Προσφορά!
erzeroum 1916 sigalos

Ερζερούμ 1916

Γιώργος Σιγαλός

Ημερολόγιο Δημ. Αυγερινού για την εκδίωξη των Ελλήνων του Ερζερούμ

Το ημερολόγιο αυτό είναι μία κραυγή αγωνίας που φθάνει στ’ αυτιά μας με καθυστέρηση 100 περίπου ετών, από την απομακρυσμένη στα βάθη της Ανατολικής Μικράς Ασίας ρωμέικη κοινότητα του Ερζερούμ, τη βυζαντινή Θεοδοσιούπολη. Πρόκειται για τη συγκλονιστική μαρτυρία της απέλασης από τις τουρκικές αρχές των τελευταίων Ρωμιών, γραμμένη μέσα στη δίνη των εξελίξεων που προκαλεί η λυσσαλέα πολιορκία της στρατηγικότατης αυτής πόλης από τα ρωσικά στρατεύματα, τον Ιανουάριο του 1916, μέσα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανεπανάληπτης αξίας αφήγηση για τον χώρο, τον χρόνο και τους ανθρώπους, για έναν Ελληνισμό που κάποτε διέπρεπε εκεί, σήμερα ολότελα σχεδόν ξεχασμένο.

Δημήτρης Αυγερινός

Ο Δημήτρης Αυγερινός γεννήθηκε το 1889, πιθανώς στην Τραπεζούντα, και πέθανε στο Αικατερινοντάρ της Ρωσίας γύρω στο 1917. Η οικογένειά του πιθανόν να έλκει την καταγωγή της από Έλληνες οικιστές του Ταϊγανίου της Αζοφικής, κεφαλονίτικης καταγωγής. Αποφοίτησε από το Φροντιστήριο Τραπεζούντος το 1909. Παντρεύτηκε την Πηνελόπη Σαραφίδου από το Ερζερούμ, όπου εγκαταστάθηκε και επιδόθηκε στο εμπόριο. Η διαταγή της επέλασης των Ρωμιών τον βρίσκει σε στιγμή επιχειρηματικής ακμής. Προς το τέλος του 1916 μεταναστεύει οικογενειακώς στο Αικατερινοντάρ όπου και πεθαίνει σε ηλικία μόλις 28 ετών.

‘Εγραψε ο Γ.Βιδάλης στην Ελευθεροτυπία…

(Διαβάστε το άρθρο εδώ)

 14.92  11.94

Email
Compare
Κωδικός προϊόντος: 978-960-527-637-9 Κατηγορίες: , Ετικέτα:
  • Περιγραφή
  • Επιπρόσθετες Πληροφορίες
  • Αξιολογήσεις (2)

erzeroum 1916

Γεννήθηκε στο Παγκράτι το 1967. Παρότι είχε από μικρός την πληροφορία πως από τη μεριά της μητέρας του ήταν Ερζερουμλής, δεν το γνώριζε προτού φθάσει στο στα χέρια του το ημερολόγιο του Αυγερινού, το 2003. Τούτο σήμανε την αρχή ενός συναρπαστικού ταξιδιού αυτογνωσίας αλλά και την ανακάλυψη μιας άλλης Ελλάδας. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής και της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός. Δείτε εδώ
Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου στον Αρμό εδώ (VIDEO)
erzeroum 1916
Weight 0.35 kg
Dimensions 14 x 21 cm
Συγγραφέας

