Προσφορά!
echmaloti eftichia

Αιχμάλωτη Ευτυχία

Μπουραντά Κατερίνα

  • Μπορεί να βρει διέξοδο η ευτυχία, όταν έχει κλειστεί στην πιο σκληρή φυλακή;
  • Είναι δυνατόν ένα απλό κορίτσι, έτοιμο να πέσει στα δίχτυα των τεχνητών παραδείσων, να δραπετεύσει και να ανταμώσει την αληθινή ευτυχία;
  • Η μοίρα πάντοτε δρα ακούσια, εν αγνοία των ανθρώπων, ή μήπως υπάρχουν φορές που και οι ίδιοι γίνονται όργανά της με την εκούσια, ανεξάρτητη δράση τους;
    Τούτα τα ερωτήματα βρίσκουν συγκινητικές απαντήσεις στην Αιχμάλωτη ευτυχία, όπου ψυχογραφία, ηθογραφία και ιστορικά γεγονότα συμπλέκονται αναπόσπαστα μέσα σε μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Ήταν το 1956. Εικοστή τρίτη προς εικοστή τετάρτη Αυγούστου. Ο ήλιος με το που πρόβαλε, ξαφνιάστηκε. Κοντοστάθηκε να δει. Τι ήταν αυτό! Εκατοντάδες παλικάρια… έβγαιναν, έβγαιναν… Της μισητής
    αιχμαλωσίας τα κουρέλια φόραγαν… κι έσκυβαν και φιλούσαν το άγιο χώμα της πατρίδας τους.

 16.50  14.85

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-615-225-2 Κατηγορία: Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (1)
Weight 0.562 kg
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Μπουραντά Κατερίνα

Αριθμός σελίδων

392

1 review for Αιχμάλωτη Ευτυχία;
  1. armosbooks
    Βαθμολογήθηκε με 5 από 5

    Εξαιρετικό βιβλίο!


Add a review

You may also like…

-10%
antriana karavasilis

Αντριάνα

 18.00  16.20
0 Reviews
 18.00  16.20

Δημήτρης Καραβασίλης

Το τζιβαέρι της Ίμβρου
Ίμβρος, 1953.

Η Αντριάνα η Ρωμιά και ο Σαμί ο Τούρκος τελωνοφύλακας ερωτεύονται. Θαρρούν πως ο έρωτάς τους είναι παντοκράτορας. Ωστόσο γρήγορα διαψεύδονται. Ο έρωτας αυτός θα ξυπνήσει την καχυποψία και τα τραύματα που παρέμεναν αγιάτρευτα ανάμεσα στις δυο κοινότητες. Η αγάπη, αφού κατάφερε να φιλιώσει δυο κορμιά και δυο ψυχές, ήρθε η ώρα να γαληνέψει τη φουρτούνα που χωρίζει δυο λαούς. Ωστόσο το παρελθόν συγκρούεται σκληρά με το μέλλον και το ζευγάρι αυτό δίχως να το θέλει βρίσκεται στη δίνη ενός καιρού αδυσώπητου για όλους. Μπορούν άραγε οι ανθρώπινες καρδιές να γλυτώσουν από τις Συμπληγάδες μιας σκληρής συλλογικής μνήμης; Έχει τη δύναμη το μυστικό που κρύβεται μέσα σε κάποιο σπίτι στα περίχωρα της Πόλης να προσφέρει την κάθαρση και να ξεπλύνει ντροπές και ενοχές; Μια ιστορία που μηδενίζει τον χρόνο και ανοίγει μια χαραμάδα στην ελπίδα για έναν κόσμο, όπου η αγάπη θα νικά το δίκιο του ισχυροτέρου.

