• Ιδού ένα από τα ερωτήματα μέσω των οποίων επιχειρείται η απάντηση στο «μυστήριο του κόσμου», πώς δηλαδή τα άνοα σωματίδια της ύλης που συνιστούν την ανθρώπινη φύση και οι σχέσεις μεταξύ τους και με το περιβάλλον παράγουν τα συνειδητά βιώματα του ανθρώπου. Το ίδιο ερώτημα διατυπωμένο διαφορετικά: Γιατί ένα φυσικό γεγονός που είναι περιγράψιμο, π.χ. η εκφόρτιση ενός νευρώνα, προκαλεί το συγκεκριμένο αίσθημα και όχι κάποιο άλλο; Στα χρώματα αναφέρονται τόσο οι Edelman και Tononi, όσο και ο Eccles για να συναγάγουν καθένας τα
  δικά του συμπεράσματα…
• Οι πρώτοι καταλήγουν υποθετικά, αφού αναφερθούν στις αιτίες των υποκειμενικών διακρίσεων των χρωμάτων, ότι το πιθανότερο νευρικό υπόβαθρο της συνειδητής εμπειρίας του χρώματος είναι οι νευρωνικές ομάδες που αποκρίνονται στο χρώμα…
• Ο δεύτερος υποστηρίζει ότι τα χρώματα είναι υποκειμενικές εμπειρίες, που επαφίενται στη διακριτική ικανότητα της αυτοσυνείδητης ψυχής. Εξηγεί πως τα ερεθίσματα στο μάτι είναι διαφορετικά μήκη κύματος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος του φωτός, στα οποία ανταποκρίνονται επιλεκτικά οι λειτουργικές μονάδες. Αυτές διαβάζει η αυτοσυνείδητη ψυχή και τους παρέχει τους αντίστοιχους χρωματισμούς.

Δείτε την παρουσίαση του Α’ τόμου εδώ (VIDEO)

Η όγδοη ημέρα της δημιουργίας ΣΤ΄ Τόμος. Από τον Κώστα Ν. Μπαραμπούτη.

The post Η όγδοη ημέρα της δημιουργίας ΣΤ΄ Τόμος appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

[…] Στο μοντέλο που πρότεινε ο Φρόυντ στο Πέρα από την αρχή της ηδονής για τη γένεση του εγώ ομιλεί για εξέλιξη μιας «ενόργανης κύστης», οπότε τίθεται το ερώτημα αν κατανοεί την εξέλιξη αυτής της ενόργανης κύστης όπως ενός απλοποιημένου οργανισμού, που «κτίζει τα όριά του, το προσληπτικό και το αλεξιδιεγερτικό του σύστημα υπό την επήρεια των εξωτερικών διεγέρσεων». Ή η «κύστη» για την οποία ομιλεί ο Φρόυντ, είναι ένα είδος υλικής ψυχής*, που την παρομοιάζει με τη βιολογική εικόνα του πρωτόζωου;
[…] Και τίθεται αμέσως το ερώτημα τι είναι τα αρχέτυπα, για τη σημασία των οποίων υπάρχει πλήθος παρανοήσεων. Ένας τρόπος να τα κατανοήσουμε είναι να τα παραβάλουμε με τα ένστικτα: Τα τελευταία είναι «βιολογικές ωθήσεις, που τις αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις». Έτσι και τα Αρχέτυπα είναι τα ένστικτα της ψυχής, τα οποία με κάποιο άγνωστο τρόπο εκδηλώνονται στη φαντασία και δημιουργούν άυλες συμβολικές εικόνες. Αρχέτυπο είναι το θέμα, η κεντρική του ιδέα, που παρουσιάζεται στους διάφορους μύθους με διαφορετικές εικόνες […]
[…] Η υπόθεση των Έντελμαν και Τονόνι για τη δομή του δυναμικού πυρήνα: α. Κάποιες νευρωνικές ομάδες, χωρικά κατανεμημένες στον εγκέφαλο, είναι προορισμένες να συμμετέχουν στην ενσυνείδητη εμπειρία. β. Μόνο ένα μικρό υποσύνολο από αυτές κάποτε θα αναλάβει την εκδήλωση της ενσυνείδητης εμπειρίας. […]

διαπιστώσαμε μια σημαντική μετακίνηση των απόψεων για τη φυσική επιλογή και τον ρόλο της στις καινοτομίες των φαινοτύπων και της συμπεριφοράς των οργανισμών. Έπαψε αυτή να έχει την αποκλειστικότητα στην εξέλιξη των όντων, άλλες δυνάμεις επενέβησαν με αξιώσεις, όπως η μοριακή ενόρμηση και η ουδέτερη παρέκκλιση, μια ανακύκλωση του γενετικού υλικού, έτσι ώστε μαζί με τη φυσική επιλογή να φαίνεται ότι καθοδηγούν τις λειτουργικές καινοτομίες των οργανισμών.

