Sort By:
Show
  • View as :
-20%
ierotypos kordis

Ιεροτύπως

 16.43  13.14
0 Reviews
 16.43  13.14

Γιώργος Κόρδης

Η εικονολογία του ι. Φωτίου και η τέχνη της μεταεικονομαχικής περιόδου

Εξετάζεται η περίπτωση του πατριάρχη Φωτίου, που αναφέρθηκε με σοφία και φωτισμό στην εικόνα και στην θεωρία της και που, μετεικονομαχικά, ενήργησε για να γίνει αρχή της διακοσμήσεως των ναών με εικόνες. Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται διεξοδικά α) οι θεωρητικές θέσεις του μεγάλου θεολόγου του θ’ αι. για την εικόνα και την τέχνη της, β) η σχέση των απόψεών του με αντίστοιχες θέσεις άλλων ορθοδόξων Πατέρων και γ) το αντίκρυσμα των θεωρητικών πληροφοριών που παρέχει ο Φώτιος και οι άλλοι Πατέρες στην τέχνη της μετεικονομαχικής περιόδου.

Καρυωτάκης Γ. Κώστας

0 Reviews

Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1896 στην Τρίπολη. Ο πατέρας του ήταν νομομηχανικός κι έτσι στα παιδικά του χρόνια, αναγκάστηκε να αλλάζει συνέχεια τόπο διαμονής. Πέρασε από το Αργοστόλι, τη Λευκάδα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, την Αθήνα, μέχρι και από τα Χανιά. Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. Αφού πήρε το δίπλωμα της Νομικής Σχολής των Αθηνών, διορίστηκε υπάλληλος στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Η ελεύθερη φύση του δεν μπορούσε να δεχθεί την γραφειοκρατία της κρατικής μηχανής, την οποία και καυτηριάζει όποτε μπορεί (χαρακτηριστικό το πεζό: Κάθαρσις). Γι’ αυτό και μετατέθηκε πολλές φορές διωκόμενος από ανωτέρους του. Στη διάρκεια αυτών των μεταθέσεων γνωρίζει την ανία και τη μιζέρια της επαρχίας, πράγμα που τον στιγματίζει. To Φεβρουάριο του 1919 εκδίδει την πρώτη του συλλογή: «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων», η οποία τυγχάνει αδιάφορης ή υποτιμιτικής κριτικής. Τον ίδιο χρόνο εκδίδει μαζί με τον φίλο του Άγη Λεβέντη (με τα ψευδώνυμα Μίμης Χλαπάτσας και Νίκος Τσαπατσούλιας, αντίστοιχα) το σατιρικό περιοδικο «Η Γάμπα», που παρά την επιτυχία του κυκλοφόρησε μόνο σε έξι τεύχη γιατί η αστυνομία απαγόρευσε την έκδοσή του. Το 1921 κυκλοφορεί τη δεύτερη συλλογή του τα «Νηπενθή». Εκείνο τον καιρό συνδέεται με την ποιήτρια Μ. Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι σχέσεις τους ήταν ερωτικές. Το 1924 ταξιδεύει στο εξωτερικό, στην Ιταλία και τη Γερμανία. Το Δεκέμβριο του 1927 κυκλοφορεί η τελευταία του συλλογή, «Ελεγεία και Σάτιρες». Το Φεβρουάριο του 1928 ο Καρυωτάκης αποσπάται στην Πάτρα και τον Ιούνιο στην Πρέβεζα. Από εκεί στέλνει απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας την αθλιότητα που κυριαρχεί σ’ αυτήν την πόλη (χαρακτηριστικό το ποίημα Πρέβεζα). Στις 21 Ιουλίου θέτει τέρμα στη ζωή του.

