alitheia-kai-apokalypsi

Ο Χρήστος Μαλεβίτσης (1927-1997) καλλιεργεί το φιλοσοφικό δοκίμιο ξεκινώντας από ένα προσωπικό πυρήνα εμβιώσεως της εγκοσμιότητας και του ιστορικού χρόνου, ο οποίος εκφράζεται ως απορία και ταυτοχρόνως ως πόρος. Η απορία τον οδηγεί στη διασκεπτική επεξεργασία των δρωμένων στην κοσμική σκηνή και στη δραματική συναίσθηση της έλλειψης πόρου, δηλαδή περάσματος, διεξόδου. Η εμβίωση αυτής της έλλειψης εντείνει την εγρήγορσή του και τον οδηγεί προς μία ποιητικο-θρησκευτική υπέρβαση της εγκοσμιότητας. Ο συγγραφέας εισάγει στον ελληνικό δοκιμιακό λόγο τη μέριμνα του εσχάτου και την επίγνωση των ορίων. Αποβλέπει προς τη συνολική σύλληψη των ιστορικώς δρωμένων, προκειμένου να διασωθεί ό,τι μαρτυρείται γνησίως από το παρελθόν και να επιβεβαιωθεί ό,τι υπόσχεται την αυθεντική επιβίωση στο μέλλον. Επιδιώκει τη συνειδητοποίηση της κρισιμότητας της παρούσας ιστορικής ώρας. Γνωρίζει, όμως, πως για την ουσιαστική υπόσταση του ανθρώπου, το παρόν είναι πάντοτε κρίσιμο, επειδή πάντοτε τελεί υπό κρίσιν. Αν είναι να υποδηλώσωμε την αφετηριακή του εμβίωση, θα λέγαμε πώς για τον συγγραφέα το γεγονός του υπάρχειν στον κόσμο είναι το πιο θαυμαστό και το πιο μυστηριακό και το πιο κρίσιμο συμβάν πού μπορούμε να ζήσωμε ή να σκεφτούμε. Από αυτή τη σταυρική εμβίωση εκπηγάζει ο στοχασμός του και εκπτύσσεται ο λόγος του.
Περισσότερες πληροφορίες για τον Berdyaev καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
Περισσότερες πληροφορίες για τον Χρήστο Μαλεβίτση καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
Δείτε επίσης την ιστοσελίδα του Συνδέσμου Φίλων Χρήστου Μαλεβίτση εδώ
alitheia-kai-apokalypsi

Βάρος 0.40 kg
Διαστάσεις 14 × 21 cm
Συγγραφέας:

Berdyaev Alexandrovich Nikolai

Σελίδες:

240

isbn13:

978-960-527-660-7

2 κριτικές για Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση, 13ος τόμος – Αλήθεια και αποκάλυψη

