Ξένοι συγγραφείς

Ξένοι συγγραφείς

xenoi sigrafis

Achmatowa A. Anna (Άννα Αχμάτοβα).  Apter Terri (Τέρρυ Άπτερ).  Berdyaev Alexandrovich Nikolai (Νικολάι Μπερντιάγιεφ).  Blake William (Ουίλιαμ Μπλέικ).  Bulgakov Afanasyevich Mikhail (Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ).  Canetti Elias (Ελίας Κανέττι).  Chabris Christopher (Κρίστοφερ Κάμπρις).  Char René (Ρενέ Σαρ).  Chekhov Pavlovich Anton (Άντον Τσέχοφ).  Collins Wilkie (Γουίλκι Κόλινς).  De Nerval Gerard (Ζεράρ ντε Νερβάλ).  Deseille π. Πλακίδας (Ντεσέιγ).  Dickinson E. Emily (Έμιλι Ντίκινσον).  Dostoyevski M. Fiódor (Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογέφσκι).  Eliade Mircea (Μιρτσέα Ελιάντε).  Eliot Stearns Thomas (Τόμας Στερνς Έλιοτ).  Éluard Paul (Πωλ Ελυάρ).  Engelhardt H. Tristram (Τρίστραμ Ένκγελχαρντ).  Florovsky π. Γεώργιος (Φλορόφσκυ).  Freud Sigmund (Σίγκμουντ Φρόυντ).  Gheorghiu Virgil Constantin (Βιργκίλ Γκεοργκίου).  Hadot Pierre (Πιέρ Αντό).  Heidegger Martin (Μάρτιν Χάιντεγκερ).  Hölderlin Friedrich Christian Johann (Γιόχαν Κρίστιαν Φρήντριχ Χαίλντερλιν).  JAMES E. RYAN (Τζαίημς Ράιαν).  Jaspers Karl (Καρλ Γιάσπερς).  Jung Carl Gustav (Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ).  Lemma Alessandra (Αλεσάντρα Λέμμα).  Lobrot Michel (Μισέλ Λομπρό).  Lorca Federico García (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα).  Mallarmé Stéphane (Στεφάν Μαλλαρμέ).  May Rollo (Ρόλλο Μέι).  Mayakovsky Vladimirovich Vladimir (Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι).  Meyendorff π. Ιωάννης (Μάγεντορφ).  Pessoa Nogueira Fernando António (Φερνάντο Πεσσόα).  Rilke Rainer Maria (Ράινερ Μαρία Ρίλκε).  Rumi Jalal-Al-Din (Μεβλάνα – Τζελαλαντίν Ρουμί).  Sartre Jean-Paul (Ζάν Πώλ Σάρτρ).  Simons Daniel (Ντάνιελ Σάιμονς).  Stăniloae π. Δημήτριος (Στανιλοάε).  Wilde Oscar (Fingal O’Flahertie Wills) Όσκαρ Ουάιλντ.  Winnicott Donald W. (Ντόναλντ Βίννικοτ).
Sort By:
Show
  • View as :
achmatowa a anna

Achmatowa A. Anna (Άννα Αχμάτοβα)

0 Reviews

Αχμάτοβα, ψευδώνυμο της ρωσίδας Άννα Αντράγιεβνα Γκορένκο, η οποία γεννήθηκε το 1889. Μαζί με τον Όσιπ Μάντελσταμ ηγήθηκαν του κινήματος των ακμεϊστών, οι οποίοι, σε αντίθεση με τους συμβολιστές, επιζητούσαν η ποιητική γλώσσα να μεταφέρει ακριβή νοήματα. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Vecher» (Απόγευμα) εκδόθηκε το 1912 και ακολούθησαν μεταξύ άλλων τα έργα: «Chetki» (Το ροζάριο, 1914), «Anno domini MCMΧΧΙ» (1922). Από τότε η φωνή της, την οποία δεν εγκρίνει το νέο σοβιετικό καθεστώς, σίγησε. Το αριστουργηματικό ποίημά της «Ρέκβιεμ» (1935-1940) εκδόθηκε το 1987 στη Σοβιετική Ένωση, αφού το θέμα του, μια ελεγεία στους κρατουμένους του σταλινικού καθεστώτος, θεωρούνταν αμφιλεγόμενο. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας της ζωής της έγραψε αρκετά ποιήματα, μεταξύ των οποίων και το αυτοβιογραφικό «Poema bez geroya» (Ποίημα χωρίς ήρωα, 1962). Πέθανε το 1966.

