Υπάρχει μόνο μία δύναμη η οποία μπορεί εκ των έσω, ριζικά, να υπονομεύσει τον εγωισμό· και όντως τον υπονομεύει.

Η δύναμη αυτή είναι ο έρωτας και κατά κύριο λόγο ο σαρκικός έρωτας.[…]

Το νόημα και η αξία του έρωτα ως αίσθημα έγκειται στο γεγονός ότι μας υποχρεώνει πραγματικά με όλη μας την ύπαρξη να αποδεχτούμε ότι ο άλλος έχει μια απόλυτη, κεντρική σημασία, την οποία, δυνάμει του εγωισμού, την νιώθουμε μόνο για τον εαυτό μας, μέσα μας. Ο έρωτας είναι σημαντικός όχι μόνο ως ένα από τα αισθήματά μας, αλλά ως μεταφορά του κέντρου του ζώντος ενδιαφέροντός μας από τον εαυτό μας σε κάποιον άλλον, ως μετακίνηση του ίδιου του κέντρου της προσωπικής μας ζωής. Αυτό είναι χαρακτηριστικό οποιουδήποτε έρωτα, αλλά στον σαρκικό έρωτα είναι κυρίαρχο. […]

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Βλαδίμηρος Σεργκέγιεβιτς Σολοβιόφ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1853. Πατέρας του ήταν ο διάσημος Ρώσος ιστορικός Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Σολοβιόφ. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο 5ο Γυμνάσιο της Μόσχας. Οι  πανεπιστημιακές του σπουδές έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας από το 1869 μέχρι το 1873. Τον Ιούνιο του 1876 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο, αλλά, εξαιτίας διάφορων δολοπλοκιών του καθηγητικού κατεστημένου.

Τον Μάρτιο του 1877 εγκατέλειψε τη Μόσχα και μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη.  Εκεί έγινε μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας. Ταυτόχρονα δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της πόλης, όπου το 1880 υποστήριξε την επί υφηγεσία διατριβή του.

Το 1881 η καθηγητική δραστηριότητα του Σολοβιόφ διακόπτεται οριστικά, μετά την διάλεξη που έδωσε στις 28 Μαρτίου 1881. Όπου διακήρυξε την πεποίθησή του ότι έπρεπε να δοθεί χάρη στους δολοφόνους του τσάρου Αλέξανδρου του Β΄. Η πράξη αυτή του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ ήταν μια πράξη γενναιότητας, ειλικρίνειας, θάρρους και εντιμότητας, σύμφωνη με τις χριστιανικές του αρχές. Απελευθερωμένος από τα δεσμά της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, ο Σολοβιόφ αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη συγγραφή έργων εκκλησιαστικού περιεχομένου.

Στηριγμένα στις φιλοσοφικές του αντιλήψεις. Σχεδιάζει ένα τρίτομο έργο για την υπεράσπιση του Καθολικισμού, αλλά για διάφορες αιτίες, που έχουν σχέση τόσο με την λογοκρισία όσο και με τεχνικές δυσκολίες, αντί για τρεις τόμους, το 1886 εκδίδει το έργο του «Η Ιστορία και το μέλλον της θεοκρατίας», ενώ το 1889 εκδίδει, στη γαλλική γλώσσα και στο Παρίσι, το έργο του «Η Ρωσία και η οικουμενική εκκλησία».

Η έκδοση των δύο αυτών έργων έγινε αφορμή για την εμφάνιση πλήθους εχθρών αλλά και δυσάρεστων καταστάσεων, οι οποίες έφτασαν μέχρι του σημείου να απαγορευτεί η δημοσίευση έργων του που αφορούσαν εκκλησιαστικά ζητήματα. Ο Σολοβιόφ όμως βρήκε και πάλι διέξοδο. Διάνοια ανοιχτή, αλλά και φύση προικισμένη με βαθιά φιλοσοφική παιδεία, αρχίζει να ασχολείται με ζητήματα πιο ενδιαφέροντα από την θεολογία και συγκεκριμένα με ζητήματα λογοτεχνικής κριτικής και αισθητικής. Μόνο λίγο πριν το τέλος της ζωής του θα επανέλθει στην μελέτη των φιλοσοφικών προβλημάτων.

Ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ ήταν ένας «άστεγος» άνθρωπος, δίχως οικογένεια, δίχως συγκεκριμένη εργασία. Ως άνθρωπος ήταν διαχυτικός, γοητευτικός, εκρηκτικός. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στα εξοχικά σπίτια φίλων του ή στο εξωτερικό.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 η υγεία του επιβαρύνθηκε δραματικά και ο οργανισμός του εξασθένησε. Το καλοκαίρι του 1900 στη Μόσχα αρρώστησε βαριά και υποχρεώθηκε να μετακομίσει στο εξοχικό σπίτι του πρίγκιπα Πιότρ Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι στο Ούζκοε, όπου τότε ζούσαν οι φίλοι του, γνωστοί καθηγητές και στοχαστές, Σεργκέι Νικολάγιεβιτς και Ευγένιος Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι.

Στις 31 Ιουλίου 1900 ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ πέθανε από αρτηριοσκλήρωση, νεφρική ανεπάρκεια και γενική εξάντληση του οργανισμού του. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντεβίτσι, κοντά στον τάφο του πατέρα του. ‘Ήταν μόλις 47 ετών.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ.

ΑΧΜΑΤΟΒΑ ΡΕΚΒΙΕΜ 25/2/2008.

Το νόημα του έρωτα (3η έκδοση)

The post Το νόημα του έρωτα (3η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Για τον ερευνητή που ασχολείται με προβλήματα μουσικής αισθητικής της αρχαιότητας λείπει βέβαια η βασική προϋπόθεση για την αισθητική βίωση των αντίστοιχων φαινομένων: αυτή η ίδια η ακουστική εμπειρία. Παράλληλα λοιπόν με την επιστημονική γνώση χρειάζεται τόλμη, φαντασία και ικανότητα διείσδυσης έως αυτή την καρδιά του προβλήματος για την ανάπλαση ενός μουσικού σύμπαντος, γλώσσας και μουσικής, που σίγησε δια παντός.

Τα χαρίσματα αυτά διέθετε σε μεγάλο βαθμό ο Έλληνας σοφός του 20ου αιώνα Θρασύβουλος Γεωργιάδης, ο οποίος αξιοποίησε επί πλέον στο έπακρο το πλεονέκτημα της ελληνικής του ταυτότητας και των μουσικών του βιωμάτων ως Έλληνα, όπως επίσης και την βαθύτατή του αίσθηση και γνώση της αδιάλειπτης ψυχικής και μουσικής συνέχειας, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την αρχαία στην βυζαντινή και τη δημοτική μουσική μας παράδοση.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα…

O Θρασύβουλος Γεωργιάδης (Thrasybulos Georgiades), ήταν Έλληνας μουσικολόγος, πιανίστας και μηχανικός, που γεννήθηκε 4 του Ιανουαρίου του 1907 στην Αθήνα και πέθανε στις 15 Μαρτίου 1977 στο Μόναχο. Ξεκίνησε με σπουδές πιάνου στο Ωδείο Αθηνών τα χρόνια 1921-1926. Μετά την αποφοίτησή του από το Πολυτεχνείο, ως πολιτικός μηχανικός, σπούδασε το 1930-1935 στο Μόναχο μουσικολογία και σύνθεση με τον Καρλ Ορφ.

Στις διεπιστημονικές μελέτες ο Γεωργιάδης έχει επίσης επηρεαστεί από τον ψυχολόγο και μουσικολόγο Kurt Huber, από τον βυζαντινολόγο Franz Dölger και από τον αρχαιολόγο Ernst Buschor. Στις 6 Ιουνίου 1935 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα με τον Rudolf von Ficker στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, με θέμα της διατριβής του την ανάπτυξη της πολυφωνίας στον Μεσαίωνα. Το 1936 παντρεύτηκε την τσεμπαλίστα Άννα-Barbara Speckner. Το 1938 ο Γεωργιάδης διορίστηκε καθηγητής της μορφολογίας στο Ωδείο Αθηνών, στο οποίο αναδείχθηκε σε Συν-Διευθυντή στα 1939. Υπηρέτησε στο αλβανικό μέτωπο στα χρόνια του πολέμου.

