Ψυχαναλυτικές αναζητήσεις

Το Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών διεκδικεί πια, μετά από 40 σχεδόν χρόνια παρουσίας στον ψυχαναλυτικό χώρο, τη θέση ενός σημαντικού θεσμού. Είναι μια προσπάθεια που οργανώνεται πλέον από το Σωματείο «Φίλοι του Διεθνούς Ψυχαναλυτικού Συμποσίου Δελφών» αλλά γεννήθηκε από την επίπονη προσπάθεια της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου
Πατρών και της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας να θεμελιωθεί και να αναπτυχθεί ένα πεδίο συναπαντήματος ανθρώπων, ιδεών και ένας τόπος ουσιαστικού διεθνούς ψυχαναλυτικού διαλόγου.

Η επιλογή των θεμάτων, τα οποία συνδέονται με την αρχαία ελληνική παράδοση, προσελκύει το έντονο ενδιαφέρον της ελληνικής ψυχαναλυτικής κοινότητας αλλά και διανοητών που κινούνται στη διεθνή ψυχαναλυτική σκηνή, κι έχει εδραιώσει την παράδοση μιας πολύτιμης επιστημονικής και πολιτιστικής συνέχειας. Οι Δελφοί, ένας τόπος ιερός, συμβολίζουν το σημείο συνάντησης της ψυχανάλυσης με την αρχαιότητα και τη σημαντική επιρροή που άσκησε η τελευταία στη γέννηση και την ανάπτυξη της ψυχαναλυτικής συνεισφοράς στην ανθρώπινη σκέψη.

Συμμετέχουν:

• Salman AKHTAR
• David BELL
• Yavuz ERTEN
• Işıl ERTÜZÜN
• Judy GAMMELGAARD
• Maria Gabriela GOLDSTEIN
• Marc HEBBRECHT
• Deniz Arduman KIRCALI
• Julia KRISTEVA
• Pinar PADAR
• Simo SALONEN
• Jonathan SKLAR
• Vaia TSOLAS
• Μαρίλια ΑΪΖΕΝΣΤΑΪΝ
• Βασιλική ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
• Δέσποινα ΕΜΠΕΟΓΛΟΥ
• Χρήστος ΖΕΡΒΗΣ
• Δημήτρης ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΟΣ
• Έλενα ΚΟΣΜΑ
• Σωτήρης ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ
• Σταυρούλα ΜΠΕΡΑΤΗ
• Παντελής ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ
• Ελίζα ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
• Ιωάννα ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
• Γιώργος ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ
• Νάνσυ ΤΑΛΟΥΜΗ
• Νίκος ΤΖΑΒΑΡΑΣ
• Δημήτρης ΤΖΑΚΣΟΝ
• Άννα ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
• Μαρία ΧΑΤΖΗΑΝΔΡΕΟΥ
• Τέσσα ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ-ΣΤΕΦΑΝΑΤΟΥ
• Άννα ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΔΕΛΦΩΝ:

• 1ο Συμπόσιο (1984)
  «Ο προσωπικός μύθος»
• 2ο Συμπόσιο (1988)
  «Το μητρικό στοιχείο στην ψυχανάλυση»
• 3ο Συμπόσιο (1992)
  «Αρχαία ελληνική τραγωδία: πολιτισμική και ψυχαναλυτική θεώρηση»
• 4ο Συμπόσιο (1996)
  «Ο σεξουαλικός προσανατολισμός και το οιδιπόδειο σύμπλεγμα»
• 5ο Συμπόσιο (2000)
  «Αυτογνωσία: πριν και μετά τον Freud»
• 6ο Συμπόσιο (2004)
  «Η ψυχανάλυση και το σώμα του ανθρώπου: πέρα από τον σωματοψυχικό δυϊσμό»
• 7ο Συμπόσιο (2008)
  «Ψυχανάλυση και ιδεολογίες»
• 8ο Συμπόσιο (2013)
  «Ο πατέρας»
• 9ο Συμπόσιο (2022)
  «Ο ξένος»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Δ. Εμπέογλου, Γ. Σταθόπουλος, Μ. Χατζηανδρέου: Προλογικό σημείωμα των επιμελητών του τόμου
• Μ. Χατζηανδρέου: Εισαγωγή
• Κατάλογος ομιλητών

Α. Ξένος και ψυχικές απαρχές

• Μ. Χατζηανδρέου: το ξένο: τραύμα και απαρτίωση
• Χρ. ζερβής: Ο ξένος ως διχασμένο τμήμα του εαυτού
• Δ. τζάκσον: Ο εαυτός ως ξένος και η ξένη απότην Κολχίδα
• Ι. Παναγιωτοπούλου: Ξένος – ανοίκειος – ξενιστής
• S. Akhtar: Οι ξένοι και το αλλότριο μέσα μας
• Στ. Μπεράτη: Σχολιασμός ομιλίας του Salman Akhtar
• G. Goldstein: Μια συνάντηση με το ξένο. Ο Freud στην Ακρόπολη. Το αλλότριο και η αισθητική εμπειρία

Β. Ο ξένος στην ελληνική μυθολογία και τραγωδία

• D. Bell: Ο Διόνυσος προ των πυλών: ψυχαναλυτικές απόψεις πάνω στο Διονυσιακό και το Απολλώνιο στις Βάκχες του Ευριπίδη
• Δ. τζάκσον: Συζήτηση πάνω στην εργασία του David Bell «Ψυχαναλυτικές απόψεις πάνω στο Διονυσιακό και το Απολλώνιο στις Βάκχες του Ευριπίδη»
• Ν. τζαβάρας: Ξένος και αυτογνωσία στο αρχαίο ελληνικό έπος
• S. Salonen: Ένας ξένος σε εξορία: μεταψυχολογικές παρατηρήσεις για τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή»