agazarian yvonne

Agazarian M. Yvonne (Υβόννη Αγκαζαριάν)

0 Reviews

Η Υβόν Αγκαζαριάν γεννήθηκε στην Αγγλία το 1931 και σε ηλικία 30 χρονών μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί μέχρι σήμερα εργάζεται θεραπεύοντας, εκπαιδεύοντας και κάνοντας ευρύτατα γνωστό το έργο της για τη συστημοκεντρική ομαδική ψυχοθεραπεία. Ζει στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας, όπου ίδρυσε το Ινστιτούτο Συστημοκεντρικής Εκπαίδευσης και Έρευνας (Systems-Centered Training and Research Institute) το οποίο, μαζί με τη στενή συνεργάτιδά της Susan Gantt, διευθύνει από τη θέση της ομότιμης διευθύντριας. Εκπαιδεύει και επιβλέπει ψυχοθεραπευτές από όλο τον κόσμο και συνεχίζει να συμβάλλει θεωρητικά και πρακτικά στη σύγκλιση των ορίων ανάμεσα στην κλινική και την κοινωνική ψυχολογία. Προσαρμόζοντας τη συστημοκεντρική προσέγγιση στην πραγματικότητα του υπάρχοντος συστήματος ψυχικής υγείας πρότεινε μια σύντομη εκδοχή της ατομικής και ομαδικής ψυχοθεραπείας διατηρώντας στο ακέραιο τα ευρήματα του αρχικού θεραπευτικού μοντέλου. Εμπνευστές της ιδέας για τη συνολικότητα της ομάδας και τη δυναμική των διαδραστικών σχέσεων στα ανθρώπινα συστήματα στάθηκαν ο L. Bertalanffy, ο K. Lewin και ο W.Bion, ενώ ξεχωριστή θέση στις θεωρητικές της τοποθετήσεις έχουν ο J. Bowlby και ο A. Korzibski. Το 1997 αναγνωρίστηκε η προσφορά της από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία και της απονεμήθηκε για τη χρονιά εκείνη ο τίτλος της «ψυχοθεραπεύτριας Ομάδας».

philippe anthonioz

Anthonioz Philippe (Φιλίπ Αντονιό)

0 Reviews

Ο καθηγητής Φιλίπ Αντονιό διδάσκει Ιστολογία, Εμβρυολογία και Κυτταρογενετική στην Ιατρική Σχολή της Τουρ. Είναι μέλος του Τμήματος Ανθρωπιστικών Σπουδών και διευθυντής Κλινικής του τοπικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου. Διπλωματούχος γυναικολόγος, υπεύθυνος ενός ιδρύματος για την ανίχνευση των γυναικείων καρκίνων. Ως συγγραφέας πολλών βιβλίων, με τις δημοσιεύσεις του και τη συμμετοχή του σε πολλά συνέδρια στη Γαλλία και στο εξωτερικό, ο καθηγητής Αντονιό έχει συμβάλει στις συζητήσεις περί βιοηθικής.

apter terri 1

Apter Terri (Τέρρυ Άπτερ)

