• Άνθρωπος σε θήκη
• Τα Φραγκοστάφυλα
• Περί έρωτα

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους.

Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η μη χθαμαλή λογοτεχνία θέτει τον αναγνώστη ενώπιον της μείζονος υπαρξιακής απορίας: ποιο είναι το νόημα της ζωής· πότε αληθεύει ο άνθρωπος και πότε δικαιώνεται η κοινωνία; Προβάλλοντας ενώπιον της ελευθερίας του αναγνώστη διάφορες κοσμοερμηνείες, η λογοτεχνία τον καλεί να επιλέξει τη δική του σχέση με τον Θεό, τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τη φύση. Πράγμα
που συνεπάγεται συγκεκριμένη νοηματοδότηση κάθε έκφανσης του βίου.

Στα πρόσωπα των ηρώων της, η λογοτεχνία δείχνει πώς συγκεκριμένοι άνθρωποι, σε συγκεκριμένες ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, ιεραρχούν τις ανάγκες τους, ονοματίζουν πρώτα και δεύτερα, κρίνουν για τι αξίζει κάποιος να ζει και για τι αξίζει να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του. Ως εκ τούτου, παρακινεί τον αναγνώστη να κατανοήσει τα κίνητρα και τη συμπεριφορά του εκάστοτε ήρωα, να συνειδητοποιήσει τα διλήμματα στα οποία βρέθηκε, να αξιολογήσει τον πνευματικό του προσανατολισμό, να στοχαστεί τι ο ίδιος θα έπραττε στη θέση του.

Αναδεικνύοντας τα διαχρονικά αινίγματα, η λογοτεχνία τον προτρέπει να αναλάβει την ανέκπτωτη και μη εκχωρήσιμη ευθύνη του για τα συμβαίνοντα στον κόσμο: η αγραυλούσα συνείδηση και η πολιτεία της χάριτος είναι η στοχοθεσία μιας ανθρωποποιού λογοτεχνίας.

Η ψυχική σύγκρουση του Άμλετ, η περιπέτεια του Δον Κιχώτη, η υπερηφάνεια του Φάουστ, η αυτοθυσία του Σίντνεϊ Κάρτον, ο νομικισμός του Ιαβέρη, η θεοδικία του Ιβάν και η μαρτυρία του Αλιόσα Καραμάζοφ, η εγωπάθεια του Ζορζ Ντιρουά, η αγωνία ενώπιον του θανάτου του Ιβάν Ίλιτς, το «ψήλωμα του νου» της Φραγκογιαννούς, η δίκη του Γιόζεφ Κ., ο έρωτας του Δασκάλου και της Μαργαρίτας, η ωρίμανση του Μικρού Πρίγκιπα, είναι παραδείγματα βιωμάτων και καταστάσεων που αφορούν όλους.

Η ζωή κινείται μεταξύ φιλαλληλίας και φιλαυτίας, δοτικότητας και ναρκισσισμού: στην ελευθερία του καθενός εναπόκειται αν θα συναριθμηθεί σε «αυτούς που σώθηκαν» ή σε «αυτούς που βούλιαξαν». Κατά συνέπεια, η λογοτεχνία μπορεί να γίνει διαρκής μαθητεία που φιλοτεχνεί την ύπαρξη και ευφραίνει τη ζωή.

Η «Μικρή τριλογία» του Αντόν Παύλοβιτς Τσέχοφ παρουσιάζει τρεις περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ καθένας τους αναγνωρίζει την αλλοτρίωση που έχει επέλθει στη ζωή του, δεν πράττει ό,τι πρέπει για την άρση της. Έκαστος βρίσκει μια δικαιολογία για τη μη εξέγερσή του, τη μη γιγαντομαχία του για το ωραίο, το αγαθό και το καλό.

