Προσφορά!
filosofia poiitiki panodeto ramphos

Φιλοσοφία ποιητική (πανόδετο)

Πλατωνικά ζητήματα

Εάν η αλήθεια του έργου δεν ακολουθεί τα γεγονότα, η ακολουθητέα μέθοδος δεν μπορεί να είναι αρχαιολογική είτε αναλυτική. Ζήτησα την ψυχή του πλατωνικού κειμένου και στην προοπτική αυτή απέφυγα σκόπιμα να ανατρέξω εις την ενδιάμεσο παράδοση. Το κείμενο είναι συγχρόνως αντικείμενο και φως· ως αντικείμενο προσφέρεται σε ανάλυση, αλλά τ’ αποτελέσματα ενός εγχειρήματος του είδους αυτού πάσχουν από τα εγγενή ελαττώματα του επιστημονικού πνεύματος, ισχυρού στην μελέτη λεπτομερειών, αλλα ανίσχυρου στην θεώρηση του όλου και του λόγου της υπάρξεώς του. Η λογιωσύνη και το εύρος της βαραίνουν εμμέσως στην ανάγνωση του έργου: το θέμα δεν είναι ν’ ανατάμωμε για να γνωρίσωμε, αλλα να μεθέξωμε στο φως που παραχωρεί την ενότητα της θέας.

 26.87  21.50

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-667-6 Κατηγορίες: , Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (1)
Weight 0.75 kg
Dimensions 17 x 24 cm
Συγγραφέας

