Προσφορά!
dyo-ekdoches-istorias giannadakis

Δύο εκδοχές της ιστορίας

Νίκος Γιανναδάκης

Σημείωμα του επιμελητή

Η έκδοση του μικρού αυτού βιβλίου έχει σημασία για ποικίλους λόγους. Πρώτα-πρώτα γιατί διαβάστηκε δύο φορές ως ομιλία, την πρώτη στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1988) σε Συνάντηση με το γενικό θέμα Αριστερά και Εκκλησία και την δεύτερη στο Αετοπούλειον Πολιτιστικό Κέντρο Χαλανδρίου το 1994.
Το χειρόγραφο μου το είχε στείλει ο Νίκος με αφιέρωση κι αυτό σήμαινε ότι του έδινε ξεχωριστή σημασία. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν το πρόσεξα όσο έπρεπε. Συμβαίνει, όταν η σχέση μας μ’ ένα πρόσωπο είναι σχέση πνευματικής συγγένειας, να θεωρούμε διάφορες πράξεις ή σκέψεις ως δεδομένες και να παραλείπουμε να σταθούμε πάνω τους. Μας διαφεύγει έτσι η σημασία τους και η συμβολή τους.
Θέλοντας να επανορθώσω αυτή την παράλειψη, αλλά και να δώσω την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να διαβάσει ένα σημαντικό κείμενο, το περιέλαβα στη σειρά «Γέφυρες», που εγκαινιάζουν οι εκδόσεις «Αρμός». Και καθώς συμπληρώνεται χρόνος από την εκδημία του συγγραφέα του, ας είναι αυτό μικρή έκφραση φιλίας και οφειλόμενης τιμής, φιλο-τιμίας.
Όμως, ύστερα από αυτά τα προκαταρκτικά ας μου επιτραπεί να πω λίγα λόγια για το περιεχόμενο. Κεντρικό σημείο του λόγου του είναι η ελληνική εκδοχή για ό,τι σήμερα είναι δυνατόν να ονομαστεί ή να θεωρηθεί «ιστορία». Η εκδοχή αυτή διασχίζει την αρχαία παράδοση γιατί αφορά τον κόσμο, τον άνθρωπο, την κτίση πριν την Ενανθρώπηση. Αλλά και τη χριστιανική, γιατί η Ενανθρώπηση έρχεται να «πληρώσει» και όχι να καταργήσει όσα πρωτοφηλάφησαν οι άνθρωποι μισοαποκαλυπτικά ή σπερματικά μέσα στις πνευματικές παραδόσεις άλλων εποχών και κυρίως τις δύο: την ιουδαϊκή και την αρχαιοελληνική. Η εκδοχή αυτή αφορά το «μέτρον», την «δίκην» και την «ύβριν», όπως τα συνέλαβαν ξεχωριστά πρόσωπα στις μακρινές εκείνες εποχές με τα οποία δυστυχώς η σχέση σήμερα, είτε είναι απλώς ακαδημαϊκή-πανεπιστημιακή, είτε «ειδωλολατρική», με την έννοια μιας αρχαιοπληξίας που βγαίνει στην επιφάνεια κάθε φορά που, όπως λένε, «ο ελληνισμός διέρχεται κρίση». Ο Γιανναδάκης δεν ανήκει ούτε στη μία ούτε στην άλλη κατηγορία.
Είναι το είδος του αυτοδίδακτου πού με προσωπικό τίμημα και αναζήτηση παραμέρισε τον κουρνιαχτό που σηκώνεται πάνω σε τέτοια ζητήματα από τον οδοστρωτήρα της επίσημης ιστορίας αλλά και των διαφόρων θεωριών της νεώτερης εποχής και ακολουθώντας μεγάλους δασκάλους -που πάντα υπάρχουν- θέλησε να δει και να γνωρίσει τα «κεκρυμμένα» και το σημαντικώτερο να συνδέσει τη ζωή του με αυτά και όχι μόνο την διάνοιά του.

