• Άνθρωπος σε θήκη
• Τα Φραγκοστάφυλα
• Περί έρωτα

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους.

Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η μη χθαμαλή λογοτεχνία θέτει τον αναγνώστη ενώπιον της μείζονος υπαρξιακής απορίας: ποιο είναι το νόημα της ζωής· πότε αληθεύει ο άνθρωπος και πότε δικαιώνεται η κοινωνία; Προβάλλοντας ενώπιον της ελευθερίας του αναγνώστη διάφορες κοσμοερμηνείες, η λογοτεχνία τον καλεί να επιλέξει τη δική του σχέση με τον Θεό, τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση. Πράγμα
που συνεπάγεται συγκεκριμένη νοηματοδότηση κάθε έκφανσης του βίου.

Στα πρόσωπα των ηρώων της, η λογοτεχνία δείχνει πώς συγκεκριμένοι άνθρωποι, σε συγκεκριμένες ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, ιεραρχούν τις ανάγκες τους, ονοματίζουν πρώτα και δεύτερα, κρίνουν για τι αξίζει κάποιος να ζει και για τι αξίζει να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του. Ως εκ τούτου, παρακινεί τον αναγνώστη να κατανοήσει τα κίνητρα και τη συμπεριφορά του εκάστοτε ήρωα, να συνειδητοποιήσει τα διλήμματα στα οποία βρέθηκε, να αξιολογήσει τον πνευματικό του προσανατολισμό, να στοχαστεί τι ο ίδιος θα έπραττε στη θέση του.

Αναδεικνύοντας τα διαχρονικά αινίγματα, η λογοτεχνία τον προτρέπει να αναλάβει την ανέκπτωτη και μη εκχωρήσιμη ευθύνη του για τα συμβαίνοντα στον κόσμο: η αγραυλούσα συνείδηση και η πολιτεία της χάριτος είναι η στοχοθεσία μιας ανθρωποποιού λογοτεχνίας.

Η ψυχική σύγκρουση του Άμλετ, η περιπέτεια του Δον Κιχώτη, η υπερηφάνεια του Φάουστ, η αυτοθυσία του Σίντνεϊ Κάρτον, ο νομικισμός του Ιαβέρη, η θεοδικία του Ιβάν και η μαρτυρία του Αλιόσα Καραμάζοφ, η εγωπάθεια του Ζορζ Ντιρουά, η αγωνία ενώπιον του θανάτου του Ιβάν Ίλιτς, το «ψήλωμα του νου» της Φραγκογιαννούς, η δίκη του Γιόζεφ Κ., ο έρωτας του Δασκάλου και της Μαργαρίτας, η ωρίμανση του Μικρού Πρίγκιπα, είναι παραδείγματα βιωμάτων και καταστάσεων που αφορούν όλους.

Η ζωή κινείται μεταξύ φιλαλληλίας και φιλαυτίας, δοτικότητας και ναρκισσισμού: στην ελευθερία του καθενός εναπόκειται αν θα συναριθμηθεί σε «αυτούς που σώθηκαν» ή σε «αυτούς που βούλιαξαν». Κατά συνέπεια, η λογοτεχνία μπορεί να γίνει διαρκής μαθητεία που φιλοτεχνεί την ύπαρξη και ευφραίνει τη ζωή.

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους. Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός. Επομένως στερούνται ζείδωρες
εμπειρίες: την ετερότητα του προσώπου και την ενότητα της κοινωνίας, την ακεραίωση εαυτού και την καθολική αδελφοσύνη.

Την υπέρβαση της συσπείρωσης στο εγώ και της εργαλειακής εκδοχής του άλλου· τη γεώργηση της συνείδησης και την άνθηση της κοινωνίας: ιδού σε τι προσκαλεί τον αναγνώστη μια ελευθεροποιός λογοτεχνία.

ΛΑΡΝΑΚΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΣΤΑΥΡΟΣ Σ. ΦΩΤΙΟΥ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ

The post Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον δούλο που έγινε δάσκαλος της ελευθερίας

• ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟΣΟ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ;
• ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ;
• ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΝΑ ΜΑΣ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντάμε και πίνουμε καφέ με τον Επίκτητο, έναν άνθρωπο που γεννήθηκε δούλος και κατάφερε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους της ανθρώπινης ελευθερίας. Δεν μας μιλά για έναν ιδανικό κόσμο, αλλά για τον πραγματικό κόσμο: για τις απογοητεύσεις, τις απώλειες, τους φόβους και τις προσδοκίες που συνοδεύουν κάθε ανθρώπινη ζωή.
Με απλό και άμεσο λόγο, μας δείχνει πώς να ξεχωρίζουμε όσα εξαρτώνται από εμάς από όσα δεν εξαρτώνται, πώς να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες χωρίς να χάνουμε την αξιοπρέπειά μας και πώς να βρίσκουμε δύναμη εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν αδιέξοδο.

Ένα βιβλίο που δεν υπόσχεται ν’ αλλάξει τον κόσμο γύρω μας, αλλά τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε απέναντί του. Και ίσως γι’ αυτό οι ιδέες του Επίκτητου εξακολουθούν, είκοσι αιώνες μετά, να απαντούν με τόση δύναμη στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

Απόσπασμα από το βιβλίο

Πώς να μη χανόμαστε ζώντας

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ για να δώσουν απαντήσεις. Και υπάρχουν βιβλία που γράφονται για να γεννήσουν νέα ερωτήματα. Το «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο» ανήκει και στις δύο αυτές κατηγορίες. Δεν είναι βιβλίο φιλοσοφίας με την ακαδημαϊκή έννοια. Δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον Στωικισμό σαν θεωρία ούτε να παρουσιάσει τον Επίκτητο ως ιστορικό πρόσωπο, εκπρόσωπο μιας εποχής που χάθηκε.

