Σύγχρονες δημοκρατίες σε σαθρά θεμέλια

Ο Βαμβακάς Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Από το 1946 ζει στην Αθήνα. Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή Αθηνών. Σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Είναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας των Φυσικών Επιστημών (με Διάκριση) του ιδίου Πανεπιστημίου. Παράλληλα με την επαγγελματική του δραστηριότητα έχει συγγράψει τα εξής βιβλία: Προσωκρατικοί – οι θεμελιωτές της Δυτικής σκέψης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2η Έκδοση 2012. – Το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει στα Γερμανικά υπό τον τίτλο Die Geburt der Philosophie – Der vorsokratische Geist als Begründer von Philosophie und Naturwissenschaften από τους δύο εκδοτικούς Οίκους Patmos–Artemis & Winkler, Düsseldorf, και Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt, 2006, – στα Αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Springer, στη σειρά ‘Boston Studies in the Philosophy of Science’, υπό τον τίτλο The Founders of Western Thought – Τhe Presocratics, 2009, – στα Κορεατικά από τον εκδοτικό οίκο Munhakdongne-Alma Publishing, Gyeonggi-do, Seoul 2008. 10 ‘επίκαιροι’ διάλογοι με τους Προσωκρατικούς, Εκδόσεις Σαββάλας, Αθήνα 2008. Το Ανέφικτο – στη Φιλοσοφία, στην Επιστήμη, στον Μυστικισμό, στη Θρησκεία, στην Τέχνη, Εκδόσεις Αρμός, 2013. Το αρχαίο Εβραϊκό Πνεύμα απέναντι στον αρχαίο Ελληνικό Λόγο – ένας παραλληλισμός, Εκδόσεις Αρμός, 2017.

«Κριτική σπουδή στο έργο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗ» Τετάρτη 20 Απριλίου 2016.

Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να εντοπίσει τα διαχρονικά αίτια που μας οδήγησαν στην εν πολλοίς αχαρτογράφητη περιοχή στην οποία ήδη βαδίζουμε, να αναδείξει τις εκπληκτικές ευκαιρίες αλλά και τις ασύμμετρες απειλές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και να αποδείξει ότι ο κάθε ένας πολίτης, αυτός και μόνος με την ψήφο του έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει την κάθε χώρα προς το απάνεμο λιμάνι ή τη φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Υπάρχει μόνο μια γωνιά στο σύμπαν όπου μπορεί να είσαι βέβαιος για βελτίωση, και αυτή είσαι εσύ ο ίδιος. Aldous Huxley

sigxrones dimokraties

“Η νοσταλγία του απείρου, σε ένα ον πεπερασμένο, να τί είναι ο άνθρωπος”, είπε κάποιος. Η επιδίωξη του Απόλυτου είναι πανανθρώπινη. Εκφράζεται σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας ως αναζήτηση της απόλυτης αλήθειας στη φιλοσοφία, της απόλυτης, ύστατης πραγματικότητας στην επιστήμη, της εμβίωσης του μεταφυσικού απόλυτου στον μυστικισμό, της απόλυτης επίγνωσης του Θεού στη θρησκεία, της έκφρασης του ωραίου στην απόλυτη μορφή στην τέχνη. Η καθολική ανθρώπινη νοσταλγία του απόλυτου υποδηλώνει ότι αυτή είναι σύμφυτη με τη συνθήκη της ανθρώπινης ύπαρξης.Το ερώτημα, επομένως, που τίθεται εδώ είναι πολύ απλό: οδήγησαν οι πιο πάνω ανθρώπινοι συνειδησιακοί ορίζοντες της φιλοσοφίας, της επιστήμης, του μυστικισμού, της θρησκείας, της τέχνης στον επιθυμητό στόχο; Για τη διερεύνηση του ερωτήματος αυτού επιχειρείται για κάθε έναν από τους πέντε τομείς μία ελλειπτική ιστορική ανασκόπηση, σε συνδυασμό με μία αντίστοιχη παράθεση των διαφόρων θεωριών.Ή μελέτη αυτών των στοιχείων οδηγεί σε ένα συμπέρασμα ως προς το κατά πόσον υπήρξε εφικτή ή ανέφικτη η επίτευξη του στόχου που έθεσε ο κάθε κλάδος. Σε όλα τα Κεφάλαια, εκτός από τον “Επίλογο”, ο συγγραφέας δεν επιβάλλει απόψεις ούτε προτείνει λύσεις, απλώς εκθέτει. Μόνο στον “Επίλογο” εκφράζεται η προσωπική του άποψη, καθώς επιχειρείται, βάσει της πιο πάνω διαχρονικής διαδρομής του πολιτισμού μας, μία διάγνωση της σημερινής πραγματικότητας και μια πρόγνωση για το μέλλον.

sigxrones dimokraties