Sort By:
Show
  • View as :
sahakian-s-william malevitsis

Sahakian S. William (Ουίλιαμ Σαχακιάν)

0 Reviews

Ο William S. Sahakian (1922-1986) ήταν Αρμενοαμερικανός φιλόσοφος.  Σπούδασε ψυχολογία και την κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Northeastern. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Το 1951 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης με θέμα: «Η υποβλητική ηθική στη σύγχρονη βρετανική και αμερικανική φιλοσοφία». Είναι συγγραφέας πολυάριθμων βιβλίων φιλοσοφίας και ψυχολογίας.

Samuelsen-Papadopoulos Ivar (Ίβαρ Παπαδόπουλος Σάμουελσεν)

0 Reviews

Ο Ίβαρ Παπαδόπουλος Σάμουελσεν (γεν. 1950) έχει σπουδάσει σχέδιο και γραφίστικη. Έχει εργαστεί ως καθηγητής γραφίστικης, καλλιτεχνικός διευθυντής σε διαφημιστικό γραφείο, γραφίστας σε εκδοτικό οίκο και εφημερίδα και ως σχεδιαστής ιστοσελίδων. Επί του παρόντος εργάζεται ως καθηγητής σε λύκειο του Όσλο. Το 1976 παραιτήθηκε από τη δουλειά του για να πάει με τα πόδια στην Ινδία. Ενάμιση χρόνο αργότερα, αφού είχε φτάσει στο Ιράν, εμφανίστηκε πάλι στη Νορβηγία. Μαζί του είχε την Ελληνίδα αρραβωνιστικιά του, την Κυριακή που τη γνώρισε στη Θεσσαλονίκη. Το 2005 εγκατέλειψε πάλι τη μόνιμη δουλειά του για να κωπηλατήσει με μια μικρή ανοιχτή βάρκα από τη Νορβηγία στην Ελλάδα. Μετά από 380 μέρες και αρκετό κόπο έφτασε στον προορισμό του στα Πλατανίδια του Πηλίου. Ο Σάμουελσεν έχει γράψει τρία βιβλία και έχει κάνει πολλές ατομικές εκθέσεις με σχέδια, πίνακες ζωγραφικής και φωτογραφίες. Διατηρεί ιστοσελίδα, στα νορβηγικά, στη διεύθυνση: www.ivarps.com.

sartre jean paul

Sartre Jean-Paul (Ζάν Πώλ Σάρτρ)

0 Reviews

Γεννημένος το 1905 στο Παρίσι, βιβλιοφάγος από παιδί, ο Ζάν Πώλ Σάρτρ φοίτησε στην Ecole Normale Superieure, στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Κατά τη γερμανική κατοχή κρατήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και αργότερα έλαβε μέρος στη γαλλική αντίσταση. Μετά το τέλος του πολέμου έγινε ευρύτερα γνωστός ως ο λογοτέχνης, κριτικός και υπαρξιστής φιλόσοφος με τον αντισυμβατικό τρόπο ζωής και την βαθιά πολιτικοποιημένη σκέψη. Μαζί με τον Μ.Μ. Ποντί, ίδρυσαν το περιοδικό Μοντέρνοι Καιροί. Εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κόμμα Γαλλίας, από όπου αποχώρησε το 1965, με την σοβιετική στρατιωτική επέμβαση στην Ουγγαρία. Το 1964 αρνήθηκε να παραλάβει το Νόμπελ λογοτεχνίας. Δεν έπαψε μέχρι το τέλος του να παρεμβαίνει στην γαλλική αλλά και διεθνή κοινωνική και πολιτική ζωή. Πέθανε το 1980.

sequeri pierangelo

Sequeri Pierangelo (Σεκουέρι Πιεράντζελο)

0 Reviews

Ο επίσκοπος Pierangelo Sequeri είναι πρύτανης του Καθολικού πανεπιστημίου Βορείου Ιταλίας, καθηγητής αισθητικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μιλάνου, μέλος της Διεθνούς Θεολογικής Επιτροπής, μουσικός και παιδαγωγός ατόμων με αυτιστικές διαταραχές.

