Υπάρχει μόνο μία δύναμη η οποία μπορεί εκ των έσω, ριζικά, να υπονομεύσει τον εγωισμό· και όντως τον υπονομεύει.

Η δύναμη αυτή είναι ο έρωτας και κατά κύριο λόγο ο σαρκικός έρωτας.[…]

Το νόημα και η αξία του έρωτα ως αίσθημα έγκειται στο γεγονός ότι μας υποχρεώνει πραγματικά με όλη μας την ύπαρξη να αποδεχτούμε ότι ο άλλος έχει μια απόλυτη, κεντρική σημασία, την οποία, δυνάμει του εγωισμού, την νιώθουμε μόνο για τον εαυτό μας, μέσα μας. Ο έρωτας είναι σημαντικός όχι μόνο ως ένα από τα αισθήματά μας, αλλά ως μεταφορά του κέντρου του ζώντος ενδιαφέροντός μας από τον εαυτό μας σε κάποιον άλλον, ως μετακίνηση του ίδιου του κέντρου της προσωπικής μας ζωής. Αυτό είναι χαρακτηριστικό οποιουδήποτε έρωτα, αλλά στον σαρκικό έρωτα είναι κυρίαρχο. […]

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Βλαδίμηρος Σεργκέγιεβιτς Σολοβιόφ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1853. Πατέρας του ήταν ο διάσημος Ρώσος ιστορικός Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Σολοβιόφ. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο 5ο Γυμνάσιο της Μόσχας. Οι  πανεπιστημιακές του σπουδές έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας από το 1869 μέχρι το 1873. Τον Ιούνιο του 1876 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο, αλλά, εξαιτίας διάφορων δολοπλοκιών του καθηγητικού κατεστημένου.

Τον Μάρτιο του 1877 εγκατέλειψε τη Μόσχα και μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη.  Εκεί έγινε μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας. Ταυτόχρονα δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της πόλης, όπου το 1880 υποστήριξε την επί υφηγεσία διατριβή του.

Το 1881 η καθηγητική δραστηριότητα του Σολοβιόφ διακόπτεται οριστικά, μετά την διάλεξη που έδωσε στις 28 Μαρτίου 1881. Όπου διακήρυξε την πεποίθησή του ότι έπρεπε να δοθεί χάρη στους δολοφόνους του τσάρου Αλέξανδρου του Β΄. Η πράξη αυτή του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ ήταν μια πράξη γενναιότητας, ειλικρίνειας, θάρρους και εντιμότητας, σύμφωνη με τις χριστιανικές του αρχές. Απελευθερωμένος από τα δεσμά της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, ο Σολοβιόφ αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη συγγραφή έργων εκκλησιαστικού περιεχομένου.

Στηριγμένα στις φιλοσοφικές του αντιλήψεις. Σχεδιάζει ένα τρίτομο έργο για την υπεράσπιση του Καθολικισμού, αλλά για διάφορες αιτίες, που έχουν σχέση τόσο με την λογοκρισία όσο και με τεχνικές δυσκολίες, αντί για τρεις τόμους, το 1886 εκδίδει το έργο του «Η Ιστορία και το μέλλον της θεοκρατίας», ενώ το 1889 εκδίδει, στη γαλλική γλώσσα και στο Παρίσι, το έργο του «Η Ρωσία και η οικουμενική εκκλησία».

Η έκδοση των δύο αυτών έργων έγινε αφορμή για την εμφάνιση πλήθους εχθρών αλλά και δυσάρεστων καταστάσεων, οι οποίες έφτασαν μέχρι του σημείου να απαγορευτεί η δημοσίευση έργων του που αφορούσαν εκκλησιαστικά ζητήματα. Ο Σολοβιόφ όμως βρήκε και πάλι διέξοδο. Διάνοια ανοιχτή, αλλά και φύση προικισμένη με βαθιά φιλοσοφική παιδεία, αρχίζει να ασχολείται με ζητήματα πιο ενδιαφέροντα από την θεολογία και συγκεκριμένα με ζητήματα λογοτεχνικής κριτικής και αισθητικής. Μόνο λίγο πριν το τέλος της ζωής του θα επανέλθει στην μελέτη των φιλοσοφικών προβλημάτων.

Ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ ήταν ένας «άστεγος» άνθρωπος, δίχως οικογένεια, δίχως συγκεκριμένη εργασία. Ως άνθρωπος ήταν διαχυτικός, γοητευτικός, εκρηκτικός. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στα εξοχικά σπίτια φίλων του ή στο εξωτερικό.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 η υγεία του επιβαρύνθηκε δραματικά και ο οργανισμός του εξασθένησε. Το καλοκαίρι του 1900 στη Μόσχα αρρώστησε βαριά και υποχρεώθηκε να μετακομίσει στο εξοχικό σπίτι του πρίγκιπα Πιότρ Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι στο Ούζκοε, όπου τότε ζούσαν οι φίλοι του, γνωστοί καθηγητές και στοχαστές, Σεργκέι Νικολάγιεβιτς και Ευγένιος Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι.

Στις 31 Ιουλίου 1900 ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ πέθανε από αρτηριοσκλήρωση, νεφρική ανεπάρκεια και γενική εξάντληση του οργανισμού του. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντεβίτσι, κοντά στον τάφο του πατέρα του. ‘Ήταν μόλις 47 ετών.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ.

ΑΧΜΑΤΟΒΑ ΡΕΚΒΙΕΜ 25/2/2008.

Το νόημα του έρωτα (3η έκδοση)

The post Το νόημα του έρωτα (3η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον δούλο που έγινε δάσκαλος της ελευθερίας

• ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟΣΟ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ;
• ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ;
• ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΝΑ ΜΑΣ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντάμε και πίνουμε καφέ με τον Επίκτητο, έναν άνθρωπο που γεννήθηκε δούλος και κατάφερε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους της ανθρώπινης ελευθερίας. Δεν μας μιλά για έναν ιδανικό κόσμο, αλλά για τον πραγματικό κόσμο: για τις απογοητεύσεις, τις απώλειες, τους φόβους και τις προσδοκίες που συνοδεύουν κάθε ανθρώπινη ζωή.
Με απλό και άμεσο λόγο, μας δείχνει πώς να ξεχωρίζουμε όσα εξαρτώνται από εμάς από όσα δεν εξαρτώνται, πώς να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες χωρίς να χάνουμε την αξιοπρέπειά μας και πώς να βρίσκουμε δύναμη εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν αδιέξοδο.

Ένα βιβλίο που δεν υπόσχεται ν’ αλλάξει τον κόσμο γύρω μας, αλλά τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε απέναντί του. Και ίσως γι’ αυτό οι ιδέες του Επίκτητου εξακολουθούν, είκοσι αιώνες μετά, να απαντούν με τόση δύναμη στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

Απόσπασμα από το βιβλίο

Πώς να μη χανόμαστε ζώντας

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ για να δώσουν απαντήσεις. Και υπάρχουν βιβλία που γράφονται για να γεννήσουν νέα ερωτήματα. Το «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο» ανήκει και στις δύο αυτές κατηγορίες. Δεν είναι βιβλίο φιλοσοφίας με την ακαδημαϊκή έννοια. Δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον Στωικισμό σαν θεωρία ούτε να παρουσιάσει τον Επίκτητο ως ιστορικό πρόσωπο, εκπρόσωπο μιας εποχής που χάθηκε.

Αυτό το βιβλίο ξεκινά από μια διαφορετική υπόθεση: το σπουδαίο της σκέψης δεν έχει εποχή, είναι ουρανός χωρίς όρια, εγκαθίσταται πάνω από την κεφαλή του χρόνου και μοιάζει ανέγγιχτο από τη φθορά και τη βιολογική απώλεια του φορέα. Αυτή θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια μορφή αιωνιότητας. Είναι μια απάντηση στο ερώτημα γιατί αξίζει να ζούμε. Ζούμε για να παραδώσουμε στους επόμενους που θα ζήσουν, το «παιδί» της σκέψης μας. Μελετώντας το οι επόμενοι, στην καλή περίπτωση, κατανοούν τα κρυφά της εμπειρίας και τα μυστικά της ψυχής.

Ο Επίκτητος λοιπόν δεν πέθανε ποτέ πραγματικά. Ο Επίκτητος ζει σαν απάντηση σε αυτό που μας βασανίζει. Ζει σαν «δρόμος» φωτεινός που οδηγεί στη χαρά. Ζει ως δημιουργός νέων ερωτήσεων που κρεμιούνται από την κρεμάστρα του ενδιαφέροντός μας.

