Προσφορά!
mia-synantisi-me-ton-ksepesmeno-dervisi kythreotis

Μια συνάντηση με τον Ξεπεσμένο δερβίση του Αλ. Παπαδιαμάντη

Γιώργος Χρ. Κυθραιώτης

Συναντώντας τον μυστηριώδη Ξεπεσμένο δερβίση μέσα από το ομώνυμο διήγημα, ο Γ. Κυθραιώτης παρακολουθεί τον Παπαδιαμάντη καθώς ο τελευταίος χτίζει μιαν αφηγηματική ποιητική με καινοφανείς για την εποχή του τεχνικές, για να στηρίξει καλλιτεχνικά τη δική του θέαση του κόσμου.
Όπως μεθοδικά καταδεικνύει ο Κυθραιώτης, εξετάζοντας θέματα που αφορούν τον αφηγηματικό χρόνο, την πλοκή, τις συντακτικές δομές, τον αφηγητή και τα πρόσωπα του διηγήματος, ο Ξεπεσμένος δερβίσης αναιρεί τη μια μετά την άλλη τις συμβάσεις του αφηγηματικού ρεαλισμού, εισάγοντάς μας σε μια ποιητική που καθιστά το έργο ανοικτό και ανολοκλήρωτο, ενσαρκούμενο κάθε φορά στην εμπειρία που πυροδοτεί στον αναγνώστη.

 11.00  8.80

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-964-6 Κατηγορία: Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (0)
Weight 0.20 kg
Dimensions 17 x 24 cm
Συγγραφέας

Γιώργος Χρ. Κυθραιώτης

Σελίδες

120

isbn13

978-960-527-964-6

There are no reviews yet.


Be the first to review “Μια συνάντηση με τον Ξεπεσμένο δερβίση του Αλ. Παπαδιαμάντη”

You may also like…

-20%
diigimata-christougennon-papadiamanti papadiamadis

Διηγήματα των Χριστουγέννων

 15.00  12.00
0 Reviews
 15.00  12.00

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Η ξυλοδεσιά έτριζε και το διήγημα έτρεμε γραμμή τη γραμμή. Πως γελάστηκε ο Τραυλαντώνης, άνθρωπος μυαλωμένος και συγγραφέας προσεχτικός, και το τιτλοφόρησε «Τα Χριστούγεννα του Αμερικάνου»; Για να δηλώσει άραγε πως μαθήτευσε παρά τους πόδας Γαμαλιήλ; Δεν αποκλείεται· αλλά καθώς το διάβαζα αισθανόμουν να με πιάνει το σφίξιμο εκείνο, που μου έφερε παλιότερα η ανάγνωση ενός διηγήματος του Νιρβάνα με ηρωίδα τη Σκοπελίτισσα Λιαλιώ.
Είχα αναρωτηθεί και τότε πώς γινόταν να μην προβλέψει ο τόσο καλός γνώστης και φίλος του Παπαδιαμάντη ότι ήταν εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να δανεισθεί το όνομα της «Νοσταλγού», μυθικό πια και απαραβίαστο. Επιχειρούσε ίσως έτσι την οριστική παλιννόστηση από τη Σκιάθο στη Σκόπελο, Σκοπελίτης ο ίδιος, του λεπτοφυούς κοριτσιού, που παρακαλούσε να δει τα βουνά του νησιού της για να της διαβούν οι πόνοι. Αλλά το όνομα ήταν ασήκωτο και το διήγημα είχε καταρρεύσει. […]

-20%
peripatos-sta-teichi kythreotis

Περίπατος στα τείχη

 7.61  6.09
0 Reviews
 7.61  6.09

Γιώργος Χρ. Κυθραιώτης

«Στους δρόμους οι διαβάτες προχωρούν ακολουθώντας δαιδαλώδεις μελωδίες μέσα τους, αλλά και ψαλμούς και φοινικιές που ανοίγουν ψηλά σαν πυροτεχνήματα και παφλασμούς από τις υδατοπτώσεις ουράνιων καταρρακτών. Ωστόσο η γαλήνη ποτέ δεν διαταράσσεται. Τους μένουν μονάχα κάτι τριμμένα ρούχα που τα σφίγγουν γύρω απ’ το σώμα τους, μέχρι να φτάσουν στο σπίτι, στο πραγματικό τους σπίτι.» Ακολουθώντας το δρόμο της αφήγησης η οποία συχνά προτιμά τις ατραπούς του ποιητικού λόγου, ο Γ. Κυθραιώτης εγκαινιάζει μια πορεία προς τη γενέθλια πόλη του, τη Λευκωσία. Η γραφή του πλέκει ένα δίχτυ με το οποίο προσπαθεί να αλιεύσει την πολυπόθητη πραγματικότητα, την αλήθεια των προσώπων, των πραγμάτων, της ιστορίας. Η ατμόσφαιρα της πόλης γίνεται η αφετηρία για συναρπαστικές διαδρομές, προς τα έξω αλλά και προς τα μέσα, για περίπατους, ερωτικές συναντήσεις. Οι δρόμοι της πόλης παρεκκλίνουν από τη συνήθη τους κατεύθυνση, οδηγώντας συχνά στο όνειρο, στην πίκρα της διάψευσης, στην ήττα, στη συνειδητοποίηση μιας βαθύτερης πραγματικότητας.