0 Reviews

Η Terri Apter, ψυχολόγος και συγγραφέας, είναι ομότιμη καθηγήτρια του Cambridge. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια ασχολείται ερευνητικά με τα δυναμικά της οικογένειας, διεξάγοντας τις έρευνές της στη Μ.Βρετανία και στις ΗΠΑ. Στο επίκεντρο της μελέτης της βρίσκονται οι σχέσεις γονέων και παιδιών σε διάφορα στάδια ανάπτυξης, οι σχέσεις ανάμεσα στα αδέλφια και οι σχέσεις ανάμεσα στους συζύγους και στις οικογένειες καταγωγής τους. Το βιβλίο της Altered Loves: Mothers and daughters in adolescence θεωρήθηκε από τους New York Times ένα από τα πιο αξιοσημείωτα βιβλία του 1990. Άλλα έργα της είναι The confident child: Raising children to believe in themselves (Διεθνές βραβείο Delta KappaGamma Society International Educator’s 1998), The myth of maturity: What teenagers need fromparents to become adults, You don’t really know me: Learning to get along with inlaws και The Sister Knot. Συνεργάζεται με το ψηφιακό περιοδικό Psychology Today σε προσωπική στήλη-blog με τίτλο Domestic Intelligence, όπου αρθρογραφεί για τα θέματα που τη συναρπάζουν προσωπικά και επαγγελματικά: συναισθηματική νοημοσύνη, επικοινωνία και σχέσεις μέσα στην οικογένεια και μεταξύ οικογενειών.

Beaufils Dominique (Ντομινίκ Μπωφίς)

0 Reviews

O Ντομινίκ Μπωφίς γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1942 στο Παρίσι. Είναι έγγαμος, πατέρας τριών παιδιών και παππούς επτά εγγονών. Σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι και ειδικεύτηκε στη Χειρουργική, την οποία και ασκεί. Στο πλαίσιο της διακονίας του στη Χειρουργική, δημιούργησε και διευθύνει μια μονάδα Ανακουφιστικής Αγωγής και Αντιμετώπισης του Πόνου. Είναι μέλος της Γαλλικής Εταιρείας Συμπόρευσης και Ανακουφιστικής Μέριμνας (SFAP). ενώ συντονίζει την ερευνητική προσπάθεια «Ανακουφιστική Αγωγή και Πνευματικότητα». Παράλληλα, είναι διάκονος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. εργάζεται δε στον Τομέα της Βιοηθικής, στο πλαίσιο της Ορθόδοξης Θεολογίας. Δημοσιεύει άρθρα επί ιατρικών θεμάτων, των βιοηθικών προεκτάσεων και των πιθανών παρεκκλίσεών τους. Μετέχει σε συνέδρια στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ελλάδα και στο Λίβανο. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η πίστη σου σέσωκέ σε: Ορθόδοξη προσέγγιση στην ασθένεια και το θάνατο», εκδόσεις Desclee Brouwer, Συλλογή Theophanie, το οποίο εντός ολίγου θα εκδοθεί στα ελληνικά. Το 1996, μαζί με τον π. Ιωάννη Μπρεκ και τον π. Μπόρις Μπομπρινσκόι, ίδρυσαν την Ορθόδοξη Ένωση Βιοηθικών Μελετών, της οποίας παραμένει γραμματέας.

berdyaev alexandrovich nikolai

Berdyaev Alexandrovich Nikolai (Νικολάι Μπερντιάγιεφ)