Γιώργος Σιγαλός

Σελίδες

208

isbn13

978-960-527-637-9

2 reviews for Ερζερούμ 1916;
  1. lrgengineers

    Γρηγόριος Δαβράζος
    Πέρα από την ιστορική αξία του συγκεκριμένου ημερολογίου που είναι αδιαμφισβήτη θα ήθελα να σταθώ σε τρια σημεία που αποτελούν και μετασχηματισμούς που έχουν συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία. α) Ο συγγραφέας Δημ. Αυγερινός γραφεί σε πολύ καλά ελληνικά. Σπάνια συναντάς ανθρώπους και με αντιστοιχο επίπεδο μόρφωσης να γράφουν σε τόσο καλά ελληνικά. Άρα πρωτος μετασχηματισμός είναι η ελλιπής εκμάθησης γραφής σε σωστά ελληνικά. β) Διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο παρατηρεί το οργανικό δέσιμο κλήρου και λαού. Ο Παπάς νοιάζεται για το Ποίμνιο και δίνει την ψυχή του και το Ποίμνιο για τον Ποιμένα. Πλέον σήμερα έχει συντελεστεί ο διαχωρισμός κληρου κοινωνίας ένας διαχωρισμός πολυ πιο τραγικός κατά την γνώμη μου από το διαχωρισμό κράτους εκκλησίας. γ)Φαίνεται το ασκητικό φρόνημα που ασπάζονταν ακόμα και οι Τούρκοι (σελ. 86-91). Νήστευαν οι Τούρκοι κατ\’ εντολή του Παπά των Ρωμιών για να γίνουν καλά τα καρποφόρα δένδρα τους. Τώρα αυτό το ασκητικό φρόνημα φαίνεται να εκλείπει. Ποιος νηστεύει τρεις μέρες για τα δέντρα. Εδώ ούτε για να την ψυχή του συγγενή του δεν νηστεύει αλλά ούτε και για να κοινωνήσει και δυστυχώς πλέον δεν φαίνεται να προωθείται. Θεωρείται παρωχήμενο. Ίσως όμως αυτό το φρόνημα να κράτησε ζωντανούς τους Ρωμιούς εκείνη την εποχή.

  2. lrgengineers

    Σεραφείμ Αλευρόπουλος
    Αγόρασα το βιβλίο με την βεβαιότητα πως πρόκειται για ένα \»απόκρυφο\» ευαγγέλιο του Ποντιακού (και όχι μόνο) Ελληνισμού, το οποίο ο Γιώργος Σιγαλός, ο π. Φιλόθεος Φάρος και οι Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ κατάφεραν να δια-σώσουν και να μοιράσουν σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου φυλής, έθνους και πίστης. Στην πορεία αυτή προς το \»Πάθος\» των τελευταίων Ελλήνων κατοίκων του Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) προς την Αργυρούπολη, κάτω από άγριες καιρικές συνθήκες, η εγκατάλειψη του τόπου τους και η \»παράδοση\» της κληρονομιάς τους στους \»κατακτητές\», χωρίς ουσιαστική \»αιτία\», γίνονται ο πολύτιμος λόγος του πρωταγωνιστή Δημήτριου Αυγερινού και φωτίζουν τις σκοτεινές εικόνες του 1916. Η αγωνία του γίνεται τώρα και δική μας. Η καθημερινότητά του πλησιάζει την δική μας ενώ η ελπίδα στο Θεό δεν παραιτείται, αλλά ανατέλλει στις καρδιές των περισσότερων Ελλήνων του Ερζερούμ. Αποτέλεσμα της πίστης αυτής είναι ο πόνος και οι δοκιμασίες τους να μοιράζονται, έτσι ώστε το βάρος να γίνεται όλο και πιο ελαφρύ στους ήρωες Ερζερουμλήτες, οι οποίοι ξεκινούν \»αναγκαστικά\» μια νέα αρχή, μια \»καινούρια ζωή\». Κι όλα τα παραπάνω υπό την προυπόθεση \»αν αξιώσει ο Θεός…\» Ευχαριστώ πολύ τις Εκδόσεις Αρμός, τον Γιώργο Σιγαλό, τον π. Φιλόθεο Φάρο και όλους όσους συμμετείχαν στην έκδοση του ημερολογίου αυτού, γιατί η μαρτυρία -διαθήκη- του Δημήτρη Αυγερινού περνάει τώρα στην αιωνιότητα και αγκαλιάζει κάθε άνθρωπο, Έλληνα και μη, ο οποίος \»αναγκάζεται\» να επανεκτιμήσει πολλά, υλικά και πνευματικά. Το βιβλίο \»ΕΡΖΕΡΟΥΜ 1916\» αποτελεί μια κληρονομιά βιωμάτων που θα μάς βοηθήσουν να σταθούμε στις δοκιμασίες της εποχής μας, αποκτώντας πάλι το θάρρος, την αγάπη και το σεβασμό· στο παρελθόν, στην ιστορία μας και στο μέλλον των Ελλήνων (και μη), Ορθοδόξων (και μη), ανθρώπων. Καλό ταξίδι Έλληνες! Καλό ταξίδι αναγνώστες!


