Προσφορά!
logos gia ton pouskin dostoyevski

Λόγος για τον Πούσκιν

Fiódor M. Dostoyevski

Ένα σημαδιακό κείμενο το οποίο διατηρεί όλη του την αξία ακόμη και σήμερα, ιδιαίτερα για λαούς που διχάζονται μεταξύ των δικών τους παραδόσεων και της ιστορικής εξελίξεως. Τον διχασμό αυτό, που εκείνο τον καιρό εξέφραζαν τα δύο ρεύματα των δυτικοφίλων και σλαβοφίλων, με τον Λόγο στον Πούσκιν ο Ντοστογιέφσκι προσπαθεί να τον υπερβή και μας αφήνει ένα μνημείο συνθέσεως σε ανώτερο επίπεδο συγκρουομένων ιστορικών δυνάμεων. Ελευθερώνει έτσι από τα δεσμά του το παρελθόν και ανοίγει δρόμο στο μέλλον.

 6.59  5.27

Email
Compare
  • Περιγραφή
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (1)

logos gia ton pouskin

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1821 στη Μόσχα. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Αντρέγεβιτς, ήταν στρατιωτικός γιατρός, Το 1838 γίνεται δεκτός στη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανικών της Πετρούπολης, στην οποία έδωσε εξετάσεις διότι αυτό απαιτούσε ο πατέρας του, και χωρίζεται από τον αδελφό του. Ο Μιχαήλ Αντρέγεβιτς δολοφονείται το 1839 στο κτήμα της οικογένειας, στην επαρχία της Τούλα. Η δολοφονία του πατέρα Ντοστογέφσκι συνταράσσει τον Φιοντόρ. Υπηρέτησε στο στρατό για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης. Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α΄. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Το 1857 νυμφεύεται τη Μαρία Ντμιτρίεβνα Ισάεβα. Το 1859, μαζί με τη σύζυγό του, λαμβάνουν την άδεια που τους επιτρέπει να εγκατασταθούν στην Ευρωπαϊκή Ρωσία.Το 1859 εκδίδει στην Πετρούπολη μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία ,όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σ’ αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: «Ο παίχτης», «Οι αδερφοί Καραμαζώφ», «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο Ηλίθιος», «Οι δαιμονισμένοι». Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού «Πολίτης» και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, «Το Ημερολόγιο ενός συγγραφέα», που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Στις 9 Φεβρουαρίου του 1881, ο Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογέφσκι υπέκυπτε σε αγνώστου αιτίας πνευμονική αιμορραγία. Ετάφη στο κοιμητήριο της μονής Αλεξάντερ Νιέφσκι, στην Πετρούπολη. Άλλα έργα του είναι τα μυθιστορήματα: «Ο φτωχόκοσμος», «Λευκές νύχτες», «Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι», «Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων», «Το υπόγειο». Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και η προσφορά του στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
ΜΟΥΣΕΣ 16
Οι Μούσες ανέκαθεν σχημάτιζαν το σκίρτημα του πνεύματος. Εκτός της ποιητικής των πνοής ο λόγος προδίδει τον εαυτό του, απολιθώνεται και καταντά ιδεοληψία είτε μυθόπλασμα. Η μουσική δεν αφήνει την σκέψη να αφανίσει τα πράγματα. Διατηρεί πάντα μεταξύ τους εκείνη την ζωτική απόσταση που κρατεί κάτι ανοιχτό και συνάμα ορισμένο.
Και οι Μούσες ακολουθούν. Αρμονίζουν το χθες και το σήμερα στην ρυθμική τους διάρκεια, το εδώ και το αλλού, χωρίς να λησμονούν την αλήθεια της ιδιοπροσωπίας, την δημιουργία και την έρευνα, χωρίς να αρνούνται την πίστη, τον νου και το αίσθημα, χωρίς να φοβούνται την ελευθερία.
logos gia ton pouskin
Weight 0.15 kg
Dimensions 12 x 17 cm
Συγγραφέας

Fiódor M. Dostoyevski

Σελίδες

112

isbn13

978-960-527-196-1

isbn

960-527-196-6

1 review for Λόγος για τον Πούσκιν;
  1. lrgengineers

    Βενέτης Ιωάννης
    Προσωπικά, δεν το έχω διαβάσει. Κριτική όμως για την εν λόγω περίφημη ομιλία του Ντοστογιέφσκι, γίνεται στο βιβλίο της Ελένης Λαδιά \»Χι ο Λεοντόμορφος\» εκδ. Εστία, Αθήνα 1986.


