Προσφορά!
psychologia-tis-thriskias

Ψυχολογία της θρησκείας

Μιχάλης Κ. Μακράκης

Εισαγωγή, ιστορία και θεματολογία: η ψυχική πηγή της θρησκείας και η έκφρασή της ως βίωμα

Σ’ αυτό το πρώτο έργο ψυχολογίας της θρησκείας στην ελληνική βιβλιογραφία, προσδιορίζεται στην αρχή ή θέση της στο χώρο της θρησκειολογίας σε σχέση με τους άλλους κλάδους της (ιστορία, φιλοσοφία, φαινομενολογία, κοινωνιολογία της θρησκείας). Ακολουθεί μία επισκόπηση της ιστορίας της ψυχολογίας της θρησκείας, με την ευρύτερη έννοια (από τίς πρώτες καταβολές της στον ιερό Αυγουστίνο) και τη στενότερη (από τους Αμερικάνους ψυχολόγους, ως την ψυχολογία του βάθους και τη νεότερη ψυχολογία). Σέ μια βαθύτερη διείσδυση, ερευνάται ή ψυχική πηγή της θρησκείας με ιδιαίτερη έμφαση στους δύο ψυχολογικούς παράγοντες του θρησκευτικού φαινομένου: στο φόβο καί την αγάπη καί γίνεται, στη συνέχεια ψυχολογική ανάλυση των δύο πόλων του θρησκευτικού βιώματος (tremendum και fascinans), σύμφωνα με τα αντίστοιχα αισθήματα της ενοχής καί της ελευθερίας (R. Otto, E. Berggrav, S. Freud), ως έκφραση ή μάλλον ως αποτέλεσμα της βαθύτερης αιτίας της θρησκείας.

 13.19  10.55

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-7102-37-9 Κατηγορία: Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (0)
Weight 0.35 kg
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Μιχάλης Κ. Μακράκης

Σελίδες

232

isbn13

978-960-7102-37-9

isbn

960-7102-37-1

There are no reviews yet.


Be the first to review “Ψυχολογία της θρησκείας”

You may also like…

-20%
to-provlima-tis-alithias-stin-filosofia-tis-thriskias makrakis

Το πρόβλημα της αλήθειας στη φιλοσοφία της θρησκείας

 14.07  11.26
0 Reviews
 14.07  11.26

Μιχάλης Κ. Μακράκης

Ο στόχος της αλήθειας και το χαμένο βέλος

Όσο κι αν δεν ήταν «ήσυχη» τη νύχτα, που συνέλαβαν το Χριστό, ακούστηκε ωστόσο διαπεραστική η φωνή του αλέκτορα στ’ αυτιά του Πέτρου. Έτσι που να ξυπνήσει μέσα του τα λόγια του θείου Διδασκάλου για την τριπλή του άρνηση, αλλά και να προαναγγείλει τη χαραυγή της 14ης του Νισάν. Πολύ πρωί αυτή τη μέρα οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του ιουδαϊκού λαού οδήγησαν το Χριστό στον Πιλάτο και άρχισαν να τον κατηγορούν με αυτά τα λόγια: «Τον βρήκαμε να ξεσηκώνει το έθνος σ’ επανάσταση και να εμποδίζει να δίνουμε φόρους στον Καίσαρα, λέγοντας πως είναι αυτός ο Χριστός ο βασιλιάς». Όταν άκουσε ο Ρωμαίος έπαρχος την τελευταία λέξη, ρώτησε ανήσυχος τον κατηγορούμενο που στεκόταν γαλήνιος μπροστά του., αν ήταν πραγματικά βασιλιάς. Κι Εκείνος, αντί γι’ άλλη απάντηση, του είπε: «Εγώ εις τούτο γεγέννημαι και εις τούτο ελήλυθα εις τον κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αλήθεια. . .». Τότε ακριβώς ο σκεπτικιστής Πιλάτος, χωρίς να περιμένει απάντηση αυτή τη φορά, έθεσε το περίφημο ερώτημα: «Τι εστίν αλήθεια;». (. . .)

makrakis michail

Μακράκης Κ. Μιχάλης (Makrakis Michail)

0 Reviews

Ο συγγραφέας καθηγητής Μιχαήλ Μακράκης, πτ. Θεολ. του Παν/μίου Αθηνών, μετεκπαιδεύτηκε στο Ρωσικό Ινστιτούτο Θεολογίας του Αγ. Σεργίου (Παρίσι) και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Καλιφορνίας (Μπέρκλεϋ), υποβάλλοντας ειδικές διατριβές για τον Λ. Τολστόι και τον Τζ. Σανταγιάνα, αντίστοιχα. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρέτησε ως Διευθυντής Εκδόσεων της Αποστολικής Διακονίας της Ε. Ε. Παράλληλα δίδαξε φιλοσοφία στο Διδασκαλείο Μ. Ε. στην ΑΣΚΕΔ και στη ΣΕΛΜΕ. Δρ. Θεολ. του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1979, με διατριβή για τον Τολστόι, έγινε υφηγητής της Φιλοσοφίας της θρησκείας, στο ίδιο Πανεπιστήμιο, με έργο του για τον Ντοστογιέφσκι, για το οποίο πήρε και Α΄ βραβείο λογοτεχνίας. Εκτός από Φιλοσοφία της θρησκείας, δίδαξε επίσης από το 1985 ως επίκουρος καθηγητής, αναπληρωτής καθηγητής και τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ψυχολογία της Θρησκείας και Φιλοσοφία στη Λογοτεχνία. Το 1992 έγινε Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας. Είναι μέλος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων και της Εταιρείας Φίλων του Λαού. Έργα: Λευκές χώρες (1974), Η αίσθηση του θανάτου και ο πόθος για λύτρωση στον Τολστόι (1978), Εμμένεια και υπέρβαση στη φιλοσοφία του Kierkegaard (1983), Εισαγωγή στη φιλοσοφία της θρησκείας (1988), Φιλοσοφία της θρησκείας στη λογοτεχνία (1989), Τέχνη και ηθική (1991). Το πρόβλημα της αλήθειας στη φιλοσοφία της θρησκείας (1992), Ψυχολογία της θρησκείας (1993), Ιστορία της φιλοσοφίας της θρησκείας (1994), Ψυχαναλυτική ερμηνεία της θρησκείας (1995) κ.ά.