Add a review

You may also like…

-20%
ta dyo prosopa tis orgis sigalos

Τα δύο πρόσωπα της οργής

 11.95  9.56
0 Reviews
 11.95  9.56

Γιώργος Σιγαλός

Εισαγωγή: π. Φιλόθεος Φάρος

Μελέτη πάνω στην οργή με αφορμή την ψυχοθεραπεία ενός ζευγαριού

Η οργή είναι ένα εξαιρετικά φορτισμένο ενεργειακά συναίσθημα και αυτός είναι ο λόγος που η έκφραση του, είτε είναι θετική είτε είναι αρνητική, είναι συνήθως έντονη. Η αντίληψη ότι η έκφραση της οργής μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και βασίζεται σε μια ευσεβιστική θρησκευτική προκατάληψη. Στην πραγματικότητα η οργή είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο δημιουργικά όσο και καταστροφικά, ανάλογα με το κίνητρο της. Αν τα κίνητρα της οργής είναι ο εγωκεντρισμός, ο φθόνος και η έπαρση τότε γίνεται δύναμη καταστροφής, ενώ αν τα κίνητρα είναι η αγάπη και η δικαιοσύνη τότε γίνεται δύναμη δημιουργίας. Ο άνθρωπος διδάσκεται τη ζωή από τους ενήλικους που τον ανατρέφουν, πράγμα το οποίο σημαίνει πως πολλές φορές τα μαθήματα ζωής είναι ελλιπή. Ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα είναι αυτό της έκφρασης συναισθημάτων μεταξύ των οποίων είναι η οργή. Η άγνοια γύρω από την φύση της οργής, την οικονομία και τον τρόπο έκφρασης της μπορεί να αποβεί καταστροφική για τον ψυχισμό του ίδιου του ατόμου αλλά και για τις διαπροσωπικές του σχέσεις, γιατί ακριβώς συσσωρεύεται και μπορεί να προκαλέσει ανυπολόγιστες καταστροφές. Όταν η απωθημένη οργή βιώνεται από το ‘Εγώ’ ως απειλή της αποδιοργάνωσης του, τότε προκαλείται ένταση που μπορεί να υπερβεί τις δυνάμεις των συνηθισμένων τεχνικών ομαλής αντιμετωπίσεως της εκ μέρους του οργανισμού. Στο σημείο αυτό επιστρατεύονται διάφορες τεχνικές για τη διατήρηση της ψυχραιμίας στον εσωτερικό κόσμο για την καλύτερη δυνατή εξωτερική εικόνα. Διακρίνονται πέντε στάδια προσαρμοστικής υποχώρησης: α) η νευρικότητα, β) τα νευρωτικά συμπτώματα, γ) η απόδραση επικίνδυνων – καταστροφικών παρορμήσεων, δ) ολοκληρωτική εγκατάλειψη του Εγώ και τέλος η ψύχωση.

-20%
sygyries kai epiloges 1

Συγκυρίες και επιλογές, Αυτοβιογραφία (6η Έκδοση)

 17.08  13.66
1 Reviews
 17.08  13.66

Ο τρόπος που συχνά αξιολογούμε τα πράγματα και τους ανθρώπους είναι συνήθως ανακριβής και απλοϊκός. Μας εξυπηρετεί να ζούμε σε μία εικονική πραγματικότητα και φαίνεται να πιστεύουμε ότι αυτό είναι απαραίτητο για να αποφευχθεί κάποιος υποτιθέμενος όλεθρος. Μας βολεύει να πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι μαύρα ή άσπρα. Να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κληρικούς, μας αρέσει και εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες της ανωριμότητός μας να ειδωλοποιούμε και να αποθεώνουμε κάποιους απ’ αυτούς και κάποιους να τους θεωρούμε βδελύγματα. Όμως στην ειδωλοποίηση ακολουθεί αναπότρεπτα, αργά ή γρήγορα, η δαιμονοποίηση.