Add a review

You may also like…

-20%
ennoia-theou-meta-aousvits jonas

Η έννοια του Θεού μετά το Άουσβιτς

 5.07  4.06
0 Reviews
 5.07  4.06

Hans Jonas

Μία από Ιουδαίων φωνή

Από την στιγμή που παρέδωσε τον εαυτό του σ’ ένα κόσμο εν τω γίγνεσθαι, ο Θεός δεν έχει τίποτε άλλο να δώσει. Τώρα μένει ο άνθρωπος να δώσει σ’ Εκείνον. Κι αυτό μπορεί να το κάνει αν στην ζωή του επαγρυπνεί ώστε να μην συμβαίνει πολύ συχνά ή να μην συμβαίνει εξ αιτίας του να μετανιώνει ο Θεός που άφησε τον κόσμο να γίνει και να γίνεται.

-20%
logos kai symvolo ricoeur

Λόγος και σύμβολο

 7.30  5.84
0 Reviews
 7.30  5.84

Paul Ricoeur

Όταν μελετούμε ένα πρόβλημα όλα τα βιβλία είναι ανοιχτά στο τραπέζι. Δεν υπάρχουν παλαιά και νέα βιβλία. Αρκεί ο διάλογος των νεκρών να οργανώνεται από ζωντανούς ανθρώπους. Το παρελθόν (κείμενα, σύμβολα) μιλά όσο το ρωτούν ζωντανοί άνθρωποι και αληθινοί κληρονόμοι γίνονται μόνον οι ερμηνευτές του.

-20%
plotinos-aplotita-vlemmatos hadot

Πλωτίνος ή Η απλότητα του βλέμματος

 14.20  11.36
0 Reviews
 14.20  11.36

Pierre Hadot

Μέσα σ’ αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας επιμένει στην αξία που αποδίδει ο Πλωτίνος στον ορατό κόσμο. Ωστόσο, ο ορατός κόσμος στα μάτια του εξακολουθεί να μην είναι παρά μια πραγματικότητα ξεθωριασμένη και κατώτερη, από την οποία πρέπει να απομακρυνθούμε. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε το άρρητο, το μυστηριώδες, το υπερβατικό, το «Απόλυτο», ίσως, επίσης στον ανεξάντλητο πλούτο της παρούσας στιγμής και στον στοχασμό της πιο συγκεκριμένης πραγματικότητας, της πιο κοινής, της πιο καθημερινής, της πιο ταπεινής, της πιο άμεσης. Και δεν μπορούμε να προαισθανθούμε μέσα σ’ αυτήν την πάντοτε παρούσα «Παρουσία»; «Αφαίρεσε τα πάντα», έλεγε ο Πλωτίνος. Όμως, μέσα σε μια ζώσα αντίφαση, δεν φαίνεται επίσης να λέει: «Αγκάλιαζε τα πάντα»;

-20%
ennoia prosopou ston soufismo nicholson

Η έννοια του προσώπου στον Σουφισμό

 14.13  11.30
1 Reviews
 14.13  11.30

Reynold A. Nicholson

Κατά τον σουφικό μυστικισμό «η έσχατη αλήθεια του παντός βρίσκεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου και με την βαθιά, γνήσια και έντονη αγάπη ο μύστης έρχεται σε άμεση κοινωνία με τον Θεό, απαρνείται το συμβατικό πρόσωπο και ανακαλύπτει το κρυμμένο μέσα του μοναδικό και αληθινό πρόσωπο της θείας πραγματικότητας. Τι γίνεται τελικά με το ανθρώπινο πρόσωπο. Φτάνει στην τελείωση ή ταυτίζεται με την ουσία του Θεού και χάνεται στην απέραντη θάλασσα του παντός.»