Γ. Διαστάσεις του ξένου σήμερα

• J. Kristeva: ζώντας την ξενότητα σήμερα
• Μ. Αϊζενστάιν: Συζήτηση για τη διάλεξη της Julia Kristeva «ζώντας την ξενότητα σήμερα»
• Α. Χριστοπούλου: Η πανδημία του COVID-19 – ο ξένος των καιρών μας
• V. Tsolas: Ξένος σε οικεία χώρα: τo σεξουαλικό σώμα του αποξενωμένου ασθενούς του καιρού μας

Δ. Περιπλανήσεις του ξένου στην ποίηση και τη λογοτεχνία

• Π. Μπουκάλας: Η περιπλάνηση του ξένου στην ελληνική ποίηση
• Σ. Μανωλόπουλος: Η φιλόξενη ποίηση του Παντελή Μπουκάλα
• J. Sklar: Η μεταφορά του ξένου επισκέπτη
• Δ. Εμπέογλου: Η ασφυξία του θηλυκού στον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι
• Δ. Καβαλλιέρος: Η αρνητική ψευδαίσθηση του κακού στον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι
• J. Gammelgaard: το οικείο άγνωστο: διαβάζοντας τον Camus με τον Daoud και τον Σοφοκλή

Ε. Ο ξένος στην ψυχανάλυση: η κληρονομιά του Ferenczi

• τ. Χατζηγιάννη-Στεφανάτου: Η «ταύτιση με τον επιτιθέμενο» στον Ferenczi: η εμφύτευση του «ξένου»
• Γ. Σταθόπουλος: Ο «ξένος» Ferenczi: επιστροφή ενός ανοίκειου σωσία;
• Ε. Νικολοπούλου: H σχέση ανάμεσα στο έργο του Ferenczi και σε εκείνο του Winnicott: μια περίπτωση οικειοποίησης του ξένου στην ψυχαναλυτική σκέψη

ΣΤ. Η προβληματική του ξένου στην κλινική πράξη

• M. Hebbrecht: Αποξενωμένος από τον εαυτό του
• Ν. ταλούμη: Ο μελωδός της πρώτης εξορίας
• Ε. Κοσμά: Πρωταρχική σκηνή και ανοίκειο
• Β. Βασιλοπούλου: Αποτυπώνοντας το ανείπωτο: «Όταν μεγαλώσω θα κάνω τατουάζ»

Ζ. Κοινωνιολογικές και κλινικές προεκτάσεις της διάστασης του ξένου

• P. Padar: Ένας Κούρδος, μια τουρκάλα και μια Ελληνίδα (… και μια Εβραία)
• Α. Φραγκουδάκη: Ξένος από την κοινωνιολογική σκοπιά
• υ. Erten: το ανοίκειο στην κλίνη της λοχείας: Al Ana
• D. Arduman Kırcalı: Al Ana: μια παράξενη εισβολέας ή μια καλοδεχούμενη επισκέπτρια;
• I. Ertüzün: Αντέχοντας τη ζωντάνια και το τέρας

Κυκλοφορεί επίσης από τις Εκδόσεις Αρμός: Ο Πατέρας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ο Ξένος (9ο Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών)

The post Ο Ξένος (9ο Διεθνές Ψυχαναλυτικό Συμπόσιο Δελφών) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Το βιβλίο αυτό συνδέεται με το θέμα που είχε αρχίσει να με απασχολεί στο βιβλίο καλύτερα εάν o έρωτας αναπαράγει την ευρύτερη κοσμική λογική, που αποσκοπεί στη σχεσιακή κοσμική αρμονία ή, αντίθετα, αν αναπαράγει μια λογική παντελώς ξένη προς τον κόσμο. Πρόθεσή μου στο βιβλίο εκείνο ήταν να υποστηρίξω την πρώτη εκδοχή.Στον πρόλογό του έγραφα ότι, προκειμένου να αποφύγω έναν υπερβολικό αριθμό σελίδων, δεν είχα συμπεριλάβει τις ανθρωπολογικές πραγματείες για το πάθος, από τον έρωτα (eros) μέχρι τις άλλες μορφές αγάπης, κι επιφυλάχθηκα να ασχοληθώ μ’ αυτές σε επόμενα βιβλία μου. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, κάνω τώρα μ’ αυτό το βιβλίο.
2. Δεν πρόκειται για θεολογία, αλλά για φιλοσοφία της αγάπης. Η διαφορά είναι ότι σ’ αυτό το βιβλίο το φαινόμενο διερευνάται από πολλές και διαφορετικές πλευρές, και όχι μόνο από τη θρησκευτική, στο πλαίσιο της οποίας επεισέρχονται και άλλες παραδόσεις εκτός από τη χριστιανική.Διερευνώντας μια τόσο περίπλοκη και περιεκτική πραγματικότητα όπως είναι ο έρωτας, ένιωσα την ανάγκη να υπερβώ τη μονομέρεια της μίας και μόνον οπτικής, ως απαραίτητη προϋπόθεση κατά τη γνώμη μου, προκειμένου να παρουσιάσω μια μελέτη αντάξια του φαινομένου που πραγματεύομαι.
3. Στο τέλος του διαρθρωμένου σε τρία μέρη δοκιμίου, έχω επισυνάψει ως επίμετρο τέσσερις εμπεριστατωμένες μελέτες. Οι δύο πρώτες είναι της ιστορίας των ιδεών, η τρίτη είναι της συγκριτικής ηθικής και η τέταρτη είναι κυρίως θεωρητικού χαρακτήρα.
4. Παραθέματα επέλεξα από τους κλασικούς, κυρίως Έλληνες και Λατίνους, κι όχι μόνο για τον κανονιστικό, κατά μια έννοια, χαρακτήρα της μαρτυρίας τους.
5. Τα βιβλικά εδάφια προέρχονται από την έκδοση της Ιταλικής Επισκοπικής Διάσκεψης του 2008, χωρίς όμως τις συντομογραφίες τους, για να αποφύγω τεχνικάθέματα.
6. Στις υποσημειώσεις αναφέρω πάντοτε σε αγκύλες το έτος έκδοσης του πρωτότυπου κειμένου, με εξαίρεση τα αρχαία κείμενα και τις περιπτώσεις σύμπτωσης μεταξύ της πρωτότυπης έκδοσης με την ιταλική. [Οι εντός κειμένου αγκύλες είναι επεξηγήσεις της μεταφράστριας-επιμελήτριας, ενώ οι αντίστοιχες παρενθέσεις του συγγραφέα].
7. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την πρόθεση να είναι ένα βιβλίο καθαρό, όχι όμως πουριτανικό, και το λέω αυτό αναφερόμενος στα συγκεκριμένα ζητήματα σεξουαλικής ηθικής του δευτέρου μέρους. Αναλογιζόμενος τη σεξουαλική συνεύρεση ο Τερτυλλιανός έγραφε: «Μιλάω για το θέμα αυτό, διακινδυνεύοντας να φανώ απρεπής, ωστόσο δεν θέλω να στερηθώ τη δυνατότητα να παρουσιάσω σωστά τις απόψεις μου». το ίδιο ισχύει και για μένα. Η ευπρέπεια και η σεμνότητα δεν πρέπει ποτέ να είναι εις βάρος της αλήθειας.
8. Αντιλαμβάνομαι πως υπάρχουν κενά στα θέματα που πραγματεύομαι και πως θα έπρεπε να διερευνηθούν βαθύτερα, θέλησα όμως να παρουσιάσω μια εργασία συνοπτική, έχοντας στον νου μου κυρίως τους νέους. Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μόνο μια μικρή φιλοσοφία της αγάπης