-20%
kichli kordis

Κίχλη

 20.29  16.23
0 Reviews
 20.29  16.23

Γιώργος Κόρδης

Εικαστική διαδρομή στο ομώνυμο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη

Δουλεύω εδώ και καιρό πάνω στην «Κίχλη» του Γ. Σεφέρη. Ποίημα δύσκολο, πολυδιάστατο, σπασμένο και ενωμένο εσωτερικά πολλές φορές. Δυσκολεύτηκα όσο καμιά άλλη φορά απ’ όσες έχω επιχειρήσει να πλησιάσω λογοτεχνικά κείμενα. Κι αυτό εξαιτίας της δομής του. Συνειδητοποίησα καλύτερα από κάθε άλλη φορά ότι η ζωγραφική είναι πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα σύνθεση. Η σύνθεση είναι που αποδίδει μια κατάσταση και «απεικονίζει» ένα αντικείμενο. Οι σχέσεις δηλαδή των ζωγραφικών στοιχείων και εν τέλει των επιμέρους μερών μιας μορφής δημιουργεί τις προϋποθέσεις της ζωγραφικής, της εικαστικής δηλαδή απόδοσης της ζωής. Κάθε άλλη απόπειρα ζωγραφικής που βασίζεται σε νατουραλιστικές προϋποθέσεις είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Δεν καταγράφει δηλαδή τη ζωή αλλά αποτελεί μίζερο και φτωχό υπαινιγμό της ζωής, έναν αδύναμο συμβολισμό της. Το έργο τέχνης στην περίπτωση αυτή το περισσότερο που μπορεί να καταφέρει είναι να γίνει ένα σημειοσύμβολο με εννοιολογικές αναφορές στη ζωή και στην πραγματικότητα, αλλά όχι μια παρουσία της ζωής. Δεν είναι επομένως ζωγραφική, δηλαδή γραφή ζωής. […] (Γιώργος Κόρδης)

kordis george 1

Κόρδης Γιώργος (Kordis Giorgos)

0 Reviews

Ο Γιώργος Κόρδης γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Φθιώτιδας το 1956. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1975-1979), ενώ παράλληλα έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής και βυζαντινής εικονογραφίας. Μελέτησε συστηματικά την ιστορία και αισθητική της βυζαντινής ζωγραφικής και από το 2003 είναι λέκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (εικονογραφία: θεωρία και πράξη). Συνέχισε τις σπουδές του στις Καλές Τέχνες στη Βοστόνη των ΗΠΑ (School of the Museum of Fine Arts of Boston, 1987-1989). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μαθήτευσε κοντά στο μεγάλο Έλληνα χαράκτη Φώτη Μαστιχιάδη, που τον μύησε στον κόσμο της χαρακτικής τέχνης και κυρίως της χαλκογραφίας. Από το 1993 ως το 1997 προσέγγισε εικονογραφικά τα λογοτεχνικά κείμενα του Αλ. Παπαδιαμάντη και άλλων Ελλήνων λογοτεχνών (Κόντογλου, Καρκαβίτσα, Μωραϊτίδη), καθώς και λαϊκά παραμύθια της Κύπρου. Παράλληλα ασχολήθηκε με την έκδοση συλλεκτικών βιβλίων. Από το 1990 ασχολείται συστηματικά με τη διδασκαλία της βυζαντινής ζωγραφικής οργανώνοντας σειρές μαθημάτων και καλοκαιρινά σεμινάρια.

-20%
lene-gia-mena-oi-naftikoi kordis

Λένε για μένα οι ναυτικοί…

 12.68  10.14
0 Reviews
 12.68  10.14

Γιώργος Κόρδης

Εικαστική αναφορά στην ποίηση του Νίκου Καββαδία

Τι άλλο θα μπορούσε να ‘ναι ένα κείμενο για τον Νίκο Καββαδία παρά ένα μνημόσυνο στο λιγοστό φως που σιγοκαίει ακούραστα στα σωθικά της παρακμής. Τι άλλο θα μπορούσε να γράψει για το νοσταλγό ετούτο της ατίθασης ουτοπίας που, όπως κάθε ναυτικός, του πραγματικού το ανέφικτο ζήτησε και χώρους και τρόπους, απροσπέλαστους σε ανθρώπους καθαρούς, τόλμησε να περπατήσει, που δε δείλιασε να αγγίξει και να ψαύσει της αμαρτίας το σώμα και να βγει νικητής και νικημένος μαζί. Λένε για μένα οι ναυτικοί… Αφηγητής και διαβάτης μαζί. Η γοητεία και το κουράγιο να ‘ναι κανείς μέσα σ’ ό,τι αφηγείται, να ‘ναι κοντά -έστω κοντά- και ν’ αφουγκράζεται τες ψυχές που πονούν και παραδίδονται στου μπορετού την πενία. […]