Μετά την απελευθέρωση αντιμετώπισε προβλήματα εξαιτίας και της γερμανικής καταγωγής της συζύγου του. Το 1947 με τις εργασίες πάνω στην αρχαία μετρική ποσότητα και στον ελληνικό ρυθμό ένα χρόνο αργότερα, αναδείχθηκε σε καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Το 1956 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilians του Μονάχου, ενώ ένα χρόνο αργότερα και μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1972 συνταξιοδοτήθηκε, ενώ το 1974 τιμήθηκε από το Τάγμα Pour le Mérite. Ο Γεωργιάδης θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς μουσικολόγους της θεωρητικής μουσικής του 20ου αιώνα στη Γερμανία.

Στα τριάντα του χρόνια Γεωργιάδης είχε προχωρήσει σχετικά με τη βυζαντινή παραδοσιακή μουσική και τη λειτουργική μουσική. Αργότερα αφιερώθηκε εντατικά στην έρευνα και την αισθητική της μουσικής και του ρυθμού. Ιδιαίτερα ασχολήθηκε με το ρυθμό ανάμεσα στη μουσική και τη γλώσσα. Ο Γεωργιάδης διετέλεσε συνεργάτης στις εργασίες «Münchner Veröffentlichungen zur Musikgeschichte» (Δημοσιεύματα ιστορίας της μουσικής) και «Musikalischen Edition im Wandel des historischen Bewusstseins» (Μουσικές εκδόσεις πάνω στην αλλαγή της ιστορικής συνείδησης).

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο ελληνικός ρυθμός (ΜΟΥΣΕΣ 15)

The post Ο ελληνικός ρυθμός (ΜΟΥΣΕΣ 15) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Καλάβρυτα, Κέρτεζη, Σκεπαστό, Πριόλιθος, οικισμοί

Γ΄ ΤΟΜΟΣ

Αυτό το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε οικονομολόγους. Απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται για την τοπική ανάπτυξη, ανεξαρτήτως επιστημονικού κλάδου ή πρακτικού υπόβαθρου…
Διαβάστε το ως ιστορία, ως λαογραφία, ως ανθρωπολογία. Αλλά διαβάστε το και ως οικονομική ανάλυση -ίσως την πιο ειλικρινή και τεκμηριωμένη ανάλυση τοπικής οικονομικής ανάπτυξης που θα βρείτε για αυτή την περιοχή. Γιατί, στο τέλος, η οικονομία δεν είναι αφηρημένα μοντέλα και στατιστικές- είναι άνθρωποι που εργάζονται, δημιουργούν, συνεργάζονται και προσαρμόζονται…

• Για τους κοινωνιολόγους, το βιβλίο προσφέρει εξαιρετικό υλικό για τη μελέτη της κοινωνικής οργάνωσης της εργασίας, των έμφυλων διαιρέσεων και της κοινωνικής κινητικότητας σε μικρές κοινότητες…
• Για τους ανθρωπολόγους, το βιβλίο είναι ένα εγχειρίδιο μελέτης της υλικής κουλτούρας και της τεχνολογικής γνώσης…
• Για τους γεωγράφους, το βιβλίο προσφέρει λεπτομερή τεκμηρίωση της χωρικής οργάνωσης της οικονομικής δραστηριότητας…
• Για τους ιστορικούς, το βιβλίο είναι ένα πολύτιμο αρχείο πρωτογενών πηγών που τεκμηριώνουν την οικονομική ζωή μιας ορεινής κοινότητας σε μια κρίσιμη περίοδο μετάβασης.
• Για τους πολιτικούς επιστήμονες, το βιβλίο αναδεικνύει πώς οι θεσμοί -τυπικοί και άτυποι- διαμορφώνουν τις οικονομικές ευκαιρίες και περιορισμούς. Η σχέση μεταξύ κοινότητας, κράτους και αγοράς εμφανίζεται με ιδιαίτερη σαφήνεια στις σελίδες αυτού του βιβλίου.

Δημήτρης Σκούρας

Ένα βιβλίο από τον Παναγιώτη Μπούρδαλα

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Δημιουργίες ζωής στ’ οροπέδιο του Βουραϊκού

The post Δημιουργίες ζωής στ’ οροπέδιο του Βουραϊκού appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Μέγας Βασίλειος για το νόημα και τη σημασία της ελληνικής παιδείας.

Ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων.

• Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της πατερικής γραμματείας και της ιστορίας της παιδείας.
• Σε αυτό, η γνώση δεν αντιμετωπίζεται ως ουδέτερη συσσώρευση πληροφοριών, αλλά ως πράξη που απαιτεί κρίση, διάκριση και ηθικό προσανατολισμό.
• Η παρούσα μετάφραση προσφέρει μια σύγχρονη, καθαρή και φιλολογικά αξιόπιστη απόδοση του κειμένου,καθιστώντας το προσιτό τόσο στο ακαδημαϊκό κοινό όσο και στον απαιτητικό αναγνώστη.
• Παράλληλα, ο αναλυτικός σχολιασμός που τη συνοδεύει αναδεικνύει τις έννοιες, τις παραπομπές και τα παιδαγωγικά συμφραζόμενα του λόγου, διευκολύνοντας μια βαθύτερη και κριτική πρόσληψή του.
• Το έργο αναδεικνύει έτσι μια διαχρονική πρόταση παιδείας, όπου τα αρχαία κείμενα λειτουργούν ως πεδίο άσκησης της σκέψης και της ευθύνης απέναντι στη γνώση.

Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε φοιτητές, εκπαιδευτικούς και σε όσους αναζητούν όχι απλώς τι να διαβάζουν, αλλά πως και γιατί να διαβάζουν.

Εισαγωγή- μετάφραση-σχόλια: Ιωάννης Πλεξίδας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία

The post Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τι θα γινόταν εάν ένα απλό τηλεφώνημα άλλαζε τα πάντα;

Αν στην άλλη άκρη της γραμμής δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος –ούτε καν ένας εξωγήινος– αλλά ένα ον από ένα σύμπαν τελείως ξένο προς το δικό μας;
Ένα σύμπαν χωρίς ύλη. Χωρίς άστρα, χωρίς πλανήτες.
Χωρίς τους νόμους της φυσικής όπως τους γνωρίζουμε.
Ένα σύμπαν όπου ίσως δεν υπάρχει καν χρόνος.
Πώς θα μας αντιλαμβανόταν ένα τέτοιο ον;
Τι θα του φαινόταν παράξενο σε εμάς;
Ποιες ερωτήσεις θα μας έθετε;
Αυτό το βιβλίο είναι ένας φανταστικός διάλογος με ένα Εξωσυμπαντικό Ον.
Μια ανατρεπτική ματιά στον κόσμο μας, μέσα από ένα βλέμμα που δεν μοιάζει σε τίποτα με το δικό μας.

Ένα βιβλίο του Γιώργου Τσάτσου.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Εξωσυμπαντικός

The post Εξωσυμπαντικός appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Στην ιεροκοσμική δραματουργία

• Ως διαδικασία (και όχι ως αλγόριθμος) η συμβολή του έμμυθου θεάσθαι και του έλλογου θεωρείν παραπέμπει στην συντονία εκείνη του μύθου και του λόγου εντός του πεδίου της οποίας η προσαγόρευση του πράγματος λαμβάνει την διάσταση της προσαλήθευσης του σημαίνοντος.
• Με άλλα λόγια, στην αρχαϊκή ιδιομορφία και ιδιομοιρία του σημαίνειν (ως αρνησικυρίας του λέγειν και του κρύπτειν) συμβαίνει η συντονία του έμμυθου και του έλλογου τρόπου αναφοράς του θεάσθαι θεωρείν στα του παρόντος να ακολουθεί το ήθος και το άγος της συνάφειας και συνέχειας του «όλα και ουχ όλα» της ηρακλείτεια εκφρασμένης «ξυλλάψιας» στην επίμαχα διατυπωμένη φράση του Σκοτεινού: «ξυλλάψιες όλα και ουχ όλα, ξυμφερόμενον διαφερόμενον, ξυνάδον διάδον εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα».
• Ως συνάφεια και συνέχεια του μύθου και του λόγου, η αλληγορία κατανοείται υπό την αίρεση της συντονίας των έμμυθων και έλλογων όρων στον ορίζοντα μίας διαδικασίας του προσαγορεύειν συμβεβλη-μένης εγγενώς με το προσαληθεύειν.
• Αν το προσαγορεύειν παραπέμπει πρωτίστως στην τοπολογική προσέγγιση των όρων του ξυνού λόγου, το προσαληθεύειν παραπέμπει στην επισυναφή και επισυνεχή παροντικότητα του «εκ πάντων εν και του εξ ενός πάντα», υπό την αίρεση των όρων μιας ρητά εκφρασμένης συντονίας της συμπαντικής σχετικότητας, που δεξιώνεται το αληθές του παρόντος εντός της επισυναφούς διάτασης του Κόσμου και της επι.συνεχούς επί.τασης του Χρόνου.

