Το μεγάλο ελληνικό μυθιστόρημα

Ο Κυριάκος Μαργαρίτης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1982. Παρακολούθησε σπουδές κλασικής και νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή για το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το 1998 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, το ιστορικό μυθιστόρημα Ο Γιωρκής ο Καρπασίτης. Την περίοδο 2001-2011 κυκλοφόρησαν οχτώ βιβλία του για παιδιά. Το τελευταίο εκ των οποίων, με τίτλο Τα τρύπια τείχη, τιμήθηκε με αναγραφή στον πίνακα White Ravens της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας του Μονάχου. Η συλλογή διηγημάτων Μικροί ερωτικοί θρήνοι έλαβε το Κρατικό Βραβείο Νέου Λογοτέχνη στην Κύπρο το 2002 και ήταν η κυπριακή συμμετοχή για τη λογοτεχνία στη 12η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο (Νάπολη, 2005). Ανάμεσα 2006 και 2013 εκδόθηκαν πέντε έργα αφηγηματικής μυθοπλασίας. Όλα εισαγωγές σε ευρύτερους μυθιστορηματικούς κύκλους, το σώμα των οποίων έμεινε ανέκδοτο ή ανολοκλήρωτο. Από το 2017 συνεργάζεται με το Κέντρο Τεχνών Κίμωνος, συντάσσοντας κείμενα για τη ζωγραφική, το σχέδιο, τα κόμικς και το animation. Τα άρθρα και τα δοκίμιά του εκκινούν από θέματα όπως η στρατιωτική ιστορία και η θεωρία του μυθιστορήματος. Και επιχειρούν μιαν εκβολή στην οντολογία του προσώπου και την ησυχαστική γνωσιολογία της αγάπης. Από τις εκδόσεις Αρμός κυκλοφορεί επίσης το δοκίμιό του με τίτλο Φοντάνα Αμορόζα. Ποίηση και ποιητική του Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Το μεγάλο ελληνικό

Δείτε εδώ τις παρουσιάσεις των βιβλίων των Εκδόσεων Αρμός.

Η Φοντάνα Αμορόζα (ή: Πηγή του Ερώτα) είναι ένας μικρός κόλπος στο δυτικότερο άκρο της Κύπρου. Εδώ στήνω το μεγάλο μου κόλπο, να πιάσω τον Ήλιο, σαν λάφυρο, με ένα καμάκι που είναι δικό του. Στη Φοντάνα λένε ότι μεθούσε η Αφροδίτη τους έρωτες, αν και άλλοι ισχυρίζονται ότι ο τόπος ήταν ένα πειρατικό ορμητήριο. Μα υπάρχει διαφορά; Το επ’ εμοί, στην άκρη της νύχτας, ή στην ακτή της, τραγουδώ τον πιο ερωτικό ποιητή του νησιού, τον Κυριάκο Χαραλαμπίδη. Ηλιοβασίλεμα ύστερα. Δύση της Κύπρου, είσαι / ωραία και μεγάλη σε διάρκεια. Αυτή η διάρκεια (η ωραιότητά της) με οδηγεί ξανά στην Αθήνα, στην οδό Ακαδημίας 67, για να γίνει το πλιάτσικο ένα τίμιο δώρο. Και στη δύση να δω την ανατολή του φωτός: είμαστε, ασφαλώς, στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής. Θα θέλατε ν’ ανάψουμε ένα κεράκι; Να παίξουμε, ας πούμε, με τη φωτιά; Μακάρι.

Το μεγάλο ελληνικό