dimopoulos vasilis 3

Δημόπουλος Βασίλης

Ο Βασίλης Δημόπουλος είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, μέλος της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης. Διδάσκων αναλυτής της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Οι κλινικές και θεωρητικές του αναζητήσεις αφορούν ιδιαίτερα τον ναρκισσισμό, τη δόμηση και τις λειτουργίες του εγώ, την υποκειμενοποίηση, τις ψυχικές εγγραφές και τα παράγωγά τους, το όνειρο καθώς και την ψυχοσωματική. Τους προβληματισμούς του αναπτύσσει σε συνέδρια και σε άρθρα.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ:

▶ Η θεωρία και η κλινική του ναρκισσισμού, Μετά, 2010.
▶ Το σώμα και οι ψυχικές αναπαραστάσεις του, Γαβριηλίδης, 2013.
▶ Οι ψυχικές άμυνες και τα παράδοξά τους, Αρμός, 2016.
▶ Ψυχαναλυτική Τεχνική. Η τέχνη της ψυχανάλυσης, Νήσος, 2017.
▶ Στοιχεία για την ψυχική μορφοποίηση. Η δυναμική του τραύματος, Γαβριηλίδης, 2018.

Email
Compare
  • Αξιολογήσεις (0)

There are no reviews yet.


Be the first to review “Δημόπουλος Βασίλης”

You may also like…

-20%
oi-psychikes-amynes-kai-ta-paradoxa dimopoulos

Οι ψυχικές άμυνες και τα παράδοξά τους

 16.00  12.80
0 Reviews
 16.00  12.80

Βασίλης Δημόπουλος

Δομικές και αμυντικές εργασίες του ψυχισμού

«Με ακούτε.Με ακούτε. Η μάνα μου δεν έχει πεθάνει!», μου έλεγε επαναληπτικά αλλά συναισθηματικά ψυχρά μια θεραπευόμενη την επομένη του θανάτου της μητέρας της. Από την πλευρά μου, ευρισκόμενος σε μια συναισθηματική κατάσταση όπου επικρατούσε η έκπληξη, η αμηχανία, αλλά και η αγωνία, άρχισα να αναρωτιέμαι: «Γιατί επιμένει στην αντιληπτική διάσταση των πραγμάτων («με ακούτε»). Τι έχει απογίνει το συναίσθημά της. Σε τι είδους αντικείμενο απευθύνεται.Στο παράδειγμα που αναφέρω, έχουμε ψυχική σύγκρουση ή βρισκόμαστε στον χώρο της δυσκολίας της σύγκρουσης, η οποία εκφράζεται μέσα από το παράδοξο: «η μάνα μου έχει πεθάνει αλλά δεν έχει πεθάνει». Ποιος είναι ο τόπος, εκείνο το «καταφύγιο» των ψυχικών αμυνών, στις οποίες καταφεύγουμε τόσο εκείνη όσο και εγώ.

-10%
to anti-keimeno

Το αντι – κείμενο

 13.50  12.15
0 Reviews
 13.50  12.15

Βασίλης Δημόπουλος

Το αντικείμενο της ψυχανάλυσης
Η ψυχανάλυση του αντικειμένου

Η ποικιλία των θέσεων που έχει ο ρόλος και η λειτουργία του αντικειμένου δεν είναι εύκολο να αποδοθεί με έναν ορισμό. Βάζει στο παιχνίδι όλα τα ψυχικά συστήματα, ιδιαίτερα τη συμμετοχή του «εκείνο», αφού οι πρώτες επενδύσεις του θα δομήσουν και τα υπόλοιπα ψυχικά συστήματα. Αυτόματα τίθεται η προβληματική τής σχέσης εσωτερικού-εξωτερικού αντικειμένου, εσωτερικής-εξωτερικής πραγματικότητας. Τα άλλα ψυχικά συστήματα (εγώ, υπερεγώ) δομούνται βάσει των επενδύσεων του «εκείνο» στην εξωτερική πραγματικότητα. Η ενόρμηση καταξιώνεται στην πορεία της προς το αντικείμενο και ιδού ξανά παίρνει θέση στους εκπροσώπους της ενόρμησης. Το αντικείμενο εκπροσωπεί το εγώ (κείται αντί αυτού), του αντι-τίθεται συνάμα. Ξένο και οικείο ταυτόχρονα για το εγώ, γενεσιουργός αιτία άγχους αποχωρισμού και εγκατάλειψης, αλλά και άγχος διείσδυσης και εισβολής από την άλλη. Το εγώ μισεί το αντικείμενο, επειδή του αντιτίθεται και χάνει την παντοδυναμία του. Το μισεί, επίσης, γιατί το αναγκάζει να αναπαραστήσει, ώστε να μετασχηματίσει την έλλειψη σε απουσία, την ποσότητα του τραύματος σε ποιότητα ψυχική. Είναι μια κοπιώδης εργασία, την οποία το τραυματισμένο ναρκισσικό εγώ θα ήθελε να αποφύγει. Το εγώ, επίσης, μισεί τον εαυτό του, αφού είναι απόρροια επώδυνου αποχωρισμού και αφήνει το αντικείμενο να αυτονομηθεί.

Εκδόσεις Αρμός
X
X