Και οι τρεις, μολονότι για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο, έχουν καταλήξει στην υπαρξιακή αδράνεια. Μη δημιουργώντας και μη βιώνοντας βαθείς υπαρξιακούς δεσμούς, δεν αδικούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον συνάνθρωπό τους. Χωρίς την προσφώνηση του εγώ από το εσύ δεν επέρχεται ούτε η προσωπική αρτίωση ούτε ο αλληλοφωτισμός. Επομένως στερούνται ζείδωρες
εμπειρίες: την ετερότητα του προσώπου και την ενότητα της κοινωνίας, την ακεραίωση εαυτού και την καθολική αδελφοσύνη.

Την υπέρβαση της συσπείρωσης στο εγώ και της εργαλειακής εκδοχής του άλλου· τη γεώργηση της συνείδησης και την άνθηση της κοινωνίας: ιδού σε τι προσκαλεί τον αναγνώστη μια ελευθεροποιός λογοτεχνία.

ΛΑΡΝΑΚΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2026 ΣΤΑΥΡΟΣ Σ. ΦΩΤΙΟΥ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ

The post Μικρή τριλογία – Άντον Τσέχωφ appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

20 μικρές και μικρότερες (μυθ)ιστορίες.

Ανακατεμένες μες στο χρυσάφι του τελευταίου ήλιου, έπεσαν για καλά οι σκιές απ’ τα σύννεφα του απογεύματος, που προμηνούν πάντα βροχή λυτρωτική στη Θεσσαλονίκη. Τα μάρμαρα στα νεοκλασικά κτήρια της Αριστοτέλους φόρεσαν την τελευταία τους μεταμόρφωση. Βάδιζα νωχελικά. Αποτύπωνα τις εικόνες του κόσμου. Βρέθηκα να κάθομαι στη Νίκης δίπλα στο κύμα.

Θυμήθηκα τα δυό γέρικα καράβια που ήταν κάποτε εκεί, μα τα μετακίνησαν.

Για μια στιγμή μου φάνηκε πως ήτανε ακόμα εκεί· γέρικα κι αγέρωχα, σφιχτοδεμένα στο κορμί της Θεσσαλονίκης, στη ζωή και το θάνατό της. Τα χάιδευε ακόμα με στοργή το κύμα, όπως χάιδεψαν και μένα οι πρώτες στάλες της βροχής.

Από τον Παναγιώτη Θωμά.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Χρώμα της ελπίδας

The post Χρώμα της ελπίδας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Επιστροφή στις ρίζες

Οι πόνοι όμως, δυστυχώς, δεν υπακούουν στις αποφάσεις των ανθρώπων. Μόνο ο χορός και ο ύπνος μπορούν να τους ημερέψουν. Κι ο Χάροντας που αρνείται να τους επιβιβάσει, γιατί είναι βαριοί οι πόνοι, και η βάρκα του θα βουλιάξει σύψυχη στα νερά της Αχερουσίας. Τους αφήνει μόνους να στροβιλίζονται στον απάνω κόσμο, να ψάχνουν να βρουν καινούργιο άνθρωπο να τους φιλοξενήσει και να τον βαλαντώσουν. Αν παραμείνουν άστεγοι, μαζεύονται όλοι μαζί, γιγαντώνουν, φουντώνουν, και είναι ικανοί να γκρεμίσουν τον Κόσμο ολόκληρο. Είναι επικίνδυνος ο άστεγος συλλογικός πόνος. Φωτιά είναι που μπορεί να πυρπολήσει το Σύμπαν…

• «Τι κάνεις ψυχούλα μου τις νύχτες;»
• «Βάνω φωτιές αφέντη μου.»
• «Τι κάνεις αφέντη μου τις νύχτες;»
• «Καίγομαι ψυχούλα μου», συνομιλεί με τα μέσα του…

Τρέχει ο Θεός για να σωθεί από την οργή του Ανθρώπου…

Ένα βιβλίο από το Δημήτρη Τζουβάλη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Αλλαγή χρήσης

The post Αλλαγή χρήσης appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Aπό μικρή, η μαμά με αποκαλούσε «Πορτογύρα».