sherrard-philip

Sherrard Philip (Φίλιπ Σέραρντ)

0 Reviews

O Philip Sherrard γεννήθηκε στήν Ὀξφόρδη καί σπούδασε Ἱστορία καί Λογοτεχνία στό Cambridge καί στό King’s College τοῦ Λονδίνου. Ἀργότερα ἔγινε καθηγητής στό King’s College καί στό St. Anthony’s College τῆς Ὀξφόρδης, ἐνῶ ἀπό τό 1958 ἕως τό 1962 ὑπῆρξε βοηθός Διευθυντῆ στή Βρετανική Ἀρχαιολογική Σχολή Ἀθηνῶν. Μέ σημαντικό συγγραφικὸ ἔργο, προσπαθεῖ νά διεισδύσει στήν οὐσία τῆς Βυζαντινῆς καί νεο-Ἑλληνικῆς πνευματικότητας καί νά ἀποσαφηνίσει τούς ὅρους τῆς ἀληθινῆς σχέσης τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἄνθρωπο, τή φύση καί τόν Θεό. Μερικά ἀπό τά ἔργα του: Δοκίμια γιά τόν Νέο Ἑλληνισμό, Ἄνδρας καί Γυναίκα: ἡ Μυσταγωγία τους, Ὁ Βιασμός τοῦ Ἀνθρώπου καί τῆς Φύσης,The Sacred in Life and Art, Christianity and Eros, Athos: the Mountain of Silence, Human Image: World Image.

daniel simons

Simons Daniel (Ντάνιελ Σάιμονς)

0 Reviews

Ο Daniel Simons και ο Christopher Chabris είναι γνωσιακοί ψυχολόγοι που ο καθένας τους έχει δεχτεί εύσημα για την έρευνά του σε ένα ευρύ πεδίο θεμάτων. Η μελέτη τους «Γορίλλες ανάμεσά μας» αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της ικανότητάς μας να προσέχουμε και γρήγορα έχει γίνει ένα από τα πιο γνωστά πειράματα σε όλη την ψυχολογία, ενώ ενέπνευσε ένα θεατρικό έργο και υπήρξε αντικείμενο διαλόγου μεταξύ χαρακτήρων στη σειρά CSI. Ο Τσάμπρις έκανε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Union College στη Νέα Υόρκη. Ο Σάιμονς έκανε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις.

smeman alexandros

Šmeman π. Αλέξανδρος (Σμέμαν)

0 Reviews

Ο μακαριστός π. Αλέξανδρος Σμέμαν γεννήθηκε το 1921 στην Εσθονία. Η Ρωσική επανάσταση αναγκάζει την οικογένειά του λίγα χρόνια μετά να εγκαταλείψει τη Ρωσία και να εγκατασταθεί στο Παρίσι όπου ο Αλέξανδρος έζησε τα νεανικά του χρόνια, έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του και αργότερα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου (1940-45) πραγματοποίησε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι. Ειδικεύται στην εκκλησιαστική ιστορία. Στην συνέχεια διδάσκει ο ίδιος στον Άγιο Σέργιο, εκκλησιαστική ιστορία, νυμφεύεται την ρωσικής καταγωγής, Τζουλιάνα Οσόγκουιν (το 1943) και χειροτονείται ιερέας (το 1946). Στον Άγιο Σέργιο συνεχίζει να διδάσκει μέχρι την αναχώρηση της οικογένειάς του για την Αμερική το 1951. Το 1959 αποκτά τον τίτλο του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο του Αγίου Σεργίου. Από το 1963 μέχρι και το θάνατό του το 1983, αναλαμβάνει επίσημα τη θέση του Κοσμήτορα στον Άγιο Βλαδίμηρο. Σημαντικό σταθμό στους αγώνες του για το πρόβλημα της διασποράς, απετέλεσε η ίδρυση της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής (O.C.A.) το 1970.

