• Ο συγγραφέας Ιερεμίας Ερμογένης (υιοθετημένος) εντοπίζει στο διαδίκτυο μια ανάρτηση από στρατιωτικά αρχεία ενός συνονόματου και συνεπώνυμου 19χρονου υποδεκανέα, ο οποίος φονεύθηκε το ’49 στην τελευταία μάχη του Εμφύλιου.
• Η σπανιότητα των στοιχείων της ταυτότητας και των δύο του προκαλεί περιέργεια.
• Αναζητά υλικό από τη ζωή του άγνωστου νεαρού.
• Η ιδέα ενός νέου μυθιστορήματος έχει γεννηθεί!
• Μετά τη συγγραφή και την κυκλοφορία της έκδοσής του, απρόσμενα γεγονότα ανατρέπουν την καθημερινότητα του συγγραφέα και το πραγματικό τέλος του βιβλίου του.

Γεννήθηκα το ’30 σ’ ένα ορεινό χωριό. Είναι κτισμένο περίπου στα επτακόσια μέτρα. Η θέα του απλώνεται σ’ έναν ποταμό. Λίγοι κάτοικοι, κλειστή ομάδα ψυχών, στέρεα σκυθρωπές φιγούρες. Ο τόπος μου διαθέτει ρεματιές. Πάντα έκρυβε πόθους και πάθη. Μοσχοβολούσε κατά καιρούς και συχνά βρόμαγε. Εκεί μεγάλωσα.

Ιερεμίας Υποδεκανέας

The post Ιερεμίας Υποδεκανέας appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Μια ψυχαναλυτική ανίχνευση των αλληλεπιδράσεων

Ο καθένας μας κουβαλάει την πρώτη του οικογένεια. Αυτή είναι η εσωτερική μας ομάδα. Με σιγουριά, μια κι έχουμε εξοικειωθεί με τους ψυχικούς συναγελασμούς αυτής της οικογένειας, θα την περιφέρουμε με ασυνείδητο τρόπο −αλλά και πολύ συνειδητά κάποιες φορές− ως φυσική συμπεριφορά στους δημόσιους συγχρωτισμούς, στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και στις ερωτικές μας συναλλαγές. Ο τρόπος που συντροφεύουμε τους φίλους, τους εραστές και τον εαυτό μας οργανώνεται ως συναισθηματική παιδεία σε αυτή την οικογένεια.

Το παιδί αναζητά πρότυπα και τα αντιγράφει. Ο απόγονος που μεγαλώνουμε, είναι ο καθρέφτης των δικών μας θετικών και αρνητικών εκδοχών. Μας παρουσιάζει καθημερινά το είδωλό μας σε μεγέθυνση. Αν για οποιοδήποτε λόγο δεν αντέχουμε κάτι στον εαυτό μας και το βλέπουμε στο παιδί μας (αφού μας μιμείται και μας αντιγράφει), αυτό πιθανώς μας θυμώνει και μας θλίβει. Τότε αναλαμβάνουμε να το αφαιρέσουμε ως συμπεριφορά από τον γιο ή την κόρη μας και όχι από τον εαυτό μας. Με ποιο τρόπο; Τιμωρώντας συχνά με σκληρότητα το παιδί μας για κάτι που εμείς του μάθαμε!