Και είχε δίκιο.

Δεν ήθελα να μένω στο σπίτι. Να παίρνω τους δρόμους ήθελα.
Έτσι μεγάλωσα. Στις λαϊκές αγορές και στα παζάρια.
Στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Στη Θεσσαλονίκη και σε όλους τους τόπους που αξιώθηκα να ταξιδέψω.
Τόση ήταν η λαχτάρα μου να συναντώ άγνωστους ανθρώπους, που πολλοί το καταλάβαιναν και μου εξιστορούσαν τους καημούς και τα πάθη τους.

• Κάθε συνάντηση κι ένα θαύμα.
• Κάθε άνθρωπος σημαντικός μέσα στην ανωνυμία του, πολύτιμος στην ταπεινή ζωή του.
• Κάθε ψυχή κι ένα φως κρυμμένο.

Τους είμαι βαθιά ευγνώμων. Μ’ έκαναν δική τους κι έγιναν δικοί μου. Κι έφτασαν να είναι τόσοι πολλοί, που αισθάνομαι πως έχω παντού συγγενείς. Παντού αδέρφια.

Η παρούσα συλλογή διηγημάτων είναι ένα κεράκι για όλους. Τους εδώ και τους εκεί.

Ένα βιβλίο από την Βασιλική Νευροκοπλή

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Τ’ αδέρφια του δρόμου

The post Τ’ αδέρφια του δρόμου appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

και άλλα διηγήτα

Οι δύο βιολίστριες, έπαιζαν με μεγάλο ενθουσιασμό τα κομμάτια, η μία, μάλιστα, ήταν τόσο εκφραστική, που κουνούσε ολόκληρο το σώμα της καθώς έπαιζε, χόρευε, χοροπηδούσε, πανηγύριζε, λες και βρισκόταν σε μεγάλη γιορτή, ενώ η άλλη, διοχέτευε όλη την εκφραστικότητα του σώματός της στο υπέροχο, μόνιμο μειδίαμα των χειλιών της, που κάποτε άνοιγε για λίγο σε πλατύ χαμόγελο και ύστερα μαζευόταν πάλι σε υπαινικτικό μειδίαμα, τόσο φωτεινό και τόσο λαμπερό, που ήσουν βέβαιος για το πόσο ευτυχισμένη ένιωθε εκείνη την ώρα η γυναίκα που ερμήνευε μπαρόκ μουσική με το βιολί της.

Ένα βιβλίο του Χρήστου Σακελλάρη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μπαρόκ συναυλία

The post Μπαρόκ συναυλία appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία ανάμεσα στις γυναίκες;

Η Μυρσίνη και η Άννυ θα συναντηθούν για να αποδείξουν το μεγαλείο της γυναικείας φιλίας! Η Μυρσίνη είναι συντηρήτρια έργων τέχνης, ερασιτέχνης ζωγράφος, ρομαντική και ονειροπόλα η οποία ζει μέσα από τα χρώματα θα γνωρίσει την Άννυ, όταν σχεδόν ο μισός κόσμος της θα έχει καταρρεύσει. Η Άννυ είναι τυφλή, που όμως ρουφάει τη ζωή μέχρι το μεδούλι. Η διαισθητική της ικανότητα θα γίνει αφορμή για τη Μυρσίνη να ανακαλύψει την προσωπική της «αχρωματοψία» και ένα νέο κόσμο με αληθινά χρώματα… Μετά τη γνωριμία τους η ζωή τους θα γνωρίσει απροσδόκητες εξελίξεις που θα δοκιμάσουν τις ανθρώπινες αντοχές τους, καταστάσεις τέτοιες που μόνο η ζωή ξέρει να δημιουργεί, ξεπερνώντας τη φαντασία και του πιο ευφυούς σκηνοθέτη! Καταλυτική φιγούρα στις δοκιμασίες αυτές του πόνου, του έρωτα, του θανάτου, ο Χαρίλαος, αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα.