Solovyov Sergeyevich Vladimir 1

Solovyov Sergeyevich Vladimir (Βλαδίμηρος Σολοβιόφ)

0 Reviews

Ο Βλαδίμηρος Σεργκέγιεβιτς Σολοβιόφ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1853. Πατέρας του ήταν ο διάσημος Ρώσος ιστορικός Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Σολοβιόφ. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο 5ο Γυμνάσιο της Μόσχας, ενώ οι πανεπιστημιακές του σπουδές έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας από το 1869 μέχρι το 1873. Τον Ιούνιο του 1876 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο, αλλά, εξαιτίας διάφορων δολοπλοκιών του καθηγητικού κατεστημένου, τον Μάρτιο του 1877 εγκατέλειψε τη Μόσχα και μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας και ταυτόχρονα δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της πόλης, όπου το 1880 υποστήριξε την επί υφηγεσία διατριβή του. Το 1881 η καθηγητική δραστηριότητα του Σολοβιόφ διακόπτεται οριστικά, μετά την διάλεξη που έδωσε στις 28 Μαρτίου 1881, όπου διακήρυξε την πεποίθησή του ότι έπρεπε να δοθεί χάρη στους δολοφόνους του τσάρου Αλέξανδρου του Β΄. Η πράξη αυτή του Βλαδίμηρου Σολοβιόφ ήταν μια πράξη γενναιότητας, ειλικρίνειας, θάρρους και εντιμότητας, σύμφωνη με τις χριστιανικές του αρχές. Απελευθερωμένος από τα δεσμά της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, ο Σολοβιόφ αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη συγγραφή έργων εκκλησιαστικού περιεχομένου, στηριγμένα στις φιλοσοφικές του αντιλήψεις. Σχεδιάζει ένα τρίτομο έργο για την υπεράσπιση του Καθολικισμού, αλλά για διάφορες αιτίες, που έχουν σχέση τόσο με την λογοκρισία όσο και με τεχνικές δυσκολίες, αντί για τρεις τόμους, το 1886 εκδίδει το έργο του «Η Ιστορία και το μέλλον της θεοκρατίας», ενώ το 1889 εκδίδει, στη γαλλική γλώσσα και στο Παρίσι, το έργο του «Η Ρωσία και η οικουμενική εκκλησία». Η έκδοση των δύο αυτών έργων έγινε αφορμή για την εμφάνιση πλήθους εχθρών αλλά και δυσάρεστων καταστάσεων, οι οποίες έφτασαν μέχρι του σημείου να απαγορευτεί η δημοσίευση έργων του που αφορούσαν εκκλησιαστικά ζητήματα. Ο Σολοβιόφ όμως βρήκε και πάλι διέξοδο. Διάνοια ανοιχτή, αλλά και φύση προικισμένη με βαθιά φιλοσοφική παιδεία, αρχίζει να ασχολείται με ζητήματα πιο ενδιαφέροντα από την θεολογία και συγκεκριμένα με ζητήματα λογοτεχνικής κριτικής και αισθητικής. Μόνο λίγο πριν το τέλος της ζωής του θα επανέλθει στην μελέτη των φιλοσοφικών προβλημάτων. Ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ ήταν ένας «άστεγος» άνθρωπος, δίχως οικογένεια, δίχως συγκεκριμένη εργασία. Ως άνθρωπος ήταν διαχυτικός, γοητευτικός, εκρηκτικός. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στα εξοχικά σπίτια φίλων του ή στο εξωτερικό. Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 η υγεία του επιβαρύνθηκε δραματικά και ο οργανισμός του εξασθένησε. Το καλοκαίρι του 1900 στη Μόσχα αρρώστησε βαριά και υποχρεώθηκε να μετακομίσει στο εξοχικό σπίτι του πρίγκιπα Πιότρ Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι στο Ούζκοε, όπου τότε ζούσαν οι φίλοι του, γνωστοί καθηγητές και στοχαστές, Σεργκέι Νικολάγιεβιτς και Ευγένιος Νικολάγιεβιτς Τρουμπετσκόι. Στις 31 Ιουλίου 1900 ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ πέθανε από αρτηριοσκλήρωση, νεφρική ανεπάρκεια και γενική εξάντληση του οργανισμού του. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντεβίτσι, κοντά στον τάφο του πατέρα του. ‘Ήταν μόλις 47 ετών.

Εκδόσεις Αρμός
X
X