-20%
i nea outopia jerome

Η νέα ουτοπία, και άλλα ευθυμογραφήματα

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Jerome K. Jerome

Μετάφρασις: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Το μεταφραστικό έργο του Παπαδιαμάντη είναι τεράστιο, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς την έκτασή του. Το μεγαλύτερο μέρος του έχει δημοσιευτεί σε έντυπα (εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία) κατά κανόνα δυσπρόσιτα ή απρόσιτα και δυσεύρετα. Ένα μεγάλο και ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα του παραμένει ανέκδοτο.
Τα τελευταία χρόνια καταβάλλονται σύντονες προσπάθειες προκειμένου να επανεκδοθούν οι παπαδιαμαντικές μεταφράσεις σε φροντισμένες εκδόσεις. Η ανάγνωσή τους, εκτός από την απόλαυση μιας γλώσσας που διατηρεί σε μέγαλο βαθμό τη γοητεία της γραφής του Παπαδιαμάντη, μας παρέχει και τη σχεδόν μαθηματική απόδειξη των λόγων του Θεοτοκά: «Αλλά στα βιβλία αυτά [ενν. του Μερλιέ και του Κατσίμπαλη] ανακαλύπτουμε ένα γνήσιο καλλιτέχνη με απέραντη ευρωπαϊκή μόρφωση, πρωτοπόρο της εποχής του (μετάφραζε το «Έγκλημα και τιμωρία» στα 1889, τον καιρό που ο Ντοστογιεύσκι είταν σχεδόν άγνωστος στη Δύση) […]».

paramythia-tis-kyprou maragou

Κυθραιώτης Χρ. Γιώργος

0 Reviews

Ο Γιώργος Χρ. Κυθραιώτης γεννήθηκε το 1958 στη Λευκωσία. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και στη συνέχεια σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Εξέδωσε την ποιητική συλλογή Πνευμονοκονίαση (1984), τη συλλογή πεζών Περίπατος στα τείχη (2005), και δημοσίευσε πεζά, ποιήματα, άρθρα και μεταφράσεις σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις.

-20%
diigimata-tis-agapis kordis

Διηγήματα της αγάπης

 15.00  12.00
0 Reviews
 15.00  12.00

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Τριανταδύο χρόνων, χωρισμένη, ρίχνει μια ματιά κατανόησης στον κόκκινο δίσκο που χάνεται, προσπερνάει μια μικρή εκκλησία που στέκει ξεκάρφωτη στην άκρη του γκρεμού μ’ ένα λευκό πανί ν’ ανεμίζει στην πόρτα της. Κάνει δυο βήματα, στέκεται, γυρίζει και βλέπει στα μάτια τη μικρή ξεκάρφωτη εκκλησία, της έρχεται να κάνει το σταυρό της και δεν τον κάνει γιατί ντρέπεται, χιλιάδες φίλοι μέσα της της λένε να μην το κάνει, τι νόημα έχει αυτό που κάνει, το κάνει χωρίς να το εννοεί, δεν είναι του επιπέδου της να κάνει το σταυρό της, αυτό το κάνουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται τι νόημα έχει αυτό που κάνουν. Χιλιάδες φίλοι ψιθυρίζουν μέσα της ότι είναι μεγάλο ατόπημα να κάνεις το σταυρό σου, είναι υποκρισία, είναι αμαρτία, είναι κακό σημάδι, είναι αίσχος, είναι μαλακία, είναι ανοησία, είναι γελοίο, είναι ηλίθιο, είναι τρέλα, είναι μεγάλη υποχώρηση, μην το κάνεις αυτό το πράγμα, Ρέα Φραντζή, το κάνεις χωρίς να το εννοείς. Αυτή την εκκλησία την έβαλαν εδώ, στην άκρη του γκρεμού, χωρίς να το εννοούν. Το λευκό πανί ανεμίζει στην πόρτα της χωρίς να το εννοεί […].»
Το απόσπασμα, με το οποίο αρχίζει, μάλλον ανορθόδοξα, ο μικρός αυτός πρόλογος, είναι η αρχή του αριστουργηματικού κεφαλαίου «Δύση» του πολυτρόπως εκπληκτικού μυθιστορήματος «Η γραμμή του ορίζοντος». Το έγραψε ο Χρήστος Βακαλόπουλος, που πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1993, τριανταεφτάχρονος. Το παρέθεσα κινημένος από πολλαπλή φιλολογική οπισθοβουλία, συνάμα όμως και από την επιθυμία να παρακινήσω τους αναγνώστες του τόμου αυτού να διαβάσουν τη Γραμμή του ορίζοντος, αφού μάλιστα έχω τη βεβαιότητα πώς ο Παπαδιαμάντης θα τη συνυπέγραφε με αίσθημα πατρικής χαράς. Όσο για την οπισθοβουλία μου, ούτε λόγος ότι καθόλου δεν είναι απαλλαγμένη από εμπάθεια. Πώς να μην σκιρτώ και να μην χειροκροτώ, νοερά και κυριολεκτικά, όταν η Ρέα Φραντζή, παρά την αρνησίσταυρη αδολεσχία χιλιάδων ψύχραιμων και σωφρόνων φίλων, «στέκεται ακίνητη, μαγνητισμένη, μελαχρινή, χωρισμένη και κάνει ντροπαλά το σταυρό της δέκα βήματα από την άκρη του γκρεμού»; […]