Στο «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο», το νέο μας αυτό βιβλίο, κάθεται απέναντί μας ο Επίκτητος, σιωπηλός στην αρχή, αυστηρός στη συνέχεια, για να καταλήξει διεισδυτικά αποκαλυπτικός γι’ αυτά που διαλύουν τη ζωή μας, για όλα όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε: ένα χωρισμό, μια απόρριψη, έναν φόβο, χίλιες ενοχές, την αγωνία για το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, την ανάγκη να
μείνουμε όπως ήμασταν ενώ γύρω όλα συνεχώς αλλάζουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Πώς να μη χανόμαστε ζώντας
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο, μέσα στον θόρυβο του κόσμου
• Τι είναι πραγματικά δικό μας;
• Φαντασία και πραγματικότητα
• Η τέχνη της προσωπικής βελτίωσης
• Η ζωή σαν παιχνίδι
• Η «ανοιχτή θύρα»
• Όταν χάνουμε ό,τι αγαπήσαμε
• Η φιλοσοφία ως άσκηση
• Οικείωση και φυσική συμπάθεια
• Η ελευθερία της ψυχής
• ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Από τους Θανάση Λάλα και Ιωάννη Πλεξίδα

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (1η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον κωμικό μας ποιητή που ήξερε ότι το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσει κανείς για τα σοβαρά

• ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;
• ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;
• ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντούμε στο Θέατρο του Διονύσου τον Αριστοφάνη, τον μεγαλύτερο κωμικό ποιητή των κλασικών χρόνων. Μας εξηγεί πώς τα φαρμακερά βέλη της κωμωδίας του κατατρόπωσαν τους δημαγωγούς, τους πολεμοκάπηλους κι όλους τους υποκριτές της εποχής του και μας μιλάει για τη δύναμη του σατιρικού λόγου ενάντια στους τυράννους όλων των εποχών.
Ένα βιβλίο που θα μας κάνει να κλάψουμε από τα γέλια, αλλά και να κοιταχτούμε στον καθρέφτη συνειδητοποιώντας πως δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, όσα σατίρισε ο Αριστοφάνης αποτελούν προβλήματα και των σημερινών κοινωνιών.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ!

Απόσπασμα από το βιβλίο

Το Γέλιο ως πολιτική πράξη

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ το μοναδικό πολίτευμα που κινδυνεύει διαρκώς από την ίδια της την ελευθερία. Από την υπερβολή της, την αφέλειά της, την ανάγκη της να πιστεύει συνεχώς ότι ο άνθρωπος τελικά θα γίνει καλύτερος, σοφότερος και δικαιότερος. Κι όμως, όσο περνά ο χρόνος, ο άνθρωπος συνεχίζει να κουβαλά μέσα του το ίδιο επικίνδυνο υλικό για κάθε πολίτευμα, και
για τη δημοκρατία βέβαια. Φιλοδοξία, φόβο, ματαιοδοξία, δίψα για δύναμη, ανάγκη επιβολής, μικρότητα, αλλά και μεγαλείο.

Η ανθρώπινη φύση μοιάζει να αλλάζει ελάχιστα μέσα στους αιώνες, ακόμη κι όταν αλλάζουν τα καθεστώτα, οι τεχνολογίες, οι σημαίες, οι ιδεολογίες, τα σύνορα ή οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα ίδια ανθρώπινα πάθη. Και ίσως γι’ αυτό η σάτιρα παραμένει τόσο απαραίτητη στους αιώνες των αιώνων.

Γιατί η σάτιρα είναι ο τελευταίος μηχανισμός αυτοάμυνας του ανθρώπου και της δημοκρατίας απέναντι στη σοβαροφάνεια της εξουσίας. Στο πέρασμα του χρόνου είναι πια γεγονός αναμφισβήτητο: όπου σταματά το γέλιο, αρχίζει ο φόβος και όπου αρχίζει ο φόβος, αρχίζει η υποταγή.

Ο Αριστοφάνης το κατάλαβε αυτό δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς. Κατάλαβε πως η εξουσία –κάθε μορφή εξουσίας– φοβάται βαθιά τη γελοιοποίηση και κατ’ επέκταση το γέλιο που προκαλεί η άλλη όψη της σοβαροφάνειας, που είναι ένας από τους πυλώνες που στηρίζουν ως συνήθως το δωμάτιο της εξουσίας. «Ο τύραννος μπορεί να αντέξει την οργή, δύσκολα όμως αντέχει το γέλιο», μου είχε πει σε μία από τις τρεις συνεντεύξεις που είχα την ευτυχία να κάνω με τον μεγάλο θεατράνθρωπο και νομπελίστα Ντάριο Φο.

Και από έναν άλλο άνθρωπο, που τον συναναστράφηκα πολύ στα νεανικά μου χρόνια, τον Χάρρυ Κλυν, είχα πολλές φορές ακούσει τη φράση: «Η εξουσία μπορεί να φυλακίσει έναν αντίπαλο· δυσκολεύεται όμως να φυλακίσει ένα αστείο που ήδη κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα».

