wilde oscar

Wilde Oscar (Fingal O’Flahertie Wills) Όσκαρ Ουάιλντ

Ο Όσκαρ Φίνγκαλ Ο’ Φλάερτυ Ουίλς Ουάιλντ γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1854. Ιρλανδός ποιητής, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, κριτικός και αισθητικός της τέχνης, βαθύς γνώστης και θαυμαστής του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, από τις θρυλικότερες μορφές της τέχνης αλλά και της βικτοριανής κοινωνίας. Γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1854. Σπούδασε στην Οξφόρδη  και ταξίδεψε στην Ελλάδα. Ασπάστηκε το κήρυγμα του αισθητισμού που ήθελε «την τέχνη ως τέχνη» και «την ζωή ως τέχνη». Προκάλεσε την κοινωνία της εποχής του πληρώνοντας με διετή εγκλεισμό του στην φυλακή. Πέθανε φτωχός και συντετριμμένος σε ηλικία 46 ετών στο Παρίσι, το 1900. Το 1888 εξέδωσε τον Ευτυχισμένο Πρίγκιπα και άλλα παραμύθια, αλληγορικές ρομαντικές ιστορίες για να τον διαβάσουν οι δύο γιοί του.

Email
Compare
  • Αξιολογήσεις (0)

There are no reviews yet.


Be the first to review “Wilde Oscar (Fingal O’Flahertie Wills) Όσκαρ Ουάιλντ”

You may also like…

-20%
egoistis gigantas nearos vasilias wilde

Ο εγωιστής γίγαντας – Ο νεαρός βασιλιάς

 6.96  5.57
0 Reviews
 6.96  5.57

Μετάφραση – Επίμετρο: 

Τί θα μπορούσαν, λοιπόν, σήμερα, να μας μεταφέρουν, ποιο νόημα θα μπορούσαν να έχουν για μας αυτές οι δύο, εν πολλοίς διδακτικές, ιστορίες του Ουάιλντ. Οφείλω να σημειώσω, πως η προσέγγισή μου είναι από την οπτική γωνία της θεολογίας και αυτό παρακαλώ να μην θεωρηθεί περιοριστικό. Έστω κι αν η θεολογία δεν μπόρεσε ως προς τούτο να είναι πάντα πειστική, κατ’ εξοχήν γνώρισμά της είναι ο δημιουργικός διάλογος με την πολιτισμική πραγματικότητα -τα διαχρονικά (καλλιτεχνικά και άλλα) έργα του χθες και τα αξιόλογα έργα του σήμερα. Γι’ αυτό, πρέπει να ανοίγεται σε αναγνώσεις τέτοιων έργων που τα αξιοποιούν ως καλλιτεχνικά πράγματα, καθώς και η ίδια -ως τέχνη-μαρτυρία ζωής- δεν μπορεί να εκφραστεί πέρα και έξω από την ανθρώπινη γλώσσα και τους ποικίλους τρόπους της. Ως εκ τούτου, η λογοτεχνία είναι χώρος ικανός να εμπλουτίσει τη θεολογία, αποδεικνύοντας την ευχέρειά της να προσλαμβάνει από τον πολιτισμό τα καλά και τα όμορφα. Την ίδια στιγμή, η καλλιτεχνική ευαισθησία μπροστά στις (διαχρονικές) παθογένειες της κοινωνίας μπορεί να συναντήσει το φιλάνθρωπο, ασκημένο αισθητήριο της θεολογίας και έτσι, να μπολιάσει η τελευταία αναγεννητικά το λόγο της, μεταβάλλοντάς τον σε πιο καίριο, ρηξικέλευθο και ανθρώπινο. Σε πρώτο επίπεδο θα μιλούσε κανείς για δάνειο της θεολογίας από τη λογοτεχνία· μα, αν προχωρήσουμε βαθύτερα, πρόκειται για τη διάκριση χαρισμάτων που η θεολογία και η Εκκλησία απολαμβάνουν ως ίδια, παρ’ όλη τη συχνή εκχώρησή τους στο βωμό της όποιας «εκκοσμίκευσης» που τις στερεί από το σώμα και το αίμα τους: το μυστήριο της σάρκωσης του Λόγου.

Περί θείου Λόγου ο λόγος και αυτό μας οδηγεί συνειρμικά, μα απόλυτα φυσιολογικά, στο υπόβαθρο των δύο ιστοριών που μας αφηγήθηκε ο Ουάιλντ, ενάμισι σχεδόν αιώνα πριν, παραμένοντας το ίδιο επίκαιρος και παραστατικός. Γιατί, έχω έντονη την αίσθηση, ότι η ιστορία του Ιησού, του σαρκωμένου Λόγου του Θεού, που αποτέλεσε ασύγκριτο παράδειγμα κένωσης και θυσίας, είναι η βάση πάνω στην οποία κτίζονται με θαυμαστή μαεστρία οι αφηγήσεις του -παρότι παρατηρεί κανείς διαφορετικές επιμέρους εμφάσεις, το Χριστολογικό πρότυπο είναι διακριτό και στα δύο παραμύθια. Αυτό παρατηρείται, εξάλλου, και στα περισσότερα από τα υπόλοιπα της συλλογής η οποία τα συμπεριέλαβε, με κορυφαίο -ίσως- τον «Ευτυχισμένο Πρίγκιπα» που χαρακτήρισε, δικαίως, και τον τίτλο της.(Από το επίμετρο του βιβλίου).

-10%
o eftichismenos prigipas wilde

Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας

 5.97  5.37
1 Reviews
 5.97  5.37

Μετάφραση:  

Επίμετρο: 

«Σαν ήμουνα ζωντανός και είχα ανθρώπινη καρδιά, τι ήτανε τα δάκρυα δεν ήξερα, γιατί ζούσα στο παλάτι της ξεγνοιασιάς, όπου δεν επιτρέπεται να μπει η θλίψη. Τη μέρα έπαιζα με τους συντρόφους μου στον κήπο και έσερνα πρώτος το χορό τα βράδια στη Μεγάλη Σάλα. Οι Αυλικοί μου Ευτυχισμένο Πρίγκιπα με φώναζαν… Κι αλήθεια ευτυχισμένος ήμουνα, αν είν΄στ΄αλήθεια ευτυχία η απόλαυση… Λοιπόν, έτσι έζησα, κι έτσι πέθανα. Και τώρα που είμαι νεκρός με βάλανε εδώ πάνω, τόσο ψηλά, που βλέπω όλη την ασχήμια και τη μιζέρια της πόλης μου. Κι ας είναι η καρδιά μου από μόλυβδο φτιαγμένη, άλλη εκλογή δεν έχω απ΄το κλάμα…»

Εκδόσεις Αρμός
X
X