[…] Όταν και μόνον όταν το άτομο δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη βιολογική σκευή του, διαθέτει «κάτι» άλλο με το οποίο έχει τη δυνατότητα να την ορίζει έστω εν μέρει, τότε και μόνον τότε μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι επιλέγει, έχει ελεύθερη βούληση. Αυτό λοιπόν το «κάτι» είναι η ψυχή του· όσο για τη φύση της η απάντηση θα δοθεί στον επόμενο τόμο της εργασίας.

* Η διαφορά μεταξύ υλικής και άυλης ψυχής έχει χάσει το ενδιαφέρον της, όπως θα εξηγηθεί στον ΣΤ΄ τόμο της παρούσας εργασίας.

Δείτε την παρουσίαση του Α’ τόμου εδώ (VIDEO)

Η όγδοη ημέρα της δημιουργίας E΄ τόμος. Από τον Κώστα Ν. Μπαραμπούτη.

The post Η όγδοη ημέρα της δημιουργίας E΄ Τόμος appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος γεννήθηκε στις 11/11/1957. Γιος του Χρυσόστομου, βιοτέχνη, και της Φανής Λιχριδά, φιλολόγου με καταγωγή από το Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Είναι παντρεμένος με την Φωτεινή Μαυρομάτη, Νοσηλεύτρια ΤΕ, και έχει τρία παιδιά, τον Αλέξανδρο, δικηγόρο, τον Χρυσόστομο, φοιτητή, και την Δανάη, μαθήτρια. Τελείωσε με Άριστα (19 9/10) το Β´ Γυμνάσιο Αρρένων Καβάλας, πέρασε πρώτος στην Ιατρική ΑΠΘ το 1975, υπήρξε υπότροφος του ΙΚΥ καθ´ όλην την διάρκεια των σπουδών και αποφοίτησε με Άριστα (9) το 1981. Ειδικεύθηκε στην Ψυχιατρική και Ψυχοθεραπεία στις Πανεπιστημιακές Κλινικές της Βόννης και Κολωνίας και ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Βόννης το 1990. Υπήρξε Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημιακών Κλινικών του ΑΠΘ επί σειράν ετών. Εργάσθηκε και εργάζεται ως ιδιώτης Ψυχίατρος και Επιστημονικός Υπεύθυνος ιδιωτικής Ψυχιατρικής Κλινικής. Μιλά Γερμανικά, Αγγλικά και λίγα Γαλλικά. Ασχολήθηκε με τον φοιτητικό συνδικαλισμό, την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, την ΟΝΝΕΔ και ανέλαβε θέσεις ευθύνης σε όλα τα επίπεδα Οργανώσεων της Νέας Δημοκρατίας (Πρόεδρος Τοπικής, Πρόεδρος Νομαρχιακών, Πρόεδρος Διοικούσης Θεσσαλονίκης, αναπληρωτής Γραμματεύς Πολιτικού Σχεδιασμού). Πολιτεύθηκε στην Β´ Θεσσαλονίκης από το 1993 έως το 2000. Στην Δημόσια Διοίκηση θήτευσε ως Διοικητής της  Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας από το 2004-2009. Υπηρέτησε ως Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Κυβέρνηση Παπαδήμου το 2011/2012. Το 2012 εκλήθη από τον Αντώνη Σαμαρά να ιδρύσει την Γενική Γραμματεία Συντονισμού της Κυβέρνησης, της οποίας υπήρξε επικεφαλής για περίπου 2,5 χρόνια, οπότε παραιτήθηκε, για να πολιτευθεί στην Β´ Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 κατετάγη τρίτος (πρώτος επιλαχών). Περισσότερα για τον συγγραφέα και το έργο του δείτε εδώ.