-10%
mia mikri agnosti lipi c gotsis

Μια μικρή άγνωστη λύπη

 16.50  14.85
0 Reviews
 16.50  14.85

Γκότσης Ηλίας

Ήταν αναπόφευκτο να τη συναντήσω – η ερημιά και η μοναξιά πάντα ευνοούν τέτοιες συναντήσεις· το βλέμμα μου ήταν καταδικασμένο να την εντοπίσει: μια μικρή άγνωστη λύπη, αμίλητη και φοβισμένη, σφιχτά γαντζωμένη στο ρείθρο του πεζοδρομίου, μουσκεμένη από τη βροχή…

Ήταν μικρούλα − στο μέγεθος μιας παλάμης; Ίσως για τον οποιονδήποτε να ήταν δύσκολο να τη δει, αλλά εγώ ήμουν εκπαιδευμένος να τις ξεχωρίζω όταν ξεφύτρωναν εδώ και κει, αδέσποτες, χωρίς προορισμό, αλλά πάντοτε διεκδικώντας ένα κορμί να κατοικήσουν…

Έσκυψα αμίλητος και την ακούμπησα. Ήταν ακόμη μαλακιά σαν ζυμαράκι, μπορούσες να της δώσεις όποιο σχήμα, όποια μορφή επιθυμούσες. Το μόνο που έκανα ήταν να τη βάλω τρυφερά στην τσέπη μου.

 

«Το βιβλίο είναι ένα βιωματικό μυθιστόρημα που μιλά για την σχέση μας με την απώλεια, τα συναισθήματα, τις αφηγήσεις για τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Μιλά ακόμα για την μνήμη και τους ανθρώπους που κουβαλάμε μέσα μας, για την συμφιλίωση και την συγχώρεση. 

Ξεκίνησε να γράφεται τον Αύγουστο του 2012, μέσα σε μια περίοδο έντονης εσωτερικής αναζήτησης και αλλαγών. Εκείνη την περίοδο με απασχολούσε το  ερώτημα σχετικά με το ποιος είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής στις ιστορίες  που αφηγούμαστε σε κάθε στιγμή της ζωής μας; Αυτό είναι ένα ερώτημα που μπαίνει συχνά στην κουβέντα με τους ανθρώπους σε μια ψυχοθεραπεία και συνδέεται με το πως τελικά λαμβάνουμε τις αποφάσεις για τις ζωές μας. Τα λόγια που εκφέρουμε είναι δικά μας ή είναι οι φωνές των ανθρώπων που κουβαλάμε μέσα μας; Πόσες φωνές από τον Πολυφωνικό μας εαυτό αναγνωρίζουμε; Ξεκίνησα έτσι αρχικά να γράφω ένα βιβλίο για να διαπραγματευτώ τα δικά μου ερωτήματα για την απώλεια αλλά και για την ήττα, με στόχο να μιλήσω τρυφερά για μια κοινωνία που βυθιζόταν σε μια ολένα και μεγαλύτερη συλλογική ήττα και να απαντήσω σε ένα προσωπικό επίπεδο για την θέση μου μέσα στην ιστορία μου.

Στο βιβλίο πολλά από όσα γράφω είναι λόγια των ανθρώπων που έχω δουλέψει  μαζί τους εδώ και 22 χρόνια, άλλα είναι λόγια ποιητών και συγγραφέων που εισχώρησαν βαθιά μέσα μου και τώρα πια δεν μπορώ να ξεχωρίσω σε ποιόν ανήκουν».  Ηλίας Γκότσης

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ:

Κι ένα Βίντεο-Βιβλιοκριτική του βιβλίου ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΓΝΩΣΤΗ ΛΥΠΗ. Δημιουργήθηκε για την παρουσίαση του βιβλίου που έγινε στην Θεσσαλονίκη, ενώ στην συνέχεια παρουσιάστηκε από την δημιουργό του, την κα Φανή Τριανταφύλλου στο Συστημικό περιοδικό για την Ψυχοθεραπεία, ΜΕΤΑΛΟΓΟΣ, που εκδίδει η Συστημική εταιρεία Βορείου Ελλάδος.
Διαβάστε εδώ το κείμενο της προφορικής παρουσίασης που έκανε η κ. Φωτεινή Τσαλίκογλου για το βιβλίο στον «ΑΡΜΟ» στις 29 Μαρτίου 2018.
Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο και τον «Δρόμο της Αριστεράς».
Ένας «θεραπευτικός» διάλογος στις διαδρομές που χαράζουν οι αφηγήσεις του βιβλίου «Μια μικρή άγνωστη λύπη»
recently published
-10%
foteino kentro

