Προσφορά!
edo kai tora

Εδώ και Τώρα

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Κείμενα φιλοσοφικής θεολογίας περί βλέμματος σεξουαλικότητας επιθυμίας και άλλων τινών

Τα κείμενα του βιβλίου αξιοποιούν την τέχνη, τη φιλοσοφική και ψυχαναλυτική σκέψη, τις κριτικές και λογοτεχνικές θεωρίες στη διαπραγμάτευση θεολογικών εννοιών και στην κατανόηση της θρησκευτικής πίστης. Σε χριστιανική προοπτική αλλά χωρίς απολογητική διάθεση, όλα τα κείμενα αναδεικνύουν κρίσιμα ερωτήματα.
Θα μπορούσε, άραγε, ο Ορθόδοξος θεολογικός λόγος να συμβάλει στη συζήτηση σχετικά με ζητήματα φύλου, σεξουαλικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης; Ποια είναι η σημασία του χρόνου στην προσωπική αλλαγή και μετάνοια και ποια η προσωπική ευθύνη για τις επιλογές που κάθε στιγμή κάνουμε; Τι σημαίνει να είναι κανείς ευσεβής άντρας; Πώς διαπλέκεται ο ανδρισμός με τη θρησκευτική πίστη σε κάθε εποχή;
Από το βλέμμα μας και τον τρόπο με τον οποίο κοιτάζουμε τα πράγματα, την αντίδραση που έχουμε απέναντι στον πόνο των άλλων, τη δυσκολία που έχουμε να συγχωρέσουμε κάποιες πράξεις μέχρι τις απλές καθημερινές αποφάσεις που λαμβάνουμε ως δάσκαλοι μέσα στην τάξη, όλα έχουν θεολογική και άρα σωτηριολογική σημασία.
Μόνη δέσμευση των κειμένων αποτελεί η προσδοκία ενός τόπου του απροσδόκητου. Ενός τόπου αναστάσεως και καταλλαγής.

 12.00  10.80

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-615-265-8 Κατηγορίες: , Ετικέτα:
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (0)
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Αριθμός σελίδων

192

There are no reviews yet.


Be the first to review “Εδώ και Τώρα”

You may also like…

-20%
anamesa erota thanato

Ανάμεσα στον έρωτα και το θάνατο

 18.00  14.40
0 Reviews
 18.00  14.40

Αγόρας Κωνσταντίνος

Μελετήματα γύρω από θέματα (βιο)θεολογίας και (βιο)ηθικής, σε χριστόνομη προσωποκεντρική προοπτική για τη σύγχρονη νεωτερικότητα

Μπορεί άραγε η ορθόδοξη Εκκλησία να έχει δικό της δημόσιο, πρωτότυπο λόγο μαρτυρίας στη βιοηθική, με χριστιανική αφετηρία αλλά και σε ανοι­κτό διάλογο προς την κοσμική  βιοηθική; Ή μήπως θα πρέπει να επαναλαμβάνει, άκριτα πολλές φορές, απόψεις που έχουν ήδη διατυπωθεί είτε από την κοσ­μι­κή πλευρά (φιλοσοφική και επιστημονική) είτε από άλ­­λες χριστιανικές παραδόσεις (θεολογικές μη ορ­θό­δο­ξες), οι οποίες απόψεις τόσο οι μεν όσο και οι δε εν­δέ­χεται να είναι τελικά αντίθετες προς τις ορθόδοξες αν­θρω­πολογικές και ηθικές παρα­μέ­τρους;
Ποια μπορεί να είναι η συμβολή της ορθό­δοξης θεολογίας στην αντιμετώπιση επιμέρους ζητη­μάτων βιοηθικής (λ.χ. ευθανασία, αμβλώσεις, μετα­μοσχεύ­σεις, πειραματισμοί), όπως αυτά τίθενται στο σύγχρονο ιστορικοπολιτισμικό πλαίσιο και διαμορ­φώ­νονται σύμ­φω­να με τα τρέχοντα επιστημονικά δε­δο­μέ­να;
Τα έξι μελετήματα του τόμου επιδιώκουν να ανταποκριθούν στο αίτημα η Εκκλησία «να μπορέσει να διαλεχτεί με το απρόσμενο παρόν, να υπερασπιστεί την ανθρωπιά, να μαρτυρήσει τη σφραγίδα του Θεού πάνω στην κτίση και να αρνηθεί να καταντήσει κήρυκας του τρόμου και της απόγνωσης».
recently published.
-10%
o christos kai i polimorfi eikona tou

