Sort By:
Show
  • View as :
dostoyevski fiodor

Dostoyevski M. Fiódor (Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογέφσκι)

0 Reviews

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1821 στη Μόσχα. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Αντρέγεβιτς, ήταν στρατιωτικός γιατρός, Το 1838 γίνεται δεκτός στη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανικών της Πετρούπολης, στην οποία έδωσε εξετάσεις διότι αυτό απαιτούσε ο πατέρας του, και χωρίζεται από τον αδελφό του. Ο Μιχαήλ Αντρέγεβιτς δολοφονείται το 1839 στο κτήμα της οικογένειας, στην επαρχία της Τούλα. Η δολοφονία του πατέρα Ντοστογέφσκι συνταράσσει τον Φιοντόρ. Υπηρέτησε στο στρατό για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης. Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α΄. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Το 1857 νυμφεύεται τη Μαρία Ντμιτρίεβνα Ισάεβα, και το 1859, μαζί με τη σύζυγό του, λαμβάνουν την άδεια που τους επιτρέπει να εγκατασταθούν στην Ευρωπαϊκή Ρωσία.Το 1859 εκδίδει στην Πετρούπολη μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία ,όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σ’ αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: «Ο παίχτης», «Οι αδερφοί Καραμαζώφ», «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο Ηλίθιος», «Οι δαιμονισμένοι». Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού «Πολίτης» και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, «Το Ημερολόγιο ενός συγγραφέα», που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Στις 9 Φεβρουαρίου του 1881, ο Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογέφσκι υπέκυπτε σε αγνώστου αιτίας πνευμονική αιμορραγία. Ετάφη στο κοιμητήριο της μονής Αλεξάντερ Νιέφσκι, στην Πετρούπολη. Άλλα έργα του είναι τα μυθιστορήματα: «Ο φτωχόκοσμος», «Λευκές νύχτες», «Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι», «Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων», «Το υπόγειο». Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και η προσφορά του στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.

leonid p grossman

Grossman P. Leonid (Λεονίντ Γκρόσμαν)

0 Reviews

Ο Λεονίντ Πετρόβιτς Γκρόσμαν (1888-1965) ήταν ένας από τους κορυφαίους Ρώσους κριτικούς και ιστορικούς της ρωσικής λογοτεχνίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού, όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1911. Η λογοτεχνική του όμως δραστηριότητα άρχισε πολύ νωρίτερα αφού τα πρώτα του έργα δημοσιεύτηκαν ήδη το 1903. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία και έγινε καθηγητής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Μόσχας «Β. Π . Ποτιόμκιν». Μεγάλο μέρος του δημιουργικού του έργου είναι αφιερωμένο στον Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, καθώς και άλλων μεγάλων Ρώσων ποιητών και συγγραφέων του 19ου αιώνα. Έχει συγγράψει πλήθος έργων που αφορούν ζητήματα της αισθητικής, των σχέσεων που είχαν οι Ρώσοι λογοτέχνες με την κοινωνική σκέψη της εποχής τους και τη δυτικοευρωπαϊκή λογοτεχνία, τη δραματουργία και το θέατρο. Μερικά από τα έργα του είναι: «Οι σημειώσεις του Ντι Αρσιάκ» (1930), «Ρουλέτενμπουργκ» (1932), «Ο βελούδινος δικτάτορας» (1933), «Η ζωή και τα έργα του Φ. Μ. Ντοστογιέφσι» (1935), «Ο Μπαλζάκ στην Ρωσία» (1937), «Η. Σ. Λεσκόφ» (1945). «Πούσκιν» (1960), «Ντοστογιέφσκι» (1965).
Το έργο του «Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, Βιογραφία», άρχισε να το γράφει στα μέσα της δεκαετίας του 1920 αλλά κατόρθωσε να το εκδώσει μόλις το 1964, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, στη σειρά βιογραφιών «Η ζωή των θαυμαστών ανθρώπων» που είχε ιδρύσει ο Μαξίμ Γκόρκι στα μέσα της δεκαετίας του 1930.

Εκδόσεις Αρμός
X
X