Φωτεινό Κέντρο

 14.00  12.60
0 Reviews
 14.00  12.60

Θανάσης Λάμπρου

Από τα κατάλοιπα του Άγγελου Ξένου

Τα λόγια που ψελλίζουμε, τα λόγια που τραυλίζουμε δεν είναι για περισπασμό, διασκέδαση και διασκεδασμό αλλά για ν᾿ ανθίσει η ζωή. Ένα φως λάμπει μέσα μου και μ᾿ οδηγεί. Σαν να ᾿πεσα σε σκοτεινή πηγή.  Που θα είμαι όταν έρθει ο χειμώνας, όταν έρθει η άνοιξη; Ένας ίππος λευκός θα με φέρει στα βάθη της κρυστάλλινης θάλασσας. Τίποτα δεν ειπώθηκε ακόμα. Είναι μακρύς, πολύ μακρύς ο δρόμος μέχρι τα λόγια να είναι λόγια αληθινά και ανεξάντλητα, να είναι το άλας της ζωής. Όσο ζω θα ζητώ ολοένα το φως το αληθινό, όσο ζω θα πασχίζω να δώσω φωνή στα πράγματα, να κάνω ετούτη τη μοναδική γλώσσα να λαλήσει και πάλι, να βρει και πάλι τον δρόμο που έχασε ετούτος ο λαός, να υψωθεί και πάλι στο φως και να λάμψει σαν ελληνικός ναός ετούτος ο παραμυθένιος τόπος.

-10%
i-gynaika-me-ta-lefka collins

Η Γυναίκα με τα λευκά

 25.00  22.50
1 Reviews
 25.00  22.50

Wilkie Collins

Μυθιστόρημα

Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοσματόπουλος

Ένα από τα πρώτα έργα του «ντετέκτιβ» μυθιστοριογραφίας με μια αφήγηση υφασμένη από πολλούς χαρακτήρες. Ο Wilkie Collins στο περίφημο μυθιστόρημά του βασίστηκε εν μέρει σε ένα πραγματικό περιστατικό απαγωγής και παράνομου εγκλεισμού τον δέκατο έκτο αιώνα. Το 1860, η ιστορία προκάλεσε αίσθηση στους αναγνώστες της, τραβώντας την προσοχή τους με τη φανταστική πρώτη σκηνή όπου η μυστηριώδης «Γυναίκα με τα Λευκά» Anne Catherick συναντά τον Walter Hartright.

Η Γυναίκα με τα Λευκά συνδυάζει επιτυχώς μυστήριο, ρομαντισμό, αγωνία και γοτθικά στοιχεία, ενώ εξισορροπεί μια σφιχτή και έντονη πλοκή με δυνατούς χαρακτήρες και δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι παρέμεινε τόσο δημοφιλής μέχρι σήμερα.

