farsaliotis stylianos

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι φαίνεται να βρίσκονται παγιδευμένοι στις αρνητικές πτυχές της γενικευμένης ρευστότητας της εποχής μας. Αντιμετωπίζοντας εξαιρετικά εύθραυστες καταστάσεις κοινωνικής και οικονομικής αβεβαιότητας. Παράλληλα, ο αριθμός των υποκειμένων που, βιώνοντας αυτές τις συνθήκες μείζονος αστάθειας, ανασφάλειας και ευαλωτότητας, απευθύνονται -και- σε ειδικούς ψυχικής υγείας αυξάνεται σταθερά. Στα σύνορα ανάμεσα στο κοινωνικό και το ψυχικό, οι έννοιες της επισφάλειας και του εφήμερου μας επιτρέπουν να σκεφθούμε σε ένα συνεχές καταστάσεις ριζικής κοινωνικής περιθωριοποίησης, όπως η έλλειψη στέγης στην οποία επικεντρώνεται το ανά χείρας βιβλίο. Από τη μία πλευρά, και καταστάσεις οι οποίες, από την άλλη, βρίσκονται πολύ πιο κοντά σε μια κοινωνική κανονικότητα. Ποια χρησιμότητα μπορεί να έχει όμως η ύπαρξη μιας ψυχαναλυτικής οπτικής όσον αφορά την προσέγγιση των αστέγων ή άλλων αποκλεισμένων ατόμων; Στο βιβλίο εξετάζονται οι ιδιαιτερότητες του πεδίου της σημερινής. Διευρυνόμενης ψυχοκοινωνικής κλινικής καθώς και πτυχές των σύνθετων σχέσεων μεταξύ ανεστιότητας και ψυχικού τραύματος. Μελετώντας κάποιες από τις κυριότερες ψυχικές παραμέτρους των καταστάσεων ακραίας κοινωνικής επισφάλειας. Ο συγγραφέας του βιβλίου αναδεικνύει τρόπους με τους οποίους η ψυχαναλυτική σκέψη μπορεί να συνδράμει στο πλαίσιο της κλινικής εργασίας με αστέγους αλλά και στις κοινωνικές παρεμβάσεις που έχουν ως στόχο να διευκολύνουν και να υποστηρίξουν την σταδιακή κοινωνική επανένταξη αυτών των προσώπων.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή. Κεφάλαιο 1 – Εφήμερο, επισφάλεια και σύγχρονη κοινωνία. Κεφάλαιο 2 – Το πεδίο της ψυχοκοινωνικής κλινικής. Κεφάλαιο 3 – Στοιχεία ψυχαναλυτικής κατανόησης της ανεστιότητας. Κεφάλαιο 4 – Ανεστιότητα και ψυχικό τραύμα. Επίλογος. Βιβλιογραφία
Αναζητώντας την σημασία του όρου «εφήμερος» σε ένα γενικό λεξικό, οδηγούμαστε αβίαστα στην διαπίστωση ότι το χρονικό κριτήριο αποτελεί τον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο συναρθρώνονται οι διάφορες απαντήσεις που συναντάμε κατά την προσπάθεια αυτή. Με άλλα λόγια, ως «εφήμερο» ορίζεται, πρώτα απ’ όλα, αυτό του οποίου η χρονική διάρκεια είναι περιορισμένη. Σύντομη ή, σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμα και στιγμιαία. Η ιδιότητα του εφήμερου χαρακτηρίζει συνεπώς αντικείμενα ή/και καταστάσεις προσωρινές. Περαστικές, κύριο γνώρισμα των οποίων είναι η παροδικότητα τους, δηλαδή, η απουσία μονιμότητας και ανθεκτικότητας στον χρόνο. Πρόκειται για το πρόσκαιρο -όπως μια «εφήμερη δόξα» που περνά, χάνεται και ξεχνιέται γρήγορα ή μια «εφήμερη ευτυχία» που διαρκεί. Περισσότερο ή λιγότερο, μέχρι να έρθει αναπόφευκτα η μία ή η άλλη ατυχής περίσταση να την διαταράξει- σε αντίθεση με το μόνιμο, το σταθερό, το διαρκές ή το αιώνιο.
Ο Ελληνικός Εμφύλιος- Μία ψυχαναλυτική προσέγγιση
farsaliotis stylianos

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Δώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Φαρσαλιώτης Στυλιανός”

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί επίσης να σας αρέσει…