 4.06  3.25

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-124-4 Κατηγορίες: , Ετικέτα:
  • Περιγραφή
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (0)

dyo-ekdoches-istorias

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1946. Πρωτοετής Νομικής το 1965. Ως μέλος του «Ρήγα Φεραίου» συλλαμβάνεται το ΄68 και καταδικάζεται σε κάθειρξη 21 ετών. Αποφυλακίζεται το 1973. Το 1977 εγκαταλείπει τη Νομική και εγγράφεται στη Ecole des Hautes en Sciences Sociales, στο Παρίσι. Διευθύνει στη σειρά Φιλοσοφία-Πηγές στις εκδόσεις Παπαζήση(΄76-΄78) εκδίδοντας 12 τόμους. Μετέχει της συντακτικής επιτροπής του «Αντί» (΄79-΄81) και διευθύνει τη σειρά Φιλοσοφικός Λόγος. Τελειώνει την εργασία του στην Ecole des Hautes με θέμα «Η αδικία και το χρεών» .Μια μελέτη στην αναξιμάνδρεια φυσιολογία. Επιστρέφοντας στο Ηράκλειο (΄81-΄83) αναλαμβάνει έφορος της Βικελαίας Δημ. Βιβλιοθήκης. Από το ΄84 εως το ΄98 ετοιμάζει περί τις εκατό εκδόσεις της βιβλιοθήκης. Παράλληλα διευθύνει το Παλίμψηστον, περιοδικό με πλούσιο υλικό φιλολογικών και ανθρωπιστικών επιστημών κυρίως. Το ΄90 διοργανώνει την Έκθεση των έργων του Θεοτοκόπουλου και το ΄95 την Έκθεση Εικόνων Κρητικής Τέχνης. Την ίδια χρονιά εγχειρίζεται. Ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας απονέμει στον Νίκο Γιανναδάκη και τον συνεργάτη Μ. Παρλαμά τον Μεγαλόσταυρο του αγίου Ανδρέα. Τον βραβεύει η Ακαδημία Αθηνών. Την ίδια χρονιά βραβείο Νίκου Καζαντζάκη. Στις 24 Μαρτίου 1998 τα ξημερώματα τελειώνει την επίγεια ζωή του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κρήτης.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
dyo-ekdoches-istorias
Weight 0.10 kg
Dimensions 16 x 17 cm
Συγγραφέας

Νίκος Γιανναδάκης

Σελίδες

48

isbn13

978-960-527-124-4

isbn

960-527-124-9

There are no reviews yet.


Be the first to review “Δύο εκδοχές της ιστορίας”

You may also like…

-20%
krisi-politismou gounelas

Η κρίση του πολιτισμού

 20.29  16.23
0 Reviews
 20.29  16.23

Σωτήρης Γουνελάς

Κρίση του ανθρώπου, απώλεια του νοήματος

Ο συγγραφέας του βιβλίου, αντλώντας από το πεδίο της ποίησης, της φιλοσοφίας και της θεολογίας, εξετάζει κεντρικές όψεις του πολιτισμού στο κατώφλι του 2000. Προβαίνει σε συνολική «ανασύνθεση» με άξονες άμεσης ή πλάγιας αναφοράς την πλατωνική και πατερική παράδοση και την συνέχειά τους (κοντινή ή μακρινή) μέσα από το έργο νεώτερων δημιουργών όπως: Ν. Μπερντιάγεφ, Σιμόνης Βέιλ, Γ. Σαραντάρη, Π. Γιαννόπουλου, Σπ. Κυριαζόπουλου, Φ. Κόντογλου, Ζ. Λορεντζάτου, π. Δ. Στανιλοάε…