Ο Τρύφων Ζαχαριάδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια. Σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Προς το τέλος της δεκαετίας του ’70 στράφηκε σε ένα διαφορετικό πεδίο γνώσης, προσεγγίζοντας την οπτική της ψυχαναλυτικής θεωρίας με μελέτη, την προσωπική ανάλυση και εκπαίδευση. Σταδιακά η ψυχοθεραπεία οριοθέτησε το αντικείμενο της ενασχόλησής του. Είναι διδάσκων – επόπτης στην Ελληνική Εταιρεία Αναλυτικής Ομαδικής και Οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Τακτικό μέλος της International Association for Group Psychotherapy and Group Processes, της International Family Therapy Association καθώς και του Ερευνητικού και Ακαδημαϊκού Ινστιτούτου Αθηνών. Από το 1992 έως σήμερα διατηρεί τη συνδιεύθυνση του Ινστιτούτου Σύγχρονης Παιδαγωγικής. Έχει συνεργαστεί με την Πανεπιστημιακή κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, με το Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών συστηματικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με του Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, καθώς και με φορείς ΚΕΘΕΑ, ΕΛΚΕΠΑ, Εθνικό Οργανισμό Πρόνοιας κ.α. Από τις Εκδόσεις Αρμός κυκλοφορούν τα βιβλία του  Παλαιά Βιογραφία.   Τι έγινε ρε Φωτεινή;   Συντροφικότητα Αποχωρισμός (2η Έκδοση).  Επίσης συμμετέχει μαζί με άλλους 10 ψυχοθεραπευτές στο βιβλίο: Εγώ κι εσύ… και οι άλλοι (5η Έκδοση)!

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου “Τι έγινε ρε Φωτεινή;” στην Στοά του Βιβλίου εδώ (VIDEO).       Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου “Συντροφικότητα Αποχωρισμός” στην Στοά του Βιβλίου εδώ (VIDEO).

poios ekpaideyei synaisthimatika poion

The post Ποιός εκπαιδεύει συναισθηματικά ποιόν appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

• Ένα δαχτυλίδι, κειμήλιο, την περίοδο της κατοχής, «εισβάλει» στη καθημερινότητα μιας οικογένειας. Περνώντας από γενιά σε γενιά, ανακατεύει τα μέλη της με τον «απόηχο» της ζωής ιστορικών προσώπων του περασμένου αιώνα.

Χρόνια αργότερα, η απρόσμενη κλοπή του, υποχρεώνει τον τελευταίο εν ζωή κληρονόμο, να ξετυλίξει το κουβάρι της διαδρομής των προγόνων. Συναντά τους έρωτες τις προσδοκίες και τις μικρότητές τους. Διαρρήξεις, περίεργες συμπτώσεις κι απόπειρες δολοφονίας, δημιουργούν νέα δεδομένα στους σχεδιασμούς του για το αύριο. Το δαχτυλίδι, όπως κάθε κλειστός κύκλος, τον οδηγεί στην επανάληψη ενός βαθιά ανθρώπινου αιτήματος!

«…Στράφηκε στο περιβόητο τέλος τους. Έστησε πάλι το θλιβερό σκηνικό. Βράδυ. Πικρή μέρα. Η Κίρκη έφευγε… Άπλωσε το χέρι του την ώρα που άνοιγε την πόρτα. Να την αγγίξει ήθελε, να την εμποδίσει να κάνει το βήμα που τον μαράζωσε. Ο χωρισμός τον ξερίζωσε. Καμιά φορά, πριν ολοκληρωθεί η φυγή, χρειάζεται να κάνεις κάτι. Μια τεχνητή αναπνοή, μια σοκαριστική ένεση, τέλος πάντων, να δώσεις λίγο οξυγόνο σ’ αυτό που πεθαίνει. Έμεινε άπραγος. Το έπαιξε στήλη άλατος… Άμα αφήνεις να στραγγίξει η αγάπη, έχεις  ένα τσουβάλι ενοχές. Μένεις  στρείδι, γαντζωμένος στη σχέση που στέγνωσε. Ταριχεύεις τον πόνο. Ανακυκλώνεις σκέψεις, για το αν χρειαζόταν μια κίνηση, μια επιπλέον πράξη σωτηρίας, που δεν έγινε!

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου “Τι έγινε ρε Φωτεινή;” στην Στοά του Βιβλίου εδώ (VIDEO).       Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου “Συντροφικότητα Αποχωρισμός” στην Στοά του Βιβλίου εδώ (VIDEO).

Το δαχτυλίδι της κυρίας Αλίξ

The post Το δαχτυλίδι της κυρίας Αλίξ appeared first on Εκδόσεις Αρμός.