Στέλιος Ράμφος

Σελίδες

264

isbn13

978-960-527-667-6

1 review for Φιλοσοφία ποιητική (πανόδετο);
  1. armosbooks

    ΜΗΝΑΣ ΑΖΙΛΟΓΛΟΥ
    Καταχωρώ ένα κείμενο που έγραψα πρόσφατα για την Φιλοσοφική Ερμηνευτική του Στέλιου Ράμφου. Ο Στέλιος Ράμφος και η Ερμηνευτική της Διάρκειας. Του Μηνά Αζίλογλου. Από τα τέλη της δεκαετίας του \’60, ο Στέλιος Ράμφος εργάζεται στην κατεύθυνση μιας Ερμηνευτικής του Ελληνισμού. Όπως μαρτυρεί ο ίδιος στο Αυτοσχόλιό του (1978-Ιθακη και Ιθαγένεια, Αρμός) η εργασία του έχει διττό χαρακτήρα. Αφενός μεν, χαρτογραφεί την πνευματικότητα που ζωοποιεί και νοηματοδοτεί την πορεία του Ελληνισμού από την αρχαιότητα ως την σύγχρονη εποχή, καταγράφοντας τις μορφές του ελληνικού πολιτισμού στην πορεία της ιστορίας και το πνεύμα που τις \»μορφώνει\» δίνοντας ταυτόχρονα και τον λόγο της υπάρξεως. Καρπός αυτής της εργασίας είναι μία εις βάθος μελέτη των βαθύτερων πνευματικών στρωμάτων της ελληνικής ψυχής, του τρόπου με τον οποίο εισέρχεται και προσεγγίζει τον κόσμο και την πραγματικότητα. Από τις ερευνές του στο Παρίσι (1969-1974, Φιλοσοφία Ποιητική, Αρμός) είχε ήδη επισημάνει με σαφήνεια πως η νεοελληνική ψυχή διχάζεται στη σύγχρονη κοινωνία, μεταξύ των εσχατολογικών της οραμάτων (που ριζώνουν στη μακραίωνη Ορθόδοξη Παράδοση) και των πρακτικών σκοπών του παρόντος ιστορικού βίου. Με δύο λόγια αυτή η ψυχή βιώνει τον εσωτερικό διχασμό των καθημερινών σκοπών της ζωής με το νόημα της ύπαρξης, διχασμό που εκτείνεται και στην νεοελληνική κοινωνία. Αφετέρου δε, ερευνά μέσα από την προσεκτική μελέτη του πλατωνικού έργου (Φιλοσοφία Ποιητική) το ίδιον του ελληνικού πνεύματος, με σκοπό αντιπαραβάλλοντάς το, την βαθύτερη κατανόηση και διαύγεστερη κριτική της σύγχρονης κοινωνίας και πολιτισμού. Εκ πρώτης όψεως αυτό φαίνεται αναχρονιστικό και ελληνοκεντρικό. Τί το ουσιαστικό μπορεί να προσφέρει στην κατανόηση του σύγχρονου κόσμου, η πλατωνική μελέτη και η αντιπαραβολή με το ελληνικό πνεύμα? Μια προσεκτικότερη μελέτη του προγραμματικού κειμένου του Ράμφου \»Τόπος Υπερουράνιος\» (Τριώδιον-Αρμός) διαυγάζει το νόημα της \»Ελλάδας\» και του ελληνικού πνεύματος που λειτουργεί ως \»μέτρο\» για την αποτίμηση του σύγχρονου κόσμου. Η \»Ελλάδα\» δεν είναι, για τον Ράμφο, γεωγραφικός προσδιορισμός, είναι ο νοητός τόπος των πλατωνικών ιδεών. Πρόκειται για τον κόσμο του πνεύματος, τις ιδέες ως ζώσες, δυναμικές πραγματικότητες, που λειτουργούν ως αρχέτυπα, ως οδηγητικοί προορισμοί, προσανατολίζοντας την ανθρώπινη πράξη στον κόσμο του νοήματος και δίνοντας, μέσα από τη μοναδικότητα της δημιουργίας, ενότητα στην ύπαρξη. Η ζήτηση του στοχασμού του Στέλιου Ράμφου έχει ως πρωταρχικό αντικείμενο, το καθ\’ ημάς υποκείμενο, τον δημιουργικό και υπεύθυνο άνθρωπο, καθώς επίσης και μια κοινωνία ελευθερίας και δικαιοσύνης (η οποία μετά το \’90 πήρε ως αίτημα την σαφέστερη μορφή μιας σύγχρονης κοινωνίας πολιτών). Η στρατηγική του είναι ερμηνευτική με σαφές \»θεραπευτικό\» περιεχόμενο. Τον πυρήνα της ερμηνευτικής του Ράμφου υποβαστάζει η πλατωνική διάκριση μορφής- περιεχομένου (Αιώνια Παιδιά-Φιλοσοφία Ποιητική). Σ\’ αυτή τη διάκριση βασίζει το στοχασμό του για την παράδοση και την ιστορική δημιουργία. Η παράδοση δεν είναι παράδοση-συντήρηση της μορφής, αλλά αντιθέτως παράδοση του πνεύματος ως ζωοποιού λόγου κανούργιων μορφών σε μια αέναη δημιουργία. Από τη δεκαετία του \’70 η προσπάθεια του φιλοσόφου θα πάρει τη μορφή συνθέσεως της ζωντανής παράδοσης με το ιστορικό παρόν. Σκοπός της \»θεραπευτικής\» ερμηνευτικής του Ράμφου είναι η υπέρβαση του διχασμού πρακτικών σκοπών-νοήματος της υπάρξεως σ\’ ένα καινούργιο χρόνο. Βρισκόμαστε στον πυρήνα της ερμηνευτικής του φιλοσόφου. Στο Υστερόγραφο (1974-1977) του \»Φιλοσοφία Ποιητική\» έχουμε μία πρώτη διαύγαση της βαθύτερης χειρονομίας του Ράμφου. Απώτερος στόχος της ερμηνευτικής του είναι η παραγωγή διάρκειας, η απελευθέρωση του εγκλωβισμένου παρελθόντος χρόνου στο ζωντανό παρόν και το άνοιγμα στο μέλλον των δυνατοτήτων. Η \»τεχνική\» αυτή εφαρμόζεται τόσο στη νεοελληνική ψυχή, όσο και στη μελέτη της κοινωνίας. Ο διχασμός της ψυχής του Νεοέλληνα οφείλεται, σε τελική ανάλυση, σε στιβάδες εγκλωβισμένου χρόνου που δημιουργούν τα ξέψυχα, απολιθωμένα σύμβολα, σύμβολα που \»κλείνουν\» τον ορίζοντα του νοήματος σε δεδομένες σημασίες και εμποδίζουν τη δημιουργία στο ιστορικό παρόν. Η νεοελληνική κοινωνία, από την άλλη, διχάζεται εξαιτίας της υιοθέτησης της \»μορφής\» του νεωτερικού κόσμου με την ελευθερία των δικαιωμάτων και της συντήρησης θεσμών εγκλωβισμένων σε στατική