giannadakis nikos

Γιανναδάκης Νίκος

0 Reviews

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1946. Πρωτοετής Νομικής το 1965. Ως μέλος του «Ρήγα Φεραίου» συλλαμβάνεται το ΄68 και καταδικάζεται σε κάθειρξη 21 ετών. Αποφυλακίζεται το 1973. Το 1977 εγκαταλείπει τη Νομική και εγγράφεται στη Ecole des Hautes en Sciences Sociales, στο Παρίσι. Διευθύνει στη σειρά Φιλοσοφία-Πηγές στις εκδόσεις Παπαζήση(΄76-΄78) εκδίδοντας 12 τόμους. Μετέχει της συντακτικής επιτροπής του «Αντί» (΄79-΄81) και διευθύνει τη σειρά Φιλοσοφικός Λόγος. Τελειώνει την εργασία του στην Ecole des Hautes με θέμα «Η αδικία και το χρεών» .Μια μελέτη στην αναξιμάνδρεια φυσιολογία. Επιστρέφοντας στο Ηράκλειο (΄81-΄83) αναλαμβάνει έφορος της Βικελαίας Δημ. Βιβλιοθήκης. Από το ΄84 εως το ΄98 ετοιμάζει περί τις εκατό εκδόσεις της βιβλιοθήκης. Παράλληλα διευθύνει το Παλίμψηστον, περιοδικό με πλούσιο υλικό φιλολογικών και ανθρωπιστικών επιστημών κυρίως. Το ΄90 διοργανώνει την Έκθεση των έργων του Θεοτοκόπουλου και το ΄95 την Έκθεση Εικόνων Κρητικής Τέχνης. Την ίδια χρονιά εγχειρίζεται. Ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας απονέμει στον Νίκο Γιανναδάκη και τον συνεργάτη Μ. Παρλαμά τον Μεγαλόσταυρο του αγίου Ανδρέα. Τον βραβεύει η Ακαδημία Αθηνών. Την ίδια χρονιά βραβείο Νίκου Καζαντζάκη. Στις 24 Μαρτίου 1998 τα ξημερώματα τελειώνει την επίγεια ζωή του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κρήτης.

-20%
protasi-logou-kai-politismou gounelas

Πρόταση Λόγου και Πολιτισμού

 17.91  14.33
0 Reviews
 17.91  14.33

Σωτήρης Γουνελάς

Σπουδή, Κριτικές επισημάνσεις και Αναγνώσεις στους:
Σπύρο Κυριαζόπουλο, Κώστα Παπαϊωάννου, Κορνήλιο Καστοριάδη, Κώστα Αξελό, Ζήσιμο Λορεντζάτο, Χρήστο Γιανναρά, Στέλιο Ράμφο.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου εδώ και χρόνια, αν όχι αιώνες, κυριαρχεί μια συστηματική αγνόηση ή απόρριψη κάθε μεταφυσικής, κάθε πίστης σε αλήθειες που δεν ανήκουν στον άνθρωπο, ούτε απορρέουν από αυτόν. Μία τέτοια κατάσταση μηδενίζει κάθε σημασία αυτού που λέγεται «υπέρβαση εαυτού», κάθε δυνατότητα πραγματική συνάντησης, γνωριμία και συνομιλίας με τον συνάνθρωπο, κάθε μέθεξης. Ο σύγχρονος άνθρωπος αδιαφορεί για το μυστήριο της ζωής, ενώ συνδυάζει τον γιγαντισμό του με αυτοκαταξίωση. Ποιό χώρο και ποιό χρόνο μπορεί να βρει αυτός ο άνθρωπος, εν μέσω εργασιομανίας και χρηματομανίας, απέραντης σπατάλης και καταναλωτισμού, μιας καταπληκτικής αγοραίας πλεκτάνης που παρασύρει όλο και περισσότερο, ειδικά τις νεώτερες γενιές, στο σκοτάδι και όπου ο άνθρωπος πολτοποιείται εν μέσω του κυκεώνα της λεγόμενης πραγματικότητας.