Βαδίζοντας αργά στον μοναχικό δημόσιο δρόμο, σε μια στιγμή, πάγωσε το αίμα μου από το ξαφνικό ελαφρύ άγγιγμα ενός χεριού στον ώμο μου από πίσω. Γύρισα ακαριαία με τα δάχτυλά μου να σφίγγονται στη λαβή του μπαστουνιού μου. Εκεί, στη μέση της φαρδειάς φωτεινής δημοσιας –εκεί, σαν να είχε εκείνη τη στιγμή ξεφυτρώσει από τη γη ή να έπεσε από τον ουρανό– στεκόταν η μοναχική μορφή μιας Γυναίκας, ντυμένης από πάνω μέχρι κάτω στα λευκά. Το πρόσωπό της έγερνε προς το μέρος μου και με παρατηρούσε σοβαρό, ενώ το απλωμένο χέρι της έδειχνε προς το σκοτεινό σύννεφο πάνω απ’ το Λονδίνο.
Είχα μείνει άναυδος απ’ την έξαφνη παρουσία μέσα στη νύχτα, σ’ εκείνο το έρημο μέρος, αυτής της αλλόκοτης μορφής που στεκόταν μπροστά μου, για να μπορέσω να ρωτήσω τί ήθελε. Η παράξενη γυναίκα μίλησε πρώτη. «Αυτός είναι ο δρόμος για το Λονδίνο;» Τί λογής γυναίκα ήταν και πως είχε βρεθεί έτσι ολομόναχη στον δημόσιο δρόμο για το Λονδίνο μία ώρα μετά τα μεσάνυκτα, ήταν αδύνατο να εξηγήσω. Το μόνο πράγμα που ήμουν σίγουρος ήταν πως και ο χυδαιότερος άνθρωπος, ακόμη και σε τούτη την ύποπτα προχωρημένη ώρα και σε έναν δρόμο τόσο ερημικό, δεν θα μπορούσε να την παρεξηγήσει αν την άκουγε να μιλάει…

-10%
to dachtilidi tis kirias alix

Το δαχτυλίδι της κυρίας Αλίξ

 15.00  13.50
0 Reviews
 15.00  13.50

Τρύφων Ζαχαριάδης

Μυθιστόρημα

Ένα δαχτυλίδι, κειμήλιο, την περίοδο της κατοχής, «εισβάλει» στη καθημερινότητα μιας οικογένειας. Περνώντας από γενιά σε γενιά, ανακατεύει τα μέλη της με τον «απόηχο» της ζωής ιστορικών προσώπων του περασμένου αιώνα.

Χρόνια αργότερα, η απρόσμενη κλοπή του, υποχρεώνει τον τελευταίο εν ζωή κληρονόμο, να ξετυλίξει το κουβάρι της διαδρομής των προγόνων. Συναντά τους έρωτες τις προσδοκίες και τις μικρότητές τους. Διαρρήξεις, περίεργες συμπτώσεις κι απόπειρες δολοφονίας, δημιουργούν νέα δεδομένα στους σχεδιασμούς του για το αύριο. Το δαχτυλίδι, όπως κάθε κλειστός κύκλος, τον οδηγεί στην επανάληψη ενός βαθιά ανθρώπινου αιτήματος!

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ:

-10%
e kai b perinou

Ε, και;

 17.50  15.75
0 Reviews
 17.50  15.75

Περινού Ελένη

Η Αλήθεια είναι πάνω από τη λογική. Δε χωράει στη λογική, όπως δε χωράει η θάλασσα σ’ ένα μπουκάλι. Η απόφαση να αδράξουμε τη μέρα, να ρισκάρουμε, να τολμήσουμε, να κάνουμε λάθη και να προχωρήσουμε, είναι δική μας. Κι αν σήμερα σκόνταψα κι έπεσα; Κι αν δεν πέτυχα όπως οι άλλοι; Κι αν δεν είμαι όπως με θέλεις; Κι αν με προδώσεις; Κι αν γερνάω; Κι αν γκρεμιστεί η «τέλεια» εικόνα μου; Ε, και;

Ο Άρης θεραπευτής και η Άννα θεραπευόμενή του. Ανάμεσα τους γεννιέται ένας έρωτας, τουλάχιστον αντιδεοντολογικός. Τα δεν και τα πρέπει εμφανίζονται άμεσα με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, απομακρύνοντας τις καρδιές των ανθρώπων, στερώντας τους τη χαρά της ζωής. Παράξενα παιχνίδια της μοίρας χαράζουν την πορεία της ψυχής, ζητώντας της να ανταποκριθεί, να επιλέξει η ίδια ποιόν δρόμο θα ακολουθήσει μέχρι να ανακαλύψει τη δική της αλήθεια.