• Σε μια εποχή ανθρωπιστικής κρίσης και κοινωνικής αποξένωσης «Το φευγιό» έρχεται να μας θυμίσει το ανθρώπινο μεγαλείο της προσφοράς, της ενσυναίσθησης και της αγάπης μέσα από την ιστορία δύο γυναικών που θα βιώσουν μοναδικά την ανεκτίμητη αξία της φιλίας.
  Δημήτρης Μπουραντάς
  Πρύτανης New York College – συγγραφέας
• Η συγγραφέας έχει μια εγγενή ευφράδεια να αποτυπώνει το συναίσθημα με λόγο. Σχεδόν χειρουργικά μεταφέρει «ζωντανό» το βίωμα από τη μυθοπλασία των ηρώων της στην πραγματικότητα των αναγνωστών. Η λογοτεχνική της ιδιαιτερότητα έγκειται στην ανάδειξη του αληθινού προσώπου της ζωής, όπως αναδύεται πίσω από τις ανασφάλειες, τις πεποιθήσεις και τις αδυναμίες τους. Αποκαλύπτει ευθαρσώς τα αισθήματα και τους έρωτες, αυτούς που αναίμακτα ξεθυμαίνουν μόνοι, αλλά και εκείνους που αιματηρώς η μοίρα αφοπλίζει. Μέσα από όλο αυτό το ταξίδι, αναδεικνύει την πραγματική φιλία.
  Χρήστος Αθανασόπουλος
  Φιλόλογος – ποιητής

Ένα μυθιστόρημα από την Μαρία Θεοδοσάκη

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

The post Το φευγιό appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Εικαστικός σχολιασμός Γιώργος Κόρδης.

• Το βαθύτερο θεμέλιο της ελπίδας και της χαράς που χαρακτηρίζει την Ορθοδοξία και διαπερνά όλη της τη λατρεία είναι η ανάσταση. Το Πάσχα, το κέντρο της ορθόδοξης λατρείας, είναι μια έκρηξη χαράς, της ίδιας χαράς που ένιωσαν οι μαθητές όταν είδαν τον αναστημένο Σωτήρα. Είναι η έκρηξη της κοσμικής χαράς για το θρίαμβο της ζωής μετά την αφόρητη θλίψη για το θάνατο… Αυτή, την βιωμένη χαρά της Αναστάσεως, αντικατοπτρίζουν ποικιλοτρόπως τα “Πασχαλινά διηγήματα” που συγκεντρώθηκαν στον ανά χείρας τόμο. Τα διηγήματα αυτά, αν και επέλεξε ασφαλώς με εικαστικά κριτήρια ο Γ. Κόρδης, ωστόσο είναι -εξ απόψεως λογοτεχνικών αρετών- κορυφαία πασχαλινά διηγήματα της νεοελληνικής γραμματείας.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

• Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 3 Μαρτίου του 1851 και ήταν γιος του ιερέα Αδαμάντιου Εμμανουήλ και της Αγγελικής κόρης Αλεξ. Μωραϊτίδη. Τελείωσε το δημοτικό και τις δύο πρώτες τάξεις του ελληνικού σχολείου στη Σκιάθο. Φοίτησε σε σχολείο της Σκοπέλου, του Πειραιά και τελικά πήρε απολυτήριο Γυμνασίου από το Βαρβάκειο το 1874.
• Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου όμως ποτέ δεν αποφοίτησε, ενώ γράφει το πρώτο λυρικό του ποίημα για τη μητέρα του. Έμαθε αγγλικά και γαλλικά μόνος του. Για να ζήσει έκανε ιδιαίτερα μαθήματα και δημοσίευε κείμενα και μεταφράσεις στις εφημερίδες.
• Τον Ιούλιο του 1872 ακολούθησε το μοναχό Νήφωνα στο Άγιο Όρος, όπου έμεινε μερικούς μήνες, αλλά διαπίστωσε ότι δεν του ταίριαζε το μοναχικό σχήμα. Ωστόσο δεν έλειπε ποτέ από τον κυριακάτικο εκκλησιασμό στον Άγιο Ελισσαίο στο Μοναστηράκι, όπου έψελνε ως δεξιός ψάλτης. Το 1879 δημοσιεύει το μυθιστόρημα η «Μετανάστις» στην εφημερίδα «Νεόλογος». Το 1882 άρχισε να δημοσιεύει το μυθιστόρημά του «Οι έμποροι των Εθνών» στην εφημερίδα «Μη χάνεσαι».
• Το 1884 άρχισε να δημοσιεύει στην «Ακρόπολη» το μυθιστόρημά του «Γυφτοπούλα», όπου από το 1892 ως το 1897 εργάζεται ως τακτικός συνεργάτης. Από το 1902 ως το 1904 μένει στη Σκιάθο απ’ όπου δημοσιεύει τη «Φόνισσα».
• Το έργο του περιλαμβάνει περίπου 180 διηγήματα και νουβέλες που αναφέρονται στις φτωχές τάξεις της Αθήνας και της Σκιάθου και ελάχιστα ποιήματα θρησκευτικού περιεχομένου. Στις 13 Μαρτίου 1908 γιορτάζεται στον «Παρνασσό» η 25ετηρίδα του στα ελληνικά γράμματα, υπό την προστασία της πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτη. Αμέσως μετά επιστρέφει στην πατρίδα του όπου και μένει ως το τέλος της ζωής του. Πεθαίνει το ξημέρωμα της 3ης Ιανουαρίου του 1911 από πνευμονία.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Πασχαλινά διηγήματα – Νέα έκδοση

The post Πασχαλινά διηγήματα – Νέα έκδοση appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Από τις συζητήσεις και τις διδαχές του στάρετς Ζωσιμά.

Η Κανά της Γαλιλαίας.

• Τρία είναι τα καίρια κεφάλαια του βιβλίου Αδελφοί Καραμάζοφ. Το πρώτο είναι «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής» και το δεύτερο «Από τις συζητήσεις και τις διδαχές του Στάρετς Ζωσιμά».
  Στο πρώτο ο Ντοστογιέφσκι παραθέτει την αθεϊστική εκδοχή για τη ζωή και στο δεύτερο την ορθόδοξη χριστιανική.
  Και στις δύο περιπτώσεις παρουσιάζονται οι αντίστοιχες ανθρωπολογικές, κοινωνικές και κοσμολογικές συνεπαγωγές τους.
• Το τρίτο κεφάλαιο έχει τίτλο «Η Κανά της Γαλιλαίας» και περιγράφει την πνευματική αναγέννηση και την έξοδο στον κόσμο προς κατάθεση ζείδωρης μαρτυρίας του πρωταγωνιστή του έργου Αλιόσα Καραμάζοφ.

Έτσι, στην ανά χείρας έκδοση προσφέρονται και τα τρία αυτά κεφάλαια.

• Με απαράμιλλο τρόπο ο Ντοστογιέφσκι προβάλλει τους σχετικούς προβληματισμούς και καταδεικνύει τις ουσιώδεις συνέπειές τους σε κάθε έκφανση του βίου.
  Στην ελευθερία του αναγνώστη επαφίεται η οποιαδήποτε επιλογή.  Με επίγνωση του τι αυτή συνεπάγεται για τον ίδιο και τους συνανθρώπους του.

Από τον Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογέφσκι

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

The post Ο μέγας Ιεροεξεταστής appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ένας κόσμος νέφους και καταλλαγής.

Μια αληθινή ιστορία.