-20%
nipenthi kordis

Νηπενθή

 15.21  12.17
0 Reviews
 15.21  12.17

Ο κόσμος του Κώστα Καρυωτάκη είναι ένας κόσμος ποιητικός που καταγράφει την αγωνία και τη δίψα για ζωή, για αυθεντική ζωή χωρίς συμβιβασμούς και ανώφελα προσκυνήματα. Και είναι αληθινή πρόκληση για το εικαστικό που καλείται να συναντήσει την ποιητική αυτή ζωή και να συνομιλήσει μαζί της, να βρει τρόπους να τρυπώσει μέσα της· να δει, να διακρίνει, να καταγράψει και να παρουσιάσει, να μαρτυρήσει ύστερα στα μάτια των θεατών αγαθών για όσα είδε και όσα είδε και όσα γεύτηκε εκεί, στον άβατο χώρο όπου μόνον οι ερωτευμένοι και λοξίες κατοικούν. Μια έκδοση αφιέρωμα στα 80 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ποιητή, με εικονογράφηση του Γιώργου Κόρδη.

-10%
o-akathistos-ymnos kordis

Ο ακάθιστος ύμνος (Γιώργος Κόρδης)

 4.90  4.41
0 Reviews
 4.90  4.41

Οι Χαιρετισμοί στην Παναγία, την Μητέρα μας…

Οι Εκδόσεις “Πορφύρα” μας παρουσιάζουν μια νέα έκδοση του κειμένου του Ακάθιστου Ύμνου χωρίς περικοπές, με μεγάλα, ευανάγνωστα στοιχεία και με νεοελληνική επεξήγηση των ξεχασμένων λέξεων της γλώσσας μας. Τον εθνικό ύμνο της εκκλησίας μας, το αγαπημένο ποίημα των ορθοδόξων, κοσμεί και πλουτίζει με την αφηγηματικότητά της η πρωτότυπη εικονογράφηση του ζωγράφου Γιώργου Κόρδη. Η έκδοση συνοδεύεται από μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου και από ιστορικό σημείωμα του επιμελητή της, Γιάννη Σούκη.

“Οἱ σαράντα ἡμέρες τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς εἶναι μέρες ποὺ μᾶς ἔχουν δοθεῖ γιὰ νὰ καθαρίσουμε τὴν καρδιά μας καὶ νὰ τὴν προετοιμάσουμε νὰ δεχθεῖ τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Τὸ μήνυμα τῆς ἀπελευθέρωσης τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ λάθους του. Μέσα σὲ αὐτὲς τὶς μέρες, οἱ εὐκαιρίες ποὺ ἔχουμε γιὰ νὰ προσευχηθοῦμε καὶ νὰ πράξουμε, νὰ συγχωρήσουμε καὶ νὰ συγχωρεθοῦμε εἶναι πολλές. Κάθε Παρασκευὴ τῆς Σαρακοστῆς ἡ Ἐκκλησία μᾶς μαζεύει στὴν ἀγκαλιά της γιὰ νὰ ὑμνήσουμε ὅλοι μαζὶ τὴν Θεοτόκο, τὴν Μητέρα τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ἁγιότερη ὅλων. Ὁ λαμπρὸς ὕμνος τῶν Χαιρετισμῶν ποὺ ψάλλουμε πρὸς τιμήν Της ἔχει συντροφεύσει γενεὲς Χριστιανῶν πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς, γιὰ αἰῶνες. Ἔχει γίνει τὸ Σύμβολο τῆς Προστασίας ποὺ ἡ Παναγία μᾶς προσφέρει, σὰν πραγματικὴ Μητέρα ποὺ ποτὲ δὲν βγάζει τὸ παιδί της ἀπὸ τὴ σκέψη της.”