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α. ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

1.  Το πρώτο ερωτικό σκίρτημα
2. Επισκόπηση του βιβλίου
3. Το ζήτημα της προέλευσης
4.  Ρήματα και ποίηση
5. Το κύμα του κεραυνοβόλου έρωτα
6.  Κοσμική διαστολή
7. Παγκόσμια έλξη
8.  Αφροδίτη και αφροδισιακά
9. Φυλαχτά, φίλτρα, ξόρκια
10.  Χημεία του έρωτα
11.  Σαν πολυεπίπεδη τούρτα
12.  Ερωτική παραφορά
13.  «Έρωτες»: Ο έρωτας σαν κυνήγι κι ο ερωτικός σύντροφος σαν θήραμα
14. Ο έρωτας στην εποχή της διασκέδασης
15. Μεταμόρφωση
16.  Ύψιστη μακαριότητα
17.  Τι ακριβώς αγαπάμε σε αυτούς που αγαπάμε;
18.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπούν)
19.  Διάφορα είδη αγάπης (από την πλευρά αυτών που αγαπιούνται)
20.  Η αγάπη για τον Θεό (και για τον Ιησού)
21.  Η αγάπη για τον εαυτό μας
22.  Μία παραδειγματική ιστορία
23.  Στα βαθιά
24.  Ο Έρωτας ουσιαστικά

Β΄. ΠΩΣ ΒΙΩΝΕΤΑΙ

1. Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα
2.  Η «αήθεια» της κυρίαρχης κουλτούρας
3.  Η καθολική ηθική: αρχές
   ΜΙΑ ΟΧΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΡΟΔΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
   Ο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
   ΤΟ ΑΝΔΡΙΚΟ ΣΠΕΡΜΑ
   ΣΕΞ σημαίνει ΓΑΜΟΣ σημαίνει ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ
   ΑΔΙΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ!
4. Η καθολική ηθική: τα όριά της
   ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ
   ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
   ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟΝ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
   ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
   ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
5. Μια ηθική για τη σεξουαλικότητα διαμορφωμένη από την κοινωνία
6. Αγνές και μιαρές πράξεις, και η ηθική ως τυπικό πλαίσιο
7.  Ορισμένα ειδικά ζητήματα: αυνανισμός
8. Προγαμιαίες σχέσεις, μοιχεία, πορνεία
9. Έλεγχος των γεννήσεων
10. Μοιχεία
11. Διαζύγιο
12. Ομοφυλοφιλία (ή καλύτερα ομοφυλοστοργία)
    ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
    ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
    α. Ο φυσικός νόμος
    β. Φυσικός νόμος και ομοφυλοφιλία
    γ. Η Βίβλος
    δ. Απέναντι σε μια διμέτωπη αποστολή
13.  ΑΓΑΠΩ
    ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ;
    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
14. Αμφιφυλοφιλία και τρανσέξουαλ
15. Εκπαίδευση

Γ΄. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Το αποφασιστικό στοιχείο
2. Ο ρόλος μιας μεγαλύτερης κοσμικής δύναμης
3. Η πρωταρχική σχέση, δηλαδή η Θηλυκότητα
4. Συμπέρασμα

ΕΜΒΑΘΥΝΣΕΙΣ

• Α΄. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΕΨΗ
  Αίγυπτος και Ινδία
  Ελλάδα
  Ο Πλάτωνας και η τρίτη ιδιότητα του Έρωτα
• Β΄. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
  Ελληνόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Ωριγένης και
  Γρηγόριος Νύσσης
  Λατινόφωνοι πατέρες της Εκκλησίας: Αυγουστίνος
  Οι σχολαστικοί: Πιέτρο Λομπάρντο και Θωμάς Ακινάτης
• Γ΄. H ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
  Ινδουισμός
  Ιουδαϊσμός
  Τζαϊνισμός
  Βουδισμός
  Ταοϊσμός και Κομφουκιανισμός
  Ισλάμ
  Συνοπτικός πίνακας
• Δ΄. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
• ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός:

• Για το νόημα της ζωής
• Ο δρόμος της ομορφιάς
• Το θάρρος και ο φόβος

Ο Vito Mancuso στην Ελλάδα! Δείτε την παρουσίαση εδώ.

