Προσφορά!

Το πένθος και το φως της ημέρας

Παντελής Β. Πάσχος

Προσευχή, κατάνυξη και ποίηση

Υμναγιολογικά Κείμενα και Μελέτες – 9

Τούτο το βιβλίο δεν είναι καρπός μελέτης και σοφίας. Ούτε οφείλει τη σύνθεσή του στη φαντασία ή την έμπνευση. Αν υπάρχει μια σοφία στις σελίδες του, είν’ εκείνη που πηγάζει από την καρδιά και τον πόνο ή τη θλίψη που την πλαταίνουν, κατά τον ψαλμωδό και το «εν θλίψει επλάτυνάς με»… Μεγάλη ανάπαυση έλαβα, διαβάζοντας τη συλλογή των κατανυκτικών πατερικών προσευχών του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, από την οποία μετέφερα εδώ (στη σημερινή γλώσσα μας) το «Προοίμιον περί Προσευχής» του μεγαλύτερου κατά τη γνώμη μου θεολόγου των νεωτέρων χρόνων, αλλά και εφτά από τις σημαντικώτερες προσευχές της συλλογής του. Επήρα, έπειτα, δέκα προσευχές από ένα χειρόγραφο της εποχής της Τουρκοκρατίας, τις οποίες αργότερα ευρήκα και σε μια Σύνοψιν Ιεράν του 1783 (Ενετίησιν αψπγ΄), φερμένη από ένα μοναστήρι της Κύπρου. Πρόκειται για ένα Κατανυκτικόν Εβδομαδάριον, όπου βγαίνει στην επιφάνεια το πένθος και η κατάνυξη της κάθε ημέρας, δηλαδή «τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου», που -όπως έλεγε ο μεγάλος Σκιαθίτης Γέροντας – δεν έχουν τελειωμό ποτέ…

 10.14  8.11

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-291-3 Κατηγορία: Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (1)
Weight 0.30 kg
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Παντελής Β. Πάσχος

Σελίδες

160

isbn13

978-960-527-291-3

isbn

960-527-291-1

1 review for Το πένθος και το φως της ημέρας;
  1. lrgengineers

    ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΛΕΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
    Αλήθεια, ποιος ξέρει να προσεύχεται;

    Η προσευχή αποτελεί το password (pass= πέρασμα, word=λέξη) για να συνδεθούμε με τον αληθινό Θεό. Όλοι έχουμε τις προυποθέσεις για να επικοινωνήσουμε μαζί Του· αλλά πως; Τι ακριβώς είναι η προσευχή, άραγε;

    Πριν λίγες μέρες, στο Βιβλιοπωλείο του Αρμού στη Θεσσαλονίκη, εντόπισα το επίμαχο βιβλίο. Ξεφυλλίζοντάς το (και γνωρίζοντας πλέον λίγα πράγματα για το password αυτό), αναρωτήθηκα αν το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Επιστρέφοντας στο ταμείο μου, διαπίστωσα με μεγάλη χαρά υπάρχει κι έτσι ξεκίνησα να το διαβάζω, λες και ήταν μενού από εστιατόριο μια και η όρεξή μου γι’ αυτό ήταν μεγάλη, όπως η πείνα που σε δειλά-δειλά σε απειλεί, καθώς χαιδεύουν τα ρουθούνια σου όμορφες μυρωδιές από φαγητά που ετοιμάζονται με ιερότητα για να τα συναντήσεις και να δειπνήσεις μαζί τους. Μμμμ…και τί νόστιμο που είναι τελικά το βιβλίο αυτό!

    Ο συγγραφέας, γνωστός και αξιόπιστος πάντοτε για το πνεύμα που τον διακρίνει όταν γράφει, μας ανοίγει -την πνευματική- όρεξη μ’ ένα κείμενο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη (Προοίμιον περί Προσευχής) για να μας εξοικειώσει με την αναζήτηση του κωδικού αυτού που λέγεται προσευχή. Αφού γίνει κατανοητό πια τί εστί Προσευχή, τότε ξεκινάει να μας γνωστοποιήσει μερικές προσευχές επιλεγμένων Αγίων της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, όπως: Ισαάκ του Σύρου, Ιωάννη του Δαμασκηνού, Εφραίμ του Σύρου, Γρηγορίου του Παλαμά κ.α.