Το σύνολο των άρθρων, που παρουσιάζονται εδώ, γράφθηκαν μετά τις εκλογές του 2015 έως και τον Νοέμβριο του 2018. Προφανώς λοιπόν και αναφέρονται στα αίτια και τους εκλυτικούς παράγοντες των εν τω μεταξύ δρωμένων, τι έπρεπε και δεν έγινε, όπως φυσικά και τι μας περιμένει, εάν δεν γίνει αυτό, που πρέπει, να γίνει. Η πεμπτουσία, τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία κάθε μιας παρέμβασης συμποσούνται και κατηγοριοποιούνται ως εξής: Α. Πού είμαστε. Το σημερινό μας χάλι και τι ακόμη μας περιμένει. Β. Πώς φθάσαμε ως εδώ. Γ. Πού πάμε. Τι πιστεύω προσωπικά, ότι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα, για να μην πάθουμε τα ίδια. Δ. Η ελπίδα για την Ανατολή μιας Νέας Εποχής

pou pame

The post Που πάμε; appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Κώστας Ν. Μπαραμπούτης γεννήθηκε το 1943 στην Αμάρυνθο, όπου ζει και εργάζεται τα τελευταία δέκα χρόνια. Έχει σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Α.Π.Θ. και εργάστηκε επαγγελματικά ως μελετητής και κατασκευαστής δημόσιων και ιδιωτικών έργων. Είναι παντρεμένος με την Πηνελόπη Ψαρρού και έχει τρία παιδιά, τη Χρυσούλα, τη Δέσποινα και τον Νίκο.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου στον Αρμό εδώ (VIDEO)