χρονικότητα. Η αποδοχή της νεωτερικότητας και των \»αγαθών\» της από τη μία και η απουσία αυτόνομου και υπεύθυνου υποκειμένου και σύγχρονων θεσμών από την άλλη, είναι η βασική αιτία της \»σχιζοφρένειας\» της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Υπό το φως των ανωτέρω μπορούμε, νομίζω, να προσεγγίσουμε τα αδιέξοδα που γέννησε \’η/και αντιμετώπισε η σκέψη του, καθώς και την \»στρόφη\» μετά το \’90 σε μία πιο προσεκτική μελέτη της ανθρωπολογικής παραμέτρου των πνευματικών κατηγοριών. Κατ\’ αρχάς η μορφή της επιχειρηματολογίας του Ράμφου, δεν έχει να κάνει με τον αναλυτικό, αποδεικτικό λόγο, αλλά, αντιθέτως, αναπτύσσεται \»σπειροειδώς\» διαστελλόμενη από σημασία σε σημασία. Σκοπός του φιλοσόφου είναι ο λόγος να μην εγκλωβίζεται στα πράγματα και τον χρόνο τους, αλλά να ανάγεται στον πνευματικό λόγο της υπάρξεως που λειτουργεί ως αρχή και τέλος μαζί, παράγοντας την διάρκεια εφόσον δε χάνεται η επαφή με το ζωντανό παρόν. Με άλλα λόγια πρόκειται για ζωντανό λόγο, ψυχαγωγό (με την πλατωνική σημασία), η μέθεξη του οποίου προσανατολίζει τα πράγματα προς το νόημα τους, ως πνευματικό προορισμό, ενώνοντας την διασπασμένη (στα πράγματα και τις εντυπώσεις τους) ψυχή του αναγνώστη. Το κομβικό σημείο στα προηγούμενα είναι η επαφή με το ζωντανό παρόν, η οποία όταν επιτυγχάνεται παράγει την διάρκεια με τα \»θεραπευτικά\» (συνθετικά) για την ψυχή και την κοινωνία αποτελέσματα. Στα κείμενα του \’80, ο Ράμφος στην προσπάθειά του να ανατάξει ερμηνευτικά την παράδοση και να πετύχει δημιουργική σύνθεση με το ιστορικό παρόν, εγκλωβίστηκε στην ανιστορική παγχρονία των συμβόλων της Ορθόδοξης Παράδοσης. Μπορεί να ήθελε να δώσει διέξοδο του παρελθόντος στο ενεργό παρόν και να επιτύχει έτσι άνοιγμα στο μέλλον, όμως χωρίς ανθρωπολογικές κατηγορίες και εργαλεία που θα απελευθέρωναν τον εγκλωβισμένο σε στατικά σύμβολα χρόνο, δίνοντας διέξοδο στο παρόν και βαθύτερη κατανόηση, αυτό που τελικά κατάφερε ήταν να παγιδευτεί η ερμηνευτική του και το ζητούμενο υποκείμενο στον επαναληπτικό χρόνο της αποπετρωμένης παράδοσης. Επαναλαμβάνω, χωρίς στοχασμό για το σύγχρονο αυτοκαθοριζόμενο υποκείμενο και με ελλιπή ανθρωπολογικά εργαλεία, η εγκλωβισμένη χρονικότητα ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να \»καταπιεί\» το ζωντανό παρόν, να το υποτάξει στα δεδομένα νοήματα και αντί δημιουργικής ερμηνευτικής να παραγάγει παράδοξα σχήματα σαν την \»δημιουργική απολογητική\» στην πραγμάτευση της διαμάχης Παλαμά-Βαρλαάμ στο \»Ιλαρόν Φως Του Κόσμου\». (Αρμός-1990). Χωρίς ανθρωπολογική \»επεξεργασία\» των κατηγοριών, η μεσαιωνική παγχρονία έφερνε στη επιφάνεια ένα παρελθόν που \»έπνιγε\» το παρόν και \»έκλεινε\» το μέλλον σε δεδομένες σημασίες και παθητικότητα, παράγοντας αντί της ζητούμενης δημιουργικής διάρκειας, μία \»διάρκεια\» επανάληψης του δεδομένου νοήματος. Είναι φυσικό κάτι τέτοιο να είχε και επιπτώσεις και στην \»όραση\» του Ράμφου ως προς την εκάστοτε βαθύτερη πραγματικότητα που ερμήνευε. Ως γνήσιος πλατωνιστής, λειτουργεί στην ερμηνευτική του με την δυναμική διάκριση φαινομένου-ουσίας (βαθύτερης, ενεργής πραγματικότητας). Σ\’ αυτή την εργασία παίζει σημαίνοντα ρόλο η ανθρωπολογική σπουδή, κάνοντας διαυγέστερη την \»όραση\» του φιλοσόφου ως προς το τί είναι ουσιώδες και τί επουσιώδες (σεμβεβηκός) στο εκάστοτε ερευνώμενο αντικείμενο. Για παράδειγμα, στη \»Μελέτη Θανάτου\» (1980-Τρώδιον, Αρμός) ο Ράμφος αντιδρώντας σε μία κοινωνία που \»καταλάβαινε\» μόνο από δικαιώματα και όχι και από υποχρεώσεις, διατυπώνει έναν συγκεχυμένο λόγο για τη νεωτερική κοινωνία, συγχέοντας τη συστατική-δυναμική συνθήκη της νεωτερικότητας με την παθολογία της. \’Η μάλλον για την ακρίβεια με την παθογένεια μιας κοινωνίας με το ένα πόδι στη παραδοσιακή ιεραρχική μορφή και το άλλο στη νεωτερικότητα. Ελλείψει ανθρωπολογικών κατηγοριών και σαφούς προτάσεως για το σύγχρονο υποκείμενο, ο στοχασμός του παγιδεύτηκε στα άκαμπτα σχήματα αντίδρασης στην παθολογία της νεωτερικότητας, ενώ στο μετά το \’90 φιλοσοφικό του έργο η καλλιέργεια του ανθρωπολογικού στοχασμού τον οδήγησε σε ελαστικότερες και λεπτότερες διακρίσεις ανάμεσα στις παθογένειες της σύγχρονης εποχής και στην ουσιαστική-δυναμική πραγματικότητα του κόσμου που μας περιβάλλει με το φως και τη σκιά της. Με τον \»Καημό Του Ενός\» (Αρμός, 2000), \»Το Μυστικό Του Ιησού (Αρμός, 2006) και το \»Αδιανόητο Τίποτα (Αρμός, 2010), ο Ράμφος έχει πραγματοποιήσει μία πρώτη χαρτογράφηση του θεμελιώδους επιστημονικού πεδίου για την αυτοσυνειδησία του Νεοέλληνα και της κοινωνίας μας.


