Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση)

Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση)

Τον κωμικό μας ποιητή που ήξερε ότι το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσει κανείς για τα σοβαρά

• ΕΙΝΑΙ Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ;
• ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;
• ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΑΤΙΡΑ;

Στο βιβλίο αυτό συναντούμε στο Θέατρο του Διονύσου τον Αριστοφάνη, τον μεγαλύτερο κωμικό ποιητή των κλασικών χρόνων. Μας εξηγεί πώς τα φαρμακερά βέλη της κωμωδίας του κατατρόπωσαν τους δημαγωγούς, τους πολεμοκάπηλους κι όλους τους υποκριτές της εποχής του και μας μιλάει για τη δύναμη του σατιρικού λόγου ενάντια στους τυράννους όλων των εποχών. Ένα βιβλίο που θα μας κάνει να κλάψουμε από τα γέλια, αλλά και να κοιταχτούμε στον καθρέφτη συνειδητοποιώντας πως δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, όσα σατίρισε ο Αριστοφάνης αποτελούν προβλήματα και των σημερινών κοινωνιών.

ΕΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ!

Απόσπασμα από το βιβλίο

Το Γέλιο ως πολιτική πράξη Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ το μοναδικό πολίτευμα που κινδυνεύει διαρκώς από την ίδια της την ελευθερία. Από την υπερβολή της, την αφέλειά της, την ανάγκη της να πιστεύει συνεχώς ότι ο άνθρωπος τελικά θα γίνει καλύτερος, σοφότερος και δικαιότερος. Κι όμως, όσο περνά ο χρόνος, ο άνθρωπος συνεχίζει να κουβαλά μέσα του το ίδιο επικίνδυνο υλικό για κάθε πολίτευμα, και για τη δημοκρατία βέβαια. Φιλοδοξία, φόβο, ματαιοδοξία, δίψα για δύναμη, ανάγκη επιβολής, μικρότητα, αλλά και μεγαλείο. Η ανθρώπινη φύση μοιάζει να αλλάζει ελάχιστα μέσα στους αιώνες, ακόμη κι όταν αλλάζουν τα καθεστώτα, οι τεχνολογίες, οι σημαίες, οι ιδεολογίες, τα σύνορα ή οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα ίδια ανθρώπινα πάθη. Και ίσως γι’ αυτό η σάτιρα παραμένει τόσο απαραίτητη στους αιώνες των αιώνων. Γιατί η σάτιρα είναι ο τελευταίος μηχανισμός αυτοάμυνας του ανθρώπου και της δημοκρατίας απέναντι στη σοβαροφάνεια της εξουσίας. Στο πέρασμα του χρόνου είναι πια γεγονός αναμφισβήτητο: όπου σταματά το γέλιο, αρχίζει ο φόβος και όπου αρχίζει ο φόβος, αρχίζει η υποταγή. Ο Αριστοφάνης το κατάλαβε αυτό δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς. Κατάλαβε πως η εξουσία –κάθε μορφή εξουσίας– φοβάται βαθιά τη γελοιοποίηση και κατ’ επέκταση το γέλιο που προκαλεί η άλλη όψη της σοβαροφάνειας, που είναι ένας από τους πυλώνες που στηρίζουν ως συνήθως το δωμάτιο της εξουσίας. «Ο τύραννος μπορεί να αντέξει την οργή, δύσκολα όμως αντέχει το γέλιο», μου είχε πει σε μία από τις τρεις συνεντεύξεις που είχα την ευτυχία να κάνω με τον μεγάλο θεατράνθρωπο και νομπελίστα Ντάριο Φο. Και από έναν άλλο άνθρωπο, που τον συναναστράφηκα πολύ στα νεανικά μου χρόνια, τον Χάρρυ Κλυν, είχα πολλές φορές ακούσει τη φράση: «Η εξουσία μπορεί να φυλακίσει έναν αντίπαλο· δυσκολεύεται όμως να φυλακίσει ένα αστείο που ήδη κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα».

Περιεχόμενα

• Το γέλιο ως πολιτική πράξη
• ο κωμικός που έβγαζε τα «άπλυτα» της πόλης στην σκηνή
• Πίνοντας καφέ με τον αριστοφάνη
• Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

Από τους Θανάση Λάλα και Σταμάτη Κωνσταντινίδη.

Άλλα βιβλία της σειράς:

• Πίνοντας καφέ με τον Σωκράτη
• Πίνοντας καφέ με τον Πλάτωνα
• Πίνοντας καφέ με τον Αριστοτέλη
• Πίνοντας καφέ με τον Θουκυδίδη
• Πίνοντας καφέ με τον Περικλή
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκουρο
• Πίνοντας καφέ με τον Επίκτητο

 

Δείτε παρουσιάσεις των βιβλίων εδώ.

 

Πίνοντας καφέ με τον Αριστοφάνη (1η έκδοση)