Μια λεπτουργηματική καταγραφή ψυχικών κινήσεων και διαθέσεων που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά! Ένα αριστούργημα πραγματικής ζωής σημερινών ανθρώπων, που συγκινεί, διεγείρει και καθηλώνει.

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ:

Διαβάστε εδώ την κριτική του Δημήτρη Μουζάρα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.
Διαβάστε τη συνέντευξη της Ελένης Περινού στους  Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
-10%
mustiko marinas

Το μυστικό της Μαρίνας

 17.00  15.30
9 Reviews
 17.00  15.30

Μπουραντά Κατερίνα

Περίεργη που είναι τελικά η ζωή του ανθρώπου!  Τρεις γυναίκες, τρεις γενιές, μία ζωή γεμάτη!
Αγάπη, έρωτες, αγώνες και δημιουργία…
Από την Ελλάδα του 40 έως την Ελλάδα του σήμερα, άνθρωποι που καταφέρνουν ακόμη και μέσα στις ατυχίες να κρατήσουν το ήθος και την ανθρωπιά τους.

Χαρές και βάσανα, επιτυχίες και λύπες. Όλα βασισμένα σ’ ένα σκοτεινό μυστικό!   Αντέχει τελικά η ευτυχία την αποκάλυψη της αλήθειας; Είναι δυνατόν μέσα από ένα τόσο δυνατό χτύπημα της μοίρας να καταφέρει κάνεις να γευτεί το δώρο της ζωής;
Περίεργη που είναι τελικά η ψυχή του ανθρώπου!  Ενώ είχε φανεί δυνατή, όταν έσπαγε τους δεσμούς με  τους γονείς της, τώρα «έσπασε» η ίδια. Άφησε κατά μέρος τους εγωισμούς και τα πείσματα κι αποζητούσε τη στοργή και τα χάδια της μαμάς της λες κι ήταν  κοριτσάκι. Τούτη η εξάρτηση ήταν «καινούρια».
-Μανούλα μου, μου λείπεις.
-Μπορείς να έρθεις;

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ.

-10%
o portokaleonas b andritsanou

Ο πορτοκαλεώνας

 12.00  10.80
0 Reviews
 12.00  10.80

Tremblay Larry

Μετάφραση:Ευαγγελία Ανδριτσάνου

Οι δίδυμοι Αμέντ και Αζίζ μεγαλώνουν ανάμεσα στις δροσερές πορτοκαλιές της  οικογένειας. Με την ακούραστη φροντίδα του παππού η έρημος έχει μεταμορφωθεί σε σκιερό παράδεισο. Αλλά μια βόμβα σκοτώνει τον παππού και τη γιαγιά κι ο πόλεμος αλλάζει για πάντα τις ζωές των δυο αδελφών. Οι αντάρτες απαιτούν το αίμα να πληρωθεί με αίμα. Το ένα από τα δύο παιδιά πρέπει να φορέσει μια ζώνη με εκρηκτικά και να θυσιαστεί από ηθικό καθήκον, με αντάλλαγμα την αιώνια ανταμοιβή.

Με ευαισθησία και λυρισμό, ο Larry Tremblay διερευνά δύσκολα ερωτήματα: Τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να θεραπευτεί από το τραύμα; Πώς συγχωρούμε; Μπορεί ποτέ η τέχνη να μιλήσει με τρόπο ικανοποιητικό για τον ανθρώπινο πόνο; Άχρονο και μαζί επίκαιρο, γραμμένο με την καθαρότητα που έχει η ποίηση της ερήμου, Ο πορτοκαλεώνας μιλά για την απανθρωπιά του πολέμου και τη σπαρακτική κληρονομιά που αφήνει στους επιζώντες.

