al Ana
• D. Arduman Kırcalı: Al Ana: μια παράξενη εισβολέας ή μια καλοδεχούμενη επισκέπτρια;
• I. Ertüzün: Αντέχοντας τη ζωντάνια και το τέρας

Κυκλοφορεί επίσης από τις Εκδόσεις Αρμός: Ο Πατέρας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο Ξένος (9ο Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών)

The post Ο Ξένος (9ο Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Είναι το βασικό βιβλίο προκειμένου να διαβάσουμε, βιβλία ψυχαναλυτικά ή ψυχολογίας ή αυτοβελτίωσης ή βιβλία life coaching.
• Ένα εγχειρίδιο της φιλοσοφίας των σχέσεων, με ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές που οδηγούν στην αρμονία και την χαρά.
• Τολμάει και θέτει καίρια ερωτήματα τα οποία πραγματεύεται διεξοδικά, γοητευτικά, καθηλωτικά, δίνοντας ουσιαστικές απαντήσεις:
• Τι είναι ο έρωτας τελικά;
• Γιατί μπορεί να μεταμορφώσει εντελώς έναν άνθρωπο;
• Είναι απλώς ένα συναίσθημα, ή είναι μια δύναμη που αγγίζει τον πυρήνα της ύπαρξής μας;
• Ποια σχέση μπορεί να έχει ο Έρωτας με την διαστολή του Σύμπαντος ή με την Τέχνη;
• Από τί προέρχεται ο Έρωτας, τί πράγμα ακριβώς είναι αυτό που τον προκαλεί;
• Ποιο είναι όμως το αποφασιστικής σημασίας στοιχείο που μας κάνει να διακρίνουμε μια αληθινή ιστορία αγάπης μεταξύ δύο ανθρώπων από όλες τις άλλες ερωτικές περιπέτειες ή περιστασιακές σχέσεις;

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Το βιβλίο αυτό συνδέεται με το θέμα που είχε αρχίσει να με απασχολεί στο βιβλίο καλύτερα εάν o έρωτας αναπαράγει την ευρύτερη κοσμική λογική, που αποσκοπεί στη σχεσιακή κοσμική αρμονία ή, αντίθετα, αν αναπαράγει μια λογική παντελώς ξένη προς τον κόσμο. Πρόθεσή μου στο βιβλίο εκείνο ήταν να υποστηρίξω την πρώτη εκδοχή.Στον πρόλογό του έγραφα ότι, προκειμένου να αποφύγω έναν υπερβολικό αριθμό σελίδων, δεν είχα συμπεριλάβει τις ανθρωπολογικές πραγματείες για το πάθος, από τον έρωτα (eros) μέχρι τις άλλες μορφές αγάπης, κι επιφυλάχθηκα να ασχοληθώ μ’ αυτές σε επόμενα βιβλία μου. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, κάνω τώρα μ’ αυτό το βιβλίο.
2. Δεν πρόκειται για θεολογία, αλλά για φιλοσοφία της αγάπης. Η διαφορά είναι ότι σ’ αυτό το βιβλίο το φαινόμενο διερευνάται από πολλές και διαφορετικές πλευρές, και όχι μόνο από τη θρησκευτική, στο πλαίσιο της οποίας επεισέρχονται και άλλες παραδόσεις εκτός από τη χριστιανική.Διερευνώντας μια τόσο περίπλοκη και περιεκτική πραγματικότητα όπως είναι ο έρωτας, ένιωσα την ανάγκη να υπερβώ τη μονομέρεια της μίας και μόνον οπτικής, ως απαραίτητη προϋπόθεση κατά τη γνώμη μου, προκειμένου να παρουσιάσω μια μελέτη αντάξια του φαινομένου που πραγματεύομαι.
3. Στο τέλος του διαρθρωμένου σε τρία μέρη δοκιμίου, έχω επισυνάψει ως επίμετρο τέσσερις εμπεριστατωμένες μελέτες. Οι δύο πρώτες είναι της ιστορίας των ιδεών, η τρίτη είναι της συγκριτικής ηθικής και η τέταρτη είναι κυρίως θεωρητικού χαρακτήρα.
4. Παραθέματα επέλεξα από τους κλασικούς, κυρίως Έλληνες και Λατίνους, κι όχι μόνο για τον κανονιστικό, κατά μια έννοια, χαρακτήρα της μαρτυρίας τους.
5. Τα βιβλικά εδάφια προέρχονται από την έκδοση της Ιταλικής Επισκοπικής Διάσκεψης του 2008, χωρίς όμως τις συντομογραφίες τους, για να αποφύγω τεχνικάθέματα.
6. Στις υποσημειώσεις αναφέρω πάντοτε σε αγκύλες το έτος έκδοσης του πρωτότυπου κειμένου, με εξαίρεση τα αρχαία κείμενα και τις περιπτώσεις σύμπτωσης μεταξύ της πρωτότυπης έκδοσης με την ιταλική. [Οι εντός κειμένου αγκύλες είναι επεξηγήσεις της μεταφράστριας-επιμελήτριας, ενώ οι αντίστοιχες παρενθέσεις του συγγραφέα].
7. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την πρόθεση να είναι ένα βιβλίο καθαρό, όχι όμως πουριτανικό, και το λέω αυτό αναφερόμενος στα συγκεκριμένα ζητήματα σεξουαλικής ηθικής του δευτέρου μέρους. Αναλογιζόμενος τη σεξουαλική συνεύρεση ο Τερτυλλιανός έγραφε: «Μιλάω για το θέμα αυτό, διακινδυνεύοντας να φανώ απρεπής, ωστόσο δεν θέλω να στερηθώ τη δυνατότητα να παρουσιάσω σωστά τις απόψεις μου». το ίδιο ισχύει και για μένα. Η ευπρέπεια και η σεμνότητα δεν πρέπει ποτέ να είναι εις βάρος της αλήθειας.
8. Αντιλαμβάνομαι πως υπάρχουν κενά στα θέματα που πραγματεύομαι και πως θα έπρεπε να διερευνηθούν βαθύτερα, θέλησα όμως να παρουσιάσω μια εργασία συνοπτική, έχοντας στον νου μου κυρίως τους νέους. Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μόνο μια μικρή φιλοσοφία της αγάπης