-20%
elliniki-pateriki-byzantini-filosofia gounelas

Η ελληνική και πατερική βυζαντινή φιλοσοφία

 14.07  11.26
0 Reviews
 14.07  11.26

Βασίλειος Τατάκης

Είναι γνωστό ότι η χριστιανική παράδοση και η θεολογία πολλά οφείλουν (θετικά και αρνητικά) στη συνάντηση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος (και φιλοσοφίας) με το Πνεύμα της Εκκλησίας και την Αλήθεια της. Η συνάντηση αυτή έχει κατά καιρούς «παρουσιαστεί» υπό διάφορες μορφές και συχνά έχει τροφοδοτήσει αιρετικές ή άλλες παρεκκλίσεις. Με την πρόθεση να ακούσουμε πώς μιλάει για τη συνάντηση ένας λαμπρός μελετητής, ο Βασίλειος Τατάκης, και με την ελπίδα ότι θα θελήσουμε να καταλάβουμε τις προεκτάσεις της συνάντησης αυτής στο σημερινό μας περίγυρο, εκδίδουμε το κείμενο αυτό που είναι κάτι σαν σύνοψη της ευρύτερης μελέτης του «Η βυζαντινή φιλοσοφία». Για να βοηθήσουμε την καλύτερη κατανόηση των «αιώνιων» αυτών ζητημάτων, επισυνάπτουμε στο τέλος, ως Επίμετρο, μελέτημα του θεολόγου Νίκου Ματσούκα που, μεταξύ άλλων, σχολιάζει το έργο του Β. Τατάκη και διαλέγεται μ’ αυτό.

gounelas sotiris

Γουνελάς Σωτήρης (Gounelas Sotiris)

0 Reviews

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Παρακολούθησε μαθήματα γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας στο Παρίσι (1970 – 1976) αλλά γρήγορα προτίμησε να προσανατολιστεί στη μελέτη της φιλοσοφίας και τη συγγραφή. Τα πρώτα του βιβλία εκδίδονται στον «Κέδρο» και είναι ποιητική γραφή σε πεζό:Σαπφώ Ι, 1976, Σαπφώ ΙΙ, 1978. Η ενασχόλησή του με τον Πλάτωνα τον βοήθησε να ανακαλύψει την ορθόδοξη χριστιανική παραδοση. Η γνωριμία με τον Π. Νέλλα το 1982 τον φέρνει στη Σύναξη. Από το 1986-1997 έχει την ευθύνη της έκδοσης του περιοδικού. Μετέφρασε: Γκενόν, Βέιλ, Μπερντιάεφ, Φλωρένσκι, Ντεσέιγ. Επιμελείται τη σειρά «Γέφυρες» στον «Αρμό» Συνεργάζεται με τα περιοδικά Σύναξη, Νέα Εστία, Θεολογία, Νέα Ευθύνη και μέχρι πρόσφατα με τις εφημερίδες Καθημερινή και Ελευθεροτυπία.

-20%
peri prosefchis stylianos

Περί προσευχής

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Aρχιεπίσκοπος Aυστραλίας Στυλιανός

Σε καιρούς σύγχυσης και αδιαφορίας για τις πνευματικές αλήθειες ένα κείμενο σαν κι αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Και η σημασία του έγκειται πρωτίστως στο ότι αποκαθιστά τον τρόπο, το περιεχόμενο και τον σκοπό της προσευχής, αποσαφηνίζει τις διαστάσεις της ως πράξεις και ως εμπειρίες και την συνάπτει με όλες τις κορυφαίες «καταστάσεις» που χαρακτηρίζουν την πορεία του πιστού: την «άφεση αμαρτιών», την «αμνησικακία», τη «χρηστότητα», την «μνήμη θανάτου», την «ευχαριστία», την «αγάπη». [. . .]

-20%
misoteliomeni-afigisi gounelas

Μισοτελειωμένη αφήγηση

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Ματθαίος Μουντές

Μαγνητοσκοπημένες συνομιλίες με το Σωτήρη Γουνελά: Διηγήματα και ποιήματα: Μια παλιότερη συνέντευξη

Ο λόγος του Ματθαίου Μουντέ καταγράφεται ως προφορικός λόγος. Θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό η μετατροπή του σε γραπτό λόγο. Και ως τέτοιος προφορικός, πρέπει να διαβαστεί. Τα δυο μικρά διηγήματα και τα ποιήματα που έπονται, μπαίνουν με δική μου πρωτοβουλία. [. . .] Στο τέλος, αναδημοσιεύεται παλαιότερη συζήτηση του ποιητή με την Ελένη Σμαραγδή.

Εκδόσεις Αρμός
X
X