Προσφορά!
to-thalassino-kemeterio

Το Θαλασσινό Κοιμητήριο

Paul Valéry

Το «Θαλασσινό Κοιμητήριο» είναι μία από τις σημαντικότερες εκφράσεις της «καθαρής ποίησης», ποίημα με θέμα τη φθορά και τον θάνατο, που όμως το διαπερνά μια αίσθηση της ύπαρξης τόσο δυνατή, ώστε να καταλήγει σε μια δοξαστική ελεγεία της ζωής.

 8.11  6.49

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-457-3 Κατηγορία: Ετικέτες: , ,
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (1)
Weight 0.20 kg
Dimensions 17 x 24 cm
Συγγραφέας

Paul Valéry

Σελίδες

32

isbn13

978-960-527-457-3

1 review for Το Θαλασσινό Κοιμητήριο;
  1. lrgengineers

    Alexandros Lazarou
    “Το μέλλον είναι επινόηση
    το τελευταίο οχυρό
    πριν την αποδοχή της ήττας,
    απέραντο ποτάμι που κομίζει
    αμφιλεγόμενους χρησμούς,
    η τιμωρία που εξυφαίνει ο Χρόνος
    για την επιμονή στο αίτημα της αθανασίας.

    Αβέβαιο, μας κληροδοτεί τη βεβαιότητα
    πως απομένει κι άλλος χρόνος,
    μια πλάνη που απ’ την πηγή της πίνουμε
    και παίρνουμε ζωή”.
    Κ. Λάνταβος “Εγκώμιο”

