berdyaev alexandrovich nikolai

Berdyaev Alexandrovich Nikolai (Νικολάι Μπερντιάγιεφ)

Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1874 στο Κίεβο. Το 1894 έγινε δεκτός στην Σχολή Ευελπίδων του Κιέβου. Ωστόσο, το περιβάλλον της στρατιωτικής σχολής δεν ενέπνευσε τον ανήσυχο νεαρό και έτσι την εγκαταλείπει και εγγράφεται στην Σχολή Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου «Άγιος Βλαδίμηρος» του Κιέβου. Η συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα καταλήγει στην σύλληψή του το 1898, την προφυλάκισή του για ένα μήνα, την δίκη, την καταδίκη και την εξορία του στην Βολογκντά για το διάστημα 1901-1902. Την εποχή εκείνη ήταν ήδη γνωστός ως μαρξιστής και ως ο συγγραφέας του άρθρου «Α. Φ. Λάνγκε και η κριτική φιλοσοφία σε σχέση με τον σοσιαλισμό», το οποίο ο Κάουτσκι είχε δημοσιεύσει στο επίσημο όργανο του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος «Νέα Εποχή». Το διάστημα 1905-1906 από κοινού με τον Σ. Ν. Μπουλγκάκοφ ο Μπερντιάγιεφ αναλαμβάνει επικεφαλής του περιοδικού «Ζητήματα Ζωής». Το ταξίδι του στο Παρίσι τον χειμώνα του 1907-1908 και η στενή του φιλία με τον Μερεζκόφσκι και τον κύκλο του τον ωθούν να στραφεί προς την Ορθοδοξία. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εγκαθίσταται στη Μόσχα, γίνεται μέλος ενός κύκλου φιλοσόφων, οι οποίοι συσπειρώνται γύρω από τον εκδοτικό οίκο «Δρόμος» και λαμβάνει ενεργό μέρος στην ίδρυση και λειτουργία της θρησκευτικής και φιλοσοφικής εταιρείας στην μνήμη του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των αναζητήσεων είναι ένα από τα κορυφαία του έργα, «Η φιλοσοφία της ελευθερίας», το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το 1911. Το 1918 ιδρύει την Ελεύθερη Ακαδημία Πνευματικού Πολιτισμού ενώ παράλληλα γράφει το βιβλίο του «Η φιλοσοφία της ανισότητας», το οποίο κυκλοφόρησε στο Βερολίνο το 1923. Το 1920 εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Ιστορικο-Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μόσχας. Το 1921 συλλαμβάνεται για την υπόθεση του επονομαζόμενου «κέντρου τακτικής», αλλά απελευθερώνεται. Το καλοκαίρι του 1922 συλλαμβάνεται και πάλι, ενώ το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς απελαύνεται από την Ε.Σ.Σ.Δ. Τα επόμενα δύο χρόνια, 1922-24 ζει στο Βερολίνο, απ’ όπου η φήμη του εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και κυρίως ο πόλεμος μεταξύ της χιτλερικής Γερμανίας και της Ε.Σ.Σ.Δ., προκάλεσε μια όξυνση των πατριωτικών συναισθημάτων του μεγάλου αυτού Ρώσου στοχαστή. Το πρώτο μεταπολεμικό του βιβλίο «Η ρωσική ιδέα», που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1946, ήταν αφιερωμένη στον αναστοχασμό της ιστορίας της Ρωσικής επανάστασης. Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ πέθανε δουλεύοντας στο γραφείο του, στο σπίτι του λίγο έξω από το Παρίσι, στις 23 Μαρτίου 1948.

Email
Compare
  • Αξιολογήσεις (0)

There are no reviews yet.


Be the first to review “Berdyaev Alexandrovich Nikolai (Νικολάι Μπερντιάγιεφ)”

You may also like…

-20%
demones rossikis epanastasis berdyaev

Οι δαίμονες της ρωσικής επανάστασης

 9.14  7.31
0 Reviews
 9.14  7.31

Berdyaev 

Οι δαίμονες της Ρωσικής επανάστασης εκπλήσσουν με την φρεσκάδα τους, την διορατικότητα και τον σχεδόν προφητικό τους χαρακτήρα, παρά το γεγονός ότι γράφτηκαν εν θερμώ, λίγους μόλις μήνες μετά από γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο. Ταυτόχρονα, όμως, είναι η μαρτυρία ενός αυτόπτη, ενός ανθρώπου που έζησε από κοντά τα γεγονότα και είχε παράλληλα τις γνώσεις και την σοφία να «διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές», να διακρίνει και να προβλέψει την εξέλιξή τους. Ένα πολύτιμο ερμηνευτικό εργαλείο για όλους.

