Sort By:
Show
  • View as :
pierre hadot

Hadot Pierre (Αντό Πιέρ)

0 Reviews

Ο Pierre Hadot (Πιέρ Αντό) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1922. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη και χειροτονήθηκε ιερέας το 1944, εγκατέλειψε όμως οριστικά το σχήμα το 1952. Το 1964 εξελέγη διευθυντής σπουδών στο Τμήμα Θρησκευτικών Επιστημών της Ecole Pratique des Hautes Etudes και το 1982 καθηγητής στο κορυφαίο College de France.
Έργα του: «Πλωτίνος ή η απλότητα του βλέμματος» (1963), «Πνευματικές ασκήσεις και αρχαία φιλοσοφία» (1981), «Το εσωτερικό φρούριο. Εισαγωγή στα «Εις εαυτόν» του Μάρκου Αυρηλίου» (1992), «Τι είναι η αρχαία φιλοσοφία;» (1995), «Σωκράτους εγκώμιον» (1998), «Η φιλοσοφία ως τρόπος ζωής» (2001).

martin heidegger

Heidegger Martin (Μάρτιν Χάιντεγκερ)

0 Reviews

Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ (Martin Heidegger, 26 Σεπτεμβρίου 1889 – 26 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός φιλόσοφος. Υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές αλλά και αμφισβητούμενες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Από τη μια πλευρά ο ενεργός του ρόλος, ως πρύτανη και συμβούλου σε θέματα παιδείας στη ναζιστική Γερμανία και οι (σύμφωνα με τη γνώμη των επικριτών του) ρατσιστικές του αντιλήψεις, κι από την άλλη η βαρύτητα του φιλοσοφικού του έργου, που επηρέασε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της σύγχρονης εποχής, τον υπαρξισμό, και γέννησε θερμούς υποστηρικτές και φανατικούς επικριτές. Η σημαντικότερη μαθήτριά του ήταν η Χάνα Άρεντ, με την οποία είχε μάλιστα μια ερωτική περιπέτεια στα χρόνια της δεκαετίας του ’20.

holderlin friedrich

Hölderlin Friedrich Christian Johann (Γιόχαν Κρίστιαν Φρήντριχ Χαίλντερλιν)

0 Reviews

Ο Γιόχαν Κρίστιαν Φρήντριχ Χαίλντερλιν (Johann Christian Friedrich Hölderlin, 20 Μαρτίου 1770 – 7 Ιουνίου 1843) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής. Το έργο του γεφυρώνει την κλασική σχολή στη λογοτεχνία με τη ρομαντική.

Βασανιζόμενος στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του από ψυχική νόσο, υπέφερε από μεγάλη μοναξιά, και συχνά περνούσε τον χρόνο του παίζοντας πιάνο, ζωγραφίζοντας, διαβάζοντας και γράφοντας, ενώ πραγματοποιούσε και ταξίδια όποτε του δινόταν η ευκαιρία.

Ο Φρήντριχ Χαίλντερλιν γεννήθηκε στο Λάουφεν, στις όχθες του ποταμού Νέκαρ (Laufen am Neckar), που ανήκε τότε στο Δουκάτο της Βυρτεμβέργης, από τον γάμο του Χάινριχ Φρήντριχ Χαίλντερλιν και της Γιοχάννα Κριστιάνε Χαίλντερλιν, το γένος Γκοκ. Σαν πατέρα, ωστόσο, αγάπησε τον Γιόχαν Κρίστιαν Γκοκ, νέο σύζυγο της μητέρας του, από το 1774, δύο χρόνια έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, τον Ιούνιο του 1772[1]. Από τον πρώτο γάμο της μητέρας του είχε αποκτήσει μία αδελφή, τη Ρίκε (Μαρία Ελεωνόρα Χαϊνρίκε Χαίλντερλιν), ενώ από τον δεύτερο γάμο της μητέρας του απέκτησε έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Καρλ Κρίστιαν Φρήντριχ Γκοκ, το μόνο από τα τέσσερα παιδιά της μητέρας του, από τον δεύτερό της γάμο, που επέζησε τη βρεφική ηλικία. Το κλίμα πένθους που επικρατούσε στο σπίτι κατά τα παιδικά του χρόνια γέννησαν μέσα του πρώιμη «κλίση προς το πένθος», όπως εξομολογείται σε γράμμα προς τη μητέρα του, το 1799

