Προσφορά!

Ο αναρχικός τραπεζίτης

…και πέντε διάλογοι για την τυραννία

Φερνάντο Πεσσόα

Είναι δυνατόν να είναι κάποιος συγχρόνως πλούσιος και δαιμόνιος τραπεζίτης κι ένας ολοκληρωμένος αναρχικός που πολεμά για την απελευθέρωση της κοινωνίας; Σύμφωνα με τον Πεσσόα, ναι. Το διήγημα με τον προκλητικό τίτλο «Ο αναρχικός τραπεζίτης» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1922. Παραβολή, διαλεκτική σάτιρα, υποδειγματικό οικοδόμημα μιας αυστηρής επαγωγικής λογικής, διαθέτει την εγγενή επικαιρότητα που χαρακτηρίζει ολόκληρο το έργο του Πεσσόα. Στους αντίποδες του Βιβλίου της ανησυχίας, Ο αναρχικός τραπεζίτης πραγματεύεται την πρακτική πλευρά της ζωής: την κοινωνία και τα επινοήματά της, το χρήμα, την άσκηση της εξουσίας και τους νόμους της.

 12.17  9.74

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-6652-13-4 Κατηγορίες: , , Ετικέτες: ,
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (0)
Weight 0.20 kg
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Fernando Pessoa

Σελίδες

128

isbn13

978-960-6652-13-4

There are no reviews yet.


Be the first to review “Ο αναρχικός τραπεζίτης”

You may also like…

-20%
o dromos toy fidiou pessoa

Ο δρόμος του φιδιού

 12.72  10.18
0 Reviews
 12.72  10.18

Φερνάντο Πεσσόα

Ο Δρόμος του Φιδιού είναι μιά πραγματεία μύησης στην γνώση, είναι ένα παζλ που συνθέτει ο Γιάννης Σουλιώτης από γνωστά και ανέκδοτα κείμενα του Φερνάντο Πεσσόα που καλούν στον δρόμο της γνώσης, τον δρόμο που διάνυε ο Πεσσόα σαν τον Οδοιπόρο του, παραμυθούμενος για λίγο ή περισσότερο με γοητευτικές συναναστροφές: με τους αρχαίους Έλληνες θεούς, την Μεταφυσική, την Αλχημεία, την Μασονία, την Καβάλα, τους Ναϊτες, τους Ροδόσταυρους, την Επιστήμη, την Τέχνη, την Θρησκεία…

Ο δρόμος, όμως, του φιδιού είναι η απόδραση έξω από τους δρόμους, μας λέει ο ποιητής, και μόνο απεκδυόμενοι κάθε φορά, όπως το φίδι τα πουκάμισά του, απόψεις, θεωρίες, συστήματα, θρησκείες, θα πλησιάσουμε λίγο πιο κοντά στην απρόσιτη και θεία Αλήθεια.

pessoa fernado

Pessoa Nogueira Fernando António (Φερνάντο Πεσσόα)

0 Reviews

Ο Φερνάντο Πεσσόα Πορτογάλος ποιητής, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας (1888-1935). Τα περισσότερα από τα έργα του δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του. Εκτός από τα έργα που υπέγραφε με το όνομά του (το «ορθώνυμό» του), χρησιμοποίησε μια σειρά από «ετερώνυμα» (τα πιο γνωστά: Alvaro de Campos, Ricardo Reis και Alberto Caeiro, στον χώρο της ποίησης, Bernardo Soares στον χώρο της πεζογραφίας – ο συγγραφέας του «Βιβλίου της ανησυχίας»). Σε μια βιβλιογραφία του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Παρουσία» («Presenca»), το 1928, ο ίδιος ο ποιητής σημειώνει: «Τα έργα του Fernando Pessoa ανήκουν σε δύο κατηγορίες, που ονομάζουμε ορθώνυμα και ετερώνυμα έργα. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ανώνυμο ή για ψευδώνυμο, γιατί δεν πρόκειται γι αυτό. Στην περίπτωση του ψευδώνυμου, το έργο είναι του δημιουργού προσωπικά, αλλά υπογεγραμμένο μ’ ένα όνομα που δεν είναι το δικό του· το ετερώνυμο έργο είναι του δημιουργού έξω από το πρόσωπό του, είναι μια πλήρης προσωπικότητα, που έπλασε ο ίδιος, όπως θα ήταν τα λόγια ενός προσώπου σ’ ένα δράμα του». Ο Pessoa θεωρείται ένας από τους ριζικότερους ανανεωτές της σύγχρονης λογοτεχνίας στις αρχές του 20ου αιώνα.