Περιεχόμενα

• Το γέλιο ως πολιτική πράξη
• ο κωμικός που έβγαζε τα «άπλυτα» της πόλης στην σκηνή
• Πίνοντας καφέ με τον αριστοφάνη
• Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

Από τους Θανάση Λάλα και Σταμάτη Κωνσταντινίδη.

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Για τον ερευνητή που ασχολείται με προβλήματα μουσικής αισθητικής της αρχαιότητας λείπει βέβαια η βασική προϋπόθεση για την αισθητική βίωση των αντίστοιχων φαινομένων: αυτή η ίδια η ακουστική εμπειρία. Παράλληλα λοιπόν με την επιστημονική γνώση χρειάζεται τόλμη, φαντασία και ικανότητα διείσδυσης έως αυτή την καρδιά του προβλήματος για την ανάπλαση ενός μουσικού σύμπαντος, γλώσσας και μουσικής, που σίγησε δια παντός.

Τα χαρίσματα αυτά διέθετε σε μεγάλο βαθμό ο Έλληνας σοφός του 20ου αιώνα Θρασύβουλος Γεωργιάδης, ο οποίος αξιοποίησε επί πλέον στο έπακρο το πλεονέκτημα της ελληνικής του ταυτότητας και των μουσικών του βιωμάτων ως Έλληνα, όπως επίσης και την βαθύτατή του αίσθηση και γνώση της αδιάλειπτης ψυχικής και μουσικής συνέχειας, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την αρχαία στην βυζαντινή και τη δημοτική μουσική μας παράδοση.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα…

O Θρασύβουλος Γεωργιάδης (Thrasybulos Georgiades), ήταν Έλληνας μουσικολόγος, πιανίστας και μηχανικός, που γεννήθηκε 4 του Ιανουαρίου του 1907 στην Αθήνα και πέθανε στις 15 Μαρτίου 1977 στο Μόναχο. Ξεκίνησε με σπουδές πιάνου στο Ωδείο Αθηνών τα χρόνια 1921-1926. Μετά την αποφοίτησή του από το Πολυτεχνείο, ως πολιτικός μηχανικός, σπούδασε το 1930-1935 στο Μόναχο μουσικολογία και σύνθεση με τον Καρλ Ορφ.

Στις διεπιστημονικές μελέτες ο Γεωργιάδης έχει επίσης επηρεαστεί από τον ψυχολόγο και μουσικολόγο Kurt Huber, από τον βυζαντινολόγο Franz Dölger και από τον αρχαιολόγο Ernst Buschor. Στις 6 Ιουνίου 1935 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα με τον Rudolf von Ficker στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, με θέμα της διατριβής του την ανάπτυξη της πολυφωνίας στον Μεσαίωνα. Το 1936 παντρεύτηκε την τσεμπαλίστα Άννα-Barbara Speckner. Το 1938 ο Γεωργιάδης διορίστηκε καθηγητής της μορφολογίας στο Ωδείο Αθηνών, στο οποίο αναδείχθηκε σε Συν-Διευθυντή στα 1939. Υπηρέτησε στο αλβανικό μέτωπο στα χρόνια του πολέμου.

Μετά την απελευθέρωση αντιμετώπισε προβλήματα εξαιτίας και της γερμανικής καταγωγής της συζύγου του. Το 1947 με τις εργασίες πάνω στην αρχαία μετρική ποσότητα και στον ελληνικό ρυθμό ένα χρόνο αργότερα, αναδείχθηκε σε καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Το 1956 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilians του Μονάχου, ενώ ένα χρόνο αργότερα και μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1972 συνταξιοδοτήθηκε, ενώ το 1974 τιμήθηκε από το Τάγμα Pour le Mérite. Ο Γεωργιάδης θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς μουσικολόγους της θεωρητικής μουσικής του 20ου αιώνα στη Γερμανία.

Στα τριάντα του χρόνια Γεωργιάδης είχε προχωρήσει σχετικά με τη βυζαντινή παραδοσιακή μουσική και τη λειτουργική μουσική. Αργότερα αφιερώθηκε εντατικά στην έρευνα και την αισθητική της μουσικής και του ρυθμού. Ιδιαίτερα ασχολήθηκε με το ρυθμό ανάμεσα στη μουσική και τη γλώσσα. Ο Γεωργιάδης διετέλεσε συνεργάτης στις εργασίες «Münchner Veröffentlichungen zur Musikgeschichte» (Δημοσιεύματα ιστορίας της μουσικής) και «Musikalischen Edition im Wandel des historischen Bewusstseins» (Μουσικές εκδόσεις πάνω στην αλλαγή της ιστορικής συνείδησης).

