Ο Νίκος Καλαποθάκος γεννήθηκε στην Αθήνα. Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό «Ινδικτος» 1996-1997. Το 2007 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Από το κομπολόι στο ρολόι – Μια εσωτερική ματιά στο ρεμπέτικο» και το 2013 το δεύτερο «Κλειδωμένα Σώματα Κλειστοί Χρόνοι Συνεχείς Κόσμοι – Βασανιστήρια και θανατώσεις στην Εικονομαχία». Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός: «Με θέλω στο επέκεινα χωρίς εμένα». «Το όριο και η έκπληξη». «Για την κακιά την ώρα».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Εἰσαγωγικά. Μαρτύριο απ’ το πρώτο λεπτό, Ποδοσφαιρικὰ πεπρωμένα. Επιλεγόμενα.

Γιατί ποδόσφαιρο; Και όχι άλλα αθλήματα, αγωνίσματα ή σπορ; Στο μπάσκετ παίζουν οι ψηλοί, στα χόκεϋ χρειάζονται μπαστούνια, άλογα, ειδικές στολές, χόρτα και πάγος, το πόλο θέλει πισίνες, ντουζιέρες και δυνατούς πολίστες, το βόλλεϋ απαιτεί φιλέδες, διαιτητές, ψηλούς και χειροδύναμους παίκτες και, το σημαντικότερο, απαγορεύει τις σωματικές επαφές, ακόμη και το ράγκμπυ δεν ταιριάζει σε όλους –δεν κάνω καθόλου λόγο για τα ατομικά αθλήματα, όπου η μοναχικότης των αθλητών και οι ειδικές προδιαγραφές τους δεν επιτρέπουν την σύμπηξη και την έκφραση συλλογικών ψυχοδραμάτων και πεπρωμένων. Από το ποδόσφαιρο δεν μπορείς να ξεκολλήσεις. Συγκεντρώνει αβίαστα άπαντα τα βλέμματα όλων –όντας της λογικής «αφού πρέπει να κοιτάς κάπου, κοιτα εδώ»– όχι μόνον γιατί σε αυτό είναι όλοι καλοδεχούμενοι (ψηλοί, κοντοί, πανύψηλοι, νάνοι, χοντροί, αλκοολικοί, καθυστερημένοι, ακόμη και άμπαλοι), όχι μόνον γιατί συμπυκνώνει όλα τα προηγούμενα αγωνίσματα, όχι μόνον γιατί δεν χρειάζεται ειδικές γνώσεις, εγκαταστάσεις, προδιαγραφές και εργαλεία, αλλά και γιατί είναι ό,τι πιο άμεσο υπάρχει και γιατί κινητοποιεί ό,τι βαθύτερο στρώμα υφίσταται στο ασυνείδητο, εκφράζοντάς το συμβολικώς. Μπορεί να εκφράζει, μόνον αυτό, όσο το δυνατόν πληρέστερα και αμεσίτευτα συλλογικές κουλτούρες, δηλαδή να δραματοποιεί το αδραματοποίητο, να ρηματοποιεί το άρρητο, την τάση και τα πεπρωμένα των συλλογικών ασυνειδήτων, εκλύοντας έτσι άφατη συγκίνηση· υπάρχει, μόνον… (Από την εισαγωγή του βιβλίου)

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου Κλειδωμένα Σώματα, Κλειστοί χρόνοι, Συνεχείς κόσμοι στον Αρμό εδώ (VIDEO).

to orio kai i ekplixi

The post Το όριο και η έκπληξη appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Νίκος Καλαποθάκος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Κείμενά του δημοσίευσε στο περιοδικό Ίνδικτος και στην ιστοσελίδα JaJ.gr | Journalists About Journalism. Από τις εκδόσεις Αρμός έχουν εκδοθεί τα βιβλία του Από το κομπολόι στο ρολόι – Μια εσωτερική ιστορία του ρεμπέτικου (2007) και Κλειδωμένα σώματα, Κλειστοί χρόνοι, Συνεχείς κόσμοι – Βασανιστήρια καὶ θανατώσεις στην εικονομαχία (2013). Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός: «Με θέλω στο επέκεινα χωρίς εμένα». «Το όριο και η έκπληξη». «Για την κακιά την ώρα».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Εισαγωγικόν, Τὰ πέντε ζεϊμπέκικα, Να λογιάζωμαι αλλά μου λείπουν μέτρα, Βάζω το τραύμα, βάζεις το θαῦμα;

Τί γίνεται όταν το πραγματικό πλησιάζει επικινδύνως στην περιοχή μας και κινδυνεύουμε να προσκρούσουμε σε αυτό; Τί γίνεται όταν ο ενδιάμεσος χώρος, μεταξύ ημών και πραγματικού γεμίζει αγχωτικῶς με ψέματα καὶ φαντασιώσεις; Η ελληνική πραγματικότης μοιάζει με νοσηρό και αλληλογρονθοκοπούμενο κράμα κυνισμού και εξωκοσμικής αυτογνωσίας. Ζητούμενο, κάθε φορά, ήταν πως θα μπούμε στο έγχρονο, όντες άχρονοι και μένοντες έτσι. Κάθε τι νεοελληνικόν φέρει εντός του μιαν ανάρμοστον αντίφασιν.

