to penthos kai to phos tis imeras

Ο Παντελής Β. Πάσχος γεννήθηκε στη Λευκοπηγή Κοζάνης το 1933. Ποιητής, θεολόγος. Τελείωσε το Γυμνάσιο Κοζάνης και σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1965 φεύγει με υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου εκπονεί και την πρώτη του διδακτορική διατριβή στη βυζαντινή φιλολογία. Μετά συνεχίζει την ειδίκευση στη βυζαντινή υμνογραφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατόπιν μεταβαίνει στη Γερμανία για να συνεχίσει εκεί τις σπουδές του. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του, τον καλεί ο αείμνηστος Καθηγητής Ανδρέας Φυτράκης να επιστρέψει και να εργαστεί κοντά του στη Θεολογική Σχολή. Έτσι, το 1972 διορίζεται και εργάζεται ως επιμελητής, ενώ παράλληλα ολοκληρώνει και τη δεύτερη διδακτορική του διατριβή. Τακτικός καθηγητής Αγιολογίας-Υμνολογίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, θα αποχωρήσει το έτος 2000 λόγω ορίου ηλικίας.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
to penthos kai to phos tis imeras

Βάρος 0.30 kg
Διαστάσεις 14 × 21 cm
Συγγραφέας:

Παντελής Β. Πάσχος

Σελίδες:

160

isbn13:

978-960-527-291-3

isbn:

960-527-291-1

1 κριτική για Το πένθος και το φως της ημέρας

  1. armosbooks

    ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΛΕΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
    Αλήθεια, ποιος ξέρει να προσεύχεται;

    Η προσευχή αποτελεί το password (pass= πέρασμα, word=λέξη) για να συνδεθούμε με τον αληθινό Θεό. Όλοι έχουμε τις προυποθέσεις για να επικοινωνήσουμε μαζί Του· αλλά πως; Τι ακριβώς είναι η προσευχή, άραγε;

    Πριν λίγες μέρες, στο Βιβλιοπωλείο του Αρμού στη Θεσσαλονίκη, εντόπισα το επίμαχο βιβλίο. Ξεφυλλίζοντάς το (και γνωρίζοντας πλέον λίγα πράγματα για το password αυτό), αναρωτήθηκα αν το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Επιστρέφοντας στο ταμείο μου, διαπίστωσα με μεγάλη χαρά υπάρχει κι έτσι ξεκίνησα να το διαβάζω, λες και ήταν μενού από εστιατόριο μια και η όρεξή μου γι’ αυτό ήταν μεγάλη, όπως η πείνα που σε δειλά-δειλά σε απειλεί, καθώς χαιδεύουν τα ρουθούνια σου όμορφες μυρωδιές από φαγητά που ετοιμάζονται με ιερότητα για να τα συναντήσεις και να δειπνήσεις μαζί τους. Μμμμ…και τί νόστιμο που είναι τελικά το βιβλίο αυτό!

    Ο συγγραφέας, γνωστός και αξιόπιστος πάντοτε για το πνεύμα που τον διακρίνει όταν γράφει, μας ανοίγει -την πνευματική- όρεξη μ’ ένα κείμενο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη (Προοίμιον περί Προσευχής) για να μας εξοικειώσει με την αναζήτηση του κωδικού αυτού που λέγεται προσευχή. Αφού γίνει κατανοητό πια τί εστί Προσευχή, τότε ξεκινάει να μας γνωστοποιήσει μερικές προσευχές επιλεγμένων Αγίων της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, όπως: Ισαάκ του Σύρου, Ιωάννη του Δαμασκηνού, Εφραίμ του Σύρου, Γρηγορίου του Παλαμά κ.α.

    Για μένα προσωπικά*, το ζουμί της δουλειάς αυτής (πέρα από τη συλλογή, την παρουσίαση, την εμπειρία, κλπ.) είναι η εξαιρετική μετάφραση στην καθημερινή μας (πλέον) γλώσσα, η οποία μας οδηγεί στο «κρεβάτι» του πνευματικού έρωτα για να ολοκληρώσουμε τη σχέση μας με τον Αγαπημένο, τον Κύριο· τον Θεό. Λόγω του ενθουσιασμού από την ανάγνωσή του (την οποία ομολογώ δεν έχω ολοκληρώσει ακόμα) θα ήθελα να μου επιτραπεί να πω και κάτι άλλο. Παρομοιάζω τη μετάφραση αυτή με τον συζυγικό έρωτα (που είναι μια δίχως χρήση προφυλακτικού επαφή). Είναι τόσο έντονη δηλαδή η διείσδυση μέσα στην προσευχή, αφού όμως προηγουμένως γνωρίσουμε τη σχέση που έχουν οι Άγιοι με τον Αγαπημένο. Γιατί χωρίς σχέση δεν μιλάμε για έρωτα (άρα διάρκεια) αλλά για σεξ (άρα χωρίς διάρκεια).

    Τέλος, θα ήθελα να προτείνω πως αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να συμπληρώσει το βιβλίο αυτό (γιατί είναι ήδη χορταστικό) θα ήταν ίσως μερικές προσευχές και από Αγίες, γυναίκες που ερωτεύτηκαν τον Νυμφίο της Εκκλησίας και αφιερώθηκαν σ’ Αυτόν περισσότερο απ’ όσο θα έκαναν σ’ έναν άνδρα.

    Το βιβλίο αυτό το θεωρώ ιδανικό και για δώρο, ειδικά σε πεινασμένους ά-πιστους, που ως ορεκτικό θα μπορούσε να τους οδηγήσει στις υπέροχες μυρωδιές, που αναβλύζουν από τις εμπειρίες αυτές των Αγίων μέσα από τις προσευχές τους, με τη βοήθεια φυσικά της εξαιρετικής και με απόλυτο σεβασμό στα κείμενα, μετάφραση του Παντελή Πάσχου.

    Εύχομαι να μη μείνει κανείς νηστικός μέχρι τη Δεύτερη κι Ένδοξη Παρουσία Του και να μάθει να προσεύχεται, όπως ένας ερωτευμένος μαθαίνει ν’ αγαπάει και ν’ ανακαλύπτει τον άλλο· κάθε μέρα.

    *ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να υπογραμμίσω πως δεν διάβασα ακόμη τις προσωπικές προσευχητικές απόπειρες του συγγραφέα που αποτελούν το 3ο μέρος του βιβλίου αλλά γνωρίζω κι από άλλα έργα του πως είναι ένας αξιόπιστος φάρος που μπορεί κανείς να ακολουθήσει το φως του για να δει καλύτερα μέσα του και να βρει τον τρόπο να βγάλει και κι εκείνος τις δικές του κατανυκτικές κραυγές προς τον Κύριο, όπως ο Προφήτης Δαβίδ κ.α.

Προσθήκη μίας αξιολόγησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί επίσης να σας αρέσει…