Αυτό το βιβλίο ξεκινά από μια διαφορετική υπόθεση: το σπουδαίο της σκέψης δεν έχει εποχή, είναι ουρανός χωρίς όρια, εγκαθίσταται πάνω από την κεφαλή του χρόνου και μοιάζει ανέγγιχτο από τη φθορά και τη βιολογική απώλεια του φορέα. Αυτή θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια μορφή αιωνιότητας. Είναι μια απάντηση στο ερώτημα γιατί αξίζει να ζούμε. Ζούμε για να παραδώσουμε στους επόμενους που θα ζήσουν, το «παιδί» της σκέψης μας. Μελετώντας το οι επόμενοι, στην καλή περίπτωση, κατανοούν τα κρυφά της εμπειρίας και τα μυστικά της ψυχής.

Ο Επίκτητος λοιπόν δεν πέθανε ποτέ πραγματικά. Ο Επίκτητος ζει σαν απάντηση σε αυτό που μας βασανίζει. Ζει σαν «δρόμος» φωτεινός που οδηγεί στη χαρά. Ζει ως δημιουργός νέων ερωτήσεων που κρεμιούνται από την κρεμάστρα του ενδιαφέροντός μας.

Στο «Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο», το νέο μας αυτό βιβλίο, κάθεται απέναντί μας ο Επίκτητος, σιωπηλός στην αρχή, αυστηρός στη συνέχεια, για να καταλήξει διεισδυτικά αποκαλυπτικός γι’ αυτά που διαλύουν τη ζωή μας, για όλα όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε: ένα χωρισμό, μια απόρριψη, έναν φόβο, χίλιες ενοχές, την αγωνία για το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, την ανάγκη να
μείνουμε όπως ήμασταν ενώ γύρω όλα συνεχώς αλλάζουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Πώς να μη χανόμαστε ζώντας
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο, μέσα στον θόρυβο του κόσμου
• Τι είναι πραγματικά δικό μας;
• Φαντασία και πραγματικότητα
• Η τέχνη της προσωπικής βελτίωσης
• Η ζωή σαν παιχνίδι
• Η «ανοιχτή θύρα»
• Όταν χάνουμε ό,τι αγαπήσαμε
• Η φιλοσοφία ως άσκηση
• Οικείωση και φυσική συμπάθεια
• Η ελευθερία της ψυχής
• ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Από τους Θανάση Λάλα και Ιωάννη Πλεξίδα

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (1η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τον κωμικό μας ποιητή που ήξερε ότι το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσει κανείς για τα σοβαρά

• ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;
• ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;
• ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντούμε στο Θέατρο του Διονύσου τον Αριστοφάνη, τον μεγαλύτερο κωμικό ποιητή των κλασικών χρόνων. Μας εξηγεί πώς τα φαρμακερά βέλη της κωμωδίας του κατατρόπωσαν τους δημαγωγούς, τους πολεμοκάπηλους κι όλους τους υποκριτές της εποχής του και μας μιλάει για τη δύναμη του σατιρικού λόγου ενάντια στους τυράννους όλων των εποχών.
Ένα βιβλίο που θα μας κάνει να κλάψουμε από τα γέλια, αλλά και να κοιταχτούμε στον καθρέφτη συνειδητοποιώντας πως δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, όσα σατίρισε ο Αριστοφάνης αποτελούν προβλήματα και των σημερινών κοινωνιών.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ!

Απόσπασμα από το βιβλίο

Το Γέλιο ως πολιτική πράξη

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ το μοναδικό πολίτευμα που κινδυνεύει διαρκώς από την ίδια της την ελευθερία. Από την υπερβολή της, την αφέλειά της, την ανάγκη της να πιστεύει συνεχώς ότι ο άνθρωπος τελικά θα γίνει καλύτερος, σοφότερος και δικαιότερος. Κι όμως, όσο περνά ο χρόνος, ο άνθρωπος συνεχίζει να κουβαλά μέσα του το ίδιο επικίνδυνο υλικό για κάθε πολίτευμα, και
για τη δημοκρατία βέβαια. Φιλοδοξία, φόβο, ματαιοδοξία, δίψα για δύναμη, ανάγκη επιβολής, μικρότητα, αλλά και μεγαλείο.

Η ανθρώπινη φύση μοιάζει να αλλάζει ελάχιστα μέσα στους αιώνες, ακόμη κι όταν αλλάζουν τα καθεστώτα, οι τεχνολογίες, οι σημαίες, οι ιδεολογίες, τα σύνορα ή οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα ίδια ανθρώπινα πάθη. Και ίσως γι’ αυτό η σάτιρα παραμένει τόσο απαραίτητη στους αιώνες των αιώνων.

Γιατί η σάτιρα είναι ο τελευταίος μηχανισμός αυτοάμυνας του ανθρώπου και της δημοκρατίας απέναντι στη σοβαροφάνεια της εξουσίας. Στο πέρασμα του χρόνου είναι πια γεγονός αναμφισβήτητο: όπου σταματά το γέλιο, αρχίζει ο φόβος και όπου αρχίζει ο φόβος, αρχίζει η υποταγή.

Ο Αριστοφάνης το κατάλαβε αυτό δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς. Κατάλαβε πως η εξουσία –κάθε μορφή εξουσίας– φοβάται βαθιά τη γελοιοποίηση και κατ’ επέκταση το γέλιο που προκαλεί η άλλη όψη της σοβαροφάνειας, που είναι ένας από τους πυλώνες που στηρίζουν ως συνήθως το δωμάτιο της εξουσίας. «Ο τύραννος μπορεί να αντέξει την οργή, δύσκολα όμως αντέχει το γέλιο», μου είχε πει σε μία από τις τρεις συνεντεύξεις που είχα την ευτυχία να κάνω με τον μεγάλο θεατράνθρωπο και νομπελίστα Ντάριο Φο.

Και από έναν άλλο άνθρωπο, που τον συναναστράφηκα πολύ στα νεανικά μου χρόνια, τον Χάρρυ Κλυν, είχα πολλές φορές ακούσει τη φράση: «Η εξουσία μπορεί να φυλακίσει έναν αντίπαλο· δυσκολεύεται όμως να φυλακίσει ένα αστείο που ήδη κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα».

