to pragmatiko kai to diplo tu

Ο Κλεμάν Ροσέ γεννήθηκε το 1939 και όταν ήταν νεαρός επιθυμούσε να κάνει καριέρα μουσικού. Όμως η αγάπη του για τον Μονταίν, τον Πασκάλ και τον Νίτσε τον έστρεψε τελικά στη φιλοσοφία, την οποία και δίδαξε για τριανταένα χρόνια, από το 1967 έως το 1998, στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας. Το έργο του, μακριά από τις μόδες και τον ακαδημαϊσμό, είναι πρωτότυπο, ευφρόσυνο και γεμάτο χιούμορ. Ο φιλόσοφος, του οποίου η σκέψη εγγράφεται στην παράδοση του Σπινόζα και του Νίτσε, επικρίνει τους καθρέφτες και τα διπλά που επινοούμε για να αποφύγουμε την ανυπόφορη πραγματικότητα και υποστηρίζει ένα τραγικό όραμα του κόσμου το οποίο όμως καταφέρνει να συνδυάσει με τη χαρά και την κατάφαση της ζωής. Έργα του: » La philosophie tragique» (PUF, 1961), «Les modes et ses remedes» (PUF, 1964), «Schopenhauer, philosophe de l’ absurde» (PUF, 1967), «L’ esthetique de Schopenhauer» (PUF, 1969), «Logique du pire» (PUF, 1971), «L’ antinature» (PUF, 1973), «Le reel. Traite de l’ idiotie» (Minuit, 1978), «L’ objet singulier» (Minuit, 1979), «La force majeure» (Minuit, 1983), «La philosophie et les sortileges» (Minuit, 1985), «Le principe de cruaute» (Minuit, 1988), «Loin de moi» (Minuit, 1999), «Le regime des passions» (Minuit, 2001), «Impressions fugitives» (Minuit, 2004), «Fantasmagories» (Minuit, 2006) κλπ.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
Η Ζωή Αντωνοπούλου – Τρεχλή γεννήθηκε στο Αίγιο. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και συνέχισε τις σπουδές της σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (D.E.A.) στο Παρίσι και είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Δίδαξε στο Universite Libre de Bruxelles και στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Εργάζεται στη Β/θμια Εκπαίδευση ως Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων. Εξέδωσε το πρώτο βιβλίο της «Η πολιτική φιλοσοφία της αρχαιοελληνικής τέχνης» στις εκδόσεις «Νέα Σύνορα» – Α. Α. Λιβάνη. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε πολλά ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά.
Περιεχόμενα:
ΕΙΣΑΓΩΓΗ. 1. ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ. 2. ΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΙΧΝΟΣ ΤΟΥ ΚΛΕΜΑΝ ΡΟΣΕ. ΠΡΟΟΙΜΙΟ: Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ. Ι. Η ΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ: ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΤΟΥ. ΙΙ. Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΤΟΥ. ΙΙΙ. Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΤΟΥ. 1. «ΤΟ ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ». 2. ΠΕΡΙ ΒΛΑΚΕΙΑΣ. 3. Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΔΙΠΛΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
to pragmatiko kai to diplo tu

Βάρος 0.30 kg
Διαστάσεις 12 × 17 cm
Συγγραφέας:

Clément Rosset

Σελίδες:

280

isbn13:

978-960-527-466-5

1 κριτική για Το πραγματικό και το διπλό του

  1. armosbooks

    Στράτος
    Όταν ανακάλυψα τον clement Rosset- βλέποντας το συγκεκριμένο βιβλίο στο διαδίκτυο- αρχικά ένιωσα ένα μούδιασμα.Ένας φιλόσοφος ο οποίος με μια μικρή έρευνα που έκανα, έχει αφιερώσει το συγγραφικό του έργο( 15 βιβλία σύνολο ) στην πραγματικότητα και την αυταπάτη.Ο ίδιος υποστηρίζει ότι ο καθένας από εμάς πέφτει στην παγίδα της αντιληπτικής άρνησης, αρνούμενος το ανυπόφορο της πραγματικότητας. Ότι όλη η ζωή μας είναι μία συνεχής προσπάθεια αποφυγής της πραγματικότητας η οποία σύμφωνα με ένα άλλο βιβλίο του που κυκλοφορεί στα Ελληνικά είναι επαρκώς κατανοητή με την άμεση εμπειρία.Σύμφωνα με την παραδοχή του ίδιου της απόχρωσης πραγματικότητας.Καλά ως εδώ,αν πάρουμε όμως στα σοβαρά αυτές τις απόψεις του Rosset θα έλεγα φτάνουμε σε υπαρξιακό αδιέξοδο και ακόμα μια εμβάθυνση στην ευαισθησία κάποιου εκ φύσεως απαισιόδοξου αναγνώστη ίσως προκαλέσει και σκέψεις αυτοκαταστροφής.Διότι η παραδοχή της ατέρμονης διαφυγής της συνείδησης απο την ωμότητα της πραγματικότητας οδηγεί σε άπειρους συλλογισμούς ταυτολογικού τύπου οι οποίοι οδηγούν μαθηματικά σε βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις.Ο clement Rosset πάσχει από κατάθλιψη(στην πραγματικότητα).Και πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς,μιας και όλη του η σκέψη εκφράζει τον πυρήνα της καταθλιπτικής αντίληψης.Δηάδή την αίσθηση της πραγματικής πραγματικότητας και του μάταιου της διαφυγής από την νομιζόμενη τραγική αλήθεια του εαυτού.Το πραγματικό και το διπλό του, θεωρώ είναι ένα επικίνδυνο βιβλίο για όποιον το πάρει στα σοβαρά πράγαμ πιθανό μιας και έχει μεγάλες δόσεις λογικοφάνειας.Επίσης εκφραζω την απορεία μου για την σημείωση στο οπισθόφυλλο για την υπογράμμιση του συγγραφέα,δύο φορές μάλιστα, στην ευφροσύνη που νιώθει κανείς όταν η πρωινή καμπάνα χτυπά για να αναγγείλει το τέλος κάθε μαγγανείας.Πουθενά δεν βρήκα κάτι τέτοιο γραμμένο.

Προσθήκη μίας αξιολόγησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί επίσης να σας αρέσει…