Χαλδαιάκης Αχιλλέας

Ὁ Ἀ­χιλ­λεὺς Γ. Χαλ­δαι­ά­κης γεν­νή­θη­κε στὴν Ἀ­θή­να τὸ ἔ­τος 1969. Σπού­δα­σε Θε­ο­λο­γί­α καὶ Μου­σι­κο­λο­γί­α στὴν Ἀ­θῆ­να. Πα­ρα­κο­λού­θη­σε με­τα­πτυ­χι­α­κὰ μα­θή­μα­τα στὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν [με­τα­πτυ­χι­α­κὸ δί­πλω­μα εἰ­δί­κευ­σης μὲ τὴν ἐρ­γα­σί­α: Ὁ γέ­ρων Ἰ­ε­ρό­θε­ος (1762-1814). Ἡ πο­λι­τεί­α τοῦ κτί­το­ρος τῆς ἱ­ε­ρᾶς μο­νῆς προ­φή­του Ἡ­λι­οῦ Ὕ­δρας καὶ κρι­τι­κὴ ἔκ­δο­ση τοῦ Βί­ου του (ἔκ­δο­ση: Ἀ­θῆ­ναι 2001, σσ. 616)] καὶ ἀ­να­γο­ρεύ­θη­κε δι­δά­κτωρ τοῦ Τμή­μα­τος Μου­σι­κῶν Σπου­δῶν τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν [δι­δα­κτο­ρι­κὴ δι­α­τρι­βὴ μὲ θέ­μα: Ὁ πο­λυ­έ­λε­ος στὴν βυ­ζαν­τι­νὴ καὶ με­τα­βυ­ζαν­τι­νὴ με­λο­ποι­ί­α (ἔκ­δο­ση: Ἀ­θῆ­ναι 2003, σσ. 992)]. Ὑ­πη­ρε­τεῖ στὸ Τμῆ­μα Μου­σι­κῶν Σπου­δῶν τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν, ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 1992 [ἀρ­χι­κὰ ὡς ἐ­πι­στη­μο­νι­κὸς συ­νερ­γά­της (δι­δά­σκων βά­σει τοῦ προ­ε­δρι­κοῦ δι­α­τάγ­μα­τος 407/80), στὴ συ­νέ­χει­α δὲ ὡς λέ­κτωρ (ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 1999), ὡς ἐ­πί­κου­ρος κα­θη­γη­τὴς (ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 2004), ὡς μό­νι­μος ἐ­πί­κου­ρος κα­θη­γη­τὴς (ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 2008), (ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 2010) ὡς ἀ­να­πλη­ρω­τὴς κα­θη­γη­τής, καὶ τώρα ὡς τακτικὸς καθηγητής], στὸ γνω­στι­κὸ ἀν­τι­κεί­με­νο τῆς Βυ­ζαν­τι­νῆς Μου­σι­κο­λο­γί­ας. Κατὰ τὴν παροῦσα περίοδο εἶναι ὁ πρόεδρος τοῦ Τμήματος Μουσικῶν Σπουδῶν. Πα­ράλ­λη­λα δι­α­τε­λεῖ: χο­ράρ­χης τοῦ χο­ροῦ ψαλ­τῶν Οἱ Μαΐστορες τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης· πρω­το­ψάλ­της τοῦ ἱεροῦ προσκυνηματικοῦ ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας (Αἰγάλεω)· γε­νι­κὸς γραμ­μα­τέ­ας τοῦ συ­νο­δι­κοῦ Ἱ­δρύ­μα­τος Βυ­ζαν­τι­νῆς Μου­σι­κο­λο­γί­ας· ἰ­δρυ­τι­κὸ μέ­λος καὶ δι­α­χει­ρι­στὴς τῆς ἀ­στι­κῆς μὴ κερ­δο­σκο­πι­κῆς Ἑ­ται­ρεί­ας Ἀ­να­το­λῆς τὸ πε­ρι­ή­χη­μα·ἰ­δρυ­τι­κὸ μέ­λος τῆς ἀ­στι­κῆς μὴ κερ­δο­σκο­πι­κῆς Ἑ­ται­ρεί­ας Ἡ Αἰ­γι­ναί­α (καὶ ἀρ­χι­συν­τά­κτης τῆς ὁ­μώ­νυ­μης ἑ­ξα­μη­νι­αί­ας πε­ρι­ο­δι­κῆς πο­λι­τι­στι­κῆς ἔκ­δο­σης γιὰ τὰ πρῶ­τα δε­κα­τέσ­σε­ρα τεύ­χη της)· ἐ­πι­στη­μο­νι­κὸς συ­νυ­πεύ­θυ­νός της κρι­τι­κῆς ἔκ­δο­σης τῶν Ἁ­πάν­των τοῦ ἁ­γί­ου Νε­κτα­ρί­ου· μέ­λος λοι­πῶν ἐ­πι­στη­μο­νι­κῶν σω­μα­τεί­ων (π.