-20%
esoteriko-fos eliade

Το εσωτερικό φως

 8.11  6.49
1 Reviews
 8.11  6.49

Mircea Eliade

Από τα πλατωνικά κείμενα και τα νεοπλατωνικά στα ινδικά, τα ιουδαϊκά, τα σουφικά, από το όραμα του Παύλου στις ησυχαστικές εμπειρίες της θέας του Θαβωρίου φωτός, στην πνευματική ζωή των ανθρώπων συναντούμε το φαινόμενο της εμπειρίας του θεϊκού φωτός, που με τη σειρά του πιστοποιεί την ενεργό παρουσία του φωτός στην ζωή του ανθρώπου και συγχρόνως δηλώνει το άνοιγμα του ανθρώπου από τον κόσμο του σκότους και της άγνοιας σε έναν κόσμο πνευματικό.

-20%
katichisi epanastati nechaiev

Η κατήχηση του επαναστάτη

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Sergei Nechaiev

Ένα μανιφέστο. Μια κατήχηση. Η ληξιαρχική πράξη θανάτου και συνάμα η εξόδιος Ακολουθία της εννοίας της προόδου που εισήγαγε ο Διαφωτισμός, εκτάσεως μερικών μόνο σελίδων. Η κατήχηση του επαναστάτη, γραμμένη από τον πρώτο τρομοκράτη της νεωτερικής εποχής, έμελλε να διαμορφώσει συνειδήσεις, να καθορίσει συμπεριφορές, να προκαλέσει συζητήσεις, να ματοκυλήσει ανθρώπινες ζωές. Η κατήχηση του επαναστάτη είναι η είσοδος στον μεσαίωνα της τρομοκρατίας που ως άλλη εξ αποκαλύψεως αλήθεια προσπαθεί να καλύψει το κενό του Ουρανού με τον πυροβολισμό του περιστρόφου. Η κατήχηση του επαναστάτη είναι μια σταγόνα παγωμένου χρόνου στην αγκαλιά του φόβου.

-20%
amlet kai don kichotis turgenev

Άμλετ και Δον Κιχώτης

 5.17  4.14
0 Reviews
 5.17  4.14

Ivan Turgenev

Οι Δον Κιχώτες ανακαλύπτουν, οι Άμλετ επεξεργάζονται. Πώς, όμως, θα μας ρωτήσουν, μπορούν οι Άμλετ να επεξεργαστούν οτιδήποτε, όταν αμφιβάλλουν για τα πάντα και δεν πιστεύουν σε τίποτα. […] Με βάση το σοφό καταμερισμό της φύσης, απόλυτοι Άμλετ, όπως και απόλυτοι Δον Κιχώτες, δεν υπάρχουν: αυτοί είναι απλά ακραίες εκφράσεις δύο διαφορετικών κατευθύνσεων, σταθμοί που οριοθετούνται από τους ποιητές σε διαφορετικές ατραπούς […] Όπως η αρχή της ανάλυσης έφτασε στον Άμλετ στα όρια της τραγικότητας, έτσι και η αρχή του ενθουσιασμού έφτασε στον Δον Κιχώτη στα όρια του κωμικού, ενώ στην ζωή το απόλυτο κωμικό και το απόλυτο τραγικό απαντώνται σπανίως.

-20%
mythologia tou vlemmatos ramfos

Μυθολογία του βλέμματος (Μούσες 3)

 10.60  8.48
0 Reviews
 10.60  8.48

Από την ασάλευτη αιωνιότητα των αρχαϊκών αγαλμάτων και την βουβή τους πάλη εναντίον της φθοράς, μέχρι τον Χριστό και τους αγίους του Θεοφάνους, το ελληνικό βλέμμα σχηματίζει το άπειρο μεταβάλλοντας κάθε τι σε μοναδικό… Ένα κάτι είναι το θαύμα· ένα τίποτε που αλλάζει την ζωή. Το θαύμα της μεταμορφώσεως προσκυνούμε και διεκδικούμε για λογαριασμό μας στις εικόνες. Δεν αρκεί να πανηγυρίζωμε το ιστορικό γεγονός της αναστηλώσεως· οφείλουμε συνεχώς να το επιτελούμε αναστηλώνοντας τις εικόνες μέσα μας, θερμαίνοντας με μια δευτέρα παρουσία την μοναχική μας ύπαρξη.