Αγαπώ (1η έκδοση)

The post Αγαπώ (1η έκδοση) appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Η τέταρτη Εκλογή είναι ένα γοητευτικό και παράξενο ποίημα που δημοσίευσε ο Βιργίλιος Μάρων νέος ακόμη, το 39 περίπου π.Χ. Σ’ αυτό ο μέγιστος Λατίνος ποιητής μιλάει για μία μελλούμενη, τρισευτυχισμένη και παραδείσια Χρυσή Εποχή, την αρχή της οποίας σηματοδοτεί η γέννηση ενός θείου βρέφους. Αργότερα, τον τέταρτο αιώνα, ο διάσημος ρήτορας από τη Νουμιδία και σύμβουλος του αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνου, ο Λακτάντιος θα δεί, όπως και πολλοί άλλοι χριστιανοί την περίοδο εκείνη, την τέταρτη Εκλογή ως μία προφητεία αναφερόμενη στην έλευση του Χριστού.

Όμως, ο μεταφραστής της Βίβλου στα λατινικά Ιερώνυμος θα πεί ότι είναι εξωφρενικό να περνιέται ο «παγανιστής» Βιργίλιος για προφήτης. Ανάμεσα στην ενθουσιώδη αποδοχή της Εκλογής ως προφητείας και την απαξίωσή της στέκει ο ιερός Αυγουστίνος.

Ίσως κάτι να είχε ακούσει για τον μοναδικό Σωτήρα η Σίβυλλα, γράφει στην Επιστολή 258. Και μιλάει για τη Σίβυλλα γιατί αυτή επικαλείται ως πηγή της προφητικής του πρόρρησης ο ίδιος ο Βιργίλιος στην αρχή της Εκλογής. Ίσως κάτι, δηλαδή, να φανέρωσε ο Θεός στον προχριστιανικό κόσμο σχετικά με την αλήθειά του. Ίσως να υπήρχαν στους προχριστιανικούς πολιτισμούς ψήγματα, μόρια θείας αλήθειας, όπως έλεγε άλλοτε στη Ρώμη ο φιλόσοφος και απολογητής Ιουστίνος.

Το ίσως του Αυγουστίνου δεν κομίζει τίποτε στη δαιδαλώδη σύγχρονή μας φιλολογική συζήτηση για το νόημα ή τις πηγές της βιργιλιανής Εκλογής. Σημαίνει, όμως, πολλά για τη δυναμική που αναπτυσσόταν τότε στην αναμέτρηση της νέας θρησκείας με την αρχαία σοφία. Και σημαίνει ακόμη περισσότερα για τις προοπτικές και τους ορίζοντες που ανοίγονταν ακριβώς τότε για μία γόνιμη συνάντηση αλήθειας και κόσμου, χριστιανισμού και πολιτισμού, Εκκλησίας και τέχνης.

Από τον πρόλογο του βιβλίου

Ἡ τέταρτη Ἐκλογὴ τοῦ Βιργίλιου εἶναι ἕνα παράξενο ποίημα, ποὺ κυκλοφόρησε πιθανὸν τὸ 39 π.Χ. Ὁ μεγάλος ποιητὴς τοῦ ρωμαϊκοῦ κόσμου ὁραματίζεται ἕναν νέο κόσμο πλημμυρισμένο ἀπὸ φῶς καὶ εὐδαιμονία. Στὸ ἐπίκεντρο τῆς παραδεισένιας μεταμόρφωσης τῆς γῆς βρίσκεται ἕνα θεῖο βρέφος. Ἀργότερα, χριστιανοὶ τοῦ τέταρτου αἰώνα εἶδαν τὸ βιργιλιανὸ ποίημα ὡς συγκλονιστικὴ προφητεία τῆς ἔλευσης τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο. Ἄλλοι πάλι θεώρησαν ὅτι ἕνας ἐθνικὸς ποιητὴς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι προφήτης.

Ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος στέκει κάπου ἀνάμεσα στὴν ἐνθουσιαστικὴ ἀποδοχὴ τῆς τέταρτης Ἐκλογῆς ὡς προφητικῆς ἐξαγγελίας καὶ τὴν περιφρονητικὴ ἀπαξίωσή της ὡς ὁράματος μὲ προφητικὸ μήνυμα. Ὁ μεγάλος βορειοαφρικανὸς Πατέρας καταθέτει τὴν ὑποψία ὅτι «ἴσως» ἡ Σίβυλλα, ἡ πηγὴ τῆς προφητικῆς ἔμπνευσης τοῦ Βιργίλιου κατὰ τὴ ρητὴ δήλωση τοῦ ἴδιου τοῦ ποιητῆ στὴν ἀρχὴ τῆς Ἐκλογῆς, «κάτι νὰ εἶχε ἀκούσει». Ἴσως κάτι ἀπὸ τὴ θεία ἀποκάλυψη νὰ εἶχε δοθεῖ στὴν προχριστιανικὴ πολιτισμικὴ παράδοση. Ἴσως, ὅπως εἶχε διδάξει ἄλλοτε στὴ Ρώμη ὁ φιλόσοφος καὶ ἀπολογητὴς Ἰουστίνος, νὰ ὑπῆρχαν ψήγματα θείας ἀποκάλυψης στοὺς προχριστιανικοὺς πολιτισμούς.