χ. The International Society for Orthodox Church Music, American Society of Byzantine Music and Hymnology) καὶ καλ­λι­τε­χνι­κῶν συλ­λό­γων. Ἀ­να­πτύσ­σει, ἐ­πί­σης, καὶ μί­α δι­ε­θνῆ καλ­λι­τε­χνι­κὴ πο­ρεί­α ὡς χο­ράρ­χης, ἀ­φοῦ πολ­λὲς φο­ρὲς με­τα­κα­λεῖ­ται ὡς ἐ­πι­σκέ­πτης χο­ράρ­χης ἀ­πὸ γνω­στά, ἐ­κτὸς Ἑλ­λά­δος, χο­ρω­δι­α­κὰ σχή­μα­τα, σχή­μα­τα ποὺ σχε­τί­ζον­ται ἢ καὶ ὄ­χι μὲ τὸν χῶ­ρο τῆς πα­ρα­δο­σι­α­κῆς βυ­ζαν­τι­νῆς μου­σι­κῆς. Ἔ­τσι, ἔ­χει ἤ­δη πραγ­μα­το­ποι­ή­σει σχε­τι­κὲς ἐκ­δη­λώ­σεις, στὴν Εὐ­ρώ­πη καὶ στὴν Ἀ­με­ρι­κή, μὲ με­γά­λη δι­ε­θνῆ ἐ­πι­τυ­χί­α καὶ θε­τι­κό­τα­το ἀ­πό­η­χο. Ἐ­πι­ση­μαί­νον­ται ἐ­δῶ οἱ τε­λευ­ταῖ­ες δου­λειές του: ἀ­φε­νὸς μὲν στὸ Tallinn τῆς Ἐ­σθο­νί­ας, ὡς προ­σκε­κλη­μέ­νος χο­ράρ­χης (guest director) τοῦ RAM-The Estonian Male Choir, στὸ πλαί­σι­ο τοῦ 16ου δι­ε­θνοῦς φε­στι­βὰλ Credo (Credo XVI. The International Festival of Orthodox Sacred Music. 24 September-4 Oktober 2009. Estonia), ὅ­που καὶ δι­ηύ­θυ­νε τὴ δι­ά­ση­μη ἀν­τρι­κὴ 50μελη κρα­τι­κὴ χο­ρω­δί­α τῆς Ἐ­σθο­νί­ας σὲ ἕ­να πρό­γραμ­μα ἀ­μι­γῶς βυ­ζαν­τι­νῆς μου­σι­κῆς, ἀ­φε­τέ­ρου δὲ στὸ Portland καὶ στὸ Seattle τῆς Ἀ­με­ρι­κῆς, ἐ­πί­σης ὡς προ­σκε­κλη­μέ­νος χο­ράρ­χης (guest director) τῆς Cappella Romana, ὅ­που καὶ πα­ρου­σί­α­σε (τὸν Ἰ­α­νου­ά­ρι­ο τοῦ 2010) μὲ τὴ συγ­κε­κρι­μέ­νη δι­ε­θνοῦς φή­μης ἀ­με­ρι­κα­νι­κὴ χο­ρω­δί­α ἕ­να ἀ­μι­γῶς βυ­ζαν­τι­νὸ μου­σι­κὸ πρό­γραμ­μα ὑ­πὸ τὸν τί­τλο A Byzantine Christmas (δί­νον­τας μά­λι­στα πρὶν ἀ­πὸ κά­θε συ­ναυ­λί­α καὶ σχε­τι­κὴ δι­ά­λε­ξη/pre-concert lecture). Ἔ­χει δη­μο­σι­εύ­σει δέ­κα αὐ­το­τε­λῆ βι­βλί­α καὶ ἔ­χει ἐ­πι­με­λη­θεῖ τῆς ἔκ­δο­σης ἰ­σά­ριθ­μων συλ­λο­γι­κῶν τό­μων (πρα­κτι­κῶν συ­νε­δρί­ων, τι­μη­τι­κῶν τό­μων κ.λπ.). Δε­κά­δες ἄλ­λες με­λέ­τες τοῦ ἔ­χουν κα­τα­χω­ρι­σθεῖ σὲ πε­ρι­ο­δι­κὰ καὶ συλ­λο­γι­κοὺς τό­μους, ἐ­νῷ εἶ­ναι ἐ­πί­σης τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της καὶ σύμ­βου­λος σχε­τι­κὰ μὲ τὰ βυ­ζαν­τι­νο­μου­σι­κο­λο­γι­κὰ λήμ­μα­τα σὲ ἐγ­κυ­κλο­παι­δεῖ­ες. Συμ­με­τέ­χει, ἀ­κό­μη, σὲ δι­ε­θνῆ μου­σι­κο­λο­γι­κὰ καὶ θε­ο­λο­γι­κὰ συ­νέ­δρι­α. Ἡ ἐ­ρευ­νη­τι­κή του δρα­στη­ρι­ό­τη­τα ἑ­στι­ά­ζε­ται στοὺς γνω­στι­κοὺς χώ­ρους τῆς βυ­ζαν­τι­νῆς μου­σι­κο­λο­γί­ας, μου­σι­κῆς λα­ο­γρα­φί­ας, χρι­στια­νι­κῆς λα­τρεί­ας, ἁ­γι­ο­λο­γί­ας καὶ ὑ­μνο­λο­γί­ας.