Το ποδόσφαιρο θα μπορούσε, εκ μιάς απόψεως, να θεωρηθεί ως παρακοινωνία, η οποία συνδέει και συγχρόνως χωρίζει με δικούς της νόμους τους ανθρώπους και ενίοτε συμπηγνύει συλλογικά αισθήματα και τραυματικές εμπειρίες, δυνατότερες και αυτών ακόμη των επισήμων και ήδη εκπεφρασμένων κοινωνικών ή πολιτικών˙ μαζί με τις μαζικές εσωτερικές καταστροφές και καθηλώσεις, υπόσχεται και ένα αίσθημα νηπιακής παντοδυναμίας, αφανίζοντας κάθε διαχωρίζοντα και υποκειμενοποιό νόμο. Αυτό, όμως, μπορεί να συμβαίνει, κατά κυριον λογον, σε κοινωνίες και κουλτούρες, οι οποίες μπορούν να έχουν εντός τους τέτοιου είδους μορφώματα, άνευ εσωτερικών κραδασμών, και βοηθητικά, έως ενός σημείου, και της δικής τους υπάρξεως, καθώς με αυτά απαλείφουν τα αποστήματα, τα οποία αυτές οι ίδιες οι κοινωνίες δημιουργούν από έναν πολιτισμό που συγκροτείται στην οικονομία των ψυχορμήτων. (Από τον πρόλογο του βιβλίου…)

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου Κλειδωμένα Σώματα, Κλειστοί χρόνοι, Συνεχείς κόσμοι στον Αρμό εδώ (VIDEO).

me thelo sto epekeina

The post Με θέλω στο επέκεινα χωρίς εμένα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Νίκος Καλαποθάκος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Κείμενά του δημοσίευσε στο περιοδικό Ίνδικτος και στην ιστοσελίδα JaJ.gr | Journalists About Journalism. Από τις εκδόσεις Αρμός έχουν εκδοθεί τα βιβλία του Από το κομπολόι στο ρολόι – Μια εσωτερική ιστορία του ρεμπέτικου (2007) και Κλειδωμένα σώματα, Κλειστοί χρόνοι, Συνεχείς κόσμοι – Βασανιστήρια καὶ θανατώσεις στην εικονομαχία (2013).

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου Κλειδωμένα Σώματα, Κλειστοί χρόνοι, Συνεχείς κόσμοι στον Αρμό εδώ (VIDEO)

Ἡ μελέτη αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἔχη ὡς ὑλικό της τὸν λαϊκὸ ἑλληνικὸ κινηματογράφο. Ποὺ ἔπαλλε χορδὲς στὸν χῶρο τοῦ ἀνείπωτου καὶ ποὺ σὲ συγκινοῦσε πρὶν τὸν σκεφθῆς, ἀλλὰ δὲν ἀναφέρεται εὐθέως
σ’ αὐτόν. Καθὼς ἀντικείμενό της εἶναι, κυρίως, οἱ ψυχισμοί, οἱ ψυχικὲς προτυποποιήσεις καὶ οἱ πραγματικότητες ποὺ συστήνουν οἱ φαντασιώσεις τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Όπως αὐτὲς ἀποτυπώνονται
στὴν μεγάλη ὀθόνη. Εξ οὗ καὶ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν τέχνη του ἢ μὲ τὴν αἰσθητικὴ τῶν ταινιῶν, παρὰ μόνον στὸ μέτρο ποὺ αὐτὰ ἅπτονται τοῦ ἀνθρωπολογικοῦ καὶ εἰδικώτερα τοῦ κοινωνικοῦ φαντασιακοῦ. Αἴφνης, ἡ προβληματικότης καὶ ἡ ἀσυμβατότης μεταξὺ κινήσεως καὶ στατικότητος τῶν εἰκόνων. Η ἐλλιπὴς καὶ ἀνεπεξέργαστη ἐσωτερικότης καὶ ψυχολογία τῶν ἡρώων, ἡ τυποποίη-
ση, ἡ σκηνοθεσία, τὸ σενάριο κ.λπ. δὲν συνιστοῦν, ἐξ αὐτῆς τῆς ὀπτικῆς, τεχνικὰ προβλήματα, ἀλλὰ ἐμφάνειες μιᾶς ὡρισμένης κουλτούρας ποὺ τὰ ὑποστηλώνει. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ δοκίμιο αὐτὸ δὲν ἀνήκει στὴν κινηματογραφικὴ φιλολογία, εὐθέως τοὐλάχιστον, ἀλλὰ κυρίως στὴν ἐθνοψυχολογία καὶ τὴν ἀνθρωπολογία. Οἱ ταινίες ποὺ ἐπελέχθησαν ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο παραδειγματικές, νὰ συμπυκνώνουν πόθους, ἐπιθυμίες, αἰσθήματα καὶ φαντασιακὲς σκηνές, νὰ ἔχουν δώσει μορφὴ σὲ αὐτά, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ ἔχουν ἐπαντροφοδοτήσει καὶ στοιχειώσει. Νὰ ἔχουν κατασκευάσει ἔτσι, οὐσιαστικά, ἱδρυτικὲς ἱστορίες –καταγωγικοὺς μύθους–, οἱ ὁποῖες καὶ εἶναι καθοριστικές, στὴν περίπτωση ποὺ τὸ παρὸν δὲν ἀπομακρύνεται ἱκανῶς ἀπὸ αὐτές, καθὼς προκαταλαμβάνουν, σὰν φυλαχτὸ γιὰ τὴν κακιὰ τὴν ὥρα –σ’ αὐτήν, ἐκ μιᾶς ἀπόψεως, μπορεῖ νὰ περιληφθῆ καὶ αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ βιβλίο–, τὴν ἀπειλὴ τοῦ συμβάντος, ποὺ διαταράσσει τὴν τάξη,
ὀργανώνοντας τὸ σημασιολογικὸ πλέγμα καὶ ἐγγυώμενες τὴν ὑποδεκτικὴ δύναμη τῆς βραδύτητος ἔναντι τῆς ἐξαίφνης ἀναστατώσεως ἐκ τοῦ ἀλλοτρίου.

gia tin kakia tin ora

The post Για την κακιά την ώρα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.