-20%
charaktiras-aferetikon-taseon-byzantinis-zografikis kordis

Ο χαρακτήρας και ο λόγος των αφαιρετικών τάσεων της βυζαντινής ζωγραφικής

 12.17  9.74
0 Reviews
 12.17  9.74

Γιώργος Κόρδης

[…] Αν ως αφηρημένη τέχνη ορίσουμε την τέχνη που δεν απεικονίζει αναγνωρίσιμες σκηνές και αντικείμενα, αλλά δημιουργεί φόρμες και χρώματα που υπάρχουν εξαιτίας της δικής τους εκφραστικής δύναμης, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε αφαιρετικές τάσεις σε πολλά είδη τέχνης και σε κάθε τεχνοτροπία. Η αφαίρεση όμως ως συνειδητή προσπάθεια απομάκρυνσης από τη φυσική μορφή, που αποτελεί και το σημείο εκκίνησης, καθώς και η απόπειρα δημιουργίας αυτόνομης και ανεξάρτητης αισθητικής ενότητας είναι τάση που εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αι. και συνεχίστηκε με διάφορες μορφές σε όλη τη διάρκειά του, χαρακτηρίζοντας όλη την τέχνη του αιώνα των μεγάλων εικαστικών επαναστάσεων. Τρεις κυρίως τάσεις είναι δυνατόν να ενταχθούν στην εικαστική αυτή φιλοσοφία. Η πρώτη δημιουργεί εκκινώντας από μία φυσική μορφή του εξωτερικού κόσμου και μειώνει την ομοιότητα με τα εξωτερικά «φυσικά» χαρακτηριστικά του εξεικονιζομένου με την απλοποίηση ή την αλλοίωση της φόρμας. Η δεύτερη τάση δημιουργεί έργα τέχνης από βασικές μη παραστατικές φόρμες -συχνά γεωμετρικές μορφές και η τρίτη δημιουργεί, με βάση την αυθόρμητη και ελεύθερη έκφραση των καλλιτεχνών, συμπλοκές-συνθέσεις σχημάτων και χρωμάτων πού δεν αντιστοιχούν στον κόσμο των φυσικών μορφών αλλά ούτε και στον κόσμο των βασικών γεωμετρικών σχημάτων. […] (από την εισαγωγή του βιβλίου)

-20%
fagioum-kai-byzantini-eikona kordis

Οι προσωπογραφίες του Φαγιούμ και η βυζαντινή εικόνα

 15.21  12.17
0 Reviews
 15.21  12.17

Γιώργος Κόρδης

Στις μέρες μας πολύ λόγος γίνεται για τα πορτρέτα του Φαγιούμ και πολύς ο θαυμασμός για τα εικαστικά αυτά μνημεία της ύστερης αρχαιότητας, που δείχνουν το μεγαλείο και το υψηλότατο επίπεδο της ελληνιστικής ζωγραφικής. Αναντίρρητα τα ζωγραφικά αυτά έργα, πολλά εκ των οποίων διακρίνονται για την ποιότητά τους και τις εκφραστικές τους αρετές, μαρτυρούν για την ελληνιστική παράδοση που επεβίωσε και στην διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου. Πολύ συχνά όμως παρατηρείται μια υπερβολή, όσον αφορά τη σχέση τους με τη βυζαντινή ζωγραφική των εικόνων. Κι αυτό, γιατί επιχειρείται μια ενοποίηση της ελληνιστικής ζωγραφικής και της αντίστοιχης βυζαντινής, και η κατάργηση ή η υπέρβαση της ιδιοπροσωπίας των δυο αυτών παραδόσεων. (. . .)

Εκδόσεις Αρμός
X
X