-20%
ultimatum pessoa

Ultimatum

 12.17  9.74
0 Reviews
 12.17  9.74

Φερνάντο Πεσσόα 

Η ηθική της δύναμης και άλλα σημαντικά κείμενα

Για πρώτη φορά το κείμενο του Φερνάντο Πεσσόα, «Ultimatum», θεωρείται ένα από τα πλέον βίαια του όλου έργου του, μεταφράζεται στα ελληνικά και παρουσιάζεται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Ο Πεσσόα, επηρεασμένος από το Μανιφέστο του Φουτουρισμού, δημοσίευσε το «Ultimatum» στο πρώτο και μοναδικό τεύχος της επιθεώρησης «Φουτουριστική Πορτογαλία», το οποίο και κατασχέθηκε από την αστυνομία τον Νοέμβριο 1917. Είναι ένα μαχητικό κείμενο, που αρχίζει σαν λίβελος και καταλήγει σαν σύμβολο πίστης. Είναι γραμμένο σε ένα στυλ επιδεικτικό, διδακτικό, με λογικούς συλλογισμούς και αλγεβρικούς τύπους, εντελώς αρνητικό, σε σημείο που να θεωρείται παρανοϊκό. Ο Πεσσόα καταγγέλλει την «γενική χρεοκοπία των λαών και των πεπρωμένων τους» και οικτίρει τους καιρούς του για την παντελή έλλειψη ανθρώπινου μεγαλείου. Και τούτο γιατί δεν βλέπει γύρω του τίποτα άλλα παρά μόνο μετριότητα. Σκοπός δεν είναι μόνο η αφύπνιση της Πορτογαλίας, αλλά και η οικοδόμηση της Ευρώπης και η σωτηρία της Δύσης από τον πολιτισμικό μαρασμό. «Αναγνωρίζοντας την αλήθεια σαν αλήθεια, και συγχρόνως σαν λάθος, ζώντας τα αντίθετα, χωρίς να το δέχεσαι, νιώθοντας τα πάντα με κάθε τρόπο, και στο τέλος να μην είσαι τίποτα άλλο παρά μόνο η διάνοια του κάθε τι, όταν ο άνθρωπος υψώνεται σε μία τέτοια κορυφή, είναι ελεύθερος όπως σε όλες τις κορυφές, μόνος όπως σε όλες τις κορυφές, ενωμένος με τον ουρανό, με τον οποίο δεν είναι ποτέ ενωμένος, όπως σε όλες τις κορυφές.» Φερνάντο Πεσσόα

-20%
i-eksegersi-ton-mazon malevitsis

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση, 18ος τόμος – Η εξέγερση των μαζών

 21.89  17.51
0 Reviews
 21.89  17.51

Jose Ortega y Gasset

Άπαντα Χρήστου Μαλεβίτση

Ο Ορτέγα Υ Γκασσετ (1883-1955), εξέχουσα φυσιογνωμία στον ευρωπαϊκό χώρο και ένα από τα διαυγέστερα θεωρητικά πνεύματα του εικοστού αιώνα, αντιτάσσει στον επιστημονικό τρόπο σκέψης, δηλαδή στον «καθαρό λόγο» και «ζωτικό λόγο», την ίδια τη ζωή.

Σ’ αυτό το κλασικό και πάντα επίκαιρο έργο του επισημαίνει τη σπουδαιότητα της έλευσης του πλήθους στο προσκήνιο της ιστορίας, που μέχρι τώρα ήταν κρυμμένο στο βάθος της ιστορικής σκηνής. Η κυριαρχία και παντοδυναμία των μαζών αλλοιώνει ποιοτικά τον πολιτισμό της εποχής μας, ανατρέπει την προοπτική του και δημιουργεί νέες δυνατότητες: ευτυχίας αλλά και δυστυχίας, προόδου αλλά και οπισθοδρόμησης, δημιουργίας αλλά και καταστροφής.