Ένα βιβλίο του Διττού Ιάννη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Προσαγόρευσις και προσαλήθευσις

The post Προσαγόρευσις και προσαλήθευσις appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Το αίτημα για αποτελεσματικό σχολείο

Καθώς η κατανόηση της επικοινωνίας και οι συνέπειές της στις ανθρώπινες συμπεριφορές τείνουν να αποτελούν ζωτικής σημασίας φαινόμενο, αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο η σπουδαιότητα της ενασχόλησης, σε επιστημονικό επίπεδο, με τη διαδικασία του επικοινωνιακού φαινομένου, όπως αυτό εξελίσσεται, καθημερινά, και υλοποιείται στο χώρο του σχολικού περιβάλλοντος.

Η διαπροσωπική επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικών και Διευθυντών σχολικών μονάδων προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά  μιας συμπεριφοράς, η οποία υπακούει σε συγκεκριμένους κανόνες, που ολοένα την καθιστούν πιο τυπική, δεδομένου ότι εντάσσεται σε ένα κανονιστικό πλαίσιο που καθορίζει με σαφήνεια τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις όλων των εμπλεκόμενων στην παιδαγωγική διαδικασία. (Σταμάτης Π. 2005).

Ο τρόπος με τον οποίο ένας εκπαιδευτικός ή ένα Διευθυντικό στέλεχος αντιλαμβάνονται τις έννοιες και τα μηνύματα που ανταλλάσσονται μεταξύ τους, η διάθεση για επικοινωνία που εκδηλώνουν σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, το περιβάλλον, μέσα στο οποίο πραγματώνεται η επικοινωνία, τα επικοινωνιακά πρότυπα, που αποτελούν απόρροια των κοινωνικο-πολιτιστικών αρχών και των γλωσσικών κανόνων που έχει ενστερνιστεί βιωματικά η κάθε πλευρά, συνθέτουν έναν κανονισμό με σαφή, κάθε φορά, αλληλεπιδραστική στόχευση.

Ένα βιβλίο από την Ελισσάβετ Μερκούρη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Επικοινωνία και διοίκηση

The post Επικοινωνία και διοίκηση appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Η μουσική κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ανθρώπινη εμπειρία, καθώς αποτελεί μια καθολική μορφή επικοινωνίας και έκφρασης που ξεπερνά τα γλωσσικά και πολιτισμικά σύνορα. Ιδιαίτερα, στο πλαίσιο της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, η μουσική συμβάλλει στην ισότιμη συμμετοχή όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από τις γνωστικές, κινητικές, κοινωνικές ή πολιτισμικές τους διαφορές (Volk, 2017).

Δεδομένου του γεγονότος ότι τα σύγχρονα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα χαρακτηρίζονται από πολιτισμική ποικιλομορφία, η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διαπολιτισμικής επικοινωνίας, επιτρέποντας στους μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες συνεργασίας, κατανόησης και αποδοχής της διαφορετικότητας.

Η παρούσα μελέτη εστιάζει στη συμβολή της μουσικής στη συμπεριληπτική εκπαίδευση και διερευνά τις εμπειρίες των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σχετικά με τη διαχείριση της πολυπολιτισμικής μουσικής τάξης.

Η διδασκαλία της μουσικής, σήμερα, είναι μία διαδικασία πολυσύνθετη, απαιτητική και πολύπλοκη. Οι μουσικοπαιδαγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν στις νέες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής και να εστιάζουν στα καλέσματα των καιρών (Χρυσοστόμου, και συν., 2007). Στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα η σχολική τάξη περιλαμβάνει μαθητές και μαθήτριες από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα και εμπειρίες (Joseph, 2022). Μία από τις προκλήσεις που καλούνται να διαχειριστούν όλοι οι εκπαιδευτικοί της μουσικής είναι αναντίρρητα η διδακτική προσέγγιση και η αξιοποίηση συγκεκριμένων στρατηγικών διδασκαλίας, ώστε η μαθησιακή διαδικασία να είναι εύληπτη, παραστατική, ουσιαστική για όλο το ετερόκλητο μαθητικό δυναμικό μίας σχολικής τάξης”.