-20%
peri-somatos byzantios

Περί σώματος

 6.08  4.86
2 Reviews
 6.08  4.86

Λεόντιος ο Βυζάντιος

Μεταφραστής: Σαμοθράκη Ντίνα

Κατά αφθαρτοδοκητών

Υπερασπιζόμενος την φθαρτότητα του σώματος του Χριστού ο Λεόντιος ο Βυζάντιος υπερασπίζεται το σώμα του ανθρώπου. Από την πρώτη αρχή της ενώσεώς του με τον Λόγο το ανθρώπινο σώμα γίνεται ναός του Θεού και ο Λόγος έκτοτε «αγαλματοφορεί το ημέτερον», χαίρει φέρων την ανθρώπινη φύσι· και ο άνθρωπος αντι-χαίρει φέροντας την μέθεξι στην αιώνια θεία ζωή ως μίμησι της ζωής του Χριστού.

-20%
to-pnevma-tou-rossikou-politismou kliuchevski

Το πνεύμα του ρωσικού πολιτισμού

 11.15  8.92
0 Reviews
 11.15  8.92

Vasili Osipovich Kliuchevski

Στην ιστορία της ρωσικής γραμματείας του 19ου αιώνα ο Βασίλι Οσίποβιτς Κλιουτσέφσκι κατέχει ιδιαίτερη θέση. Θέση πρωταγωνιστική στην ιστορική επιστήμη. Τα έργα του μέχρι σήμερα αποτελούν πρωτογενείς πηγές για όλους εκείνους που θέλουν να μελετήσουν σε βάθος το ρωσικό παράδειγμα. Βαθυστόχαστος αναλυτής, εμβριθής μελετητής των πηγών, εξαίρετος πανεπιστημιακός δάσκαλος, δεν δίστασε να διατυπώσει τις απόψεις του ακόμη και όταν γνώριζε ότι θα δυσαρεστήσει πολλούς, είτε μέσα στους κύκλους της εξουσίας, είτε στους κύκλους της φιλελεύθερης διανόησης της εποχής του.

-20%
koinoniki outopia platonos trubetskoy

Η κοινωνική ουτοπία του Πλάτωνος

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Trubetskoy Yevgeny Nikolayevich

Ένα κείμενο άγνωστο ακόμα στην Ευρώπη, του οποίου αξία αποτελεί μιά πρώτη προσέγγιση της ορθοδόξου παραδόσεως και των αρχαίων κλασικών από τον Ευγένιο Τρουμπετσκόι, ένα εκ των κυριοτέρων εκπροσώπων της ρωσικής αναγεννήσεως του 19ου αιώνος:

«Εικοσιδυόμιση αιώνες πέρασαν από τον θάνατο του φιλοσόφου. Εμείς όμως εξακολουθούμε να βρισκόμεθα στον σπήλαιό του και να παρατηρούμε στους τοίχους τις σκιές για τις οποίες εκείνος μίλησε. Πίσω μας η αυγή του ιδίου φωτός μας καλεί προς τα άνω. Εμάς όμως μας εμψυχώνει μία άγνωστη σ’ αυτόν χαρά και ελπίδα. Πιστεύουμε στην απόλυτη, οριστική νίκη της ζωής επί του θανάτου. Και γνωρίζουμε τον δρόμο προς την έξοδο, τον δρόμο προς την αιώνια πολιτεία. Μας τον απεκάλυψε ο Λόγος ο οποίος «νενίκηκεν τον κόσμον».