0 Reviews

Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1874 στο Κίεβο. Το 1894 έγινε δεκτός στην Σχολή Ευελπίδων του Κιέβου. Ωστόσο, το περιβάλλον της στρατιωτικής σχολής δεν ενέπνευσε τον ανήσυχο νεαρό και έτσι την εγκαταλείπει και εγγράφεται στην Σχολή Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου «Άγιος Βλαδίμηρος» του Κιέβου. Η συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα καταλήγει στην σύλληψή του το 1898, την προφυλάκισή του για ένα μήνα, την δίκη, την καταδίκη και την εξορία του στην Βολογκντά για το διάστημα 1901-1902. Την εποχή εκείνη ήταν ήδη γνωστός ως μαρξιστής και ως ο συγγραφέας του άρθρου «Α. Φ. Λάνγκε και η κριτική φιλοσοφία σε σχέση με τον σοσιαλισμό», το οποίο ο Κάουτσκι είχε δημοσιεύσει στο επίσημο όργανο του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος «Νέα Εποχή». Το διάστημα 1905-1906 από κοινού με τον Σ. Ν. Μπουλγκάκοφ ο Μπερντιάγιεφ αναλαμβάνει επικεφαλής του περιοδικού «Ζητήματα Ζωής». Το ταξίδι του στο Παρίσι τον χειμώνα του 1907-1908 και η στενή του φιλία με τον Μερεζκόφσκι και τον κύκλο του τον ωθούν να στραφεί προς την Ορθοδοξία. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εγκαθίσταται στη Μόσχα, γίνεται μέλος ενός κύκλου φιλοσόφων, οι οποίοι συσπειρώνται γύρω από τον εκδοτικό οίκο «Δρόμος» και λαμβάνει ενεργό μέρος στην ίδρυση και λειτουργία της θρησκευτικής και φιλοσοφικής εταιρείας στην μνήμη του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των αναζητήσεων είναι ένα από τα κορυφαία του έργα, «Η φιλοσοφία της ελευθερίας», το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το 1911. Το 1918 ιδρύει την Ελεύθερη Ακαδημία Πνευματικού Πολιτισμού ενώ παράλληλα γράφει το βιβλίο του «Η φιλοσοφία της ανισότητας», το οποίο κυκλοφόρησε στο Βερολίνο το 1923. Το 1920 εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Ιστορικο-Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μόσχας. Το 1921 συλλαμβάνεται για την υπόθεση του επονομαζόμενου «κέντρου τακτικής», αλλά απελευθερώνεται. Το καλοκαίρι του 1922 συλλαμβάνεται και πάλι, ενώ το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς απελαύνεται από την Ε.Σ.Σ.Δ. Τα επόμενα δύο χρόνια, 1922-24 ζει στο Βερολίνο, απ’ όπου η φήμη του εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και κυρίως ο πόλεμος μεταξύ της χιτλερικής Γερμανίας και της Ε.Σ.Σ.Δ., προκάλεσε μια όξυνση των πατριωτικών συναισθημάτων του μεγάλου αυτού Ρώσου στοχαστή. Το πρώτο μεταπολεμικό του βιβλίο «Η ρωσική ιδέα», που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1946, ήταν αφιερωμένη στον αναστοχασμό της ιστορίας της Ρωσικής επανάστασης. Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ πέθανε δουλεύοντας στο γραφείο του, στο σπίτι του λίγο έξω από το Παρίσι, στις 23 Μαρτίου 1948.

william blake

Blake William (Ουίλιαμ Μπλέικ)

0 Reviews

Ο William Blake (Ουίλιαμ Μπλέικ) (1757-1827) ήταν Βρετανός οραματιστής μύστης, ποιητής, ζωγράφος και χαράκτης, ο οποίος εικονογράφησε και τύπωσε ο ίδιος τα βιβλία του. Ο Blake διεκύρηξε την υπεροχή της φαντασίας σε αντίθεση προς τον ορθολογισμό και τον υλισμό του 18ου αιώνα.

bobin cristian 1

Bobin Cristian (Μπομπέν Κριστιάν)

0 Reviews

Ο Κριστιάν Μπομπέν (Christian Bobin), γάλλος συγγραφέας και ποιητής, γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1951, στο Λε Κρεζό (Le Creuzot), στη Βουργουνδία της Γαλλίας, όπου κι εξακολουθεί να ζει. Δεν εγκατέλειψε ποτέ τη γενέθλια πόλη του. Διαμένει σε μία απλή κατοικία, σε ένα κτίριο που παλαιότερα χρησίμευε ως βάση της πυροσβεστικής. Οι γονείς του ήταν εργάτες. Μοναχικός ήδη από τα παιδικά του χρόνια, προτιμούσε τη συντροφιά των βιβλίων.