Add a review

You may also like…

-20%
yparcheis san moira ramfos

Υπάρχεις σαν μοίρα

 25.87  20.70
0 Reviews
 25.87  20.70

Διαλέξεις για το Είναι και χρόνος του Χάιντεγγερ

Με το βιβλίο αυτό και με την δημοσίευσή του θέλησα να συμμετάσχω, κατά δύναμιν, στην γεμάτη ενδιαφέρον υποδοχή που επιφυλλάσουν οι νεώτερες γενιές των διανοουμένων μας σε ό,τι φέρνει την σφραγίδα της σκέψεως του Γερμανού φιλοσόφου και σε ότι πρωτοτύπως την εκφράζει. Από την δική μου βεβαίως σκοπιά: Θεωρώ πως το έργο του Χάιντεγγερ είναι ανάγκη να το προσλάβουμε, πέρα από την σαγήνη του, στην ενεργό του διάσταση, συνυφασμένη όχι μόνο με την μεσοπολεμική αγωνία της Ευρώπης, που εξέθρεψε τους εφιάλτες του εθνικοσοσιαλισμού και του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού, αλλά και με τον μεταπολεμικό μεταμοντερνισμό, το οποίου το ιστορικό τέλος φαίνεται να υπογράφει η σημερινή «οικονομική» κρίση με τα συμπαρομαρτούντα της.

-20%
stasou ti thes na peis 1

Στάσου! Τί θες να πεις;

 12.50  10.00
2 Reviews
 12.50  10.00

James E. Ryan

Και άλλες ερωτήσεις ζωτικής σημασίας

Είτε είμαστε στην αίθουσα συμβουλίων είτε στην τάξη, δαπανάμε πάρα πολύ χρόνο και ενέργεια ψάχνοντας για την σωστή απάντηση. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι ερωτήσεις είναι εξίσου σημαντικές με τις απαντήσεις, αν όχι περισσότερο. Για παράδειγμα, αν κάνεις την λάθος ερώτηση, εγγυημένα θα πάρεις την λάθος απάντηση. Μια καλή ερώτηση, αφετέρου, εμπνέει μια καλή απάντηση και, στην πορεία, προκαλεί βαθύτερη κατανόηση και ανθρώπινες σχέσεις με μεγαλύτερο νόημα. Για να θέσουμε ένα καλό ερώτημα, απαιτείται να πάμε παραπέρα από ότι νομίζουμε πως ξέρουμε για ένα θέμα ή ένα πρόσωπο εξερευνώντας το δύσκολο και το άγνωστο, το αμήχανο, ακόμη και το δυσάρεστο.

