i-diachirisi-tis-agapis

Περισσότερα για τον π. Φιλόθεο Φάρο, καθώς και για όλα το βιβλία του, εδώ.
Ο π. Φιλόθεος Φάρος γεννήθηκε το 1930 στον Πειραιά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, νομικά και θεολογία. Έγινε κληρικός το 1962 και συνέχισε σπουδές στην ποιμαντική ψυχολογία και την ποιμαντική συμβουλευτική στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης στις ΗΠΑ. Δίδαξε ποιμαντική ψυχολογία στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη και εργάσθηκε ως Pastoral Counselor και Family Therapy Supervisor στην πρότυπη ψυχιατρική θεραπευτική κοινότητα Human Resource Institute της Βοστώνης, όπου απέκτησε μια σημαντική ψυχοθεραπευτική εμπειρία κάνοντας ατομική και ομαδική ψυχοθεραπεία και κυρίως εργαζόμενος με οικογένειες και ζευγάρια. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα επεχείρησε να θέσει στην υπηρεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος την εμπειρία του, οργανώνοντας ένα πρόγραμμα ποιμαντικής κλινικής εξασκήσεως για κληρικούς σ’ ένα νοσοκομείο της Αθήνας. Ταυτόχρονα οργάνωσε ένα κέντρο νεότητος για την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, όπου καλλιεργείται και προάγεται η κοινοτική ζωή. Έχει γράψει πολλά άρθρα, μελέτες και είκοσι βιβλία που πραγματεύονται άμεσα και καίρια για τη ζωή του ανθρώπου θέματα, όπως είναι το πένθος, ο γάμος, η ανατροφή των παιδιών, ο έρωτας κτλ.
Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος στη ΓΙΑΦΚΑ
«Υπεροχο αναγνωσμα!!!». Ευδοξια Μαυριδου.
«Eξαιρετικά βαθύ βιβλίο.Το διαβάζει κανείς αργά-αργά για να δουλέψει τα γραφόμενα μέσα του.Συνδυασμός θεολογίας-ψυχολογίας μέσα από το φίλτρο της κριτικής ματιάς και του βιώματος του π.Φιλόθεου Φάρου το καθιστούν ένα εξαιρετικά αξιόπιστο βιβλίο.Συγχαρητήρια π.φιλόθεε.Έχω διαβάσει κι άλλα σας βιβλία και νιώθω για σας(μέσα από τα γραφόμενά σας)μεγάλο σεβασμό.Εύχομαι να τα διαβάσουν πολλοί για να βρούν τις απαντήσεις που ψάχνουν…». Παρασκευή Χουκιαρίδου.
«Υπέροχο ανάγνωσμα… Ανάγνωσμα καρδιάς, που ανιχνεύει με μία σπάνια γλυκύτητα την ομορφιά της Αγάπης… Τον ευχαριστώ πολύ τον π.Φάρο για την πνοή αυθεντικότητας που μου έδωσε μέσα απο το βιβλίο του…». Σταυρούλα Σταυρούλα.
«Προφανώς δε μπορεί κάποιος να ψηλαφίσει την αγάπη “επί των τύπων των ήλων” μέσα από ένα βιβλίο. Όμως, το βιβλίο “Η διαχείριση της αγάπης” θα αποτελεί από δω και στο εξής ένα επιπλέον κριτήριο αξιολόγησης για την ποιότητα του τρόπου της αγάπης για μένα τουλάχιστον. Παράλληλα δίνει και τις απαραίτητες κατευθυντήριες γραμμές για τον χριστιανό που ζει και αγαπά μέσα στην σύγχρονη κοινωνία μας». Παναγιώτης Παπαδόπουλος.
i-diachirisi-tis-agapis

Βάρος 0.35 kg
Διαστάσεις 14 × 21 cm
Συγγραφέας:

π. Φιλόθεος Φάρος

Σελίδες:

272

isbn13:

978-960-527-608-9

isbn:

960-527-608-9

6 κριτικές για Η διαχείριση της αγάπης (19η Έκδοση)

  1. armosbooks

    Ευδοξια Μαυριδου
    Υπεροχο αναγνωσμα!!!!