Ο Χριστός και η πολύμορφη εικόνα του

 20.00  18.00
0 Reviews
 20.00  18.00

Αγόρας Κωνσταντίνος

Θεμελιώδης εκκλησιολογία από το Facebook

Ο σύγχρονος κόσμος είναι μετα-χριστιανικός και μάλιστα η Ευρώπη. Εμείς δεν είμαστε (?) διότι ψυχολογικά δεν είμαστε σύγχρονος κόσμος αλλά μάλλον παραδοσιακός, προνεωτερικός κόσμος. Αν κανείς δεν έχει μυωπικό βλέμμα και βλέπει τα πράγματα σε βάθος χρόνου, δεν θα πρέπει να ανησυχεί. Τώρα είναι ο καιρός του επανευαγγελισμού της Ευρώπης και του Κόσμου. Η εκκλησία είναι πάλι στην αρχή της. Και είναι στα καλύτερά της, ακριβώς γι’ αυτό. Γιατί έγινε κοινωνικά tabula rasa και καλείται να ξεκινήσει από την αρχή. Είναι ευκαιρία και αφορμή για να επιστρέψουμε στις πρωτοχριστιανικές ρίζες μας και στην πρωτοχριστιανική εκκλησία. Ο κίνδυνος βρίσκεται αντίθετα στις στατικές, τις παλαιού τύπου κοινωνίες όπου όλοι είναι βαφτισμένοι και κανείς δεν είναι χριστιανός. Με λίγα λόγια καλούμαστε σε επιστροφή στον προ-κωνσταντίνειο χριστιανισμό. Η societas christiana πέθανε ανεπιστρεπτί (όχι βέβαια ακόμα σε χώρες σαν την Ελλάδα). Ανήκει σε προγενέστερη φάση της εκκλησίας και του χριστιανισμού (δόξα τω Θεώ). Τώρα πια η εκκλησία βασίζεται μέσα στον κάθε πιστό, όχι στην κάθε κοινωνία! Και οι πιστοί καλούνται ο καθένας να εσωτερικεύσουν την εκκλησία. Και ο καθένας, με εσωτερικευμένη την εκκλησία να είναι διατεταγμένος με τους άλλους γύρω από τον Χριστό. Ίσως είναι θέλημα Θεού να ξεχωρίσουμε όχι μόνο από τον Καίσαρα (πολιτεία), αλλά και από τη Μάζα (κοινωνία). Χοντρικά, η εκκλησιαστική φάση 4ος-20ός αι. έκλεισε.  Γυρίζουμε πάλι στη φάση 1ος-3ος αι. Κοινωνικά η εκκλησία είναι λοιπόν σήμερα … μετα-χριστιανική (αλλά όχι μετα-χριστοειδής !). Το ίδιο και η εκκλησιολογία που έχετε στα χέρια σας. Είναι μια μετα-χριστιανική εκκλησιολογία.

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ:

-20%
keimena-gia-to-tipota athanasopoulou

Κείμενα για το τίποτα

 18.25  14.60
0 Reviews
 18.25  14.60

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Μια συνάντηση θεολογίας και λογοτεχνίας με αφορμή τα έργα του Σάμουελ Μπέκετ

«Πού θα πήγαινα, αν μπορούσα να πάω, ποιος θα ήμουν, αν μπορούσα να είμαι, τι θα έλεγα αν είχα φωνή, ποιος τα λέει αυτά λέγοντας ότι είμαι εγώ. Δώστε μια απάντηση απλή, κάποιος να δώσει μια απλή απάντηση». Σάμουελ Μπέκετ Λυρικός, ανθρώπινος, σαρκαστικός, συχνά ιδιαίτερα κωμικός, μελαγχολικός αλλά με δόσεις αισιοδοξίας, πρωτοπόρος, προκλητικός και βλάσφημος αλλά με αφομοιωμένο θεολογικό λόγο, ένας από τους γνωστότερους εκπροσώπους του θεάτρου του Παραλόγου, ο Σάμουελ Μπέκετ γίνεται η αφορμή για να συζητηθούν οι όροι και η σημασία του διαλόγου θεολογίας και λογοτεχνίας. Οι μορφές που έχει λάβει και μπορεί να λάβει ένας τέτοιος διάλογος αναφέρονται επίσης στο βιβλίο όπου και παρουσιάζονται διαφορετικού τύπου αναγνώσεις γνωστών έργων του Μπέκετ, όπως το «Περιμένοντας τον Γκοντό» και το «Τέλος του Παιχνιδιού».