Περιεχόμενα

• Το γέλιο ως πολιτική πράξη
• ο κωμικός που έβγαζε τα «άπλυτα» της πόλης στην σκηνή
• Πίνοντας καφέ με τον αριστοφάνη
• Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

Από τους Θανάση Λάλα και Σταμάτη Κωνσταντινίδη.

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Σώμα καρδιά πνεύμα

Συνομιλίες με τον Μάκη Προβατά

…Μέσα σε ψηφιακούς καιρούς που δεν αμφισβητούνται μόνο οι ανθρώπινες συμπεριφορές, αλλά και η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη, «Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης» είναι μια πρόσκληση για
περαιτέρω συζήτηση για το ποιοι είμαστε ή πιο σωστά για το ποιοι δικαιούμαστε να γίνουμε.

…Για μια ζωή που επιλέγει να μην κινείται μόνο στην επιφανειακότητα της κατανάλωσης, αλλά που επιμένει στην αναζήτηση της πνευματικότητας μέσα στην καθημερινότητα, που αγωνίζεται να
έχει νόημα, ακόμη και σε βασανιστικές στιγμές αποτυχίας.

…«Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης» απευθύνεται σε όλους εκείνους που θέτουν ερωτήματα για το τι πραγματικά είναι ο άνθρωπος. Που επιμένουν να τα συζητούν όχι με τα ψηφιακά προγράμματα που απαντούν «σωστά», αλλά με ανθρώπους που δεν συμφωνούν αναγκαστικά μαζί τους και τους κοιτάζουν τίμια στα μάτια.

Από τον πρόλογο του Μάκη Προβατά

«Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2024, με τον Δημήτρη Καραγιάννη αποφασίσαμε να κάνουμε τρεις συζητήσεις στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης στην Αθήνα. Ο γενικός τίτλος συμφωνήσαμε να είναι «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα». Προσωπικά δεν έχω επισκεφτεί ποτέ ψυχοθεραπευτή, όμως με ενδιέφερε πολύ να συζητήσω με έναν από τους, κατά γενική αποδοχή, καλύτερους και πιο επιδραστικούς ψυχοθεραπευτές. Οι συζητήσεις μας γρήγορα έγιναν βαθιές, υπαρξιακές, φιλοσοφικές, και κάποιες στιγμές πολύ προσωπικές, και ψυχαγωγικές με την πραγματική έννοια της λέξης.

Αυτά τα συναισθήματα αντιλαμβανόμασταν ότι ήταν διάχυτα και στο κοινό που μας παρακολουθούσε. Έτσι, ήταν αναπόφευκτο να προκύψει η ιδέα για τη δημιουργία ενός βιβλίου με βάση αυτές τις συζητήσεις.

Όμως και οι δύο νιώθαμε ότι είχαμε αρκετά περισσότερα που έπρεπε να συζητήσουμε για να δημιουργηθεί ένα βιβλίο όσο πιο πλήρες γίνεται για ένα τόσο μεγάλο θέμα όπως «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα». Συναντηθήκαμε οι δυο μας αρκετές φορές ακόμα. Μάλιστα, ξεχνιόμασταν και οι συζητήσεις μας ήταν πολύωρες. Ο ενθουσιασμός ήταν ακριβώς ο ίδιος, απλά τώρα δεν υπήρχε κοινό. Τελικά, ο Δημήτρης Καραγιάννης σκέφτηκε ότι το περιεχόμενο όλων των συζητήσεών μας θα το περιέγραφε με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τίτλος «Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης».

Σε εκείνες τις τρεις πρώτες συζητήσεις μας, οι άνθρωποι που κυριολεκτικά γέμισαν κάθε γωνία της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, αισθανόμασταν ολοφάνερα ότι είχαν έρθει για να ακούσουν με καθαρή την καρδιά και το μυαλό, να σκεφτούν, να αναρωτηθούν, να αμφισβητήσουν και να επιβεβαιώσουν.»

Από τον πρόλογο του Δημήτρη Καραγιάννη

«Ευρίσκομαι στον χώρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, και ο κόσμος έχει γεμίσει όχι μόνο τα αμφιθέατρα και τις διαθέσιμες αίθουσες, αλλά και τον όποιο διαθέσιμο χώρο.
Η πρόσκληση για την τριλογία «Σώμα-Καρδιά-Πνεύμα. Αγωνιώδη ερωτήματα σε έναν συναρπαστικό, καινούριο κόσμο» έχει βρει μια εκπληκτική απήχηση. Ο Μάκης Προβατάς, ένας επιτυχημένος δημοσιογράφος, αλλά κυρίως ένας ενδιαφέρων συζητητής, που το αναδεικνύει σε όλη τη συνεργασία μας, έχει αναλάβει να θέτει τα ερωτήματα με τον δικό του προσωπικό τρόπο.

Η έγνοια μου δεν είναι το τι θα πούμε, αλλά για το πώς θα μπορέσω να αγγίξω τους ανθρώπους που επέλεξαν να αφήσουν την ανέξοδη χαλάρωση της οθόνης για να μετάσχουν στη συζήτηση.
Είναι αυτή η δέσμευση που με προτρέπει και σήμερα να μοιραστώ τα σημαντικά ερωτήματα με όλους εκείνους τους ανθρώπους που καθημερινά συναντώ και μου προσφέρουν τη βεβαιότητα ότι ο τόπος μας εξακολουθεί να γεννά ανθρώπους που αναζητούν όχι μόνο τα αναγκαία για την επιβίωση, αλλά και τα αναγκαία για μια ζωή με νόημα.

Μια ζωή που δεν επιμερίζεται στη διάκριση του υλικού με το πνευματικό, που δεν κλείνει ασφυκτικά την «καρδιά» σε επιμέρους συναισθηματικές εκδηλώσεις με την εμπορική εκμετάλλευσή της, που δεν θεωρεί ότι το πνεύμα αφορά μόνο κάποιες εγκεφαλικές λειτουργίες, που δεν αποδέχεται ότι το σώμα είναι μόνο το πεδίο για ασθένειες ή για αισθητικές επεμβάσεις. Μια ζωή που
επιλέγει να μην κινείται μόνο στην επιφανειακότητα της κατανάλωσης, που επιμένει στην αναζήτηση της πνευματικότητας μέσα στην καθημερινότητα, που αγωνίζεται να έχει νόημα, ακόμη και σε βασανιστικές στιγμές αποτυχίας.»