-20%
peri-theliseos maximos

Περί θελήσεως

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Προς Μαρίνον Επιστολή Ζήτησις μετά Πύρρου

Ο Άγιος Μάξιμος στα έργα του «Επιστολή προς Μαρίνον» και «Ζήτησις μετά Πύρρου» αναπτύσσει τα επιχειρήματά του κατά της αιρέσεως του μονοθελητισμού· συγχρόνως ανακαλύπτει την αυτονομία της θελήσεως και μαζί της προκαλεί την γέννηση του νεώτερου ανθρώπου, ο οποίος δεν έλκεται πλέον παθητικά από το θελητό αντικείμενο, αλλά μπορεί να θέλει ελεύθερα κατά τον τύπο του Χριστού.

-20%
prosopiko drama platonos solovyov

Το προσωπικό δράμα του Πλάτωνος

 6.08  4.86
0 Reviews
 6.08  4.86

Vladimir Solovyov

Το βιβλίο αυτό είναι χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου, με τον οποίο η ρωσική αναγέννηση του περασμένου αιώνος άρχισε να προσεγγίζει από τη δική της ορθόδοξη παράδοση τους αρχαίους κλασικούς. Πρόκειται για κείμενο άγνωστο ακόμη στην Ευρώπη: «η αισθητική, εδώ και πολύν καιρό, διέκρινε δύο είδη τραγωδίας: την αρχαία της γενικής αναγκαιότητος, και την νέα του προσωπικού χαρακτήρος. Μπορεί όμως η ουσία του τραγικού να εξαντληθεί σε ένα από τα δύο είδη; Υπάρχει άραγε η εσωτερική εκείνη θεμελίωση, ώστε να υπερισχύσει στην τραγωδία οπωσδήποτε η μία από τις δύο κατηγορίες; Είναι δυνατή μια τραγική κατάσταση, όπου μια σημαντική, καθολική σύγκρουση δυνάμεων και αρχών του αντικειμενικού κόσμου να εντοπίζεται με όλη της την ένταση στο εσωτερικό μιας ισχυρής και ολοκληρωμένης προσωπικότητος;»

-20%
ellines kai taliban ramfos

Έλληνες και Ταλιμπάν (Μούσες 18)

 7.42  5.94
1 Reviews
 7.42  5.94

Όσο οι Έλληνες θα κυνηγούμε απαντήσεις, θα αναζητούμε γεωγραφική ταυτότητα και θα προβληματιζώμαστε αν ανήκουμε στην Ανατολή ή στην Δύσι· όταν μάθουμε να ρωτάμε, θα ανακαλύψουμε ότι το όλο ζήτημα ήταν περί όνου σκιάς. Ψάχνουμε σε σημεία του ορίζοντος, ενώ ζούμε σε λάθος χρόνο. Όθεν η αντιφατικότης μας, η σύγχυσι αξιών, η ασχήμια των έργων μας. Το πουθενά του χρόνου μας πληρώνουμε ως έλλειψι κριτηρίων. Δεν μας λείπει η Ανατολή· μας λείπει όμως ο προσ-ανατολισμός, ένα γερό πάτημα που να σπρώχνη τις ψυχές προς τον καινούργιο χρόνο της δικής τους Ανατολής και αλήθειας. Μας λείπει η εντός Ανατολή, που είναι και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

-20%
san diforoumeno aggigma ramfos

Σαν διφορούμενο άγγιγμα (Μούσες 27)

 10.14  8.11
0 Reviews
 10.14  8.11

Ο τίτλος του βιβλίου δηλώνει τον διφορούμενο και γι’ αυτό συχνά δραματικό χαρακτήρα ενός κόσμου ο οποίος ανασαίνει ελεύθερα και συγχρόνως ασφυκτιά στην ατμόσφαιρα των επιλογών του. Το ερώτημα είναι: πώς περνούμε από την τυραννική ανελαστικότητα των μονοσήμαντων αληθειών στην ωριμότητα της αποδοχής του πολυσήμαντου. Από τα περιεχόμενα τα πρώτα έξι κείμενα έχουν ήδη δημοσιευθεί, ενώ το επίμετρο για το ρεμπέτικο και την καθολικότητα του μοναδικού μαζί με τα τέσσερα τελευταία κείμενα είναι ανέκδοτα.

Εκδόσεις Αρμός
X
X