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο ελληνικός ρυθμός (ΜΟΥΣΕΣ 15)

The post Ο ελληνικός ρυθμός (ΜΟΥΣΕΣ 15) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Το βιβλίο αυτό συνδέεται με το θέμα που είχε αρχίσει να με απασχολεί στο βιβλίο καλύτερα εάν o έρωτας αναπαράγει την ευρύτερη κοσμική λογική, που αποσκοπεί στη σχεσιακή κοσμική αρμονία ή, αντίθετα, αν αναπαράγει μια λογική παντελώς ξένη προς τον κόσμο. Πρόθεσή μου στο βιβλίο εκείνο ήταν να υποστηρίξω την πρώτη εκδοχή.Στον πρόλογό του έγραφα ότι, προκειμένου να αποφύγω έναν υπερβολικό αριθμό σελίδων, δεν είχα συμπεριλάβει τις ανθρωπολογικές πραγματείες για το πάθος, από τον έρωτα (eros) μέχρι τις άλλες μορφές αγάπης, κι επιφυλάχθηκα να ασχοληθώ μ’ αυτές σε επόμενα βιβλία μου. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, κάνω τώρα μ’ αυτό το βιβλίο.
2. Δεν πρόκειται για θεολογία, αλλά για φιλοσοφία της αγάπης. Η διαφορά είναι ότι σ’ αυτό το βιβλίο το φαινόμενο διερευνάται από πολλές και διαφορετικές πλευρές, και όχι μόνο από τη θρησκευτική, στο πλαίσιο της οποίας επεισέρχονται και άλλες παραδόσεις εκτός από τη χριστιανική.Διερευνώντας μια τόσο περίπλοκη και περιεκτική πραγματικότητα όπως είναι ο έρωτας, ένιωσα την ανάγκη να υπερβώ τη μονομέρεια της μίας και μόνον οπτικής, ως απαραίτητη προϋπόθεση κατά τη γνώμη μου, προκειμένου να παρουσιάσω μια μελέτη αντάξια του φαινομένου που πραγματεύομαι.
3. Στο τέλος του διαρθρωμένου σε τρία μέρη δοκιμίου, έχω επισυνάψει ως επίμετρο τέσσερις εμπεριστατωμένες μελέτες. Οι δύο πρώτες είναι της ιστορίας των ιδεών, η τρίτη είναι της συγκριτικής ηθικής και η τέταρτη είναι κυρίως θεωρητικού χαρακτήρα.
4. Παραθέματα επέλεξα από τους κλασικούς, κυρίως Έλληνες και Λατίνους, κι όχι μόνο για τον κανονιστικό, κατά μια έννοια, χαρακτήρα της μαρτυρίας τους.
5. Τα βιβλικά εδάφια προέρχονται από την έκδοση της Ιταλικής Επισκοπικής Διάσκεψης του 2008, χωρίς όμως τις συντομογραφίες τους, για να αποφύγω τεχνικάθέματα.
6. Στις υποσημειώσεις αναφέρω πάντοτε σε αγκύλες το έτος έκδοσης του πρωτότυπου κειμένου, με εξαίρεση τα αρχαία κείμενα και τις περιπτώσεις σύμπτωσης μεταξύ της πρωτότυπης έκδοσης με την ιταλική. [Οι εντός κειμένου αγκύλες είναι επεξηγήσεις της μεταφράστριας-επιμελήτριας, ενώ οι αντίστοιχες παρενθέσεις του συγγραφέα].
7. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την πρόθεση να είναι ένα βιβλίο καθαρό, όχι όμως πουριτανικό, και το λέω αυτό αναφερόμενος στα συγκεκριμένα ζητήματα σεξουαλικής ηθικής του δευτέρου μέρους. Αναλογιζόμενος τη σεξουαλική συνεύρεση ο Τερτυλλιανός έγραφε: «Μιλάω για το θέμα αυτό, διακινδυνεύοντας να φανώ απρεπής, ωστόσο δεν θέλω να στερηθώ τη δυνατότητα να παρουσιάσω σωστά τις απόψεις μου». το ίδιο ισχύει και για μένα. Η ευπρέπεια και η σεμνότητα δεν πρέπει ποτέ να είναι εις βάρος της αλήθειας.
8. Αντιλαμβάνομαι πως υπάρχουν κενά στα θέματα που πραγματεύομαι και πως θα έπρεπε να διερευνηθούν βαθύτερα, θέλησα όμως να παρουσιάσω μια εργασία συνοπτική, έχοντας στον νου μου κυρίως τους νέους. Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μόνο μια μικρή φιλοσοφία της αγάπης