    Για μένα προσωπικά*, το ζουμί της δουλειάς αυτής (πέρα από τη συλλογή, την παρουσίαση, την εμπειρία, κλπ.) είναι η εξαιρετική μετάφραση στην καθημερινή μας (πλέον) γλώσσα, η οποία μας οδηγεί στο «κρεβάτι» του πνευματικού έρωτα για να ολοκληρώσουμε τη σχέση μας με τον Αγαπημένο, τον Κύριο· τον Θεό. Λόγω του ενθουσιασμού από την ανάγνωσή του (την οποία ομολογώ δεν έχω ολοκληρώσει ακόμα) θα ήθελα να μου επιτραπεί να πω και κάτι άλλο. Παρομοιάζω τη μετάφραση αυτή με τον συζυγικό έρωτα (που είναι μια δίχως χρήση προφυλακτικού επαφή). Είναι τόσο έντονη δηλαδή η διείσδυση μέσα στην προσευχή, αφού όμως προηγουμένως γνωρίσουμε τη σχέση που έχουν οι Άγιοι με τον Αγαπημένο. Γιατί χωρίς σχέση δεν μιλάμε για έρωτα (άρα διάρκεια) αλλά για σεξ (άρα χωρίς διάρκεια).

    Τέλος, θα ήθελα να προτείνω πως αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να συμπληρώσει το βιβλίο αυτό (γιατί είναι ήδη χορταστικό) θα ήταν ίσως μερικές προσευχές και από Αγίες, γυναίκες που ερωτεύτηκαν τον Νυμφίο της Εκκλησίας και αφιερώθηκαν σ’ Αυτόν περισσότερο απ’ όσο θα έκαναν σ’ έναν άνδρα.

    Το βιβλίο αυτό το θεωρώ ιδανικό και για δώρο, ειδικά σε πεινασμένους ά-πιστους, που ως ορεκτικό θα μπορούσε να τους οδηγήσει στις υπέροχες μυρωδιές, που αναβλύζουν από τις εμπειρίες αυτές των Αγίων μέσα από τις προσευχές τους, με τη βοήθεια φυσικά της εξαιρετικής και με απόλυτο σεβασμό στα κείμενα, μετάφραση του Παντελή Πάσχου.

    Εύχομαι να μη μείνει κανείς νηστικός μέχρι τη Δεύτερη κι Ένδοξη Παρουσία Του και να μάθει να προσεύχεται, όπως ένας ερωτευμένος μαθαίνει ν’ αγαπάει και ν’ ανακαλύπτει τον άλλο· κάθε μέρα.

    *ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να υπογραμμίσω πως δεν διάβασα ακόμη τις προσωπικές προσευχητικές απόπειρες του συγγραφέα που αποτελούν το 3ο μέρος του βιβλίου αλλά γνωρίζω κι από άλλα έργα του πως είναι ένας αξιόπιστος φάρος που μπορεί κανείς να ακολουθήσει το φως του για να δει καλύτερα μέσα του και να βρει τον τρόπο να βγάλει και κι εκείνος τις δικές του κατανυκτικές κραυγές προς τον Κύριο, όπως ο Προφήτης Δαβίδ κ.α.


Add a review

You may also like…

-20%
papadiamantis mnimi dikaiou paschos

Παπαδιαμάντης

 14.84  11.87
0 Reviews
 14.84  11.87

Παντελής Β. Πάσχος

Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων

«…αν και ποτέ δεν εδήλωσα «Παπαδιαμαντολόγος», δεν ντρέπομαι να ομολογήσω τη βαθειά ευγνωμοσύνη και την αγάπη μου προς το άγιο πρόσωπο και το τίμιον έργο του κυρ-Αλέξανδρου. Δίχως να έχω διάθεση ν’ απαντήσω προσωπικά σε κανέναν από τους παραπάνω, έγραψα και γράφω πάντα όπως νιώθω εγώ τον Παπαδιαμάντη και το έργο του. Και σήμερα δίνω εδώ, συγκεντρωμένα, όλα όσα έγραψα για τον μεγάλο μας Δάσκαλο, σε διάφορες ευκαιρίες-επετείους, είτε σε συναξαριστική γλώσσα, είτε στην τρέχουσα λογοτεχνική. Όπως θα ιδεί ο φίλος αναγνώστης, κάθε αράδα που γράφω και κάθε στίχος ύμνου ή ποιήματος είναι όχι απλώς καρπός χειλέων, αλλά του νου και της καρδιάς· ίσως, μάλιστα, σε μερικά σημεία, περισσότερο της καρδιάς. Κι αν τα γραφόμενά μου δείχνουν κάποια οξύτητα ή επιθετικότητα, δεν είναι από πάθος ή μίσος προς την άλλη γνώμη, την άλλη θέση. Είναι περισσότερο από αγάπη προς τον άγιο Γέροντα της Σκιάθου, που δεν θέλω να τον αδικούν, ούτε να τον κακομεταχειρίζονται ψυχροί και άκαρποι τεχνολόγοι…»

paschos pantelis

Πάσχος Β. Παντελής (Paschos Pantelis)