-20%
i-psychologia-tou-asotou makrakis

Η ψυχολογία του Ασώτου

 9.95  7.96
0 Reviews
 9.95  7.96

Μιχάλης Κ. Μακράκης

Τα τρία στάδια της υπαρξιακής πορείας του

Μια νέα προσέγγιση της παραβολής του ασώτου από θρησκειολογική άποψη, με σύντομη αναφορά στον Ντοστογιέφσκι που, λίγο πριν από τον θάνατό του, ζήτησε από τη γυναίκα του να διαβάσει μπροστά στα παιδιά του την παραβολή αυτή. Η ανάλυσή της εδώ γίνεται ιδιαίτερα σύμφωνα με «τα στάδια του δρόμου της ζωής» στον υπαρξισμό του Kierkegaad.

Με το βιβλίο αυτό θα θέλαμε να εξηγήσουμε το χαρακτηριστικό που δίνουμε στη μελέτη μας ως «θρησκειολογική ανάλυση». Έτσι θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε από την αρχή, σε μία σύντομη εισαγωγή, το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να κατανοηθούν τα τρία στάδια της πορείας του ασώτου. Ή μάλλον να δείξουμε τη μέθοδο, την θρησκειοψυχολογική μέθοδο, που πρέπει να ακολουθήσουμε στην ανάλυση της παραβολής του Χριστού. Μία παραβολή που αποτελεί στην πραγματικότητα το ερμηνευτικό πρότυπο για κάθε θρησκειολογική έρευνα γενικά.

-20%
freud-kai-ntostogiefski-apo-to-fovo-stin-agapi makrakis

Φρόυντ και Ντοστογιέφσκι

 15.21  12.17
0 Reviews
 15.21  12.17

Μιχάλης Κ. Μακράκης

Από τον φόβο στην αγάπη

Το τρίτο αυτό βιβλίο της σειράς «Ψυχολογία της Θρησκείας» αποτελεί κριτική της θεωρίας του Φρόυντ, σύμφωνα με το οιδιπόδειο σύμπλεγμα», για την επιληψία του Ντοστογιέφσκι ως σύμπτωμα νεύρωσης (υστερική επιληψία) εξαιτίας της ενοχής που ένιωθε για τις πατροκτονικές του τάσεις. Την ίδια ενοχή που ένιωθε και ο ήρωάς του Ντιμίτρι στο τελευταίο του έργο Αφελφοί Καραμάζοφ. Το ζήτημα όμως είναι: Μπορεί να εξηγηθεί, με βάση το «οιδιπόδειο», η ενοχή του Ντοστογιέφσκι για το φόνο του πατέρα του. Κι ακόμα περισσότερο, η καταγωγή της θρησκείας. Η ενοχή δηλαδή που ένιωσε ο πρωτόγονος για το φόνο του αρχέγονου πατέρα και ο φόβος της τιμωρίας για την ενοχή του αυτή. Ένας φόβος που μετατράπηκε αργότερα από ανάγκη για εξιλέωση σε αγάπη προς τον πατέρα αυτό, με την εξύψωσή του σε Θεό. Είναι λοιπόν ο φόβος, ο ενοχικός φόβος, που ανάγκασε τον πρωτόγονο να επινοήσει το Θεό. Ή είναι η αγάπη, όχι όμως ως προβολή του πατέρα στο Θεό, όπως θέλει ο Φρόυντ, αλλά η αγάπη στην ταύτισή της με τον ίδιο το Θεό, όπως την αντιλαμβάνεται ο Ντοστογιέφσκι. Η αγάπη αυτή που προσέλκυσε τον άνθρωπο κοντά της, ως «primus amor», αποκαλύπτοντάς του ότι «ο Θεός αγάπη εστίν»; Η θρησκειοψυχολογική αυτή θεώρηση «από το φόβο στην αγάπη», όμοια με την πορεία που ακολούθησε, μαζί με τον κεντρικό ήρωά του, τον Αλιόσα, ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι στο τελευταίο του βιβλίο, είναι η πορεία έρευνας από τον Φρόυντ στον Ντοστογιέφσκι, από τον ενοχικό φόβο στη λυτρωτική αγάπη, που ακολουθεί και ο καθηγητής Μιχ. Μακράκης στο δικό του βιβλίο. Ένα βιβλίο που γι’ αυτό και θα μπορούσε να έχει ως προμετωπίδα: «Η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον».

Εκδόσεις Αρμός
X
X