Με σαφήνεια και γλαφυρότητα ο συγγραφέας σκιαγραφεί τον μέσο άνθρωπο, τον κοινό άνθρωπο που, «απωλεσμένος» μέσα στην αφθονία του και χωρίς σκοπό, σύρεται απλώς από το ρεύμα. Ωστόσο, οι φωτισμένες μειοψηφίες, οι εκλεκτοί που ενεργούν από δράση και όχι από αντίδραση, εκπέμπουν μήνυμα αισιοδοξίας. Παρά τις αντίξοες ιστορικές συνθήκες, και μάλιστα εξαιτίας αυτών, ολοένα και περισσότερες συνειδήσεις αφυπνίζονται από τον βαρύ λήθαργο της αδιαφορίας «για μια Ευρώπη ιστορική – που στέκεται στο ύψος της ιστορικής ώρας. Για μία ιστορία ανθρώπινη – που να στέκεται στο ύψος της υπέρτατης αξίας, που είναι η Ζωή».

-10%
mperdemeno kouvari pessoa

Το μπερδεμένο κουβάρι

 15.00  13.50
0 Reviews
 15.00  13.50

Φερνάντο Πεσσόα

Ποιήματα και αποφθέγματα του Φερνάντο Πεσσόα

Ο τίτλος του βιβλίου δεν είναι παρά μια φράση που, όχι άδικα, είπε ο Alvaro de Campos: «Ο Πεσσόα είναι ένα μπερδεμένο κουβάρι μέχρι βαθιά μέσα του» («Fernando Pessoa era un ovillo enredado hacia adentro»).
Αναφερόταν τόσο στο πρόσωπο του δράματος που διηγιόταν, όσο και στο έργο του Πεσσόα του οποίου εκείνος ήταν συστατικό μέρος. Το έργο αυτό δημοσιεύθηκε με τον τίτλο Tabua bibliografica, το 1928, επτά χρόνια πριν τον θάνατό του, όπου ήδη διαφαίνεται η μοίρα της ζωής-έργου του. Ο ίδιος είδε το φως σταδιακά, η αναγνώριση ήρθε αργότερα. Σε αυτό το κείμενο εξηγείται ότι αυτό που ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει μέχρι αυτή τη στιγμή ανήκε σε δύο εκδοτικές κατηγορίες που οφείλουν να κατανοηθούν ως διαφορετικές μεταξύ τους. Το έργο των ετερωνύμων, που στο εν λόγω κείμενο αντιστοιχεί στα γραπτά μόνο των Campos, Caeiro και Reis, αποτελούσε ένα είδος σύμμειξης έργων, που ο Πεσσόα ονομάζει «δράμα στον κόσμο», το οποίο μπορεί να νοηθεί και ως «δράμα μεταξύ μας», δηλαδή ανάμεσα στον δημιουργό και στον αναγνώστη, και όπου τα επί σκηνής πρόσωπα, οι ετερώνυμοι, επιπλέον του διαφορετικού μεταξύ τους χαρακτήρα, θα παρουσίαζαν στο κοινό τα ποιητικά τους έργα, όπως ο ιστός που συνειδητοποιεί την ύπαρξή του.

-20%
antinoos pessoa

Αντίνοος

 6.59  5.27
0 Reviews
 6.59  5.27

Φερνάντο Πεσσόα

Δίγλωσση έκδοση

To 1901 είναι η χρονιά που ο Πεσσόα γράφει τα πρώτα του ποιήματα στα αγγλικά. Αρχίζει να συνθέτει τον «Αντίνοο» στα 1915 και τον δημοσιεύει στα 1918. Κάπου ο ίδιος σημειώνει «ο Αντίνοος μπορεί να χαρακτηριστεί άσεμνο» ποίημα, και πως σ’ αυτό εκφράζεται «πολύ ωμά». Ο ποιητής αρχίζει την εκτενή ποιητική του σύνθεση από τη στιγμή που ο Αντίνοος είναι ήδη νεκρός. Η ιστορία του ομολογημένου και σφοδρού έρωτα μεταξύ του αυτοκράτορος Αδριανού και του νεαρού Βιθυνού (φλογερού και σφοδρού κυρίως από την πλευρά του Αδριανού) είναι διάσημη και περιγράφεται κατά μοναδικό και αξεπέραστο τρόπο από την Μαργκερίτ Γιουρσενάρ στο μεγάλο και πιο διάσημο έργο της «Αδριανού απομνημονεύματα». Πως ξεκίνησε αυτό το παράφορο πάθος μεταξύ του μεσήλικα αυτοκράτορα και του νεαρότατου Αντίνοου, πως εξελίχτηκε και με ποιον τρόπο κατέληξε αφήνουν αδιάφορο τον Πεσσόα. Ο δικός του Αντίνοος αρχίζει από τον πνιγμό του νεαρού καλλονού στα νερά του Νείλου και μετέπειτα. Το σώμα του νεκρού Αντίνοου μεταφέρεται στην Έπαυλη του Αδριανού στην Αλεξάνδρεια και τοποθετείται πάνω σε «χαμηλό ανάκλιντρο». Αυτό ακριβώς είναι το σημείο εκκίνησης του Πεσσόα.