Βιβλία του Δημήτρη Καραγιάννη μπορείτε να βρείτε εδώ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης (2η έκδοση)

The post Το Αίνιγμα της Ανθρώπινης Ύπαρξης (2η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Είναι το βασικό βιβλίο προκειμένου να διαβάσουμε, βιβλία ψυχαναλυτικά ή ψυχολογίας ή αυτοβελτίωσης ή βιβλία life coaching.
• Ένα εγχειρίδιο της φιλοσοφίας των σχέσεων, με ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές που οδηγούν στην αρμονία και την χαρά.
• Τολμάει και θέτει καίρια ερωτήματα τα οποία πραγματεύεται διεξοδικά, γοητευτικά, καθηλωτικά, δίνοντας ουσιαστικές απαντήσεις:
• Τι είναι ο έρωτας τελικά;
• Γιατί μπορεί να μεταμορφώσει εντελώς έναν άνθρωπο;
• Είναι απλώς ένα συναίσθημα, ή είναι μια δύναμη που αγγίζει τον πυρήνα της ύπαρξής μας;
• Ποια σχέση μπορεί να έχει ο Έρωτας με την διαστολή του Σύμπαντος ή με την Τέχνη;
• Από τί προέρχεται ο Έρωτας, τί πράγμα ακριβώς είναι αυτό που τον προκαλεί;
• Ποιο είναι όμως το αποφασιστικής σημασίας στοιχείο που μας κάνει να διακρίνουμε μια αληθινή ιστορία αγάπης μεταξύ δύο ανθρώπων από όλες τις άλλες ερωτικές περιπέτειες ή περιστασιακές σχέσεις;

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Το βιβλίο αυτό συνδέεται με το θέμα που είχε αρχίσει να με απασχολεί στο βιβλίο καλύτερα εάν o έρωτας αναπαράγει την ευρύτερη κοσμική λογική, που αποσκοπεί στη σχεσιακή κοσμική αρμονία ή, αντίθετα, αν αναπαράγει μια λογική παντελώς ξένη προς τον κόσμο. Πρόθεσή μου στο βιβλίο εκείνο ήταν να υποστηρίξω την πρώτη εκδοχή.Στον πρόλογό του έγραφα ότι, προκειμένου να αποφύγω έναν υπερβολικό αριθμό σελίδων, δεν είχα συμπεριλάβει τις ανθρωπολογικές πραγματείες για το πάθος, από τον έρωτα (eros) μέχρι τις άλλες μορφές αγάπης, κι επιφυλάχθηκα να ασχοληθώ μ’ αυτές σε επόμενα βιβλία μου. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, κάνω τώρα μ’ αυτό το βιβλίο.
2. Δεν πρόκειται για θεολογία, αλλά για φιλοσοφία της αγάπης. Η διαφορά είναι ότι σ’ αυτό το βιβλίο το φαινόμενο διερευνάται από πολλές και διαφορετικές πλευρές, και όχι μόνο από τη θρησκευτική, στο πλαίσιο της οποίας επεισέρχονται και άλλες παραδόσεις εκτός από τη χριστιανική.Διερευνώντας μια τόσο περίπλοκη και περιεκτική πραγματικότητα όπως είναι ο έρωτας, ένιωσα την ανάγκη να υπερβώ τη μονομέρεια της μίας και μόνον οπτικής, ως απαραίτητη προϋπόθεση κατά τη γνώμη μου, προκειμένου να παρουσιάσω μια μελέτη αντάξια του φαινομένου που πραγματεύομαι.
3. Στο τέλος του διαρθρωμένου σε τρία μέρη δοκιμίου, έχω επισυνάψει ως επίμετρο τέσσερις εμπεριστατωμένες μελέτες. Οι δύο πρώτες είναι της ιστορίας των ιδεών, η τρίτη είναι της συγκριτικής ηθικής και η τέταρτη είναι κυρίως θεωρητικού χαρακτήρα.
4. Παραθέματα επέλεξα από τους κλασικούς, κυρίως Έλληνες και Λατίνους, κι όχι μόνο για τον κανονιστικό, κατά μια έννοια, χαρακτήρα της μαρτυρίας τους.
5. Τα βιβλικά εδάφια προέρχονται από την έκδοση της Ιταλικής Επισκοπικής Διάσκεψης του 2008, χωρίς όμως τις συντομογραφίες τους, για να αποφύγω τεχνικάθέματα.
6. Στις υποσημειώσεις αναφέρω πάντοτε σε αγκύλες το έτος έκδοσης του πρωτότυπου κειμένου, με εξαίρεση τα αρχαία κείμενα και τις περιπτώσεις σύμπτωσης μεταξύ της πρωτότυπης έκδοσης με την ιταλική. [Οι εντός κειμένου αγκύλες είναι επεξηγήσεις της μεταφράστριας-επιμελήτριας, ενώ οι αντίστοιχες παρενθέσεις του συγγραφέα].
7. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την πρόθεση να είναι ένα βιβλίο καθαρό, όχι όμως πουριτανικό, και το λέω αυτό αναφερόμενος στα συγκεκριμένα ζητήματα σεξουαλικής ηθικής του δευτέρου μέρους. Αναλογιζόμενος τη σεξουαλική συνεύρεση ο Τερτυλλιανός έγραφε: «Μιλάω για το θέμα αυτό, διακινδυνεύοντας να φανώ απρεπής, ωστόσο δεν θέλω να στερηθώ τη δυνατότητα να παρουσιάσω σωστά τις απόψεις μου». το ίδιο ισχύει και για μένα. Η ευπρέπεια και η σεμνότητα δεν πρέπει ποτέ να είναι εις βάρος της αλήθειας.
8. Αντιλαμβάνομαι πως υπάρχουν κενά στα θέματα που πραγματεύομαι και πως θα έπρεπε να διερευνηθούν βαθύτερα, θέλησα όμως να παρουσιάσω μια εργασία συνοπτική, έχοντας στον νου μου κυρίως τους νέους. Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μόνο μια μικρή φιλοσοφία της αγάπης