H αποσπασματική γραφή, το θραύσμα λόγου όπως το αποκαλεί, μοιάζει να είναι το φυσικό του στοιχείο, ενώ το μυθιστόρημα, το προσωπικό ημερολόγιο και η πεζή ποίηση, ως μέσα λογοτεχνικής έκφρασης, απαντώνται από κοινού ή ξεχωριστά στα βιβλία του. Τα έργα του, που χαρακτηρίζονται από οικονομία και μια εμφανή προτίμηση για τη μινιμαλιστική γραφή, θυμίζουν μικρούς πίνακες φτιαγμένους από στιγμές που συναρμολογούνται σαν τα κομμάτια ενός πάζλ. Μέσα από τα κείμενά του αυτός ο «σπιτόγατος», ο ταξιδευτής της λευκής σελίδας, μας δείχνει τον κόσμο όπως έχουμε ξεχάσει πια να τον βλέπουμε.

Το 2016 τιμήθηκε με το βραβείο της Γαλλικής ακαδημίας για το σύνολο του έργου του.

Bobrowski Johannes Konrad Bernhard (Γιοχάννες Μπομπρόφσκι)

0 Reviews

Το 1917 στις 9 Απριλίου γεννιέται ο Johannes Konrad Bernhard Bobrowski (Γιοχάννες Μπομπρόφσκι) σαν πρώτο παιδί του Gustav Bobrowski (τότε ακόμη, λόγω πολέμου, αρχιλοχία Υγειονομικού και αργότερα ανώτερου επιθεωρητή των κρατικών σιδηροδρόμων) και της Johanna το γένος Witzke, στο Τίλζιτ της Ανατολικής Πρωσσίας (σήμερα στο απονονωμένο τμήμα της Ρωσίας μεταξύ Λιθουανίας και Πολωνίας και ίσως ακόμη με το όνομα Σοβέτσκ). Το 1928, κατόπιν μετάθεσης του πατέρα του, η οικογένεια πηγαίνει να ζήσει στην τοπική πρωτεύουσα, τη γνωστή γενέθλιο πόλη του φιλοσόφου Κάντ, Konigsberg (σήμερα πιθανόν ακόμη Kaliningrad). Εδώ θα είναι αργότερα μαθητής του περίφημου κλασσικού Γυμνασίου Altstadt-Kneiphof (έτος ιδρύσεως 1304) και θα μελετήσει για πρώτη φορά το έργο των Klopstock, Holderlin κ.ά. To 1937 το Μάρτιο, αμέσως μόλις πάρει το Απολυτήριο Γυμνασίου, στέλνεται σε τάγμα εργασίας (από 4 χρόνια ήδη επικρατεί το χιτλερικό καθεστώς) και τον ίδιο χρόνο αρχίζει τη στρατιωτική του θητεία σε μονάδα ειδήσεων. Το 1940, μετά την έναρξη του πολέμου υπηρετεί στη Γαλλία και από το 1941 βρίσκεται κιόλας στο πολεμικό μέτωπο της Σοβιετικής Ένωσης. Τη χρονιά αυτή και στην κατεστραμμένη από την εισβολή ρωσσική ύπαιθρο γράφει και το πρώτο του σημαντικό ποίημα. Το Χειμώνα του 1942-43, με την άδεια του από το μέτωπο κατορθώνει να παρακολουθήσει ένα εξάμηνο σπουδών (Ιστορία Τέχνης). Ένα δεύτερο εξάμηνο δεν το αποδέχτηκε, επειδή του ετέθη σαν προϋπόθεση να γίνει μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και αξιωματικός στον Στρατό. Το 1943 στις 27 Απριλίου παντρεύεται την Johanna Buddrus απ’ την οποία θ’ αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Το 1945 στις 8 Μαΐου συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τον Σοβιετικό