    Ο Μπόρχες ορίζει το βιβλίο σαν “μια επέκταση της μνήμης και της φαντασίας. Η μνήμη της ανθρωπότητας σώζεται απ’ την άθροιση βιβλίων, από τ’ άπειρα βιβλία που έχουν γράψει οι άνθρωποι”. Ένα από τ’ άπειρα βιβλία πάνω στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς είναι και Το Θαλασσινό Κοιμητήριο του Πωλ Βαλερύ, σε μετάφραση Κ. Λάνταβου και εικονογράφηση Γ. Κόρδη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αρμός. Στον πρόλογο του ο Ν. Βαγενά επισημαίνει ότι δεν υπάρχει ποίημα που να είναι τελείως μεταφράσιμο• το δε Θαλασσινό Κοιμητήριο έχει αποδοθεί και παλαιότερα στην ελληνική γλώσσα, σε μεταφράσεις περισσότερες ή λιγότερες δόκιμες. Η μετάφραση του Κ. Λάνταβου δεν αποτελεί απλώς τη δική του αναγνωστική εκδοχή αλλά επιτρέπει “στον Έλληνα αναγνώστη να περιπλανηθεί, χωρίς να χάνεται, μέσα στο δάσος των συμβόλων του Θαλασσινού Κοιμητηρίου” όντας ένα θαυμάσιο μέσο για μια σωστή γνωριμία του με το ποίημα του Πωλ Βαλερύ. Ο Πωλ Βαλερύ, Γάλλος ποιητής και δοκιμιογράφος, θαυμαστής του Σ. Μαλλαρμέ, ασχολήθηκε με τα μαθηματικά και τον φιλοσοφικό στοχασμό προσπαθώντας να διατυπώσει μία θεωρία για την ενότητα της πνευματικής δημιουργίας (Εισαγωγή στη μέθοδο του Λεονάρδο ντα Βίντσι, 1895) και μια πνευματική ηθική (Η βραδιά με τον κύριο Τεστ, 1896). Στοιχειωμένος από την περίφημη φράση του Σ. Μαλλαρμέ “να πάρουμε από τη μουσική αυτό που ανήκει στην ποίηση”, φράση που συμπυκνώνει μια παλιά αναδίφηση, ο Βαλερύ όχι μόνο καλλιέργησε την καθαρή ποίηση αλλά και την υποστήριξε θεωρητικά, μεταφέροντας στην ποίηση καθαρά μουσικούς όρους όπως “μετατροπία” (modulation) και “μετάβαση” (transition). Ο Βαλερύ τοποθετεί σε πρώτο πλάνο το δημιούργημα: “Toute l’oeuvre est l’oeuvre de bien d’autres choses qu’un auteur”,* θεωρώντας ότι το λογοτεχνικό έργο δημιουργεί τις προσωπικές του έννοιες εμπλουτίζοντας τες με την επαφή με τους απρόβλεπτους αναγνώστες. Ένα ποίημα δηλώνει κάτι άλλο και πολύ περισσότερο απ’ όσο θέλει να πει ο ποιητής. “C’est mon erreur qui est Auteur”.* Το Θαλασσινό Κοιμητήριο, ελεγειακό ποίημα απαράμιλλης τελειότητας, παρόλο που έχει γραφτεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, εξακολουθεί να συγκινεί και να παραμένει επίκαιρο. Σ’ αυτόν το λυρικό μονόλογο που αντιπροσωπεύει τη θριαμβευτική νίκη επί της ζωής, ο Βαλερύ αποτυπώνει τον φόβο του, καλώντας τον αναγνώστη να αντικρίζει τους δικούς του φόβους. Ο φόβος θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα συναισθήματα που επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Ο φόβος γενικά, και ειδικά ο φόβος του θανάτου, είναι το κοινό στοιχείο που υπάρχει σ’ όλες τις εποχές και σ’ όλους τους ανθρώπους. Είναι καρτερικός και εστιασμένος. Ο άνθρωπος ξέρει από πολύ καιρό πριν ότι θα πεθάνει. Ο φόβος που απλώνεται ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο πρέπει να περιγραφεί για να κατανοηθεί, και να κατανοηθεί για να ξεπεραστεί. Ο Βαλερύ ακροβατεί πάνω στη διάστικτη γραμμή του χρόνου, ανάμεσα στην ύπαρξη και την ανυπαρξία υπερνικώντας τις παγίδες της ανθρώπινης μοίρας. Μία ξεχωριστή σημασία αποκτούν η θάλασσα και το παραθαλάσσιο νεκροταφείο της γενέτειρας του. (Η λέξη κοιμητήριο δηλώνει ότι δεν υπάρχει θάνατος. Ο θάνατος είναι η κοίμηση της ζωής –κοιμητήριο/ νεκροταφείο, δυο λέξεις που απαντούν στο ίδιο αντικείμενο, με διαφορετική έννοια!). Το νεκροταφείο, κατεξοχήν τόπος θανάτου, συμβολίζει την απουσία, το κενό, δηλώνοντας ότι η ανθρώπινη ύπαρξη είναι αβάσιμη. Η σκιά του ποιητή, που διαβαίνει “Στις κατοικίες πάνω των νεκρών ” τον μαθαίνει τον δρόμο που οδηγεί στον θάνατο καθώς και αυτόν που φέρνει πίσω τη ζωή γιατί “ο θάνατος δεν υπάρχει ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους πεθαμένους – εφόσον για τους πρώτους δεν υπάρχει, ενώ οι άλλοι δεν υπάρχουν πια ”.** Η θάλασσα είναι ένα ακρινός κόσμος, το νερό με τη δική του δυναμική, ανεξέλεγκτη, γεννάει ναυάγια και πνιγμούς αλλά ταυτόχρονα συμβολίζει τη ζωή που αναβλύζει από τα ερεβώδη βάθη υπερβαίνοντας τον θάνατο. Όταν ξεκινάς τη ζωή με το αίσθημα του θανάτου, φτάνεις να σου φανεί η πορεία στον χρόνο ένας δρόμος προς τη γέννηση, μία ροή “à rebours”. Είναι μία διαδικασία ανόρθωσης των φάσεων της ζωής, μία ανατροπή στον χρόνο: πεθαίνεις, υποφέρεις, ζεις και γεννιέσαι•μία αναγέννηση πάνω στα ερείπια του θανάτου. Αισθάνεσαι ξανά την ανάγκη να ζεις και να αγαπάς. Μόνο νικώντας τον θάνατο αψηφάς την εμμονή του θανάτου.

    * Theorie poétique et esthétique, Oeuvres, I, 1293, Gallimard, 1957.
    ** Επιστολή προς Μενοικέα, ΗΘΙΚΗ, Επίκουρος, Εκ. Εξάντας, 1991, σελ. 84-87, μτφρ. Γ. Ζωγραφίδης.