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α. ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

1.  Το πρώτο ερωτικό σκίρτημα
2. Επισκόπηση του βιβλίου
3. Το ζήτημα της προέλευσης
4.  Ρήματα και ποίηση
5. Το κύμα του κεραυνοβόλου έρωτα
6.  Κοσμική διαστολή
7. Παγκόσμια έλξη
8.  Αφροδίτη και αφροδισιακά
9. Φυλαχτά, φίλτρα, ξόρκια
10.  Χημεία του έρωτα
11.  Σαν πολυεπίπεδη τούρτα
12.  Ερωτική παραφορά
13.  «Έρωτες»: Ο έρωτας σαν κυνήγι κι ο ερωτικός σύντροφος σαν θήραμα
14. Ο έρωτας στην εποχή της διασκέδασης
15. Μεταμόρφωση
16.  Ύψιστη μακαριότητα
17.  Τι ακριβώς αγαπάμε σε αυτούς που αγαπάμε;
18.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπούν)
19.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπιούνται)
20.  Η αγάπη για τον Θεό (και για τον Ιησού)
21.  Η αγάπη για τον εαυτό μας
22.  Μία παραδειγματική ιστορία
23.  Στα βαθιά
24.  Ο Έρωτας ουσιαστικά

Β΄. ΠΩΣ ΒΙΩΝΕΤΑΙ

1. Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα
2.  Η «αήθεια» της κυρίαρχης κουλτούρας
3.  Η καθολική ηθική: αρχές
   ΜΙΑ ΟΧΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΡΟΔΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
   Ο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
   ΤΟ ΑΝΔΡΙΚΟ ΣΠΕΡΜΑ
   ΣΕΞ σημαίνει ΓΑΜΟΣ σημαίνει ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ
   ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ!
4. Η καθολική ηθική: τα όριά της
   ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ
   ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
   ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟΝ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
   ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
5. Μια ηθική για τη σεξουαλικότητα διαμορφωμένη από την κοινωνία
6. Αγνές και μιαρές πράξεις, και η ηθική ως τυπικό πλαίσιο
7.  Ορισμένα ειδικά ζητήματα: αυνανισμός
8. Προγαμιαίες σχέσεις, μοιχεία, πορνεία
9. Έλεγχος των γεννήσεων
10. Μοιχεία
11. Διαζύγιο
12. Ομοφυλοφιλία (ή καλύτερα ομοφυλοστοργία)
    ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
    ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
    α. Ο φυσικός νόμος
    β. Φυσικός νόμος και ομοφυλοφιλία
    γ. Η Βίβλος
    δ. Απέναντι σε μια διμέτωπη αποστολή
13.  ΑΓΑΠΩ
    ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ;
    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
14. Αμφιφυλοφιλία και τρανσέξουαλ
15. Εκπαίδευση

Γ΄. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Το αποφασιστικό στοιχείο
2. Ο ρόλος μιας μεγαλύτερης κοσμικής δύναμης
3. Η πρωταρχική σχέση, δηλαδή η Θηλυκότητα
4. Συμπέρασμα

ΕΜΒΑΘΥΝΣΕΙΣ

• Α΄. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΕΨΗ
  Αίγυπτος και Ινδία
  Ελλάδα
  Ο Πλάτωνας και η τρίτη ιδιότητα του Έρωτα
• Β΄. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
  Ελληνόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Ωριγένης και
  Γρηγόριος Νύσσης
  Λατινόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Αυγουστίνος
  Οι σχολαστικοί: Πιέτρο Λομπάρντο και Θωμάς Ακινάτης
• Γ΄. H ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
  Ινδουισμός
  Ιουδαϊσμός
  Τζαϊνισμός
  Βουδισμός
  Ταοϊσμός και Κομφουκιανισμός
  Ισλάμ
  Συνοπτικός πίνακας
• Δ΄. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
• ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός:

• Για το νόημα της ζωής
• Ο δρόμος της ομορφιάς
• Το θάρρος και ο φόβος

Ο Vito Mancuso στην Ελλάδα! Δείτε την παρουσίαση εδώ.

Αγαπώ (1η έκδοση)

The post Αγαπώ (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο ψυχοθεραπευτής π. Φιλόθεος Φάρος απαντά στη Βίκυ Φλέσσα

• Γιατί ἔχουν ἀξία οἱ σχέσεις καὶ ὄχι οἱ κτήσεις;
• Πῶς μποροῦμε νὰ ἐπιλύουμε ἐποικοδομητικὰ τὶς διαφωνίες μας μέσα στὸν γάμο;
• Ποιά εἶναι ἡ βολικὴ ψυχοθεραπεία;
• Πὼς γεννήθηκε ὁ Ἔρωτας;
• Ποιός χώρισε τὴν ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα;
• Γιατί o δυτικὸς πολιτισμὸς εἶναι ἀλλεργικὸς στὴν ἁμαρτία καὶ στὴν ἀποτυχία;
• Πὼς φτάσαμε ἀπὸ τὸν Λούθηρο στὸ σύνδρομο τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξουθενώσεως (burn-out) καὶ στὶς νεοφυεῖς ἐπιχειρήσεις (start-up);
• Ἀπὸ τί ἐξαρτᾶται ἡ αὐτογνωσία μας;
• Γιατί πρέπει νὰ συγχωροῦμε τοὺς ἐχθρούς μας;
• Πὼς γίνεται στὸν Παράδεισο νὰ προηγοῦνται πόρνες καὶ ληστές;
• Γιατί κακομαθαίνουμε τὰ παιδιά μας;
• Τί συμβαίνει στὸ τελευταῖο ἀγνάντεμα πρὶν ἀπὸ τὴν κατηφόρα;
• Γιατί μᾶς ἕλκει ἡ αὐτοκαταστροφή;
• Εἶναι ἁμαρτία ἡ μοναξιά;
• Τί σχέση ἔχουν οἱ ἄθεοι μὲ τὸν πατέρα τους;
• Πότε ζοῦμε μία καλὴ ζωή;
• Θὰ ξανασυναντηθοῦμε μετά;