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α. ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

1.  Το πρώτο ερωτικό σκίρτημα
2. Επισκόπηση του βιβλίου
3. Το ζήτημα της προέλευσης
4.  Ρήματα και ποίηση
5. Το κύμα του κεραυνοβόλου έρωτα
6.  Κοσμική διαστολή
7. Παγκόσμια έλξη
8.  Αφροδίτη και αφροδισιακά
9. Φυλαχτά, φίλτρα, ξόρκια
10.  Χημεία του έρωτα
11.  Σαν πολυεπίπεδη τούρτα
12.  Ερωτική παραφορά
13.  «Έρωτες»: Ο έρωτας σαν κυνήγι κι ο ερωτικός σύντροφος σαν θήραμα
14. Ο έρωτας στην εποχή της διασκέδασης
15. Μεταμόρφωση
16.  Ύψιστη μακαριότητα
17.  Τι ακριβώς αγαπάμε σε αυτούς που αγαπάμε;
18.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπούν)
19.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπιούνται)
20.  Η αγάπη για τον Θεό (και για τον Ιησού)
21.  Η αγάπη για τον εαυτό μας
22.  Μία παραδειγματική ιστορία
23.  Στα βαθιά
24.  Ο Έρωτας ουσιαστικά

Β΄. ΠΩΣ ΒΙΩΝΕΤΑΙ

1. Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα
2.  Η «αήθεια» της κυρίαρχης κουλτούρας
3.  Η καθολική ηθική: αρχές
   ΜΙΑ ΟΧΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΡΟΔΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
   Ο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
   ΤΟ ΑΝΔΡΙΚΟ ΣΠΕΡΜΑ
   ΣΕΞ σημαίνει ΓΑΜΟΣ σημαίνει ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ
   ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ!
4. Η καθολική ηθική: τα όριά της
   ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ
   ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
   ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟΝ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
   ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
5. Μια ηθική για τη σεξουαλικότητα διαμορφωμένη από την κοινωνία
6. Αγνές και μιαρές πράξεις, και η ηθική ως τυπικό πλαίσιο
7.  Ορισμένα ειδικά ζητήματα: αυνανισμός
8. Προγαμιαίες σχέσεις, μοιχεία, πορνεία
9. Έλεγχος των γεννήσεων
10. Μοιχεία
11. Διαζύγιο
12. Ομοφυλοφιλία (ή καλύτερα ομοφυλοστοργία)
    ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
    ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
    α. Ο φυσικός νόμος
    β. Φυσικός νόμος και ομοφυλοφιλία
    γ. Η Βίβλος
    δ. Απέναντι σε μια διμέτωπη αποστολή
13.  ΑΓΑΠΩ
    ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ;
    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
14. Αμφιφυλοφιλία και τρανσέξουαλ
15. Εκπαίδευση

Γ΄. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Το αποφασιστικό στοιχείο
2. Ο ρόλος μιας μεγαλύτερης κοσμικής δύναμης
3. Η πρωταρχική σχέση, δηλαδή η Θηλυκότητα
4. Συμπέρασμα

ΕΜΒΑΘΥΝΣΕΙΣ

• Α΄. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΕΨΗ
  Αίγυπτος και Ινδία
  Ελλάδα
  Ο Πλάτωνας και η τρίτη ιδιότητα του Έρωτα
• Β΄. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
  Ελληνόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Ωριγένης και
  Γρηγόριος Νύσσης
  Λατινόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Αυγουστίνος
  Οι σχολαστικοί: Πιέτρο Λομπάρντο και Θωμάς Ακινάτης
• Γ΄. H ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
  Ινδουισμός
  Ιουδαϊσμός
  Τζαϊνισμός
  Βουδισμός
  Ταοϊσμός και Κομφουκιανισμός
  Ισλάμ
  Συνοπτικός πίνακας
• Δ΄. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
• ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός:

• Για το νόημα της ζωής
• Ο δρόμος της ομορφιάς
• Το θάρρος και ο φόβος

Ο Vito Mancuso στην Ελλάδα! Δείτε την παρουσίαση εδώ.