Ἡ νεότερη φιλολογικὴ ἔρευνα ἑρμήνευσε τὴν τέταρτη Ἐκλογὴ ἐντάσσοντάς την εἴτε στὸ ἑρμηνευτικὸ πλαίσιο τῶν διαπολιτισμικῶν σχέσεων, τῶν ἐπιδράσεων καὶ ἀπηχήσεων ἀπὸ τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολή, εἴτε πάλι σὲ ἐκεῖνο τῆς Δύσης, δηλαδὴ αὐστηρὰ ἐντὸς τοῦ πλαισίου ἐπιρροῶν ἀπὸ τὴ μακραίωνη προγενέστερη ποιητικὴ παράδοση τοῦ ἑλληνορωμαϊκοῦ κόσμου, ἀπὸ τὸν ἀρχαϊκὸ Ἡσίοδο καὶ τὸν ἀλεξανδρινὸ Θεόκριτο μέχρι τοὺς Ρωμαίους ποιητὲς τῆς ἐποχῆς τοῦ Αὐγούστου.

Ἡ ὑποψία τοῦ Αὐγουστίνου ὅτι ἡ Σίβυλλα ἴσως κάτι νὰ εἶχε ἀκούσει δὲν συνεισφέρει ἀσφαλῶς στὴν πρόοδο τῆς σύγχρονής μας ἐπιστημονικῆς συζήτησης, ἀλλὰ παραμένει σημαντικὴ σὲ ἕνα ἄλλο ἐπίπεδο. Προϋποθέτει ἕνα ἄνοιγμα τῆς θεολογίας στὸν ἀρχαῖο πολιτισμό. Ἡ πατερικὴ θεολογοῦσα σκέψη καὶ εὐαισθησία δὲν ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν ἀποξενώσει ὡς παγανιστικὸ καὶ βέβηλο ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς θείας ἀποκάλυψης.

Από τον Γιώργο Σταυρόπουλο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Ίσως η Σίβυλλα κάτι να είχε ακούσει

The post Ίσως η Σίβυλλα κάτι να είχε ακούσει appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Κύτταρο ζωής και αγώνα

• Μόνον η τέλεια αγάπη, η αγάπη του Θεού και των σωστών πιστών Του, οδηγεί χωρίς προσμονή κανενός ανταλλάγματος στην ύψιστη αρετή, τη θυσία. Ο αθώος και άγιος, για να σωθούν οι αμαρτωλοί. Αλλιώτικη δικαιοσύνη από τις γνωστές και επικρατούσες στον κόσμο θεμελιώθηκε με τη μεγάλη θυσία Εκείνου και που σε τήρησή της αποτολμούν όμοια να συμπεριφέρονται όσοι πιστοί.
• Μα φίλοι Του και οι αποστάτες και περιφρονητές και υβριστές της αγάπης Του; Ναι! Έτσι, περίεργο αλλ’ αληθινό, νιώθουν και οι άλλοι, οι μικροί, για τους συνανθρώπους- έστω και ανάξιους για τα κοινά κριτήρια. Κι αυτοί χωρίς προσωπικά ανταλλάγματα.
• Η σωστή αγάπη είναι απλή και φυσική ανθρώπινη πράξη. Κι επειδή χάλασε, για να ξαναβρεί το δρόμο της και να οδηγηθούμε σε αποκαταστάσεις πλήρεις χρειάζονται οι μεγάλες αποφάσεις, οι αποφάσεις για πράξεις θυσίας.
• Από αγωνίες σε αγώνες. Όχι εκδικήσεις, αλλά νίκες δια του καλού στο κακό. Κι όσο ψυχραίνεται η αγάπη των πολλών, τόσο πρέπει να υπερβάλλει σ’ εκφραστικότητα και πειστικό­τητα προσφοράς -και αίματος ακόμη- η αγάπη των ολίγων. Η αγάπη (η κατά Θεόν αγάπη, η αληθινή) δεν παρεμποδίζε­ται από τίποτε το ανάποδο ή το αντίθετο.

Αυτό είναι το Μεγαλείο Της: η δύναμη και η αξία Της- η χαρά Της!

Μερικοί νομίζουν πως οι θυσίες πηγαίνουν χαμένες. Ότι δε φέρνουν αποτελέσματα, αφού οι άλλοι επιμένουν στις κακίες τους … Λάθος στην εκτίμηση! Ο σπόρος, που φυτεύεται και πεθαίνει, ξαναζωντανεύει για να συνεχίζεται η ζωή ωραιότερη και δυναμικότερη.