-10%
pentamorfi-kai-to-teras beaumont

Η πεντάμορφη και το τέρας

 8.00  7.20
0 Reviews
 8.00  7.20

Μετάφραση – Επίμετρο: 

«Αν σε στενοχωρώ, πες μου το μονάχα και θα φύγω, θα φύγω στη στιγμή. Πες μου, όμως, δεν με βρίσκεις πολύ άσχημο».
«Αυτό είν’ αλήθεια», είπε η Πεντάμορφη, «γιατί δεν ξέρω να λέω ψέματα. Μα πιστεύω πως είσαι πολύ καλός».
«Δίκιο έχεις», είπε το τέρας, «μόνο που, πέρα απ’ την ασχήμια μου, δεν έχω καθόλου μυαλό.
Ξέρω καλά πως είμαι ένα τέρας και τίποτ’ άλλο».
«Δεν είναι τέρας κάποιος που πιστεύει πως δεν έχει μυαλό», είπε η Πεντάμορφη.

«Ναι, κυρά», αποκρίθηκε το τέρας, «έχω καλή καρδιά· μα πάλι είμαι τέρας».
«Πολλοί άνθρωποι είναι χειρότερα τέρατα από σένα», είπε η Πεντάμορφη, «και κάλλιο η δική σου όψη, παρά εκεινών που έχουνε όψη ανθρώπου, μα κρύβουν μια καρδιά ψεύτικη, σάπια, αχάριστη».

Η Πεντάμορφη και το τέρας είναι μια αρχέγονη και οικουμενική ιστορία που μιλάει για την εκπλήρωση της ύπαρξης, που μιλάει για την οδυνηρή πορεία που οδηγεί στη συνάντηση με τον άλλο. Στην πορεία αυτή, ο άνθρωπος ξαναβρίσκει το χαμένο του πρόσωπο, μεταμορφώνεται από τέρας σε πρίγκιπα, από κόρη καλής οικογένειας σε πλήρες πρόσωπο που χωράει τον άλλον. Το κυριότερο δε είναι ότι η μεταμόρφωση αυτή δεν γίνεται με μαγικό τρόπο. Πρόκειται πραγματικά για μια αλλαγή συνείδησης, για μια αλλαγή βλέμματος.

-20%
i-evresis-tis-gynekos-tou-lot papadiamadis

Η εύρεσις της γυναικός του Λωτ

 15.90  12.72
0 Reviews
 15.90  12.72

Alfred Clark

Μετάφρασις: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Μυθιστόρημα

«Πολλάκις ενωρίς την νύκτα είδον το μυστηριώδες ηλεκτρικόν φως, το οποίον όλη η συνοδία είχε θεωρήσει με τόσον ενδιαφέρον και ανησυχίαν την παρελθούσαν νύκτα. Μίαν φοράν ήλθεν όπισθεν, και έφλεγε περί αυτούς τόσον λαμπρόν, ώστε παν αντικείμενον ήτο ορατόν ως εν μεσημβρία. Αι καρδίαι των εστάθησαν ακίνητοι, καθώς το αλλόκοτον λευκόν φως έλαμπε πλησίον, αλλά δεν ησθάνθησαν κλονισμόν, και δεν υπέφερον από το έκπαγλον θέαμα.»
Στην Εύρεσιν της γυναικός του Λωτ ο Αλφρ. Κλαρκ αφηγείται τις παράξενες περιπέτειες μιας ομάδας Αγγλοαμερικανών στην έρημο της Νεκράς Θαλάσσης, με κέντρο του μυθιστορήματος τη σχεδόν απόκρυφη ορθόδοξη Μονή του Αγίου Λωτ. Η προηγούμενη παράγραφος, που το «μυστηριώδες φως» της ανακαλεί στη μνήμη το «Άνθος του γιαλού», φανερώνει ότι ο μεταφραστής Παπαδιαμάντης επιχέει στα ξένα κείμενα πολλή από τη δική του γλωσσική χάρη.

Εκδόσεις Αρμός
X
X