Add a review

You may also like…

kordis george 1

Κόρδης Γιώργος (Kordis Giorgos)

0 Reviews

Ο Γιώργος Κόρδης γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Φθιώτιδας το 1956. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1975-1979), ενώ παράλληλα έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής και βυζαντινής εικονογραφίας. Μελέτησε συστηματικά την ιστορία και αισθητική της βυζαντινής ζωγραφικής και από το 2003 είναι λέκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (εικονογραφία: θεωρία και πράξη). Συνέχισε τις σπουδές του στις Καλές Τέχνες στη Βοστόνη των ΗΠΑ (School of the Museum of Fine Arts of Boston, 1987-1989). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μαθήτευσε κοντά στο μεγάλο Έλληνα χαράκτη Φώτη Μαστιχιάδη, που τον μύησε στον κόσμο της χαρακτικής τέχνης και κυρίως της χαλκογραφίας. Από το 1993 ως το 1997 προσέγγισε εικονογραφικά τα λογοτεχνικά κείμενα του Αλ. Παπαδιαμάντη και άλλων Ελλήνων λογοτεχνών (Κόντογλου, Καρκαβίτσα, Μωραϊτίδη), καθώς και λαϊκά παραμύθια της Κύπρου. Παράλληλα ασχολήθηκε με την έκδοση συλλεκτικών βιβλίων. Από το 1990 ασχολείται συστηματικά με τη διδασκαλία της βυζαντινής ζωγραφικής οργανώνοντας σειρές μαθημάτων και καλοκαιρινά σεμινάρια.

valery paul

Valéry Paul (Πωλ Βαλερύ)

0 Reviews

Ο Paul Valéry (1871-1945) γεννήθηκε στο Μονπελιέ, όπου σπούδασε νομικά, και πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα «Νάρκισσος». Το 1892 έρχεται στο Παρίσι, όπου αναλίσκεται σε επιστημονικές, κυρίως, μελέτες (λογοτεχνικά, το 1894 είναι η χρονιά του «Μια βραδιά με τον κύριο Τεστ»). Επανέρχεται στην ποίηση και το 1917 δημοσιεύει τη «Νεαρή μοίρα», συμβολικό ποίημα που τον κάνει διάσημο. Στην ίδια κοίτη, θ’ ακολουθήσουν το «Θαλασσινό κοιμητήρι», ο δεύτερος «Νάρκισσος», οι «Κλάδοι της νίκης» κ.ά. ποιήματα λεπτόηχου συμβολισμού. Γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1925. Τα πεζογραφήματα του (μεταξύ άλλων, «Η ψυχή και ο χορός», 1925, «Ευπαλίνος», 1925) και οι στοχασμοί του (μια σειρά από δοκίμια, όπως οι «Ματιές στον σύγχρονο κόσμο», και σημειώσεις εργασίας όπως αυτές των «Τετραδίων») έχουν ως κύριο άξονα την πολλαπλότητα του εγώ, του ανεξάντλητου και πολυπρισματικού εγώ, ιδωμένου μέσα από τον μεγεθυντικό φακό ενός πνεύματος ασκημένου και οξυμένου στο έπακρο.

lantavos kostas

Λάνταβος Κώστας (Lantavos Kostas)

0 Reviews

Ὁ Κώστας Λάνταβος γεννήθηκε τὸ 1949 στὴ Λάρισα, ὅπου ζεῖ μόνιμα καὶ ἐργάζεται ὡς γιατρός-παθολόγος. Ἔχει ἐκδώσει δώδεκα (12) ποιητικὲς συλλογές, μιὰ νουβέλα καὶ ἔχει μεταφράσει: Μπλέηκ, Πάουντ, Πεσσόα, Βαλερύ, Ντίκινσον, Ζερὰρ ντὲ Νερβὰλ, Ντ. Χ. Λῶρενς, Αἰσχύλο, Σοφοκλῆ καὶ Εὐριπίδη. Ὑπῆρξε ἱδρυτὴς καὶ διευθυντὴς τοῦ λογοτεχνικοῦ περιοδικοῦ Γραφή, ἀπὸ τὸ 1989 μέχρι τὸ 2004.

Εκδόσεις Αρμός
X
X