-10%
taxidion aparamillon 1

Ταξείδιον απαράμιλλον

 17.00  15.30
0 Reviews
 17.00  15.30

Βατανίδου Έφη

Πάσχα του 1896.

Ο Τηλέμαχος Καραμάνος, νεαρός υπαξιωματικός στην Ευελπίδων, θα καταφέρει το ακατόρθωτο. Στους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες που θα γίνουν στην Αθήνα, Θα στεφθεί αργυρός Ολυμπιονίκης στην σπαθασκία, με τον Κουμπερτέν και τον Γεώργιο Α΄να τον χειροκροτούν.

Μια παράφορη αγάπη όμως θα αναστατώσει την ευζωία του και θα προκαλέσει τις ηθικές νόρμες της εποχής του. Η αλήθεια της, γερά γαντζωμένη στο οικογενειακό DNA, θα επιβιώσει τελικά μέσα από δυο γενιές νιάτα. Πρώτα η Ίριδα και στη συνέχεια η κόρη της θα τον φέρουν μέχρι την δεκαετία του ’70, στη Θεσσαλονίκη.

Τίποτα δεν θα πάει χαμένο!

Η Θωμαή, μέσα στην ορφάνια της, θα καταφέρει να κουρσέψει την ζωή και να δρέψει αληθινά διαμάντια, που θα στρώσουν τον δρόμο
της μέχρι την μακρινή Αστόρια.

Βαλκανικοί και Παγκόσμιοι Πόλεμοι αφήνουν το αποτύπωμά τους.
Οι κραυγές απ’ το Άουσβιτς θα αναστατώνουν τον Τηλέμαχο.
Η ελληνική ιστορία βάλθηκε να τρέχει και ’κείνος στοίχειωσε εκεί…, άλλοτε σαν πρωταγωνιστής κι άλλοτε σαν θλιβερός κομπάρσος.

 Μαρίκα μου, αιώνια συντρόφισσά μου, σκοτείνιασε στο διάβα του χρόνου, σβήσαν τα φώτα. Όμως εμείς οι δυο, εστεμμένα αρχέτυπα, δεν θα παραδοθούμε στη φθορά.  Το μοναδικό μας ταξίδι, το απαράμιλλο ταξίδι, θα ξαναρχίζει όσο οι άνθρωποι θύτες και θύματα, θα καίγονται και θα αναγεννώνται από τις στάχτες τους, στο όνομα μιας καλυτερης ζωής.

-10%
i esografia mia pezografou

Η εσωγραφία μιας πεζογράφου

 16.50  14.85
0 Reviews
 16.50  14.85

Λαδιά Ελένη

Από ένα ψυχοπνευματικόν μυθιστόρημα

Μέσα από ψυχικές καταδύσεις, ανεξάρτητες από εμπειρικά γεγονότα, από σκέψεις, μελετήματα και ιδέες, η Ελένη Λαδιά ανακαλύπτει σταδιακώς τον δρόμο, όπου ο νους τελικώς μπορεί να θεραπεύσει έναν ευάλωτο ψυχισμό και να συμφιλιώσει το άτομο με τις αντιφάσεις του.

Είχα μία ξυλόγλυπτη εικόνα του Χριστού στην παιδική του ηλικία, ντυμένου με λευκό ένδυμα και στεφάνι στο κεφάλι. Ήταν η άλως! Αυτός ο συνομήλικος Χριστός κρατούσε στα χέρια του την βασανισμένη εσωτερική μου ζωή, απαλύνοντάς την. Έβαζα την εικόνα του κάτω από το μαξιλάρι μου, προσευχόμουν κι αντιμετώπιζα καλύτερα τις έμμονες ιδέες και την ταραχή μου. Ακόμη και σήμερα στα αρχόμενα γηρατειά μου, πέρα από τις πνευματικές συζητήσεις για την ύπαρξη ή όχι του Θεού και τα φιλοσοφικά συγγράμματα, διατηρώ με ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα την παιδική μου αγάπη, τον μικρό Χριστό, πού μέσα στον χρόνο έγινα η γιαγιά του.