Από τον Αντώνη Σανουδάκη- Σανούδο

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Η ενορία κατά τον π. Γεώργιο Θ. Πυρουνάκη

The post Η ενορία κατά τον π. Γεώργιο Θ. Πυρουνάκη appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Μελέτες και δοκίμια για την ανανέωση της ορθόδοξης θεολογίας

• Το βιβλίο αυτό αφηγείται τη λαμπρή πορεία της Ορθόδοξης θεολογίας κατά τον 20ο αιώνα μέσα από το έργο και τη συμβολή δέκα επτά θεολόγων οι οποίοι επιχείρησαν να συμβάλουν γόνιμα και δημιουργικά, αφ’ ενός στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της και, αφ’ ετέρου, στην ανανέωση της σχέσης της με τον σύγχρονο κόσμο και πολιτισμό.
• Οι θεολογικές αυτές προσωπογραφίες εκφράζουν τα κύρια ρεύματα που διαμόρφωσαν τη θεολογία του 20ου αιώνα. Ωστόσο, δεν πρόκειται απλώς για καταγραφή και αποτύπωση της ιστορίας της θεολογίας του 20ου αιώνα, αλλά κυρίως για μία προσπάθεια να ερμηνεύσουμε από τη σκοπιά της συστηματικής θεολογίας την πορεία και τα προβλήματα της θεολογίας του 20ου αιώνα, προκειμένου να την συνδέσουμε άμεσα με τη δική μας εποχή.
• Οι θεολογικές προσωπογραφίες του 20ου αιώνα δεν είναι ένα ιστορικό καταφύγιο ή μια μορφή απόδρασης από τη δική μας πραγματικότητα. Αντίθετα, αφού διαγνώσουμε τα επιτεύγματα, τα κενά, τις ρήξεις και τις ασυνέχειες της θεολογίας του 20ου αιώνα, χρειάζεται να εντοπίσουμε τις ανάγκες και να χαράξουμε τις προτεραιότητες της δικής
  μας εποχής.
• Το βιβλίο αυτό απευθύνεται κυρίως στους θεολόγους του 21ου αιώνα που θέλουν να μαθητεύσουν δημιουργικά στις επιτυχίες και στις αποτυχίες της Ορθόδοξης θεολογίας του 20ου αιώνα για να συνεχίσουν το γόνιμο και δημιουργικό έργο της και να οικοδομήσουν κριτικά τη δική τους έκφραση και μαρτυρία. Σε μία τέτοια προοπτική, πράγματι, αληθεύει ότι «η ιστορία της θεολογίας τρέφει τη θεολογία» και κάθε θεολογική γενιά πασχίζει να σαρκώσει το δικό της ιδιαίτερο αποτύπωμα.

Οι προσωπογραφίες:

• Αμίλκας Αλιβιζάτος
• Παναγιώτης Τρεμπέλας
• Ιωάννης Καρμίρης
• Γεώργιος Φλωρόφσκυ
• Βλαδίμηρος Λόσκυ
• Νικόλαος Αφανάσιεφ
• Ιουστίνος Πόποβιτς
• Παναγιώτης Χρήστου
• Σάββας Αγουρίδης
• Νίκος Νησιώτης
• Ιωάννης Ρωμανίδης
• Ιωάννης Zηζιούλας
• Στυλιανός Χαρκιανάκης
• Δαμασκηνός Παπανδρέου
• Νίκος Ματσούκας
• Χρήστος Γιανναράς
• Παναγιώτης Νέλλας

Από τον Πρόλογο του βιβλίου

Ἡ συνάντηση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μὲ τὴ Νεωτερικότητα ὑπῆρξε καταλυτικὴ γιὰ τὴ διαμόρφωση καὶ ἀνάπτυξη τῆς θεολογίας της. Ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ἐντάχθηκε σταδιακὰ στὸ νεωτερικὸ πανεπιστήμιο καὶ ἀναπτύχθηκε κυρίως ὡς μία ἱστορικοφιλολογικὴ ἐπιστήμη μὲ ὁμολογιακὰ χαρακτηριστικά. Σχεδὸν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες θεολογικὲς σχολὲς υἱοθέτησαν ἠθελημένα ἢ ἀνεπίγνωστα τὰ γνωστικὰ ἀντικείμενα τῶν θεολογικῶν σχολῶν τῆς Εὐρώπης. Ἔκτοτε οἱ Ὀρθόδοξες θεολογικὲς σχολὲς στὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματά τους ἀκολουθοῦν τὰ γνωστικὰ αὐτὰ θεολογικὰ πεδία ἐνίοτε μὲ σημαντικὲς ἀλλαγὲς ἢ καὶ ἀνανεώσεις στὴν ἐξέλιξη καὶ ἀναπροσαρμογή τους κατὰ τὰ εὐρωπαϊκὰ πρότυπα.

Στὸ Βυζάντιο, τὸ ὁποῖο καλλιέργησε ἀδιάκοπα τὰ ἑλληνικὰ γράμματα, τὴ φιλοσοφία καὶ τὶς ἐπιστῆμες, ἡ θεολογία δὲν ἀποτέλεσε ἰδιαίτερη καὶ αὐτόνομη «ἐπιστήμη» μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀλλὰ ὑπῆρχε κυρίως ὡς χαρισματικὴ ἐμπειρία, ἡ ὁποία σαρκωνόταν σὲ ἕναν ὁλόκληρο πολιτισμό, στὰ ποικίλα μνημεῖα λόγου καὶ τέχνης τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης, καὶ ἐκφραζόταν στὴν πίστη καὶ στὴ διδασκαλία, στὴ λειτουργικὴ ζωὴ καὶ στὸ εὐχαριστιακὸ καὶ ἀσκητικὸ ἦθος τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ λόγια ἔκφραση καὶ σπουδὴ τῆς θεολογίας ἀποτυπωνόταν στὰ ἔργα τῶν Πατέρων καὶ στὶς συνοδικὲς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἔνταξη τῆς Ὀρθόδοξης θεολογίας στὸ νεωτερικὸ πανεπιστήμιο ὑπῆρξε σημαντικὸ γεγονὸς καὶ σηματοδότησε μία νέα καὶ ἐνδιαφέρουσα ἐξέλιξη. Ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ὡς ἰδιαίτερη ἐπιστήμη ἐπιχείρησε νὰ ἀναπτύξει τὸ ἐπιστητό της σὲ διάλογο μὲ τὶς ἄλλες ἐπιστῆμες ὡς ἱστορικὴ καὶ ἑρμηνευτικὴ σπουδὴ τῶν ποικίλων μνημείων τῆς Ὀρθόδοξης πίστης, τῆς διδασκαλίας, τῆς λατρείας καὶ τοῦ τρόπου ζωῆς, δηλαδὴ μὲ ὅλα ὅσα συγκροτοῦν ἕναν ζωντανὸ πολιτισμὸ μὲ διαρκεῖς προεκτάσεις καὶ ἐφαρμογὲς στὸ κοινωνικὸ καὶ λαϊκὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, στὴ ζωὴ καὶ εὐσέβεια τῶν Ὀρθοδόξων.