Ἁντὶ προλόγου (απόσπασμα)

Ἁγαπημένες φίλες καὶ ἀγαπημένοι φίλοι, αὐτὸ τὸ βιβλίο ποὺ κρατᾶτε στὰ χέρια σας γεννήθηκε καὶ πάλι χάρις σὲ ἐσᾶς, αὐτὴν τὴν φορὰ ἀπὸ τὴν ἀγάπη σας πρὸς τὸν πατέρα Φιλόθεο Φάρο.
Ἁπὸ τὸν Ἁπρίλιο τοῦ 2004, ὅταν ἦλθε γιὰ πρώτη φορὰ ΣΤΑ ΑΚΡΑ στὴν ΕΡΤ καὶ μᾶς ἄφησε ὅ λους ἄφωνους μὲ τὸν λόγο του, δὲν ὑπῆρχε χρονιά, κατὰ τὴν ὁποία ὁ πατὴρ Φιλόθεος νὰ μὴν εἶχε τό… στασίδι του ΣΤΑ ΑΚΡΑ.

Μὲ ρωτούσατε γιὰ αὐτὲς τὶς ἐκπομπὲς καὶ γιὰ αὐτόν, πῶς ἦταν ὡς ἄνθρωπος: «Μά, τί παπὰς εἶναι αὐτός, ποὺ μιλάει ἔτσι, τόσο διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους παπάδες;».

Ἔχουν περάσει περισσότερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια καὶ ἀκόμη σᾶς ἀκούω νὰ μοῦ μιλᾶτε μὲ νοσταλγία γιὰ αὐτὲς τὶς ἐκπομπὲς μὲ τὸν πατέρα Φιλόθεο, πόσο πολύτιμες ἔχουν ὑπάρξει στὴν ὑπαρξιακή μας ἀναζήτηση.

Τὸ μαθηματικὸ μυαλό-ξυράφι, ὁ ἐκδότης τοῦ Ἁρμοῦ Γιῶργος Χατζηϊακώβου, ἦταν γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἀπολύτως εὔστοχος: «Βίκυ, ὁ παπα- Φιλόθεος εἶναι σπουδαία συνέντευξη, ὅπως ὁ Ματθαῖος!».

Πράγματι, ὅπως καὶ μὲ τὸν ψυχίατρο Ματθαῖο Γιωσαφάτ –ἡ συνέντευξη τοῦ ὁποίου ἔχει προηγηθεῖ ὡς βιβλίο μὲ τὴν ἔκδοσή της τὸν Ἰούνιο τοῦ 2022 καὶ τίτλο «Γιατί Ψυχανάλυση, κύριε Γιωσαφάτ;»– ἔτσι καὶ μὲ τὸν πατέρα Φιλόθεο ἄρχισα τὶς συναντήσεις γιὰ τὸ βιβλίο αὐτό. Τὸν ἐπισκεπτόμουν στὸ ἀσκητικό του διαμέρισμα ἐπὶ τῆς Εὐμένους στὸ Παγκράτι, τὸ ὁποῖο μύριζε πάντοτε λιβάνι καὶ πολλὲς φορὲς φακές, τὶς ὁποῖες συχνὰ μαγείρευε ὁ ἴδιος.

Ἔφευγα σχετικὰ γρήγορα αὐτὲς τὶς φορὲς ποὺ τὸν συναντοῦσα, γιὰ νὰ μὴν τὸν κουράζω, ἂν καὶ ὁ ἴδιος φαινόταν στενοχωρημένος, ὅταν τὸν ἀποχαιρετοῦσα, σὰν νὰ μὴν ἤθελε νὰ σταματήσει ἡ συνομιλία μας.

Γιὰ τὶς ἑπόμενες ὧρες σκεπτόμουν τὰ ὅσα μοῦ ἔλεγε, ἔγραφα λέξεις ἢ φράσεις σὲ ἕνα τετράδιο, ποὺ εἶχα πάντοτε μαζί μου, ἄκουγα τὴν ἠχογραφημένη συζήτησή μας, ἔψαχνα στὰ βιβλία του, γιὰ νὰ συμπληρώσω τὰ κενά.