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α. ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

1.  Το πρώτο ερωτικό σκίρτημα
2. Επισκόπηση του βιβλίου
3. Το ζήτημα της προέλευσης
4.  Ρήματα και ποίηση
5. Το κύμα του κεραυνοβόλου έρωτα
6.  Κοσμική διαστολή
7. Παγκόσμια έλξη
8.  Αφροδίτη και αφροδισιακά
9. Φυλαχτά, φίλτρα, ξόρκια
10.  Χημεία του έρωτα
11.  Σαν πολυεπίπεδη τούρτα
12.  Ερωτική παραφορά
13.  «Έρωτες»: Ο έρωτας σαν κυνήγι κι ο ερωτικός σύντροφος σαν θήραμα
14. Ο έρωτας στην εποχή της διασκέδασης
15. Μεταμόρφωση
16.  Ύψιστη μακαριότητα
17.  Τι ακριβώς αγαπάμε σε αυτούς που αγαπάμε;
18.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπούν)
19.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπιούνται)
20.  Η αγάπη για τον Θεό (και για τον Ιησού)
21.  Η αγάπη για τον εαυτό μας
22.  Μία παραδειγματική ιστορία
23.  Στα βαθιά
24.  Ο Έρωτας ουσιαστικά

Β΄. ΠΩΣ ΒΙΩΝΕΤΑΙ

1. Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα
2.  Η «αήθεια» της κυρίαρχης κουλτούρας
3.  Η καθολική ηθική: αρχές
   ΜΙΑ ΟΧΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΡΟΔΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
   Ο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
   ΤΟ ΑΝΔΡΙΚΟ ΣΠΕΡΜΑ
   ΣΕΞ σημαίνει ΓΑΜΟΣ σημαίνει ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ
   ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ!
4. Η καθολική ηθική: τα όριά της
   ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ
   ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
   ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟΝ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
   ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
5. Μια ηθική για τη σεξουαλικότητα διαμορφωμένη από την κοινωνία
6. Αγνές και μιαρές πράξεις, και η ηθική ως τυπικό πλαίσιο
7.  Ορισμένα ειδικά ζητήματα: αυνανισμός
8. Προγαμιαίες σχέσεις, μοιχεία, πορνεία
9. Έλεγχος των γεννήσεων
10. Μοιχεία
11. Διαζύγιο
12. Ομοφυλοφιλία (ή καλύτερα ομοφυλοστοργία)
    ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
    ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
    α. Ο φυσικός νόμος
    β. Φυσικός νόμος και ομοφυλοφιλία
    γ. Η Βίβλος
    δ. Απέναντι σε μια διμέτωπη αποστολή
13.  ΑΓΑΠΩ
    ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ;
    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
14. Αμφιφυλοφιλία και τρανσέξουαλ
15. Εκπαίδευση

Γ΄. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Το αποφασιστικό στοιχείο
2. Ο ρόλος μιας μεγαλύτερης κοσμικής δύναμης
3. Η πρωταρχική σχέση, δηλαδή η Θηλυκότητα
4. Συμπέρασμα

ΕΜΒΑΘΥΝΣΕΙΣ

• Α΄. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΕΨΗ
  Αίγυπτος και Ινδία
  Ελλάδα
  Ο Πλάτωνας και η τρίτη ιδιότητα του Έρωτα
• Β΄. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
  Ελληνόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Ωριγένης και
  Γρηγόριος Νύσσης
  Λατινόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Αυγουστίνος
  Οι σχολαστικοί: Πιέτρο Λομπάρντο και Θωμάς Ακινάτης
• Γ΄. H ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
  Ινδουισμός
  Ιουδαϊσμός
  Τζαϊνισμός
  Βουδισμός
  Ταοϊσμός και Κομφουκιανισμός
  Ισλάμ
  Συνοπτικός πίνακας
• Δ΄. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
• ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός:

• Για το νόημα της ζωής
• Ο δρόμος της ομορφιάς
• Το θάρρος και ο φόβος

Ο Vito Mancuso στην Ελλάδα! Δείτε την παρουσίαση εδώ.

Αγαπώ (1η έκδοση)

The post Αγαπώ (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.