Τὸ νεωτερικὸ αὐτὸ ἐγχείρημα δὲν ἦταν οὔτε εὔκολο οὔτε αὐτονόητο. Ἀναφομοίωτες ἐπιδράσεις καὶ κακέκτυπες ἀγκυλώσεις ἤδη ἀπὸ τὴ μακρὰ περίοδο τῆς «βαβυλώνειας αἰχμαλωσίας» στὴ δυτικὴ θεολογία διαμόρφωσαν μία νέα ἀντίληψη στὴν πανεπιστημιακὴ θεολογία, ἡ ὁποία συχνὰ ἔτεινε νὰ κλείνεται ἐννοιολογικὰ καὶ ἀκαδημαϊκὰ στὸ θεωρητικὸ ἐπιστητό της καὶ νὰ λαμβάνει ἀποστάσεις ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ πραγματικότητα, νὰ διαχωρίζεται ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὰ προβλήματά της, νὰ ἀμβλύνει τὰ ἱστορικὰ καὶ κοινωνικὰ αἰσθητήριά της καὶ κυρίως νὰ μὴ διαλέγεται γόνιμα καὶ δημιουργικὰ μὲ τὴν ἐποχή, τὴν περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα καὶ τὸν ζωντανὸ πολιτισμό της.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Θεολογικές προσωπογραφίες του 20ου αιώνα

The post Θεολογικές προσωπογραφίες του 20ου αιώνα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Το καθήκον ως τρόπος ζωής στον στωικισμό

• Τι σημαίνει να πράττουμε σωστά στην καθημερινή ζωή;
• Πώς συνδέονται οι επιλογές μας με τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας;

Στο Περὶ Καθηκόντων ο Ιεροκλής προσεγγίζει αυτά τα ερωτήματα με άμεσο και πρακτικό τρόπο, μετατρέποντας τη φιλοσοφία σε οδηγό για τη ζωή.

Το καθήκον δεν παρουσιάζεται ως βάρος ή επιβεβλημένη υποχρέωση, αλλά ως φυσική έκφραση της ανθρώπινης λογικότητας. Μέσα από απλές, αλλά ουσιαστικές, σκέψεις, το έργο δείχνει πώς η ορθή πράξη γεννιέται από την κατανόηση του εαυτού και των σχέσεών μας με τους άλλους. Η ηθική δεν επιβάλλεται από έξω· καλλιεργείται εκ των ένδον, ως στάση ζωής.
Η παρούσα μετάφραση επιδιώκει να φέρει το αρχαίο κείμενο κοντά στον σύγχρονο αναγνώστη, με καθαρή γλώσσα και σεβασμό στο νόημα του πρωτοτύπου. Το Περὶ Καθηκόντων απευθύνεται σε όποιον αναζητά μια φιλοσοφία εφαρμόσιμη, ικανή να φωτίσει μικρές και μεγάλες αποφάσεις της καθημερινότητας.

Εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια
Ιωάννης Πλεξίδας
Πρόλογος
Ηλίας Βάβουρας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Να ζεις με νόημα

The post Να ζεις με νόημα appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α

Σημείωμα των εκδοτών

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

• Interview with Howard Levine. Συνομιλία του Howard Levine (HBL) με την Μαγδαληνή Γεωργιάκου (ΜΓ) και τον Λευτέρη Πετρόπουλο (ΛΠ)
• Η Περίπτωση του Διονύση ΛΗΔΑ-ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΞΕΝΑΚΗ
• Σχόλια πάνω στην Αναλυτική Περίπτωση του Διονύση ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ
• Σχόλια στην Περίπτωση του Διονύση. Ο Ρόλος του Setting ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
• Οι δύο Σχολιασμοί ως ‘Πολύτιμος Τρίτος’ ΛΗΔΑ-ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΞΕΝΑΚΗ

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ

• Σύντομη Εισαγωγή σε μία Ψυχαναλυτική Θεώρηση της ΤΝ ΝΙΚΟΣ ΛΑΜΝΙΔΗΣ
• Η Ανθρώπινη Αναγνωρισιμότητα ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ
• Σχόλιο στο Κείμενο του Σωτήρη Μανωλόπουλου: Η Ανθρώπινη Αναγνωρισιμότητα ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΚΟΡΙΝΗΣ
• Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) και Ανθρώπινος Ψυχισμός ΑΜΙΝΑ ΜΟΣΚΩΦ
• Σχέση Τεχνολογίας και Υποκειμένου, με αφορμή το Blade Runner (1982) ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ & ΝΙΚΟΣ ΛΑΜΝΙΔΗΣ

ΚΛΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ

• Τα Μαθηματικά του Freud ΑΡΙΣΤΕΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ
• Το Ζήτημα Ψυχή-Σώμα στην Φροϋδική Σκέψη – Μια σύντομη Ανασκόπηση ΔΟΜΙΝΙΚΗ ΜΥΛΩΝΑ
• Mirror, mirror, on the wall, who is the most moral of them all? ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
• Έγκαιρος Εντοπισμός και Μετά; PASCALE AMBROISE
• Παιχνίδια Ιλίγγου: Το Παράδειγμα της Αναρρίχησης ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΑΡΜΗ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

• Α.Ι. (Τεχνητή Νοημοσύνη), του Steven Spielberg ΑΝΝΑ ΠΟΥΠΟΥ
• A.I. (Τεχνητή Νοημοσύνη), του Steven Spielberg ΑΜΙΝΑ ΜΟΣΚΩΦ

ΒΙΒΛΙΑ

• Το Βλέμμα στην Ψυχανάλυση
  ΒΛΕΠΕΙΝ – ΚΟΙΤΑΖΕΙΝ – ΑΤΕΝΙΖΕΙΝ του Βασίλη Δημόπουλου
  ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Οιδίπους 30

The post Οιδίπους 30 appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Aπό μικρή, η μαμά με αποκαλούσε «Πορτογύρα».

Και είχε δίκιο.

Δεν ήθελα να μένω στο σπίτι. Να παίρνω τους δρόμους ήθελα.
Έτσι μεγάλωσα. Στις λαϊκές αγορές και στα παζάρια.
Στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Στη Θεσσαλονίκη και σε όλους τους τόπους που αξιώθηκα να ταξιδέψω.
Τόση ήταν η λαχτάρα μου να συναντώ άγνωστους ανθρώπους, που πολλοί το καταλάβαιναν και μου εξιστορούσαν τους καημούς και τα πάθη τους.

• Κάθε συνάντηση κι ένα θαύμα.
• Κάθε άνθρωπος σημαντικός μέσα στην ανωνυμία του, πολύτιμος στην ταπεινή ζωή του.
• Κάθε ψυχή κι ένα φως κρυμμένο.

Τους είμαι βαθιά ευγνώμων. Μ’ έκαναν δική τους κι έγιναν δικοί μου. Κι έφτασαν να είναι τόσοι πολλοί, που αισθάνομαι πως έχω παντού συγγενείς. Παντού αδέρφια.

Η παρούσα συλλογή διηγημάτων είναι ένα κεράκι για όλους. Τους εδώ και τους εκεί.

Ένα βιβλίο από την Βασιλική Νευροκοπλή

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Τ’ αδέρφια του δρόμου

The post Τ’ αδέρφια του δρόμου appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Ο Μέγας Βασίλειος για το νόημα και τη σημασία της ελληνικής παιδείας.

Ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων.

• Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της πατερικής γραμματείας και της ιστορίας της παιδείας.
• Σε αυτό, η γνώση δεν αντιμετωπίζεται ως ουδέτερη συσσώρευση πληροφοριών, αλλά ως πράξη που απαιτεί κρίση, διάκριση και ηθικό προσανατολισμό.
• Η παρούσα μετάφραση προσφέρει μια σύγχρονη, καθαρή και φιλολογικά αξιόπιστη απόδοση του κειμένου,καθιστώντας το προσιτό τόσο στο ακαδημαϊκό κοινό όσο και στον απαιτητικό αναγνώστη.
• Παράλληλα, ο αναλυτικός σχολιασμός που τη συνοδεύει αναδεικνύει τις έννοιες, τις παραπομπές και τα παιδαγωγικά συμφραζόμενα του λόγου, διευκολύνοντας μια βαθύτερη και κριτική πρόσληψή του.
• Το έργο αναδεικνύει έτσι μια διαχρονική πρόταση παιδείας, όπου τα αρχαία κείμενα λειτουργούν ως πεδίο άσκησης της σκέψης και της ευθύνης απέναντι στη γνώση.

Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε φοιτητές, εκπαιδευτικούς και σε όσους αναζητούν όχι απλώς τι να διαβάζουν, αλλά πως και γιατί να διαβάζουν.

Εισαγωγή- μετάφραση-σχόλια: Ιωάννης Πλεξίδας

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία

The post Η ελληνική παιδεία ως προπαιδεία appeared first on Εκδόσεις Αρμός.

Τι θα γινόταν εάν ένα απλό τηλεφώνημα άλλαζε τα πάντα;

Αν στην άλλη άκρη της γραμμής δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος –ούτε καν ένας εξωγήινος– αλλά ένα ον από ένα σύμπαν τελείως ξένο προς το δικό μας;
Ένα σύμπαν χωρίς ύλη. Χωρίς άστρα, χωρίς πλανήτες.
Χωρίς τους νόμους της φυσικής όπως τους γνωρίζουμε.
Ένα σύμπαν όπου ίσως δεν υπάρχει καν χρόνος.
Πώς θα μας αντιλαμβανόταν ένα τέτοιο ον;
Τι θα του φαινόταν παράξενο σε εμάς;
Ποιες ερωτήσεις θα μας έθετε;
Αυτό το βιβλίο είναι ένας φανταστικός διάλογος με ένα Εξωσυμπαντικό Ον.
Μια ανατρεπτική ματιά στον κόσμο μας, μέσα από ένα βλέμμα που δεν μοιάζει σε τίποτα με το δικό μας.

Ένα βιβλίο του Γιώργου Τσάτσου.

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

Εξωσυμπαντικός

The post Εξωσυμπαντικός appeared first on Εκδόσεις Αρμός.