Στο βιβλίο του ο Jim Ryan υμνεί την τέχνη των καλών ερωτήσεων –και απαντήσεων. Πέντε ερωτήσεις συγκεκριμένα: Τί πράγμα; Αναρωτιέμαι… Θα μπορούσαμε τουλάχιστον; Πώς μπορώ να βοηθήσω; και Τί έχει πραγματικά σημασία; Χρησιμοποιώντας παραδείγματα από την πολιτική, την ιστορία, την δημόσια κουλτούρα και τα κοινωνικά κινήματα, και από την προσωπική του ζωή επίσης, ο Ryan δείχνει πως αυτές οι γενικές ερωτήσεις γεννούν την κατανόηση, αφυπνίζουν την περιέργεια, μυούν στην πρόοδο, δυναμώνουν τις σχέσεις και τραβούν την προσοχή μας στα σημαντικά της ζωής.

-20%
i logiki tis paranoias ramfos

Η λογική της παράνοιας (26η Έκδοση)

 21.90  17.52
2 Reviews
 21.90  17.52

Στέλιος Ράμφος

Ασ’ τους άλλους. Εσύ ο ίδιος, που ευθύνεσαι; Τί προσάπτεις στον εαυτό σου;
Από εκεί θα βρεθούν τα υπόλοιπα. Όσο αυτό δεν γίνεται, η κρίση θα παρατείνεται,
το σάπισμα θα βαθαίνει και τα φαινόμενα της ανομίας θα γίνονται πιο άγρια.
Ψυχή έχουμε· δεν έχουμε κατανόηση του εαυτού μας.
Άλλο να είσαι έξυπνος και άλλο να κατανοείς. Η κατανόηση είναι ένας βαθμός πάνω
από την εξυπνάδα και την γνώση· είναι μια ευαισθησία βαθύτερη,
η οποία έχει να κάνει με το κατά πόσο βγαίνουμε από τον εαυτό μας.
Παριστάνουμε ή νομίζουμε ότι είμαστε πολύ κοινωνικοί, ενώ στο βάθος
έχουμε ένα συναισθηματικό εγωκεντρισμό που μας οδηγεί σε ναυάγια και καταθλίψεις.
Ενδιαφέρει αυτή την ώρα της κρίσεως να κοιταχθούμε απ’ έξω.
Τι σημαίνει «απ’ έξω»; Σημαίνει αντί να παίρνουμε θέσεις, να κατανοούμε.
Έτσι και στον εαυτό μας θα μένουμε και θα ισορροπούμε.
Αντίθετα εμείς καθρεφτιζόμαστε στις επιθυμίες μας, δηλαδή δεν κοιταζόμαστε πουθενά.
Υπάρχει περίπτωση να βρεθούμε;

-20%
to-tharros-tis-dimiourgias 2 may

Το θάρρος της δημιουργίας (2η Έκδοση)

 14.00  11.20
1 Reviews
 14.00  11.20

– Κι αν η φαντασία και η τέχνη δεν είναι, όπως πιστεύουν πολλοί, το σιρόπι στο γλυκό της ζωής, αλλά η βασική πηγή της ανθρώπινης εμπειρίας;
– Κι αν όλη μας η λογική και η επιστήμη ανακύπτουν από μορφές της τέχνης κι όχι το αντίθετο;
Ο Ρόλλο Μέυ βοηθάει όλους μας να βρούμε και να απελευθερώσουμε εκείνες τις δημιουργικές παρορμήσεις που μας προσφέρουν τις δυνατότητες να πετύχουμε νέους στόχους.
Γνωστός και ως «πατέρας της υπαρξιακής ψυχολογίας» αντλεί από την εμπειρία του για να μας δείξει πως μπορούμε να σπάσουμε τις παλιές πολυχρησιμοποιημένες δομές στη ζωή μας.
Αυτό το εμπνευσμένο βιβλίο μας ανοίγει δρόμους για να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να φτάσουμε σ’ έναν ολοκληρωμένο εαυτό.

 

«Η δημιουργική υπόσταση της ζωής» του Στέφανου Ξένου (στο «Διαβάσαμε»).
-20%
time out b ramfos

Time Out. Η ελληνική αίσθηση του χρόνου (13η Έκδοση)

 7.96  6.37
0 Reviews
 7.96  6.37

Ράμφος Στέλιος

Η ελληνική αίσθηση του χρόνου

Πολιτικές ηγεσίες και πολίτες δεν μπορεί να παίζουν με τη φωτιά,
γιατί, ως γνωστόν, υπάρχουν φωτιές που σβήνουν με νερό,
υπάρχουν όμως και φωτιές που σβήνουνε με αίμα!