Αγαπώ (1η έκδοση)

The post Αγαπώ (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Καλάβρυτα, Κέρτεζη, Σκεπαστό, Πριόλιθος, οικισμοί

Γ΄ ΤΟΜΟΣ

Αυτό το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε οικονομολόγους. Απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται για την τοπική ανάπτυξη, ανεξαρτήτως επιστημονικού κλάδου ή πρακτικού υπόβαθρου…
Διαβάστε το ως ιστορία, ως λαογραφία, ως ανθρωπολογία. Αλλά διαβάστε το και ως οικονομική ανάλυση -ίσως την πιο ειλικρινή και τεκμηριωμένη ανάλυση τοπικής οικονομικής ανάπτυξης που θα βρείτε για αυτή την περιοχή. Γιατί, στο τέλος, η οικονομία δεν είναι αφηρημένα μοντέλα και στατιστικές- είναι άνθρωποι που εργάζονται, δημιουργούν, συνεργάζονται και προσαρμόζονται…

• Για τους κοινωνιολόγους, το βιβλίο προσφέρει εξαιρετικό υλικό για τη μελέτη της κοινωνικής οργάνωσης της εργασίας, των έμφυλων διαιρέσεων και της κοινωνικής κινητικότητας σε μικρές κοινότητες…
• Για τους ανθρωπολόγους, το βιβλίο είναι ένα εγχειρίδιο μελέτης της υλικής κουλτούρας και της τεχνολογικής γνώσης…
• Για τους γεωγράφους, το βιβλίο προσφέρει λεπτομερή τεκμηρίωση της χωρικής οργάνωσης της οικονομικής δραστηριότητας…
• Για τους ιστορικούς, το βιβλίο είναι ένα πολύτιμο αρχείο πρωτογενών πηγών που τεκμηριώνουν την οικονομική ζωή μιας ορεινής κοινότητας σε μια κρίσιμη περίοδο μετάβασης.
• Για τους πολιτικούς επιστήμονες, το βιβλίο αναδεικνύει πώς οι θεσμοί -τυπικοί και άτυποι- διαμορφώνουν τις οικονομικές ευκαιρίες και περιορισμούς. Η σχέση μεταξύ κοινότητας, κράτους και αγοράς εμφανίζεται με ιδιαίτερη σαφήνεια στις σελίδες αυτού του βιβλίου.

Δημήτρης Σκούρας

Ένα βιβλίο από τον Παναγιώτη Μπούρδαλα

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Δημιουργίες ζωής στ’ οροπέδιο του Βουραϊκού

The post Δημιουργίες ζωής στ’ οροπέδιο του Βουραϊκού appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Το καθήκον ως τρόπος ζωής στον στωικισμό

• Τι σημαίνει να πράττουμε σωστά στην καθημερινή ζωή;
• Πώς συνδέονται οι επιλογές μας με τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας;

Στο Περὶ Καθηκόντων ο Ιεροκλής προσεγγίζει αυτά τα ερωτήματα με άμεσο και πρακτικό τρόπο, μετατρέποντας τη φιλοσοφία σε οδηγό για τη ζωή.

Το καθήκον δεν παρουσιάζεται ως βάρος ή επιβεβλημένη υποχρέωση, αλλά ως φυσική έκφραση της ανθρώπινης λογικότητας. Μέσα από απλές, αλλά ουσιαστικές, σκέψεις, το έργο δείχνει πώς η ορθή πράξη γεννιέται από την κατανόηση του εαυτού και των σχέσεών μας με τους άλλους. Η ηθική δεν επιβάλλεται από έξω· καλλιεργείται εκ των ένδον, ως στάση ζωής.
Η παρούσα μετάφραση επιδιώκει να φέρει το αρχαίο κείμενο κοντά στον σύγχρονο αναγνώστη, με καθαρή γλώσσα και σεβασμό στο νόημα του πρωτοτύπου. Το Περὶ Καθηκόντων απευθύνεται σε όποιον αναζητά μια φιλοσοφία εφαρμόσιμη, ικανή να φωτίσει μικρές και μεγάλες αποφάσεις της καθημερινότητας.

Εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια
Ιωάννης Πλεξίδας
Πρόλογος
Ηλίας Βάβουρας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Να ζεις με νόημα

The post Να ζεις με νόημα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν δύο αδελφάκια, μικρά και χαριτόβρυτα, από καλή οικογένεια. Ήταν σεμνά παιδιά κι έκαναν καλά τη δουλειά τους. Η δουλειά τους, η πραγματική, ήταν το παιχνίδι. Με το παιχνίδι αναζητούσαν κι αυτά να γνωρίσουν τον κόσμο, να τον καταλάβουν, να γίνουν σαν τους άλλους. Δηλαδή, μεγάλοι. Πολύ γρήγορα, δεν ήταν πια παιδάκια. Έγιναν αδερφοί. Και άρχισαν κι αυτοί να λένε « όχι » και να δηλώνουν τις αποκλίσεις τους.
• Ο πρωτότοκος όμως εκδήλωσε από νωρίς μιάν αλλόκοτη ιδιοτροπία : η μερίδα του δεν του αρκούσε ποτέ. Ήθελε πάντα κάτι παραπάνω, πάντα κάτι περισσότερο. Όταν λοιπόν στη χώρα έπεσε πληγή μεγάλη κι η πείνα θρόνιασε στα σπιτικά, αναστατώνοντας σωθικά και διασαλεύοντας ηθικά, ο μεγάλος αδερφός αποφάσισε πως η λύση ήταν να ξεψαχνίσει τον μικρό. Για να υπάρξει κάπως, για να είναι κι αυτός κάτι. Για να ζήσει λίγο καλύτερα. Του έστησε ωραία ενέδρα, τον άδραξε, τον μέτρησε και άρχισε ευθύς να τρωγαλίζει οτιδήποτε του φαινόταν περισσό. Μασαμπούκιασε, χλαπάκιασε, καταβρόχθισε… Όμως, δεν κατάφερε να χορτάσει. Αντίθετα μάλιστα, η πείνα του γιγαντώθηκε.

Από τον Θεοφάνη Ιωάννου

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο μεγάλος, μεγάλος αδερφός και η σκιά του όνου

The post Ο μεγάλος, μεγάλος αδερφός και η σκιά του όνου appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Μέγας Βασίλειος για το νόημα και τη σημασία της ελληνικής παιδείας.

Ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων.

• Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της πατερικής γραμματείας και της ιστορίας της παιδείας.
• Σε αυτό, η γνώση δεν αντιμετωπίζεται ως ουδέτερη συσσώρευση πληροφοριών, αλλά ως πράξη που απαιτεί κρίση, διάκριση και ηθικό προσανατολισμό.
• Η παρούσα μετάφραση προσφέρει μια σύγχρονη, καθαρή και φιλολογικά αξιόπιστη απόδοση του κειμένου,καθιστώντας το προσιτό τόσο στο ακαδημαϊκό κοινό όσο και στον απαιτητικό αναγνώστη.
• Παράλληλα, ο αναλυτικός σχολιασμός που τη συνοδεύει αναδεικνύει τις έννοιες, τις παραπομπές και τα παιδαγωγικά συμφραζόμενα του λόγου, διευκολύνοντας μια βαθύτερη και κριτική πρόσληψή του.
• Το έργο αναδεικνύει έτσι μια διαχρονική πρόταση παιδείας, όπου τα αρχαία κείμενα λειτουργούν ως πεδίο άσκησης της σκέψης και της ευθύνης απέναντι στη γνώση.

Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε φοιτητές, εκπαιδευτικούς και σε όσους αναζητούν όχι απλώς τι να διαβάζουν, αλλά πως και γιατί να διαβάζουν.

Εισαγωγή- μετάφραση-σχόλια: Ιωάννης Πλεξίδας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία

The post Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τι θα γινόταν εάν ένα απλό τηλεφώνημα άλλαζε τα πάντα;

Αν στην άλλη άκρη της γραμμής δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος –ούτε καν ένας εξωγήινος– αλλά ένα ον από ένα σύμπαν τελείως ξένο προς το δικό μας;
Ένα σύμπαν χωρίς ύλη. Χωρίς άστρα, χωρίς πλανήτες.
Χωρίς τους νόμους της φυσικής όπως τους γνωρίζουμε.
Ένα σύμπαν όπου ίσως δεν υπάρχει καν χρόνος.
Πώς θα μας αντιλαμβανόταν ένα τέτοιο ον;
Τι θα του φαινόταν παράξενο σε εμάς;
Ποιες ερωτήσεις θα μας έθετε;
Αυτό το βιβλίο είναι ένας φανταστικός διάλογος με ένα Εξωσυμπαντικό Ον.
Μια ανατρεπτική ματιά στον κόσμο μας, μέσα από ένα βλέμμα που δεν μοιάζει σε τίποτα με το δικό μας.

Ένα βιβλίο του Γιώργου Τσάτσου.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Εξωσυμπαντικός

The post Εξωσυμπαντικός appeared first on Εκδόσεις Αρμός.