0 Reviews

Ο Παντελής Β. Πάσχος γεννήθηκε στη Λευκοπηγή Κοζάνης το 1933. Ποιητής, θεολόγος. Τελείωσε το Γυμνάσιο Κοζάνης και σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1965 φεύγει με υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου εκπονεί και την πρώτη του διδακτορική διατριβή στη βυζαντινή φιλολογία. Μετά συνεχίζει την ειδίκευση στη βυζαντινή υμνογραφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατόπιν μεταβαίνει στη Γερμανία για να συνεχίσει εκεί τις σπουδές του. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής του, τον καλεί ο αείμνηστος Καθηγητής Ανδρέας Φυτράκης να επιστρέψει και να εργαστεί κοντά του στη Θεολογική Σχολή. Έτσι, το 1972 διορίζεται και εργάζεται ως επιμελητής, ενώ παράλληλα ολοκληρώνει και τη δεύτερη διδακτορική του διατριβή. Τακτικός καθηγητής Αγιολογίας-Υμνολογίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, θα αποχωρήσει το έτος 2000 λόγω ορίου ηλικίας.

-20%
logos kai melos paschos

Λόγος και μέλος

 15.21  12.17
0 Reviews
 15.21  12.17

Παντελής Β. Πάσχος

Εισαγωγή στη βυζαντινή – λειτουργική
Υμνογραφία της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Α΄ ΤΟΜΟΣ: Προεισαγωγικά

Υμναγιολογικά Κείμενα και Μελέτες – 6

[. . .] Η βυζαντινή υμνογραφία, πέρ’ από την όποιαν αξία της την ποιητική, είναι κυρίως λειτουργική τέχνη, η οποία εκφράζεται πάντοτε με τον λόγο και το μέλος, δηλαδή τον ποιητικό λόγο και τη μουσική, που εδώ είναι η βυζαντινή, δηλαδή καθαρά Ελληνική. [. . .] Στον τόμο τούτο – καθώς και σε όλο το έργο «Λόγος και Μέλος» -, δεν εξετάζονται άλλα βυζαντινά ποιήματα, παρά μονάχα τα λειτουργικά, όσα δηλαδή έχουν μουσική – μέλος και ψάλλονται στη θεία λατρεία, σε τακτικές ή έκτακτες Ακολουθίες. Εξετάζονται τα υμνογραφικά είδη ως λόγος, αλλά με την προϋπόθεση ότι έχουν γραφεί με τη μουσική (είτε πάνω σε προηγούμενα μουσικά πρότυπα), για να ψάλλονται. Η έννοια του αριστουργηματικού υμνογραφικού έργου, [. . .] προϋποθέτει αρμονικόν υμέναιο τέλειου ποιητικού λόγου με κατανυκτικό εκκλησιαστικό μέλος, που τονίζει και υπογραμμίζει τα πνευματικά στοιχεία του λόγου, τα οποία [. . .] ανεβάζουν την ψυχή σε άλλους κόσμους μυστικούς και ουρανούς λυτρωτικούς. [. . .]

-20%
sti riza tou nerou stin petra paschos

Στη ρίζα του νερού, στην πέτρα…

 7.20  5.76
0 Reviews
 7.20  5.76

Παντελής Β. Πάσχος

Η χαρμολύπη της επιστροφής

– Πρώτα-πρώτα θα σας πω για τα θεμέλια του καμπαναριού. Βλέπετε πόσα ζωνάρια και πόσα πατώματα είναι: ε, λοιπόν, τα θεμέλια είναι άλλο ένα πάτωμα προς τα κάτω, γεμάτο από κορμούς δέντρων. Διάλεξαν, μάλιστα, κ’ έκοψαν χοντρά καραγάτσια, που έχουν πολύ δυνατό ξύλο και είναι μεγάλης αντοχής, σαν τσιμέντο· τα πατήκωσαν καλά, κ’ εκεί επάνω άρχισαν να χτίζουν, με τις πιο μεγάλες πέτρες, μια μεγάλη βάση· και αυτό το κάνανε και για τη στερεότητα, μα και για να μπορεί ν’ απορροφά τα τραντάγματα και τους κραδασμούς. Και ήταν, πράγματι, σοφοί εκείνοι οι χτίστες: πέρασαν τόσα μεγάλα φορτηγά, τανκς, βαρυφορτωμένες νταλίκες από δίπλα του, τρανταζότανε όλος ο τόπος, αλλά το καμπαναριό δεν έπαθε ούτε το παραμικρό! […] Όταν τελείωσε το έργο και βγήκαν οι σκαλωσιές, όλος ο κόσμος εθαύμασε το νέο στολίδι του χωριού· με τέτοια εκκλησιά του Αη-Προδρόμου, τέτοιο μεγάλο και τεφαρίκι καμπαναριό άξιζε! Έγιναν πάλι γιορτές, με τραπέζια και κρασί παλιό, για να εγκαινιαστεί το μεγάλο έργο, που βάσταξε όπως σας είπα τρία χρόνια το χτίσιμό του, και ν’ αποχαιρετήσουμε τους μαστόρους.

Εκδόσεις Αρμός
X
X