-20%
politiki apo stoma se stoma ramfos

Πολιτική από στόμα σε στόμα (9η Έκδοση)

 14.00  11.20
0 Reviews
 14.00  11.20

Στέλιος Ράμφος

Με την «Πολιτική από στόμα σε στόμα» ο Στέλιος Ράμφος αποτυπώνει με τρόπο σύντομο έως αποφθεγματικό τις προσωπικές αντιδράσεις του στην σειρά των γεγονότων που καλύπτουν την περίοδο 2014 – 2016. Τον ενδιαφέρει να αναδείξει την βαθύτερη ουσία και ροπή αυτού που ονομάσαμε “πρώτη φορά Αριστερά” και αναζητεί τις πνευματικές προϋποθέσεις μιας πολιτικής η οποία δεν θα αφήνει τους ανθρώπους υπαρξιακά ακάλυπτους και θα τους ωθεί να μετέχουν υπεύθυνα.

– Να αφήσουμε την σφαίρα της κοινής γνώμης εάν μας ενδιαφέρει η αλήθεια.

– Δεν γίνεται να θρηνείς ούτε να χαίρεσαι προτού να καταλάβεις τι συνέβη.

– Είμαστε λαός που αρπάζεται με το παραμικρό και τα καταπίνει όλα. Όλα!

– Ανάταξη και ελπίδα δεν θα φέρει τόσο η «ανάπτυξη» όσο η υπέρβαση του αρνητικού μας εαυτού.

– Είμαστε υπεύθυνοι για τον τρόπο και όχι για το τέλος.

– Άλλο να στηρίζεις τους αδυνάτους και άλλο να βασίζεσαι επάνω τους.

– Λέμε εύκολα: «Δεν βλέπω φως».Η απάντηση είναι: «Να το φτιάξεις!»…

– Οι ιδεολογίες τελείωσαν. Ζήτω οι ιδέες!

 

Ramfos

Ράμφος Στέλιος (Ramfos Stelios)

0 Reviews

Ὁ Στέλιος ῾Ράμφος γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1939. Σπούδασε στὴν Νομικὴ Ἀθηνῶν καὶ ἀπὸ τὸ 1965 Φιλοσοφία στὸ Παρίσι, ὅπου καὶ δίδαξε (Βενσὲν 1969-1974). Ἐπέστρεψε καὶ ἐγκαταστάθηκε ὁριστικὰ στὴν Ἑλλάδα τὸ 1974. Ἡ ἐργασία του ἐπικεντρώνεται στὴν ἑρμηνευτικὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ ἰδιαίτερη ἔμφασι στὴν κατανόησι τῶν πνευματικῶν χαρακτηριστικῶν ποὺ κληροδότησε τὸ Βυζάντιο στὴν Νεώτερη Ἑλλάδα, ἡ ἄγνοια τῶν ὁποίων ἐμποδίζει τὴν αὐτοσυνειδησία μας. Ἐρευνᾷ κυρίως τὶς συνέπειες ποὺ εἶχε ἡ ματαίωσι τῆς βυζαντινῆς Ἀναγεννήσεως γιὰ τὴν διάπλασι τοῦ νεοελληνικοῦ ψυχισμοῦ, ὁ ὁποῖος παραμένει ἔκτοτε ἐλλειμματικὸς καὶ ἀστάθμητος, ἕρμαιο τῶν συγκυριῶν τῆς ἱστορικότητος. Στὴν Ἀθήνα δίδαξε κατὰ τὸ παρελθόν, μεταξὺ ἄλλων, στὸ Ἵδρυμα Γουλανδρῆ-Χόρν, ἐνῷ τώρα διδάσκει στὸ Ἵδρυμα Βασίλη καὶ Μαρίνας Θεοχαράκη.

Στέλιος Ράμφος – Από τον Όμηρο στον Αλέξανδρο: Ανάβαση στις κορυφές του Αρχαιοελληνικού πολιτισμού (Α’ μέρος): Όμηρος, Αρχίλοχος, Σαπφώ, Σόλων, Ησίοδος, Ηράκλειτος, Παρμενίδης, Περικλής. Δείτε περισσότερα εδώ.

2,9,16,23,30 Οκτωβρίου 2019

6,13,20,27 Νοεμβρίου 2019

4,11,18 Δεκεμβρίου 2019

Ακούστε εδώ την πρώτη διάλεξη για τον Freud!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΣΤΟΜΑ ΣΕ ΣΤΟΜΑ-ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ

-20%
psychis-dromoi-6 thermos

Περιοδικό Ψυχής Δρόμοι 6ο τεύχος

 9.95  7.96
1 Reviews
 9.95  7.96

Σε αυτό το τεύχος: Ελένη Καραγιάννη, π. Ζαχαρίας Ζάχαρου, Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