-20%
christianoi kai politiki drasi argyropoulos

Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974

 9.23  7.38
0 Reviews
 9.23  7.38

Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος

Θέμα της παρούσας εργασίας είναι η έρευνα και παρουσίαση της δράσης των πολιτικοποιημένων χριστιανών ενάντια στο καθεστώς της επταετούς δικτατορίας. Το όλο ζήτημα συνιστά μια ειδικότερη πτυχή του ερωτήματος για τη σχέση Ορθοδοξίας και Πολιτικής δηλαδή της σχέσης της Εκκλησίας μ’ ένα δικτατορικό καθεστώς που παρουσιάστηκε περιβεβλημένο και με χριστιανικό ένδυμα. Το τέλος της δεκαετίας του ’60 κυριολεκτικά συγκλονίζεται από μια αυθεντική παγκόσμια επαναστατική έκρηξη, μια έκρηξη που πραγματικά αγκάλιασε ολόκληρο τον πλανήτη. Στη Λατινική Αμερική ο Τσε Γκεβάρα και τα αντάρτικα κινήματα, στην Ευρώπη ο Γαλλικός Μάης του ’68, στην Τσεχοσλοβακία η «άνοιξη της Πράγας» και η εισβολή των Σοβιετικών. Την εποχή αυτή εμφανίζονται οι πρώτοι πυρήνες διαφωνούντων στις Ανατολικές Χώρες. Στη Βόρεια Αμερική παρουσιάζονται τα κινήματα των μαύρων, των φοιτητών αλλά και τα ευρύτερα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Την ίδια εποχή σε όλα τα μέρη του κόσμου σημειώνονται μικρότερες ή μεγαλύτερες εξεγέρσεις…

-20%
alitheia-kai-apokalypsi malevitsis

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση, 13ος τόμος – Αλήθεια και αποκάλυψη

 15.42  12.34
2 Reviews
 15.42  12.34

Berdyaev Alexandrovich Nikolai

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση

Ο Ν. Μπερντιάεφ (1874-1948), ο «νοσταλγός της αιωνιότητας» που πάλεται από τον πυρετό των οραματισμών, αναζητά πίσω από τις ιστορικές εξαντικειμενικεύσεις τη γνήσια και ζώσα αλήθεια που κατευθύνει το άτομο προς το θείο προορισμό του. Συμμετέχει με ασίγαστο πάθος στον δραματικό αγώνα της διασώσεως του ανθρώπου από την ιστορική του έκπτωση, μάχεται για την ιστορική του έκπτωση, μάχεται για την ιστορική του αποκατάσταση και τον καλεί να μην απιστήσει στο κοσμικής ευθύνης έργο του. Με το παρόν βιβλίο επιχειρεί την επανεξέταση των θεμελιωδών προβλημάτων του Χριστιανισμού στο φως του πνεύματος και της αλήθειας. Η φύση της αλήθειας δεν είναι διανοητική, δεν είναι γνωστική, δεν δίνεται στους ανθρώπους ως αντικείμενο, αλλά προϋποθέτει κίνηση και τάση προς το άπειρο. Είναι η τέλεια πληρότητα, στην οποία φθάνει κανείς «από την οδό και τη ζωή». Κατά την αναζήτησή του, ο συγγραφέας, οραματίζεται την αποκάλυψη του νέου ανθρώπου, του υπερβατικού και αιώνιου, «που μάχεται ενεργώς στη δημιουργία του κόσμου και του εαυτού του».

-20%
eschatologiki-metafysiki malevitsis

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση, 14ος τόμος – Δοκίμιο Εσχατολογικής Μεταφυσικής

 21.89  17.51
0 Reviews
 21.89  17.51

Berdyaev Alexandrovich Nikolai

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση

Ο Ν. Μπερντιάεφ (1874 – 1948) στο παρόν δοκίμιο ερευνά διεξοδικά το ζήτημα του έσχατου, εξετάζοντας ειδικότερα το πρόβλημα της γνώσης και της αντικειμενοποίησης, το πρόβλημα της υπάρξεως, τη δημιουργικότητα του όντος και το μυστήριο της νέωσης.

Με δεδομένο ότι πάντα τα έγχρονα έχουν αρχή, μέση και τέλος, η ανθρώπινη ύπαρξη ζει συνειδητά μόνο στη μέση, με την αρχή της βυθισμένη στο νέφος της ασυνειδησίας και το τέλος βυθισμένο στο έρεβος της αγωνίας. Η εμμομή στη μέση αντιμάχεται την αναμονή της έσχατης στιγμής της υποστάσεως και την απειλή του αφανισμού της. «Το ζήτημα του τέλους δεν τίθεται την κάθε στιγμή μπροστά στον άνθρωπο. Για να τεθεί το ζήτημα αυτό γνησίως, πρέπει πρώτα η υπόσταση του ανθρώπου να φτάσει οδοιπορώντας σε εκείνα τα πεδία της συνειδητοποίησης όπου το τέλος τίθεται κατά τρόπο δραματικό, ως ζήτημα και μηδενός». Αυτές οι αναβάσεις προς ηφαιστειακούς χώρους και τοπία απόκρημνα είναι τολμήματα των θρησκευτικών και φιλοσοφικών συνειδήσεων που συναισθάνονται ότι το νόημα του κόσμου βρίσκεται έξω απ’ αυτόν. Πρόκειται για την υπέρβαση των ορίων του χρόνου και της εγκοσμιότητας.

Εκδόσεις Αρμός
X
X