ogdoi mera dimiourgias 3

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΜΕΡΟΣ Α΄ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄: Α.1 Η γέννηση του θρησκευτικού φαινομένου. Α.1.1 Ο μύθος του μεγάλου Προγόνου. Α.1.2 Η θυσιαστική θεωρία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ Γενικές παρατηρήσεις για τους Πολιτισμούς.Β.1 Η γέννηση του Ινδοευρωπαϊκού πολιτισμού – Το πνεύμα του Ράμα στην Ινδική χερσόνησο. Β.2 Ο μύθος του Κρίσνα. Β.3 Τα φιλοσοφικά συστήματα της Ινδουϊστικής σκέψης. Β.3.1 Το Σαμκύα. Β.3.2 Αντβάιτα – Βεντάντα – Σανκάρα: ο μέγιστος των Ινδουϊστών φιλοσόφων. Β.3.3 Ο Βουδισμός. Β.3.3.1 Ιστορικές αναφορές. Β.3.3.2 Γενικά για τη φιλοσοφία του. Β.3.3.3 Μια περαιτέρω ανάλυση – Η επιθυμία και η ηθική στον Βουδισμό. Β.3.3.4 Οι σχολές του Βουδισμού. Β.3.4 Ο Τζαϊνισμός. Β.3.5 Ο μύθος του Κρίσνα συνεχίζεται. Β.3.5.1 Νίκη της ηλιακής επί της σεληνιακής παράταξης. Β.3.5.2 Η θυσία του Κρίσνα. Β.3.6 Ανακεφαλαίωση για τον Ινδουϊσμό. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄. Γ.1 Το πνεύμα της αρχαίας Αιγύπτου. Γ.1.1 Γενικά για τη χώρα του Νείλου – Η σημασία του ιερού για τον πολιτισμό της. Γ.1.2 Μια παρεμβολή: Ο μύθος του Αδώνιδος – Η μεταρσίωση του ιερού. Γ.1.3 Το Αιγυπτιακό ιερατείο διαμορφώνει τον πνευματικό πλούτο της ανθρώπινης ύπαρξης – Ερμής ο τρισμέγιστος. Γ.1.3.1 Α΄ Λόγος. Γ.1.3.2 Ο Τέλειος Λόγος. Γ.1.4 Στοιχεία για τη συγκρότηση του Αιγυπτιακού έθνους στη διαδρομή του από την 1η δυναστεία ως την 15η· ο ρόλος της πνευματικής του  ελίτ. Γ.1.5 Η σημασία της μύησης για τη συγκρότηση της πνευματικής ελίτ του Αιγυπτιακού έθνους – Ένα παράδειγμα από τα άδυτα των ιερών της αρχαίας Αιγύπτου. Γ.2 Ο Μωυσής. Γ.2.1 Ο Μωυσής ως ιστορικό πρόσωπο. Γ.2.2 Το σχέδιο του Μωυσή, η εποποιία του μεγάλου ηγέτη. Γ.2.2.1 Κατασκευή του Ισραήλ – Τα πνευματικά του θεμέλια. Γ.2.2.2 Βιβλίο των Αρχών (Σεφέρ Βερεσχίθ). Γ.2.2.3 Μια παρεμβολή – Κάποιες απόψεις για την κατασκευή των Ψυχών. Γ.2.2.4 Το όραμα του Μωυσή: Να επιστρέψει ο άνθρωπος στον Δημιουργό του. Γ.2.2.5 Η πρώτη του συνάντηση με τον Θεό (η φλεγόμενη και μη καιόμενη βάτος). Γ.2.2.6 Η επιστροφή στην Αίγυπτο. Γ.2.2.7 Η Έξοδος. Γ.2.2.8 Ένα ερώτημα: Ποιες οι πνευματικές σταθερές για την γραφή του βιβλίου της Εξόδου από τον Μωυσή; Γ.2.2.9 Το μυθικό υπόβαθρο της Εξόδου – Ο τρόπος του Ζιράρ να φωτίσει την Παλαιά Διαθήκη. Γ.2.2.10 Οι σχετικές με την εργασία μας αναφορές της Παλαιάς Διαθήκης – Οι απόψεις της Βίβλου για την ψυχή και το θάνατο. Γ.2.2.11 Μια παρεμβολή: Ο Φρόυντ για τον Μωυσή. Γ.2.2.12 Επίλογος για τον Μωυσή. Γ.2.2.12.1 Μωυσής, ο απεσταλμένος του Θεού. Γ.2.2.12.2 Το τέλος ενός μεγάλου ανθρώπου. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ Δ.1 Η Αρχαία Ελλάδα. Δ.1.1 Οι Δωριείς. Δ.1.2 Οι λαοί της θάλασσας. Δ.1.3 Οι Θράκες. Δ.2 Αρχαία Ελληνική θρησκεία. Δ.2.1 Κρητομυκηναϊκή περίοδος. Δ.2.2 Η περίοδος του Ελληνικού πολιτισμού. Δ.2.2.1 Τα Ελευσίνια Μυστήρια. Δ.2.2.2 Διονυσιακή θρησκεία. Δ.2.2.3 Ο Ορφέας. Δ.2.2.3.1 Γενικά για το πρόσωπο του Ορφέα – Η παρουσία του στον χώρο και τον χρόνο. Δ.2.2.3.2 Μαρτυρίες από την Αρχαία Ελλάδα για τον Ορφέα. α. Από κείμενα φιλοσοφικά και λογοτεχνικά. β. Από την εικαστική τέχνη.Δ.2.2.3.3 Οι μύθοι για τον γάμο και τον θάνατο του Ορφέα. Δ.2.2.3.4 Η κοσμογονία και η θεογονία της Ορφικής θρησκείας. α. Ο τρόπος της συγκρότησής της από τις Ορφικές ραψωδίες. β. Το περιεχόμενο και η αλληγορία στις Ορφικές θεογονίες. Δ.2.2.3.5 Ο μύθος των Τιτάνων – Η εσχατολογία των Ορφικών (=η μετά θάνατον ζωή ) – Η ηθική τους. Δ.2.2.3.6 Η συνέχεια της ύπαρξης μετά θάνατον – Οι πινακίδες από τη Σύβαριν. Δ.2.2.3.7 Συμπεράσματα για τις τελετές στην Ορφική θρησκεία. Δ.2.2.3.8 Συνοπτικά η Ορφική θρησκεία. Δ.2.2.3.9 Ο Ορφέας μυσταγωγεί τον αγαπημένο του μαθητή. Δ.2.2.3.10 Ο θάνατος του Ορφέα. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄. Ε.1 Ο Χριστιανισμός για την ψυχή και τον θάνατο. Ε.2 Ένα ερώτημα.

ogdoi mera dimiourgias 3

The post Η όγδοη ημέρα της δημιουργίας Γ΄ Τόμος appeared first on Εκδόσεις Αρμός.