Ένα βιβλίο από την Ελισσάβετ Μερκούρη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μουσική στη σύγχρονη πολυπολιτισμική τάξη

The post Μουσική στη σύγχρονη πολυπολιτισμική τάξη appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

στη δημοσία σφαίρα και εκπαίδευση

• Το βιβλίο αναδεικνύει μια κοινωνική και πολιτική θεολογία που δεν παραμένει αποκομμένη από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Αντίθετα, δοκιμάζεται και μετασχηματίζεται όταν συναντά τον πολιτισμό με τις ποικίλες εκφράσεις του και τις ταυτότητες που άλλοτε περιλαμβάνει, άλλοτε (ανα)διαμορφώνει και άλλοτε αποκλείει. Μέσω αυτή της συνάντησης αποκαλύπτονται οι εντάσεις, οι δυνατότητες αλλά και τα όρια του θεολογικού λόγου στη δημόσια σφαίρα.
• Από τη σχέση θεολογίας και λογοτεχνίας έως τις σύγχρονες μορφές πολιτικής θεολογίας και τις θεωρίες φύλου, από τη φεμινιστική κριτική και τις γυναικείες και ανδρικές ταυτότητες έως την έννοια της «ελληνορθοδοξίας» και τις εντάσεις στο εσωτερικό της Ορθόδοξης παράδοσης. Τα κεφάλαια του βιβλίου εξετάζουν τη δυναμική και συχνά αμφίσημη παρουσία της θρησκείας στον δημόσιο χώρο.
• Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο μάθημα των Θρησκευτικών και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε τις τελευταίες δύο δεκαετίες: στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, στις κοινωνικές αντιπαραθέσεις, στις έμφυλες και πολιτισμικές ευαισθησίες που αναδύθηκαν, αλλά και στο ερώτημα για τον ρόλο του/της θεολόγου εκπαιδευτικού σήμερα.
• Σε αυτό το πλαίσιο, η θεολογία καλείται να αναμετρηθεί με τη δημόσια ευθύνη της , όχι ως κλειστό σύστημα βεβαιοτήτων, αλλά ως λόγος κριτικός, διαλογικός και παιδαγωγικά απελευθερωτικός.

Ένα βιβλίο από την Σπυριδούλα Αθανασοπούλου- Κυπρίου

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πολιτική θεολογία, λογοτεχνία και έμφυλες ταυτότητες

The post Πολιτική θεολογία, λογοτεχνία και έμφυλες ταυτότητες appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Πως η κατανόηση των νόμων που διέπουν το σύμπαν φωτίζει την έννοια της ανθρώπινης φύσης.

• Οι σύγχρονες προσεγγίσεις της ανθρώπινης φύσης έχουν φαινομενολογικό χαρακτήρα, ενώ η παραδοσιακή αντίληψη έχει οντολογικό χαρακτήρα. Δηλαδή εφαρμόζει στον άνθρωπο τον τρόπο με τον οποίο ο Μεσαίωνας κατανοούσε τη δόμηση του φυσικού κόσμου.

Στο βιβλίο αυτό ακολουθούμε την παραδοσιακή πρακτική και εξετάζουμε ποιες πληροφορίες για την ανθρώπινη φύση προσφέρει η επιστημονική γνώση σχετικά με τη δόμηση του Σύμπαντος. Φτάνουμε στα μη αναγώγιμα στοιχεία της σύγχρονης επιστημονικής περιγραφής του φυσικού κόσμου, παρακάμπτοντας τα αναπάντητα ζητήματα. Στη συνέχεια, αναζητούμε τι μπορεί να μας προσφέρει αυτή η μερική γνώση για το Σύμπαν στην κατανόηση του ανθρώπου και της φύσης του…

• Όλα αυτά οδηγούν σε καινοτόμα συμπεράσματα, άλλοτε εύπεπτα και άλλοτε δύσπεπτα, όσον αφορά την προσωπική ζωή, την πίστη, την παιδεία, την πολιτική και τη σχέση μας με το περιβάλλον.

Όταν όμως το Σύμπαν μάς μιλά, δεν μπορούμε να το αγνοούμε

Ένα βιβλίο του Γεώργιου Μέσκου

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

The post Όταν το σύμπαν μιλά, δεν μπορείς να το αγνοείς appeared first on Εκδόσεις Αρμός.