  2. armosbooks

    Παρασκευή Χουκιαρίδου
    Eξαιρετικά βαθύ βιβλίο.Το διαβάζει κανείς αργά-αργά για να δουλέψει τα γραφόμενα μέσα του.Συνδυασμός θεολογίας-ψυχολογίας μέσα από το φίλτρο της κριτικής ματιάς και του βιώματος του π.Φιλόθεου Φάρου το καθιστούν ένα εξαιρετικά αξιόπιστο βιβλίο.Συγχαρητήρια π.φιλόθεε.Έχω διαβάσει κι άλλα σας βιβλία και νιώθω για σας(μέσα από τα γραφόμενά σας)μεγάλο σεβασμό.Εύχομαι να τα διαβάσουν πολλοί για να βρούν τις απαντήσεις που ψάχνουν…

  3. armosbooks

    Σταυρούλα Σταυρούλα
    Υπέροχο ανάγνωσμα… Ανάγνωσμα καρδιάς, που ανιχνεύει με μία σπάνια γλυκύτητα την ομορφιά της Αγάπης… Τον ευχαριστώ πολύ τον π.Φάρο για την πνοή αυθεντικότητας που μου έδωσε μέσα απο το βιβλίο του…

  4. armosbooks

    Παναγιώτης Παπαδόπουλος
    Προφανώς δε μπορεί κάποιος να ψηλαφίσει την αγάπη \”επί των τύπων των ήλων\” μέσα από ένα βιβλίο. Όμως, το βιβλίο \”Η διαχείριση της αγάπης\” θα αποτελεί από δω και στο εξής ένα επιπλέον κριτήριο αξιολόγησης για την ποιότητα του τρόπου της αγάπης για μένα τουλάχιστον. Παράλληλα δίνει και τις απαραίτητες κατευθυντήριες γραμμές για τον χριστιανό που ζει και αγαπά μέσα στην σύγχρονη κοινωνία μας.

  5. armosbooks

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΠΕΓΚΥ) ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ
    ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΤΕΤΟΙΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ.