-Συζήτηση π. Βασιλείου Θερμού με τον Στέλιο Ράμφο

– Ενοχή και θρησκευτικότητα

-Ο πνευματικός εαυτός

-Ταυτότητα του εφήβου και θρησκευτική σκέψη

-Ποιμαντική και μετανεωτερικότητα

-20%
o allos tou kathrefti ramfos

Ο άλλος του καθρέφτη (7η Έκδοση)

 9.94  7.95
0 Reviews
 9.94  7.95

Ψυχογραφία της αγωνίας μας

Οι παιδιάστικες συμπεριφορές προκαλούν διλήμματα και αμφιβολίες που απλώνονται σαν αχόρταγη δυσπιστία προς άλλους, όπως και ανασφάλειες που γυρνούν πολύ εύκολα σε τυραννία. Με τέτοια ψυχολογία μόνο σαν προστατευόμενη ύπαρξη βρίσκουμε τον εαυτό μας. Αλλιώς για να διατηρούμε την ισορροπία μας ζητούμε εναγώνια την πατρική σκιά και πετυχαίνουμε ψυχική ανάπαυση όταν «μας κρατούν από το χεράκι».

-20%
eleftheria kai glossa ramfos

Ελευθερία και γλώσσα

 25.12  20.10
0 Reviews
 25.12  20.10

Ράμφος Στέλιος

Η γλώσσα και η παράδοση
Στάσιμα και έξοδος

Ο χρόνος στην Ελλάδα είναι θαλασσινός: κυματίζει στην επιφάνεια, ενώ στον βυθό το πάντα μένουν στάσιμα και ίδια. Στις σελίδες του βιβλίου μπορεί κάποιος να ξαναζήσει ή να μάθει από αντιρρητική πλευρά τόσο τα γλωσσοεκπαιδευτικά δρώμενα της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου όσο και να εντοπίσει λόγους οι οποίοι μας οδήγησαν εκεί που βρισκόμαστε σήμερα!

-20%
o peirasmos tou laikismou kai-oi-peripeteies-tou-logou ramphos

Ο πειρασμός του λαϊκισμού & οι περιπέτειες του λόγου

 14.00  11.20
0 Reviews
 14.00  11.20

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ: Ιωάννης Βαρτζόπουλος

ΓΡΑΦΟΥΝ:
Ιωάννης Βαρτζόπουλος
Θάνος Βερέμης
Βασιλική Γεωργιάδου
Νίκος Δεμερτζής
Νίκος Δήμου
Ανδρέας Πανταζόπουλος
π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος
Στέλιος Ράμφος
Στέλιος Στυλιανίδης
Σώτη Τριανταφύλλου

Ο λαϊκισμός ως ενδημικό φαινόμενο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής παροξύνεται σε περιόδους κρίσης και επηρεάζει τις εξελίξεις. Αφορά το άτομο, την κοινωνία και τη σχέση τους με έναν τρόπο που αναδεικνύει τη φύση και το περιεχόμενο των δεσμών του ατόμου με τις συλλογικές του εκφράσεις. Τα όρια και οι δυνατότητες αντιμετώπισης των διαβρωτικών επιδράσεων το λαϊκισμού είναι αντικείμενο συζήτησης στο βιβλίο αυτό.

Η ψυχανάλυση ως μία κατεξοχήν ανθρωποκεντρική επιστήμη συναντά εκπροσώπους των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, της φιλοσοφίας, της τέχνης και της εκκλησίας. Έχοντας ως οδηγό την ψυχαναλυτική έννοια της σαγήνης, αναζητείται η σύγκλιση με τις άλλες κατευθύνσεις για την κατανόηση του λαϊκισμού.

-20%
i niki san parigoria ramfos

Η νίκη σαν παρηγοριά (8η Έκδοση)

 17.91  14.33
1 Reviews
 17.91  14.33

Μόνο σε ένα τόπο με λόγο υπάρξεως την ενότητα στην αλήθεια μπορούμε να μιλουμε για μέλλον.
Με διχασμένη την κοινωνία στην απληστία μας για εξουσία, ματαίως θα υψώνουμε τα λάβαρα της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης: Οι δρόμοι όλοι βγάζουν στο άγνωστο όσο η όρεξη του μέλλοντος επενδύει στην μερικότητα και την ιδιοτέλεια.
Αν αφαιρέσουμε την αλήθεια και το μέτρο από την ζωή μας, καταδικάζουμε σε ασφυξία την δικαιοσύνη.
Η αλήθεια ανοίγει το μέλλον, αυτή έχει την δύναμη της ανατροπής.
Χωρίς αλήθεια το μέλλον είναι η κόλαση.

