kesmeti natasa 1

Κεσμέτη – Παυλοπούλου Νατάσα

Η Νατάσα Κεσμέτη – Παυλοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε Νομικά και Αγγλική Φιλολογία. Στα Ελληνικά Γράμματα εμφανίστηκε το 1972 με μια συλλογή διηγημάτων. Οι Εξόριστες Φωνές είναι το δέκατο τέταρτο βιβλίο της. Εκτός από διηγήματα, έχει γράψει δοκίμια, στοχασμούς και μελετήματα: από τον Πίνδαρο έως τον Παπαδιαμάντη και από τον Θεοτόκη έως τους πιο σύγχρονους ποιητές. Κατά την τελευταία δεκαετία του μηνιαίου περιοδικού Ευθύνη κράτησε τη στήλη της κριτικής. Στη Νέα Ευθύνη ακολούθησε η στήλη «Απόπειρες Ησυχίας». Μετέφρασε δοκίμια και διηγήματα Άγγλων συγγραφέων. Δικά της διηγήματα είναι μεταφρασμένα στα Ισπανικά και στα Γερμανικά. Από το 1994 είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Δημοσιεύει με το πατρικό της όνομα.

Email
Compare
  • Αξιολογήσεις (0)

There are no reviews yet.


Be the first to review “Κεσμέτη – Παυλοπούλου Νατάσα”

You may also like…

-10%
iva 1

Iva

 20.00  18.00
0 Reviews
 20.00  18.00

Κεσμέτη Νατάσα

Έσοπτρο Μυστηριώδους Οθόνης

Η εποχή μας!

Το μυθικό εξήντα! – όπως το λένε τώρα

δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια προδοσία.

Θέλαμε να γλυτώσουμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα από τη μιζέρια.

Να απομακρυνθούμε με κάθε τρόπο απ’ αυτήν.

Αυτό ήταν όλο.

Ο τόπος μας φαινόταν στενός, όλα μας φαίνονταν στενά.

Δεν ήμασταν παρά μόνο… άγρια επιθυμία.

Κάθε λογής άγρια επιθυμία.

Για τούτο κανείς μα κανείς, είτε άρχοντας – εξουσιαστής

είτε πληβείος, δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει με κάποιο τρόπο τούς άλλους.

 

Αλλά είχαμε ακόμα τα περιβόλια να μας ξεγελούν.

Να μας φανερώνουν αθώους στα ίδια μας τα μάτια.

Να μας υπενθυμίζουν πώς ακόμα υπήρχαν αγροί και δάση, πού, κατά κάποιο τρόπο, φάνταζαν αιώνιοι τόποι επιστροφής και μετάνοιας, τόποι πού θα μας περίμεναν πιστοί κι αλώβητοι πάντα.

-20%
eksoristes-fones kesmeti

Εξόριστες φωνές

 11.95  9.56
1 Reviews
 11.95  9.56

Νατάσα Κεσμέτη

Στοχασμοί και Ιστορίες 2006-2012

Ακούω τις φωνές των γειτόνων και γνωρίζω τις κινήσεις τους χωρίς να χρειάζεται να βγω έξω στο μπαλκόνι για να τις επιβεβαιώσω. Σκουπίζουν τη βεράντα τους ξανά και ξανά. Βάφουν τον μαντρότοιχό τους. Πλένουν το αυτοκίνητό τους. Κάθονται και παίζουν τάβλι πίσω από τις τριανταφυλλιές του παρτεριού.

Γελούν ή θυμώνουν μεταξύ τους.

Είναι παλιοί γείτονες, βρίσκονται εδώ πριν από τη γέννησή μου. Η φωνή τους διαβεβαιώνει πως ο κόσμος, όπως τον πρωτοψηλάφησα και τον πρωτάκουσα, υπάρχει.

Αλλά για πόσο ακόμα.

Εκδόσεις Αρμός
X
X