  6. armosbooks

    Ο Άρης Δαβαράκης στο protagon.gr Η διαχείριση της αγάπης
    Είχα τη χαρά (και την τύχη), στις αρχές ακόμα του Απριλίου, να συναντήσω στο σπίτι του και να μιλήσω για δύο σχεδόν ώρες με τον π. Φιλόθεο Φάρο, έναν πολύ γνωστό ιερωμένο και πολυδιαβασμένο συγγραφέα, έναν πολύ αγαπητό σκεπτόμενο σύγχρονο Έλληνα που καθημερινά επιβεβαιώνει το γνωστό ρητό του Ρήγα Φεραίου ότι « όποιος συλλογάται ελεύθερα, συλλογάται καλά». Τον είχα γνωρίσει από τις αρχές του 1990, όταν, έχοντας πια περάσει το μέγα φράχτη των 35 μου χρόνων, έψαχνα και ψαχνόμουν, σχεδόν απελπισμένα, να βρω από κάπου να πιαστώ – σε μια κοινωνία που άλλαζε ραγδαία προς το χειρότερο και που θαυμάζοντας οτιδήποτε «έλαμπε» (έστω και αν ήταν «τριάκοντα αργύρια» αυτά που λάμπανε, προϊόντα δηλαδή διαφθοράς και σήψης, ικανά μόνο για επενδύσεις ανάλογες της αγοράς του «αγρού του Κεραμέως»), είχε εξορίσει την αγάπη – και ως λέξη ακόμη – και δεν της έδινε άλλο από ξύδι και χολή. Η νεανική παρέα των ανθρώπων που μάζευε γύρω του ο π. Φιλόθεος, πέρα από τα «άλλου είδους παιδιά» με την καθαρή καρδιά και την ανάγκη της προσφοράς στον διπλανό τους, ήτανε άνθρωποι χαμένοι και τρομαγμένοι σαν και μένα, μπλεγμένοι κι αυτοί γερά στο «Δίχτυ» αυτό το τόσο ύπουλο – «που άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά και άλλοι το λεν την πρώτης άνοιξης αγάπη». Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς (όπως είχαμε πιαστεί όλοι εμείς που προστρέξαμε τότε στον π. Φιλόθεο), κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει. «Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής – και αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι», λέει ο Νίκος Γκάτσος σ’ αυτό το μελοποιημένο από τον Σταύρο Ξαρχάκο συγκλονιστικό του στιχούργημα. Βδομάδες τώρα προσπαθώ να γράψω για τον π. Φιλόθεο Φάρο και την συνάντησή μας και κάθε φορά που κάθομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο δεν βρίσκω λόγια. Τότε που τον πρωτογνώρισα πηγαινοερχόμουνα συνέχεια στο Αγιον Όρος (ώσπου να αποκτήσω μια σταθερή πια σχέση με την Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας, όπου και «ανήκω» πια, αφού εκεί βρήκα το λιμάνι μου και τον πνευματικό μου – με τον οποίον συμπληρώσαμε στις αρχές του 2010 μιαν 20ετία απόλυτα ανοιχτής ψυχικής και πνευματικής επικοινωνίας και αληθινής, διαυγέστατης, αμφίπλευρης, και φωτεινής αγάπης). Έτσι δεν έριξα άγκυρα σαν «μόνιμος» στο πνευματικό καταφύγιο του π. Φιλόθεου Φάρου, διατήρησα όμως μιαν ανάμνηση πολύ ζεστή από εκείνες τις μέρες – που όταν τις θυμάμαι ακόμα με περιβάλλει η αύρα της καλοσύνης και της αγάπης αυτής που ακόμα με περίμενε, σαν να μην πέρασε μια μέρα, στην πρόσφατη συνάντηση μας στο σπίτι του τις προάλλες. Μιλήσαμε αρκετά και κρατούσα και σημειώσεις (για κάποιο λόγο δεν ήθελα να «ηχογραφώ» αυτά που μου έλεγε αλλά, αν τα κατάφερνα, να τα καταγράψω αλλοιώς, στην μνήμη, την καρδιά και την ψυχή μου). Όμως ο π. Φιλόθεος Φάρος δεν μιλάει με «αποφθέγματα» ούτε «διδάσκει» κουνώντας το δάχτυλο. Όπως και για τον ίδιο τον Χριστό, έτσι για τον άξιο αυτόν υπηρέτη του, η ουσία είναι η Αγάπη. Όπως γράφει και στον Πρόλογο του τελευταίου βιβλίου του «Η διαχείριση της Αγάπης» (Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ, 5η έκδοση) «Για το χριστιανικό Ευαγγέλιο το μυστήριο του Θεού δεν προσεγγίζεται με την λογική και δεν κατανοείται. Βιώνεται. « Πάς ο αγαπών εκ του θεού γεγέννηται και γινώσκει τον θεόν, ο μη αγαπών ουκ έγνω τον θεόν, ότι ο Θεός αγάπη εστίν» (Α’ Ιωάν. 4, 7-8). Τα βιβλία του π. Φιλόθεου που είναι πολλά ( με πρώτο το «Διάλογος» του 1979 από τις εκδόσεις Ακρίτας και τελευταίο – πριν την «Διαχείριση της αγάπης» – το εξαιρετικό και απολαυστικό «Ταξίδι Αυτονακάλυψης» του 2009 από τις εκδόσεις «Αρμός», το οποίο και έχει πια ξεπεράσει την 8η έκδοσή του που έχω εγώ), απευθύνονται στον λογικό αλλά «ανοιχτό» σύγχρονο άνθρωπο και πλησιάζουν τα απλά καθημερινά προβλήματα όπως και τα «μεγάλα θεολογικά», με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι προσβάσιμα στον κάθε καλοπροαίρετο παγκοσμιοποιημένο συνάνθρωπο – χωρίς καμία «κατηχητική» διάθεση (με την έννοια της προσπάθειας «στρατολόγησης πιστών»). Αρκεί να σημειώσω πως ο π. Φιλόθεος Φάρος είναι υπέρ του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας και δεν θέλει ο κλήρος και οι ιερωμένοι μας να είναι «δημόσιοι υπάλληλοι». Γι’ αυτό και οι «τυπικώς θρησκευόμενοι» μουτζαχεντίν μας που κυκλοφορούν με τον σταυρό στο ένα χέρι και τον λογαριασμό του Ταμιευτηρίου τους στο άλλο, αυτοί που μας κουνάνε το δάχτυλο και μας απειλούν με τη «Κόλαση» και τις φλόγες της, δεν θα σας πουν «τα καλύτερα λόγια» για τον π. Φιλόθεο Φάρο. Όποιος από σας διαβάσει αυτό το κείμενο και θελήσει να μάθει για τον δημιουργικό αυτό συνάνθρωπο που γεννήθηκε το 1930, σπούδασε πολιτικές επιστήμες, νομικά και θεολογία και έγινε κληρικός το 1962, δεν έχει παρά να πληκτρολογήσει «π. Φιλόθεος Φάρος» στο ψαχτήρι του Google και θα βρει (επί λέξει) «Περίπου 24.700 αποτελέσματα» σε 0,20 δευτερόλεπτα. Εγώ δεν χρησιμοποίησα τις σημειώσεις μου τελικά: Περιέχουν (όλες) την λέξη αγάπη – προφανώς γιατί γι’ αυτήν ήρθε στον πλανήτη ο Χριστός, γι’ αυτήν και για τίποτε άλλο. Θα αντιγράψω όμως λίγες ακόμα λέξεις από τον Πρόλογο της πραγματικά πολύτιμης κατάθεσης του εξαιρετικού αυτού συνάνθρωπου που έχει το τίτλο «Η Διαχείριση της Αγάπης». «Η αγάπη βέβαια», λέει ο π. Φιλόθεος Φάρος, «δεν είναι συναισθηματισμός, ούτε μόνο συναίσθημα. Ο πυρήνας της αγάπης είναι υπερβατικός. Η αγάπη είναι ο Θεός. Γι’ αυτό είναι πέρα και πάνω από τις ανθρώπινες δυνατότητες και γι’ αυτό, όταν συντελείται η θεοκτονία, η αγάπη γίνεται ανέφικτη». *http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.proswpa&id=6695

Προσθήκη μίας αξιολόγησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί επίσης να σας αρέσει…