-20%
kallipolis psychi mikro megethos ramfos

Καλλίπολις Ψυχή (Μικρό Μέγεθος)

 21.90  17.52
0 Reviews
 21.90  17.52

Στέλιος Ράμφος

Ανάγνωση της Πολιτείας του Πλάτωνος

Η παιδεία δεν είναι συσσώρευση γνώσεων και πληροφοριών που με το φορτίο τους καταντούν παθητικό τον άνθρωπο. Είναι μόρφωση, ικανότης δημιουργικής ενέργειας και συνθετικής σκέψεως. Πεπαιδευμένος, ο άνθρωπος ξέρει τι να επιθυμεί. Απαίδευτος, αφήνεται στην απληστία, την φιλαρχία, την επιθετικότητα. Στόχος της παιδείας είναι η αύξηση του πολιτισμού, δεν είναι οι αλλοπρόσαλλες αυτοβεβαιώσεις. Είναι η ανάπτυξη των προϋποθέσεων του ευ ζην και όχι η εξασφάλιση ζωώδους επιβιώσεως. Αυτό το «ευ» έχει καθοριστική σημασία για όποιον το διεκδικεί συνειδητά: Η ύπαρξη του πλουταίνει με έναν πλατύτερο εαυτό, ενώ χρεωκοπεί κυριολεκτικά σ’ εκείνον του ιδιοτελούς συμφέροντος. Η πραγματική ζήτηση του αρίστου θέλει αρίστους για να επιτύχουν την σύνθεση του πολλαπλού και διαφορετικού με κριτήριο το καλύτερο δυνατό για όλους.

-20%
nitse gia kalo gousto ramfos

Νίτσε για καλό γούστο

 30.43  24.34
0 Reviews
 30.43  24.34

Αφορμές πνευματικού αναπροσανατολισμού

Διάλογος του συγγραφέα με τα πολύ κρίσιμα έργα του Νίτσε: «Πέρα του καλού και του κακού» & «Γενεαλογία της ηθικής». Με τα έργα του αυτά ο Γερμανός φιλόσοφος επιχειρεί να δείξει ότι οι ηθικές αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού διέβρωσαν τα θεμέλια της επιστήμης και συνέβαλαν αποφασιστικά στην εξασθένηση του ανθρώπου της Δύσης. Στις θέσεις αυτές του Νίτσε, ο Στέλιος Ράμφος κάνει τις δικές του υπογραμμίσεις, εγείρει τις ενστάσεις του και θέτει τα δικά του ερωτηματικά. Σκοπός του είναι να προτείνει ένα κείμενο εργασίας και όχι απλά ανάγνωσης. Αντιμετωπίζει τη λογική του όπως ξετυλίγεται στην ακολουθία των αφορισμών, λογική της ζωής ως πολιτισμού. Επιλέγει τα δύο βιβλία του Νίτσε «Πέρα του καλού και του κακού» &amp. «Γενεαλογία της ηθικής», ως πιο μεστά, πιο προκλητικά και πιο δύσκολα από όλα τα έργα του. Όπως αναφέρει στον πρόλογό του, ο συγγραφέας, «…φθάνουμε να αναρωτιόμαστε αν όντως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αλήθεια και ηθική, αν πρέπει να αρνηθούμε συνολικά αυτές τις θεμέλιες αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού για να τον σώσουμε… Παρακολουθώ, σχολιάζω και σκέπτομαι. Δεν επιδοκιμάζω ούτε αποδοκιμάζω αλλά συζητώ τόσο αυτό που λέει ο Νίτσε όσο και αυτό που τον τυραννεί. Το «καλό γούστο» όπως και ίδιος θα έλεγε, απαιτεί να μην διακρίνεις. Οι σημειώσεις είναι στην πραγματικότητα υπογραμμίσεις και ερωτηματικά από την νιτσεϊκή κατανόηση της αλήθειας με όρους θελήσεως, της ηθικής με όρους ενοχικής συνειδήσεως και πιο πίσω για την ανελέητη κριτική που ασκεί και τα των δημοκρατιών της ισότητος και των δικαιωμάτων εν ονόματι μιας ιεραρχικής κοινωνίας και ενός ιεραρχικού πολιτισμού. Δεν γράφω ως κάτοχος της αλήθειας, αλλά μόνο με την προϋπόθεση της αλήθειας μπορώ να ανοίξω διάλογο με την νιτσεϊκή αλήθεια ως απόρριψη κάθε αλήθειας στο όνομα της ερμηνείας της…»

-20%
to enigma kai i moira 2 ramfos

Το αίνιγμα και η μοίρα

 20.00  16.00
0 Reviews
 20.00  16.00

Ποιητική τέχνη στον Οιδίποδα τύραννον

Εκδόσεις Αρμός
X