-10%
anemos oraios

Άνεμος ωραίος

 14.00  12.60
4 Reviews
 14.00  12.60

Νικολαΐδου Όλγα

Ισορροπία: Η κατάσταση κατά την οποία ένα σώμα υπό την επίδραση ίσων και αντίθετων δυνάμεων που αλληλοεξουδετερώνονται, βρίσκεται σε σταθερή ή στην κανονική του θέση, χωρίς να ταλαντεύεται ή να κλίνει προς την μία ή την άλλη πλευρά.
Ποτέ δεν κατάλαβε πώς γίνεται αυτό: το να μην ταλαντεύεται κάποιος.
― Αγαπώ καθετί ζωντανό σ’ αυτόν τον κόσμο.
― Και τους πεθαμένους, δεν τους αγαπάς; Τους νεκρούς, τους άδικα νεκρούς όλου του κόσμου;
― Υπάρχει δίκαιος θάνατος;

Ωραίο, είναι αυτό που έρχεται στην ώρα του.
Φυσάει.
Ωραίος, ωραίος άνεμος!

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ

-10%
to kokkino emvlima tou tharrous

Το κόκκινο έμβλημα του θάρρους ~ Η ξέσκεπη βάρκα

 15.00  13.50
0 Reviews
 15.00  13.50

Κρέιν Στήβεν

Μετάφραση – Εισαγωγή – Επίμετρο: Παντελής Ζωιόπουλος

Το αριστούργημα του Στήβεν Κρέιν για τον Αμερικανικό Εμφύλιο «Το κόκκινο έμβλημα του θάρρους» θεωρείται ως ένα από τα σπουδαιότερα όλων των πολεμικών μυθιστορημάτων. Δύο μέρες μάχης σε ένα δασώδες πεδίο εστιάζονται στα συναρπαστικά συναισθήματα του Χένρυ Φλέμιγκ, ενός νεοσύλλεκτου των Βορείων. Ονειρευόμενος τον ηρωισμό αλλά ανακαλύπτοντας ντροπιασμένα τον δικό του φόβο του θανάτου, το σκάει από την πρώτη μάχη με τους στρατιώτες των Νοτίων. Αλλά, επιστρέφοντας στη μάχη, χτυπημένος στο κεφάλι από άλλο λιποτάκτη,  ένιωσε ότι κέρδισε το «κόκκινο σήμα», τη ματωμένη πληγή που εκφράζει τη μύησή του στον αντρισμό και το θάρρος.

Το έργο του Κρέιν «Η ξέσκεπη βάρκα» αφορά τον αγώνα ενός νέου να επιβιώσει μέσα σε μια βάρκα στη θαλασσοταραχή κόντρα στα στοιχεία της φύσης,  μετά το ναυάγιο του πλοίου στο οποίο επέβαινε. Ο Χ. Τζ. Γουέλς το θεωρεί ως το ωραιότερο διήγημα που γράφτηκε στην αγγλική γλώσσα.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία «σπουδή-σπονδή» στον Κρέιν και στο πνεύμα αυτό παρατίθενται. ‘Ενα εκτενές αντιπρολογικό σημείωμα, επίμετρο με σχόλια, γλωσσάρι, λίστα λέξεων στρατιωτικής διαλέκτου και εργοβιογραφία του συγγραφέα. Ο Κρέιν, αν και συναναστράφηκε επιφανείς συγγραφείς, εν πολλοίς έζησε βίο πλάνητα. «Πτωχός και πένης», εκκεντρικός και περιθωριοποιημένος, πέθανε πρόωρα στα 28 του, αλλά πρόλαβε, στην ουσία με ένα μόνο έργο του, να κερδίσει μια θέση στον Όλυμπο!

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ!

Εκδόσεις Αρμός
X
X