Εἶδα καὶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅλες μας τὶς συζητήσεις ΣΤΑ ΑΚΡΑ, κρατώντας σημειώσεις. Ἦταν γιὰ μένα καὶ σὰν ἕνα μικρὸ μνημόσυνο γιὰ τὴν ἐκπομπή μου ΣΤΑ ΑΚΡΑ, ποὺ διεκόπη βίαια στὴν ΕΡΤ, ὅταν κάποιος στὴν διοίκηση τῆς δημόσιας τηλεόρασης, μοῦ διεμήνυσε ὅτι θὰ τὴν σταματήσει, διότι –ὅπως μοῦ εἶπε χαρακτηριστικά– «βγάζεις ὅλο γέρους καὶ παπάδες ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια καὶ δὲν μπορῶ νὰ ξεχωρίσω ἂν εἶναι φετινὴ ἢ περσινὴ ἡ ἐκπομπή!».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
• Ἡ χειρότερη ἁμαρτία
• Στὸν παράδεισο τῆς Τρούμπας μὲ ἀρχάγγελο τὴν «Γιαννοῦ»!
• Ἡ ἀπαξίωση τοῦ Θεοῦ στὸ πρόσωπο τοῦ πλησίον
• Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ Σχέση
• Ὁ Χριστὸς ἐντός μας
• Ὁ ἥλιος τῆς Ὀρθόδοξης Ἁνατολῆς βασίλεψε στὴν καπιταλιστικὴ Δύση
• Αὐτὴν τὴν ἁμαρτία τὴν κάνω πρῶτος ἐγώ!
• Ἡ Ἁναγέννηση καὶ ὁ Διαφωτισμὸς ἀνατέλλουν στὴν Δύση ἀπὸ τὸ Βυζάντιο
• Ἡ μνησικακία τῆς ἔφηβης Δύσης γιὰ τὴν σοφή της μητέρα, τὴν Ἁνατολή
• Ἁπὸ τὸν Λούθηρο στὸ burnout καὶ ἀπὸ τὸν Μὰξ Βέμπερ στὸν Ἔλον Μάσκ
• Πηγαίνεις στὸν «Ψ» γιὰ μαλλὶ καὶ βγαίνεις κουρεμένος!
• Πῶς θὰ γίνει τὸ λιοντάρι μας κατοικίδιο
• Ἁπὸ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Οἰδίποδα στὴν ἔλλειψη νοήματος
• Μία πόρνη καὶ ἕνας ληστὴς ἔχουν ἤδη πιάσει θέση στὸν Παράδεισο
• Ὁ «φόνος» τῆς ἀπορρίψεως
• Παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ δηλητήριον τῆς μνησικακίας
• Ἡ ἐπιβητορικὴ διαπαιδαγώγηση
• Ὁ Ἔρωτας τῶν Προσώπων
• Ὁ δαίμων Ἔρως
• Μᾶς ξεκλώσσησε ὁ Ἔρως
• Ὁ ὄφις τοῦ Δυϊσμοῦ σὲ Δύση καὶ Ἁνατολή
• «Καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκαν μίαν» στήν… γαμοβάφτιση!
• Τοῦ Ἠσαΐα οἱ ἀθλητές
• Ἁγάπα με, νὰ σὲ ἀγαπῶ, νὰ ἀνεβοῦμε στὸ βουνό!
• Στὸ ἔλεος τῶν γονέων μας
• Ψυχοθεραπευτὴς μὲ ράσο
• Ὁ φάρος τῆς ἐποχῆς μας, οἱ «ἰνφλουένσερσς(!)»
• Ἁμαρτίες γονέων, κακομαθαίνουσι τέκνα
• Ὁ ψυχίατρος σὲ ρόλο πνευματικοῦ
• Παπαδιαμάντης ἀντὶ τῆς Μέρυλιν Μονρόε
• Τὸ τελευταῖο ἀγνάντεμα πρὶν ἀπὸ τὴν κατηφόρα
• «Μά, ὁ χρόνος ὁ ἀληθινὸς σὰ μικρὸ παιδὶ εἶναι ἐξόριστος…»
• «Εἰκόνα σου εἶμαι κοινωνία καὶ σοῦ μοιάζω…»
• Ὁ μαζοχισμὸς τῆς αὐτοκαταστροφῆς
• Πιὸ κακὴ ἡ μοναξιά
• Χριστός, ὁ νέος Ἁδάμ
• Ὁ ταλιμπανισμὸς τῆς ἀθεΐας
• Ἁναζητῆστε τὸν πατέρα!
• Ὁ Δημιουργὸς τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως
• … «καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς…»
• Ἁγαπᾶμε τὸν Θεό, ὅπως ἀγαπᾶμε τοὺς ἀνθρώπους
• Ὁ νηστικὸς Θωμᾶς
• Ὁ αἱμάτινος ἱδρώτας τοῦ Χριστοῦ
• Ζοῦμε μία καλὴ ζωή, ὅταν
• Ἐξαφανίστε, ἀποτεφρῶστε τὸν θάνατο ἀπὸ προσώπου γῆς
• Θὰ ξανασυναντηθοῦμε μετά;
• ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
• ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Ένα βιβλίο της Βίκυς Φλέσσα και του π. Φιλόθεου Φάρου

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Τι είναι ζωή, πάτερ Φιλόθεε; (4η έκδοση)

The post Τι είναι ζωή, πάτερ Φιλόθεε; (4η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Το αφήγημα του Λ. Τολστόι, Οι δύο γέροντες, μεταφράζεται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα, όπως και τα υπόλοιπα διηγήματα που δημοσιεύονται σ’ αυτό το μικρό βιβλίο.

Πρωτοεκδόθηκε το 1885 από τις εκδόσεις «Μεσολαβητής» (Αγία Πετρούπολη 1884-1892, Μόσχα 1892-1935). Ιδρυτής και ιδεολογικός εμπνευστής των εκδόσεων «Μεσολαβητής» ήταν ο Τολστόι, και άμεσος οργανωτής τους ήταν ο Βλαντίμιρ Γκριγκόριεβιτς Τσερτκόφ (1854-1936), στενός φίλος του Τολστόι, επιμελητής και εκδότης των έργων του. Οι εκδόσεις αυτές προσέλκυσαν εξαρχής την προσοχή των αρχών και αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες από τη σκληρότατη επιτροπή λογοκρισίας…

Από τον Λ. Τολστόι

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

The post Οι δύο γέροντες appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Πώς μπορούμε να ζήσουμε καλά και πολλά χρόνια πετυχαίνοντας μία αρμονία σώματος, πνεύματος και ψυχής;

Όλοι μας δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στο σώμα μας και στην εμφάνισή μας, λιγότερη στις πνευματικές μας δραστηριότητες και ακόμη λιγότερη στην ψυχή. Πρόκειται όμως για εξίσου σημαντικούς παράγοντες, καθότι και οι πνευματικές και οι ψυχικές δραστηριότητες συνδράμουν στην ευζωία αλλά και στη μακροημέρευση.

• Μας ενδιαφέρει η μακροημέρευση αν δεν συνδυάζεται με καλό και υγιή τρόπο ζωής;
• Θα θέλαμε να ζήσουμε, για παράδειγμα, διπλάσια χρόνια και να περάσουμε τα μισά από αυτά άρρωστοι και γερασμένοι; Το θέλουμε; Δεν το θέλουμε!

Το βιβλίο αναδεικνύει τρόπους στην αύξηση του χρόνου της υγιούς ζωής.