Αφού τελείωσε τη Λατινική Σχολή του Νύρτινγκεν, όπου ήταν συμμαθητής με τον κατά πέντε χρόνια νεότερό του Φρήντριχ Σέλλινγκ, εισήχθη, το φθινόπωρο του 1784, όντας προορισμένος για ιερέας, σε μοναστηριακή σχολή στο Ντένκεντορφ, και δύο χρόνια αργότερα, το 1786, στην ανώτερη μοναστηριακή σχολή του Μάουλμπρον. Εκεί γνώρισε, το 1787, και τον πρώτο μεγάλο έρωτα της ζωής του, τη Λουίζα Ναστ, την οποία και αρραβωνιάστηκε. Αρραβώνας που θα διαλυόταν την άνοιξη του 1790, με την αναγγελία του ποιητή, προς τη Λουίζα, της «ακλόνητης πρόθεσής» του (unerschütlicher Vorsatz) να μην τη ζητήσει σε γάμο. Σε επιστολή που έστειλε προς τη Λουίζα, το Μάρτιο του 1790, γίνεται λόγος για επιθυμία του να παραμείνει ελεύθερος, αν και σε ορισμένες φράσεις της επιστολής διαφαίνεται προαίσθημά του πως δεν μπορούσε να κάνει ευτυχισμένη τη Λουίζα.

Το 1788 έφυγε από το Μάουλμπρον και εγκαταστάθηκε στην Τυβίγγη, όπου πραγματοποίησε ανώτατες θεολογικές σπουδές στο Tübinger Stift. Εκεί γνώρισε τους Λούντβιχ Νόιφερ και Ρούντολφ Μάγκεναου, άριστους χειριστές του έμμετρου λόγου, οι οποίοι θα ασκούσαν σημαντική πνευματική και ηθική επίδραση στο Χαίλντερλιν, αλλά και τον Γκόντχολτ Στόυντλιν, στο ετήσιο φιλολογικό Ημερολόγιο του οποίου εξέδωσε ποιήματα της σειράς Ύμνοι της Τυβίγγης (Tübinger Hymnen). Στην Τυβίγγη, ο Χαίλντερλιν έσμιξε ξανά και με τον Σέλλινγκ, αλλά γνώρισε και τον Χέγκελ. Με τον τελευταίο, ο Χαίλντερλιν θα διατηρούσε φιλία που θα ξεπερνούσε την τριετή διαμονή του στην Τυβίγγη· θα ξανασυναντιόντουσαν στη Φραγκφούρτη, όπου θα εξασφάλιζε στον Χέγκελ θέση οικοδιδασκάλου. Αλλά και κατά τα χρόνια στην Τυβίγγη ανέπτυξαν στενή φιλία μεταξύ τους, αφού ο Χαίλντερλιν κατάφερε να ξυπνήσει τον ποιητή ακόμη και στον φιλόσοφο της διαλεκτικής της ιστορίας, όπως φανερώνει και ποίημα σε ελεύθερο ρυθμό που ο τελευταίος αφιέρωσε στο Χαίλντερλιν[

-20%
hotel hegel babasakis

Hotel Hegel

 11.95  9.56
0 Reviews
 11.95  9.56

Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης

1976- 2006

Κύλησαν οι στιγμές, οι ώρες, οι μέρες, οι βδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια. Κύλησαν οι δεκαετίες. Η ποίηση παρούσα πάντα. Έγραψα/ συνέθεσα/ τραγούδησα ποιήματα στην Αθήνα. Σε κατοικίες (Δεληγιώργη, Καλομοίρη, Νάξου, Μαρωνείας, Τσαμαδού, Κοσμά Μελωδού, Καλλισπέρη, Στουρνάρη, Αγίου Μελετίου, Ουίλλιαμ Κίνγκ, Κονδυλάκη). Σε μπάρ (Ράτκα, Ίντριγκα, Au revoir, Galaxy, Ένοικος). Σε ταβέρνες και μεζεδοπωλεία (Πειναλέων, Άμα λάχει, Κρητικός, Καφενές, Καπετάν Μιχάλης). Και στο Βερολίνο, το Λονδίνο, το Παρίσι. Αγάπησα και με αγάπησαν. Διάβασα πολύ. Δεν είπα όχι στην απερισκεψία. Πολλά πρωινά με βρήκαν μεθυσμένο. Αγαπημένη μου ώρα παρέμεινε το σούρουπο. Έκανα παρέα με τον Νίκο Καρούζο.

Εκδόσεις Αρμός
X
X