Πραγματική Ιστορία, γίνεται μυθιστόρημα. Φονική καταιγίδα, σκοτώνει τους γονείς μπρος στα μάτια των μικρών παιδιών τους. Η ψυχή τους σημαδεύεται διαφορετικά. Το χρέος στην αδελφή σημαδεύει το αγόρι. Το τραύμα παίρνει τη λαλιά του κοριτσιού, το κάνει την «τρελή του χωριού». Η δυναμική της γλώσσας, η ηθογραφική και ψυχολογική εμβάθυνση στους χαρακτήρες, η ως τα όρια του κυνικού περιγραφή των συνθηκών της χώρας, το 2ο μισό του 20ου αιώνα, η «ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ», που δεν ανέχεται τους «ασθενείς» και λιπαίνει την παθογένεια της κοινωνίας, παρακινεί τον ψυχοθεραπευτή Γιώργο Γιαννούση, να αποτυπώσει σε επίμετρο, στο τέλος του έργου τις σκέψεις του. Οι φυλακίσεις, τα άσυλα, η ανέχεια, η ηλιθιότητα της εξουσίας, βάζουν τη βούλα τους, στην ψυχή της ΚΟΙΝΩΝΊΑΣ.

«Πεινούσε. Πεινούσαν. Άνθρωποι, τοπία, πετούμενα και σερνάμενα, εξουσιαστές και θύματα, ψυχές και σώματα. Τίποτα δεν ανάσαινε… Όλα πλοκάμια μιας ξεδιάντροπης, ανεξέλεγκτης
εξουσίας… Ερχόταν η δεύτερη παρουσία του ανθρώπου στην αχρειότητά του… Χόρεψε τα πάθη σου Μελαία, ζήτα και πιε κρασί φεγγαροβαπτισμένο… Φεύγα Μελαία, πιε κρασί Μελαία…
– Μελαία πετά… Σελήνη τρώει…»

• Ένα βιβλίο του Παναγιώτη Φράγκου
• Εικαστικό εξωφύλλου Αντώνης Φράγκος.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μελαία

The post Μελαία appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

«…Όμως έρχονταν στο μυαλό του και κάποιες που δεν θα τις ξεστόμιζε ποτέ, όπως η εικόνα του πατέρα του εκείνο το βράδυ στον εμφύλιο. Δυο-τρία λόγια είχε μοιραστεί μονάχα
με την Ελένη. Τα τραύματα και το αίμα έκαιγαν πλάι τους στα χρόνια που έζησε, τα ακουμπούσες, έτσι ο Τιμολέων ένοιωθε ότι χρειάζεται να τα προστατέψει και να προστατευθεί κι
αυτός αφήνοντάς τα στην ησυχία τους, πίστευε ότι δεν χρειάζεται να μιληθούν περισσότερο. Αντιθέτως, έπρεπε να ξεχαστούν για να πάει η ζωή παρακάτω, αυτό κάνανε εκείνα τα
χρόνια κι αυτό άντεχε. Τότε ο κόσμος ζούσε με περισσότερη σιωπή, έσφιγγες τα δόντια και προχωρούσες…»

Μας στοιχειώνουν τα κενά που αφήνουν μέσα μας ανείπωτες ιστορίες, κρυμμένα μυστικά τραυμάτων, κάτι που φαίνεται για λησμονιά, αλλά δεν είναι. Ιστορίες απωλειών, ψυχικής συντριβής, ήττες, ταξιδεύουν με τις γενιές όσο δεν φωτίζονται με το μοίρασμα των λέξεων και των συναισθημάτων που κουβαλάνε. Αυτές τις διαδρομές αφηγείται το βιβλίο της Κατερίνας Μαγγανά. Από τη μια γενιά στην άλλη, από τη μια ιστορία στην άλλη. Μαζί με τους μικρούς θριάμβους της ζωής που δίνουν τις ανάσες που χρειαζόμαστε στο δύσκολο και γοητευτικό ταξίδι της.

Ένα βιβλίο της Κατερίνας Μαγγανά

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Μικροί θρίαμβοι

The post Μικροί θρίαμβοι appeared first on Εκδόσεις Αρμός.