• Τι υπόσχονται οι βιοεπιστήμες σήμερα;
• Υπάρχουν βιοηθικά ζητήματα;
• Μπορούν η φυσική, η ψυχολογία και η εσωτερική φιλοσοφία να βοηθήσουν στην βαθύτερη κατανόηση της φύσης του ανθρώπου και στην κατάκτηση της ευζωίας;

Δεν θα ξαναγίνουμε νέοι, τουλάχιστον με την τρέχουσα επιστημονική γνώση, όμως, επιχειρούμε να καταστήσουμε την καθημερινότητα και την υγεία ενός ανθρώπου μιας κάποιας
ηλικίας σαν να ήταν κατά πολύ νεότερος. Αν πράγματι το καταφέρουμε, θα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα.

Από τον Στάθη Γκόνο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ευζωία και μακροβιότητα (2η Έκδοση).

The post Ευζωία και μακροβιότητα (2η Έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Γιατί εξακολουθεί ο πόλεμος να είναι δάσκαλος της βίας;
• Θα ήταν άλλος ο κόσμος μας, αν είχαμε ακούσει τον Θουκυδίδη;
• Συνεχίζει η δίψα για την εξουσία να είναι η αιτία των πιο μεγάλων καταστροφών για την ανθρωπότητα;

Στο βιβλίο αυτό –τέταρτο κατά σειράν μετά τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη– συναντούμε στο Δημόσιον Σήμα του Κεραμεικού τον Θουκυδίδη, τον ιστορικό, που πίσω από τα γεγονότα είδε τα πάθη των ανθρώπων.

Με μια αφήγηση που κόβει την ανάσα, μοιράζεται μαζί μας τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου και μας κάνει να κατανοήσουμε γιατί το έργο του παραμένει «κτῆμα ἐς ἀεί».

• Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
• Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ,
• Η ΥΒΡΙΣ ΚΑΙ Η ΝΕΜΕΣΙΣ

Μια συζήτηση με τον ιστορικό που φιλοσόφησε σαν τραγικός ποιητής πάνω στα πάθη και τις αδυναμίες των ανθρωπίνων ψυχών και αναζήτησε τα βαθύτερα αίτια των γεγονότων με την οξυδέρκεια ενός γνήσιου πολιτικού στοχαστή.

Από τους Θανάση Λάλα και Σταμάτη Κωνσταντινίδη.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη (4η έκδοση)

The post Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη (4η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Από την εποχή της αλώσεως της Ανατολικής Αυτοκρατορίας

«Όπως αναφέρει (ο Ι. Καποδίστριας) σε επιστολή του προς τον μητροπολίτη Ιγνάτιο (12/24 Απριλίου 1823): «Ήδη από του παρελθόντος έτους η ιδέα πονήματός τινος περί της ενεστώσης καταστάσεως της Ελλάδος είναι το αντικείμενον των τερπνοτέρων ασχολήσεών μου και των ευχών μου».

Ως προς την «ιδέαν του πονήματος» διευκρινίζει ότι σκοπείται «…να καταδείξωμεν αφ’ ενός μεν εις τας Ευρωπαϊκάς Κυβερνήσεις, αφ’ ετέρου δε εις τους συμπατριώτας μας, την αλήθειαν … καθ’ όλας αυτής τας σχέσεις». Ο Καποδίστριας σπεύδει ευθύς αμέσως να αναγγείλει τον σκοπό, την «ιδέαν του πονήματός» του: «Θέλει δυνηθή τις ελπίζω να πεισθή ευκόλως:… Ότι οι Έλληνες ουδέποτε έπαυσαν ν’ αποτελώσι κυρίως έθνος».

Θα το επισημάνει ρητώς αναφερόμενος στις επιπτώσεις του ισχυρισμού αναφορικά με τη διάρρηξη της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού λέγοντας ότι οι οπαδοί του Διαφωτισμού παρεμβαίνοντας στην ιστόρησή του προκάλεσαν μεγάλο κακό στα συμφέροντά του έθνους: «Το κακόν, το οποίον η ξένη πολιτική μας έκαμεν εκουσίως, και το καλόν, το οποίον μας έκαμεν ακουσίως, δεν είναι ειμή το καθαρόν και απλούν εξαγόμενον της βαθείας αγνοίας, εις ην αύτη ευρίσκεται περί της αληθούς των πραγμάτων καταστάσεως εν Ελλάδι και εν Τουρκία».

Θα προσθέσει δε προκειμένου να μην αφήσει περιθώριο αμφιβολίας περί του τι εννοεί: «η πεφωτισμένη πολιτική δεν θέλει δυνηθή πλέον να μας βλάψη, όσον ήθελε μας βλάπτει, στηρίζουσα και κατά το μέλλον καθώς και κατά το παρελθόν, τους συνδυασμούς της επί ψευδών δεδομένων».

Κατά τούτο, αποκτά ενδιαφέρον η διαφορά οπτικής του Καποδίστρια έναντι του Κοραή: σε μία αποστροφή του λόγου του επισημαίνει πόσο ολέθριο θα ήταν να απελευθερωθεί το έθνος όχι με τις δικές του δυνάμεις αλλά διά χειρός των ξένων ή να τεθεί υπό την ιδεολογική και πολιτική τους προστασία.

Επικαλούμενος τη Ρωσία θα συνομολογήσει ότι στην περίπτωση αυτή, κατ’ αντιστοιχίαν προς το «γραικογαλλικό» πρόγραμμα του Κοραή, η εν λόγω οδός θα απέληγε στη δημιουργία ενός «ρωσογραικικού» αντί ενός ελληνικού έθνους, δηλαδή στην ιδεολογική του υποθήκευση με τίμημα την εξάρτησή του από τον ευεργέτη του.

Η ελληνική ιστορία του Ιωάννη Καποδίστρια και η γεωστρατηγική της στο σήμερα. Η παρουσίαση του βιβλίου στην εκομπή “αντιθέσεις” του Γιώργου Σαχίνη (Κρήτη TV).

Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας: Η παρουσίαση του βιβλίου στις Εκδόσεις Αρμός 22-12-2024 (βίντεο).

Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας

The post Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.