-20%
oute poly noris oute poly arga 1

Ούτε πολύ νωρίς, ούτε πολύ αργά (7η Έκδοση)

 12.93  10.34
1 Reviews
 12.93  10.34

 – Γιώργος Σιγαλός

Η ΣΥΣΣΩΡΕΥΜΕΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Η εντυπωσιακή ανταπόκριση στο βιβλίο «Στου δρόμου τα μισά» έδειξε ότι αφ’ ενός δεν έχει δοθεί στη μέση ηλικία η προσοχή που δικαιούται και αφ’ ετέρου ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μεγάλη ανάγκη για ενημέρωση σ’ αυτό το θέμα, προκειμένου να αξιοποιήσουν κατάλληλα μια μεγάλη ευκαιρία να ζήσουν με πληρότητα και νόημα το δεύτερο μισό της ζωής τους. Στο μεταξύ, η δική μας ευαισθητοποίηση για τη μέση ηλικία μας έδωσε τη δυνατότητα να κάνουμε κάποιες καινούργιες σχετικές διαπιστώσεις και σκέψεις και να ανακαλύψουμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον υλικό που πιστεύουμε ότι μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό και αναγκαίο συμπλήρωμα του προηγούμενου βιβλίου.

-20%
synaksari tou genous sardelis

Το συναξάρι του γένους

 22.31  17.85
0 Reviews
 22.31  17.85

Kώστας Σαρδελής

 Οι βιογραφίες που ακολουθούν γράφτηκαν για τους πολλούς. Παρακινηθήκαμε στο γράψιμό τους από αγάπη και θαυμασμό. Πιστεύουμε δικαιολογημένα. Και για έναν άλλο λόγο: διότι δεν υπάρχουν πρόσφορες στο σημερινό αναγνώστη, με τη μορφή που παρουσιάζονται εδώ. Ο σκοπός που επιδιώξαμε είναι η καθεμιά να έχει την αυτοτέλειά της, παρότι τα σκιαγραφούμενα πρόσωπα κινούνται τις πιο πολλές φορές στον ίδιο χώρο, επηρεάζουν και επηρεάζονται από τα ίδια γεγονότα, αντανακλούν τις ίδιες καταστάσεις, συγχέονται στο ίδιο όραμα και έχουν τους ίδιους στόχους και τα ίδια ιδανικά. Συνάρτηση της αυτοτέλειας είναι η πληρότητα. Πληρότητα όμως για τους πολλούς που προορίζονται. Δώσαμε, κατά τη γνώμη μας, όλα εκείνα τα στοιχεία που εκφράζουν την ψυχή, το δυναμισμό, την αγωνιστικότητα, τη θυσία και εθελοθυσία. Συχνά χρησιμοποιήσαμε και τη λεπτομέρεια, όταν μπορούσε να φωτίσει και να υπογραμμίσει περισσότερο κάποιο σημείο, κάποιο γεγονός, μια πλευρά του βιογραφούμενου προσώπου, από τη δική της γωνιά. Δεν κάναμε χρήση υποσημειώσεων. Στο τέλος των κειμένων που δανειζόμαστε βάζουμε μέσα σε παρένθεση μόνο το όνομα του συγγραφέα τους. Τα υπόλοιπα συμπληρώνονται στο βιβλιογραφικό ανθολόγιο, που παραθέτουμε στο τέλος του βιβλίου. Έτσι το κείμενο ‘«τρέχει’». Γίνεται πιο διαβαστικό. Ο κόσμος που προσπαθούμε να ζωντανέψουμε στο «Συναξάρι», δεν είναι γνωστός στο πλατύ αναγνωστικό κοινό. Μα και στο άλλο δεν είναι πιο λίγο άγνωστος. Ας μη νομισθεί ότι οι λόγοι ιδιαίτερης προτίμησης μάς έκαμε να περιλάβουμε στη συλλογή τούτη τις σκιαγραφούμενες μορφές. Παρότι ανάμεσά τους υπάρχουν οι περισσότερες από τις πιο αξιόλογες, ο χώρος της τουρκοκρατίας είναι τόσο πλούσιος, ώστε να μη τον καλύπτουν.
-20%
dyo-ekdoches-istorias giannadakis