-20%
ekei-symvaino athanasopoulou

Εκεί συμβαίνω

 11.94  9.55
0 Reviews
 11.94  9.55

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Έμφυλα θεολογικά δοκίμια

Στίχος δανεισμένος από ποίημα της Κικής Δημουλά, μας θυμίζει ότι η προσωπική τελείωση είναι γεγονός με αφετηρία παροντική αλλά πορεία και τέλος μελλοντικό. Συμβαίνει δε μόνο μέσα μέσα από τη συνάντηση, τη συμπερίληψη, την αποδοχή, τη συγχώρεση και τη συνοδοιπορία, ποτέ μέσα από τη διάσπαση, τον αποκλεισμό και την απομόνωση.

Οι συγγραφείς, γυναίκες θεολόγοι, αναδεικνύουν την αμηχανία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ενώπιον του ζητήματος της ισότητας των ανθρώπων που ευαγγελίζεται ο Ιησούς Χριστός και αναγνωρίζουν τη δυσκολία υπέρβασης των πατριαρχικών στερεοτύπων.

Με πνεύμα καταλλαγής αλλά και με κριτική διάθεση τα κείμενά τους προσφέρουν μια έμφυλη οπτική στο θέμα της θέσης των γυναικών στην Εκκλησία και στο ζήτημα της συμβολής της φεμινιστικής θεολογίας στην υπενθύμιση της ισότητας και της αξίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

-20%
ochi-ego athanasopoulou

Όχι Εγώ

 17.91  14.33
0 Reviews
 17.91  14.33

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Κείμενα πολιτικής θεολογίας με αναφορές σε θέματα φύλου, θρησκείας και ιδεολογίας

Ποιός αλήθεια, μπορεί πρόθυμα να απαρνηθεί μια πολιτισμικά καθορισμένη υποκειμενικότητα και να αμφισβητήσει τις κυρίαρχες συμβάσεις και τους ισχυρούς καταπιεστικούς κανόνες, αν όχι ένα γυναικείο στόμα που έχει παραμείνει τόσο καιρό βουβό και καταπιεσμένο. Καθώς δεν έχει τίποτα να χάσει, γιατί ποτέ δεν είχε κάτι, το γυναικείο στόμα συνειδητοποιεί τον παραλογισμό της ζωής και αρχίζει να μιλάει για την τέχνη της ζωής.

Δεκαέξι ερμηνευτικά κείμενα επιδιώκουν να φωτίσουν όψεις της σχέσης θρησκείας και πολιτικής, παρουσιάζοντας κριτικά την «ελληνοκεντρικότητα» μέρους Ορθόδοξης ρητορικής και αναδεικνύοντας τη θέση του θρησκευτικού λόγου στη δημόσια σφαίρα. Στα κείμενα του βιβλίου ασκείται κριτική στις πατριαρχικές δομές του Ορθόδοξου λόγου, ενώ, παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διατύπωσης μιας πιο συμπεριληπτικής θεολογικής πρότασης που προωθεί την ισότητα των ανθρώπων και το σεβασμό της ετερότητας.

-20%
christos kai politismoi 1

Ο Χριστός και οι πολιτισμοί

 18.00  14.40
0 Reviews
 18.00  14.40

Αγόρας Κωνσταντίνος

Έξι μελετήματα θεολογικής ερμηνευτικής

Θεολογικά μιλώντας η «Παράδοση» είναι ζώσα πρα­γ­μα­τικότητα και όχι απολίθωμα («παραδοσιαρχία») διότι σε τελική ανάλυση είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός στην αν­­­θρω­­πότητα και την αλήθειά του, την απέραντη. Η «Πα­ρά­­­δο­ση» της αποστολικής πίστης στην Εκκλησία, μέσα στην ισ­τορία, καθοδόν προς τη Βασιλεία, είναι από τη φύ­ση της κάτι το διαχρονικό και συνεχώς ανα­καινιζόμενο. Ό­χι ό­­μως αυτόματα ανακαινιζόμενο, αυτοανακαινιζόμενο αλ­­­λά ανακαινιζόμενο από και στους φορείς της, δηλ. κάτι που έχει ανάγκη συνεχούς «επικαιροποίησης» από εμάς σήμερα όπως είχε και από τους Πατέρες στην εποχή τους. «Παράδοση» χω­­ρίς «επικαιροποίηση» σημαίνει μουσει­ακό εύρημα, ιστορικό απολί­θω­μα, όχι ζώσα πραγματικό­τητα.

