Προύσαλης Β. Δημήτρης (Prousalis Dimitris)

prousalis dimitris

Ο Δημήτρης Προύσαλης γεννήθηκε στην Ολλανδία το 1965. Σπούδασε παιδαγωγικά στη Μυτιλήνη και είναι τελειόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών (2004). Έχει πραγματοποιήσει σπουδές Βιβλιοθηκονομίας και Μετεκπαίδευσης στην Ειδική Αγωγή. Από το 1988 εργάζεται σαν δάσκαλος στη δημόσια εκπαίδευση. Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κώστα Δεμερτζή προς τον Έλληνα δάσκαλο» από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2003) για τη συμβολή του στην προώθηση του παιδικού και εφηβικού βιβλίου και της φιλαναγνωσίας. Ασχολείται με τη μελέτη, ανάλυση, συλλογή και καταγραφή του λαϊκού παραμυθιού από το 1999. Έχει μαθητεύσει σε σεμινάρια πάνω στη μυθοπλασία και την τέχνη της αφήγησης, για την παιδαγωγική και θεραπευτική προσέγγιση του παραμυθιού και την αξιοποίηση του για χρήση μέσα στην τάξη και σε χώρους θεραπευτικής παρέμβασης. Έχει πραγματοποιήσει εκδόσεις, δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εισηγήσεις σε συμπόσια και διεθνή συνέδρια με θέμα το λαϊκό παραμύθι. Έχει συντονίσει εργαστήρια μετά από προσκλήσεις μορφωτικών οργανισμών και σχολικών συμβούλων. Έχει συγκεντρώσει πάνω από 50 λαϊκά παραμύθια με τους μαθητές του. Σαν αφηγητής μοιράζεται από το 2003 τα παραμύθια που αγαπά με παιδιά κι ενήλικους κι έχει αφηγηθεί σε πολλούς διαφορετικούς χώρους και σε κοινά ποικίλης σύνθεσης. Πρόθεση του είναι να συμβάλει ώστε να ξαναμπεί το παραμύθι στο κέντρο του ενδιαφέροντος του κόσμου και να δημιουργηθούν εστίες αφήγησης παντού αναδεικνύοντας τη σημαντικότητα του για την ανθρώπινη ψυχή και τον πολιτισμό. Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ

Ενενήντα έξι ιστορίες και αφηγήσεις ξεδιπλώνονται κάτω από τη σημαία του Σταυρού για να μεταφέρουν ηρωικές πράξεις με τη χάρη του Αγιασμού στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Ο ελληνικός λαός σφυρηλάτησε την εθνική του συνείδηση με το μπόλι του άδολου θρησκευτικού του συναισθήματος. Μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, μάχη με τη μάχη, αλλά πάνω στο αμόνι της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Ο σταυρός γίνεται σπαθί, οι εικόνες μπαϊράκια πίστης, που ανοίγουν το δρόμο. Οι ατομικές προσευχές μετατρέπονται σε συλλογικά τραγούδια πολεμικά. Τα θαύματα σε διεξόδους ελπίδας. Τα ευαγγέλια γίνονται διακηρύξεις εθνικής ύπαρξης, οι αγιασμοί σώμα και αίμα των μαχών, μια μετάληψη λευτεριάς, για να σηκωθεί ο ελληνισμός λίγο ψηλότερα, να σταθεί ισότιμα δίπλα στα άλλα έθνη του κόσμου. Με του Θεού τη δύναμη και του Χριστού την Πίστη, στοιχεία αυτοπροσδιορισμού, το υπόδουλο Έθνος διακηρύσσει την απόφασή του να ζήσει ξανά ελεύθερο μαχόμενο υπέρ Πατρίδας και Πίστεως, εκεί που το ένα συνυφαίνεται με το άλλο και το τροφοδοτεί.

prousalis dimitris