Στρατό. Στην αρχή στέλνεται για καταναγκαστική εργασία σε ορυχεία άνθρακος. Το 1947, στο Ροστόβ, όπου αναλαμβάνει θέση βοηθού σκηνοθέτη στη Σχολή Αντίφα (Αντιφασιστική). Το 1949 τα Χριστούγεννα, απολύεται από την αιχμαλωσία με μια πράξη «εσωτερικής μετάθεσης», δηλαδή στέλνεται στο ανατολικό Βερολίνο για αντίστοιχη εργασία. Πραγματικά για λίγον καιρό αναλαμβάνει σκηνοθετική δουλειά στο Λαϊκό θέατρο. Στο μεταξύ η ιδιαίτερη πατρίδα του (Ανατολική Πρωσία) έχει χαθεί για πάντα. Το 1950 αναλαμβάνει τη θέση του επιμελητή α΄ στον εκδοτικό οίκο Altberliner Verlag. To 1952, γράφει το ποίημα «Κάτω απ’ την παρυφή της νύχτας», που θεωρείται σαν το πρώτο που φέρει την ιδιαίτερη σφραγίδα της ποιητικής του. Το 1955, πρώτη δημοσίευση ποιήματος του σε λογοτεχνικό περιοδικό. Το 1959 αναλαμβάνει δουλειά επιμελητή στον εκδοτικό οίκο Union Verlag. To 1960, το Νοέμβριο, λαμβάνει μέρος στη συνάντηση της «Ομάδας 47» (Gruppe 47), στο Aσάφενμπουργκ, όπου γνωρίζει και διατηρεί κατόπιν φιλικές σχέσεις με πολλούς λογοτέχνες, μεταξύ άλλων την Ingeborg Bachmann,τον Gunter Grass κ.ά. To 1961 εκδίδεται το πρώτο του ποιητικό βιβλίο «Εποχή της Σαρματίας», που περιέχει κυρίως ποιήματα των ετών 1954-1960. Το 1962 έκδοση του δευτέρου του ποιητικού βιβλίου «Σκιώδης Χώρα Ποταμοί» κυρίως με ποιήματα από τα έτη 1955-1960. – Το πρώτο του πεζό έργο, η νουβέλα «Το σώμα του Λίππμαν», πρωτοδημοσιεύεται σε λογοτεχνικό περιοδικό. – Τον Μάιο του απονέμεται στη Βιέννη το βραβείο της Alma Johanna Konig για το ποίημα του «Στον ποταμό». – Τον Oκτώβριο κερδίζει στο Δυτικό Βερολίνο το βραβείο της «Oμάδας 47». To 1963, τέλη Ιουλίου, περατώνει την α΄ γραφή του μυθιστορήματος του «Ο μύλος του Λέβιν». Το 1964 το Σεπτέμβριο, συμμετέχει στη συνάντηση της «Ομάδας 47», που γίνεται τη χρονιά εκείνη στη Στοκχόλμη. Το 1965 αρχίζει την 6η Ιουνίου την τελική γραφή του μυθιστορήματός του «Ο μύλος του Λέβιν», την οποία και αποπερατώνει την 28η Ιουλίου. Δυο μόλις μέρες μετά, την 30ή Ιουλίου μεταφέρεται στο Νοσοκομείο του Κέπενικ με ρήξη σκωληκοειδούς. Μετά από μακρά και βασανιστική περίοδο με επιπλοκές πεθαίνει την 2α Σεπτεμβρίου, σε ηλικία μόλις 48 ετών. Στην κηδεία του συγκεντρώνονται για να τον αποχαιρετήσουν πλήθος συγγραφείς και από τις δύο (τότε) Γερμανίες. Επικήδειους λόγους εκφώνησαν ο Στέφαν Χέρμλιν και ο Χανς Βέρνερ Ρίχτερ. Το 1966 πραγματοποιείται η έκδοση του τελευταίου του ποιητικού βιβλίου με τον τίτλο «Καιρού Σημάδια», όπου περιέχονται ποιήματα του από τα έτη 1956-1965.

Εκδόσεις Αρμός
X
X