-20%
esoteriki-barbarotita mattei

Η εσωτερική βαρβαρότητα

 30.28  24.22
0 Reviews
 30.28  24.22

Jean-François Mattéi

Μετάφραση – Σχόλια: 

Δοκίμιο για τη σύγχρονη ακοσμία

Η ηθική, η πολιτική, η εκπαίδευση και η τέχνη είναι οι τέσσερις τομείς στους οποίους επικεντρώνεται αυτό το βιβλίο. Ο Jean-François Mattéi σπεύδει να διαλύσει τη σύγχυση που μας κάνει να χαρακτηρίζουμε ως πρωτοποριακό οτιδήποτε διεγερτικό, έξαλλο ή παθολογικό, οτιδήποτε θυσιάζει το νόημα στον βωμό της διαδικασίας, και να μας υπενθυμίσει ότι κάτι τέτοιο είναι στην πραγματικότητα βαρβαρότητα, διαφορετική ίσως από την αρχαία αρπακτική βαρβαρότητα, αλλά όμως πιο ύπουλη και πιο απειλητική, επειδή φωλιάζει μέσα στην καρδιά του πολιτισμού, ενώ εκείνος πίστευε ότι την είχε οριστικά κατανικήσει.
Η υποκειμενοποίηση με θύμα το ίδιο το υποκείμενο, έγκλειστο στον εαυτό του, ανίκανο για οποιοδήποτε εξωτερικό άνοιγμα, η διαδικαστική παιδαγωγική με θύμα τον μαθητή, εικονικό υποκείμενο που ουδέποτε θα αντιληφθεί ορθά την πραγματικότητα του κόσμου της μόρφωσης, η καλλιτεχνική υπερβολή με θύμα το έργο τέχνης, διαμελισμένο, σπιλωμένο, ακόμα και ολοσχερώς κατεστραμμένο, η παράνοια του φασισμού και του κουμμουνισμού, με θύμα όχι μόνο μία αφηρημένη ιδέα, φυλή ή τάξη, αλλά τον άνθρωπο, τον καθένα που βρέθηκε ανάμεσα στους σωρούς των εκτοπισμένων ή των εκκαθαρισμένων, σε αυτό το βιβλίο αντιμετωπίζονται και αναλύονται από τον Jean-François Mattéi ως φαινόμενα βαρβαρότητας.

-20%
katichisi epanastati nechaiev

Η κατήχηση του επαναστάτη

 8.11  6.49
0 Reviews
 8.11  6.49

Sergei Nechaiev

Ένα μανιφέστο. Μια κατήχηση. Η ληξιαρχική πράξη θανάτου και συνάμα η εξόδιος Ακολουθία της εννοίας της προόδου που εισήγαγε ο Διαφωτισμός, εκτάσεως μερικών μόνο σελίδων. Η κατήχηση του επαναστάτη, γραμμένη από τον πρώτο τρομοκράτη της νεωτερικής εποχής, έμελλε να διαμορφώσει συνειδήσεις, να καθορίσει συμπεριφορές, να προκαλέσει συζητήσεις, να ματοκυλήσει ανθρώπινες ζωές. Η κατήχηση του επαναστάτη είναι η είσοδος στον μεσαίωνα της τρομοκρατίας που ως άλλη εξ αποκαλύψεως αλήθεια προσπαθεί να καλύψει το κενό του Ουρανού με τον πυροβολισμό του περιστρόφου. Η κατήχηση του επαναστάτη είναι μια σταγόνα παγωμένου χρόνου στην αγκαλιά του φόβου.

Εκδόσεις Αρμός
X
X