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου εδώ:

-20%
dianoigmenos anthropos 1

Ο διανοιγμένος άνθρωπος

 14.50  11.60
0 Reviews
 14.50  11.60

Αγόρας Κωνσταντίνος

Σχεδίασμα χριστοκεντρικής ανθρωπολογίας

Ο Θεός ελεύθερα έπαθε και παθαίνει στον Χριστό για μας. Το σταυραναστάσιμο προσωπικό πάθος του Θεού για τους ανθρώπους αποκαλύπτεται στο τέλος των αιώνων μέσα στην ιστορία στην μυστηριακή πραγματικότητα «Χριστός». Σε αυτή τη βάση μπορούμε και καλούμαστε να θεωρούμε τον άνθρωπο και σύνολη την ιστορία, συμμετέχοντας μυστηριακά και υπαρξιακά στην αγωνία του Χριστού για τον κάθε άνθρωπο στην κάθε ιστορία του, για όλη την ιστορία των ανθρώπων αδιακρίτως· και προσφέροντας ελπίδα προφητικά και κριτικά στον σύγχρονο κόσμο, τον νεωτερικό, που πρέπει να αγαπήσουμε πρώτα για τις αποτυχίες και τα αδιέξοδά του, και μετά για τα οράματά του που είναι και δικά μας.

-20%
sto-orio athanasopoulou

Στο όριο

 14.00  11.20
0 Reviews
 14.00  11.20

Σπυριδούλα Αθανασοπούλου – Κυπρίου

Έμφυλα κείμενα χριστιανικής παρουσίας, ιστορίας, κρίσης και ελπίδας

Το όριο καθορίζει, χωρίζει και διακρίνει, περιγράφει το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί κανείς να κινηθεί χωρίς να εξαντληθεί, χωρίς να παραβεί κανόνες, χωρίς να διακινδυνέψει. Το όριο αποτελεί το ίχνος μιας κρίσης που προσπαθούμε να διαχειριστούμε. Το όριο συνοδεύει την πεπερασμένη ανθρώπινη κατάσταση. Το όριο ανταγωνίζεται τη ρευστότητα και δεν διευκολύνει τη συμφιλίωση. Το όριο ελευθερώνει εκείνους που το θέτουν. Το όριο τιμωρεί όταν αποκλείει, ενώ φροντίζει τραυματισμένους από εμπρόθετη βία. Το όριο είναι φάρμακο και φαρμάκι. Σε κάθε περίπτωση το «έως εδώ» είναι δραματικό. Τα κείμενα του βιβλίου γράφτηκαν σε μια εποχή στο όριο. Θέματα και ερωτήματα που γεννιούνται και αναδεικνύονται, βρίσκονται στο όριο επιστημονικών πεδίων έρευνας, στο όριο της αντοχής σε μια κρίσιμη εποχή, στο όριο κάθε είδους στερεοτύπων, στο όριο των έμφυλων διακρίσεων. Μπορεί κάποια να είναι χριστιανή και αριστερή. Μπορεί η αγαμία να αποτελέσει απελευθερωτική πρόταση για μια γυναίκα. Μπορεί ένα χριστιανικό κήρυγμα να αποτελεί performance. Μπορεί μια μέρα να δούμε γυναίκες ιερείς στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Έχει μέλλον η φεμινιστική θεολογία. Μπορεί κανείς να βρει λύτρωση με τη βοήθεια της Sarah Kane. Επιτρέπεται ένα γυναικείο punk συγκρότημα να τραγουδάει σε μία εκκλησία. Υπάρχει δυνατότητα να ξεπεραστεί το όριο μία μέρα χωρίς να τραυματιστεί κανείς. Μπορώ να κοιτάξω προς την Εκκλησία και να βρω ελπίδα. Να επαναστατήσω ή να συμμορφωθώ κάνοντας υπομονή.

Εκδόσεις Αρμός
X
X