  1. armosbooks

    Χαράλαμπος Δάντης
    \”Οι σωτήρες που ο προηγούμενος αιώνας έφερε στο προσκήνιο της ιστορίας ήσαν ο επιστήμονας και ο πολιτικός. Ο επιστήμονας προσφέρει νέα και πολλά υλικά αγαθά, ενώ ο πολιτικός προσφέρει νέα κοινωνικά πλαίσια για τη διανομή των αγαθών αυτών. Η διαφορά απ΄τους άλλους σωτήρες της ανθρωπότητας είναι πως δεν προσφέρουν τον εαυτό τους. Αυτός που έχει \”εαυτό\” δεν μπορεί παρά να είναι πολύ ταπεινός, να είναι ο έσχατος\”… Χ. Μαλεβίτσης, από την εισαγωγή του βιβλίου. Από προσωπικό ενδιαφέρον μελετώ το πρόβλημα της δημογραφικής κατάρρευσης της χώρας εδώ και έξι χρόνια και τη μόνη απάντηση μου την έδωσε η Ειρηνούλα: \”πότισε τα θάματα πίνοντας τα όνειρά της\”. \”Θυσίασε τα νιάτα της\” και γέννησε ζωή. Μελετώ το πρόβλημα της εκκοσμίκευσης μέσα στο λεγόμενο \”ιστορικό χώρο του Χριστιανισμού\” και τη μόνη απάντηση μου την έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Θυσία. Ο Αρχιεπίσκοπος δεν έδωσε ιδέες και διαλέξεις \”περί της Ορθοδόξου Πίστεως\” στους Αφρικανούς και τους Αλβανούς. Έδωσε εαυτόν! Αν στόχος μας είναι η \”Αλήθεια και Αποκάλυψη\”, τότε η Θυσία είναι για τον άνθρωπο η μόνη ανταπόκριση στο κάλεσμα του Θεού. Έχει δίκιο ο Καζαντζάκης που γράφει στο \”Φτωχούλη του Θεού\” ότι το υψηλότερο βάθρο στον αγώνα του ανθρώπου για ζωή είναι ο Σταυρός. Είναι η πιό τέλεια, η πιό απελπισμένη και η πιό ερωτική Ομολογία Πίστεως. \”Εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν\”… Γράφει ο Μπερντιάεφ σ\’ αυτό το εξαιρετικό έργο: \”… η γνώση του Θεού προϋποθέτει την Αποκάλυψη που είναι ταυτοχρόνως θεία και ανθρώπινη. Εκείνο που πρέπει κανείς να μην ξεχνάει, είναι πως η Αποκάλυψη είναι θεία- ανθρώπινη\’ δεν μπορεί να είναι μονόπλευρα θεία. Η αποκάλυψη δεν είναι κάτι που πέφτει στα χέρια του ανθρώπου απ\’ έξω, όπου ο άνθρωπος παίζει έναν εντελώς παθητικό ρόλο. Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να φαντασθούμε τον άνθρωπο σαν μια πέτρα ή ένα κομμάτι ξύλο. Μια πέτρα ή ένα ξύλο δεν μπορούν να δεχτούν την αποκάλυψη μολονότι ακόμα και σ\’ αυτά πρέπει να νοηθεί ένα είδος αντίδρασης, σύμφωνα με τη φύση τους\”. Ένας τρυφερός πηλός, ένα υπέροχο πλασματάκι κλαίει γοερά, απόλυτα παραδομένο, τη μέρα της γέννησης του. Και ζητά τη Λευτεριά του, την \”κατ\’ εικόνα και καθ\’ ομοίωσιν\” τελείωση που θα του χαρίσει το ωραίο χαμόγελο τη μέρα της Θυσίας. Αρκεί να θυμηθούμε πώς πορεύτηκαν στο βάθρο της Θυσίας οι στρατιές των Μαρτύρων της Ορθοδοξίας. Σαν τη \”διαβατική έλαφο\”, σαν το σπόρο χώθηκαν στη γη ξέροντας πως αυτή είναι η μόνη Οδός για την Άνω Ιερουσαλήμ. Ουρανό ζητούσαν και το χώμα ντύθηκαν, κορυφή ζητούσαν και \”εν ταις οπαίς της γης\” περιπλανήθηκαν. Είναι που το στήθος της γης -ο Γολγοθάς- έχει θηλή του το Σταυρό… Πορευθέντες εν οδώ \”Αληθείας και Αποκαλύψεως\” λοιπόν, κομίζουμε λεύτεροι, ερωτικοί και αντάρτες των βουνών το μόνο Αντίδωρο στο Δώρο του Θεού: Εαυτόν! Γι\’ αυτόν που \”προς Θεόν εκτήσατο πόθον\”, η θηλή του τσαμπιού και η θηλή της αγαπημένης θα λειτουργούν πάντοτε σαν μια \”υποψία βάθους\”… Y.Γ. Τις μέρες που διάβαζα το βιβλίο αυτού που βάλθηκε να \”ελευθερώσει το Θεό\” είχα την τύχη να ακούσω το τετράστιχο ένος βοσκού από τ\’ Ανώγεια, που εντελώς βιωματικά τραγούδαγε αυτό το οποίο επιχειρεί ο Μπερτιάεφ μέσα από την \”Αλήθεια και Αποκάλυψη\”: ν\’ αγγίζει με το \’να χέρι το χώμα και με τ\’ άλλο τον Ουρανό. Σας το παραθέτω: \”Και η ψηλότερη κορφή κι αυτή παραπονάται γιατί θωρεί τον ουρανό πάνω τζη και λυπάται. Αϊτέ και να πετάς ψηλά κι αν δεν πατείς το χώμα σιγά σιγά θα σκεπαστείς κι εσύ της γης το στρώμα\”.

  2. armosbooks

    ευα τσοκαναρα
    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΤΟΧΑΣΤΗ

Προσθήκη μίας αξιολόγησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί επίσης να σας αρέσει…