Δύο εκδοχές της ιστορίας

 4.06  3.25
0 Reviews
 4.06  3.25

Νίκος Γιανναδάκης

Σημείωμα του επιμελητή

Η έκδοση του μικρού αυτού βιβλίου έχει σημασία για ποικίλους λόγους. Πρώτα-πρώτα γιατί διαβάστηκε δύο φορές ως ομιλία, την πρώτη στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1988) σε Συνάντηση με το γενικό θέμα Αριστερά και Εκκλησία και την δεύτερη στο Αετοπούλειον Πολιτιστικό Κέντρο Χαλανδρίου το 1994.
Το χειρόγραφο μου το είχε στείλει ο Νίκος με αφιέρωση κι αυτό σήμαινε ότι του έδινε ξεχωριστή σημασία. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν το πρόσεξα όσο έπρεπε. Συμβαίνει, όταν η σχέση μας μ’ ένα πρόσωπο είναι σχέση πνευματικής συγγένειας, να θεωρούμε διάφορες πράξεις ή σκέψεις ως δεδομένες και να παραλείπουμε να σταθούμε πάνω τους. Μας διαφεύγει έτσι η σημασία τους και η συμβολή τους.
Θέλοντας να επανορθώσω αυτή την παράλειψη, αλλά και να δώσω την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να διαβάσει ένα σημαντικό κείμενο, το περιέλαβα στη σειρά «Γέφυρες», που εγκαινιάζουν οι εκδόσεις «Αρμός». Και καθώς συμπληρώνεται χρόνος από την εκδημία του συγγραφέα του, ας είναι αυτό μικρή έκφραση φιλίας και οφειλόμενης τιμής, φιλο-τιμίας.
Όμως, ύστερα από αυτά τα προκαταρκτικά ας μου επιτραπεί να πω λίγα λόγια για το περιεχόμενο. Κεντρικό σημείο του λόγου του είναι η ελληνική εκδοχή για ό,τι σήμερα είναι δυνατόν να ονομαστεί ή να θεωρηθεί «ιστορία». Η εκδοχή αυτή διασχίζει την αρχαία παράδοση γιατί αφορά τον κόσμο, τον άνθρωπο, την κτίση πριν την Ενανθρώπηση. Αλλά και τη χριστιανική, γιατί η Ενανθρώπηση έρχεται να «πληρώσει» και όχι να καταργήσει όσα πρωτοφηλάφησαν οι άνθρωποι μισοαποκαλυπτικά ή σπερματικά μέσα στις πνευματικές παραδόσεις άλλων εποχών και κυρίως τις δύο: την ιουδαϊκή και την αρχαιοελληνική. Η εκδοχή αυτή αφορά το «μέτρον», την «δίκην» και την «ύβριν», όπως τα συνέλαβαν ξεχωριστά πρόσωπα στις μακρινές εκείνες εποχές με τα οποία δυστυχώς η σχέση σήμερα, είτε είναι απλώς ακαδημαϊκή-πανεπιστημιακή, είτε «ειδωλολατρική», με την έννοια μιας αρχαιοπληξίας που βγαίνει στην επιφάνεια κάθε φορά που, όπως λένε, «ο ελληνισμός διέρχεται κρίση». Ο Γιανναδάκης δεν ανήκει ούτε στη μία ούτε στην άλλη κατηγορία.
Είναι το είδος του αυτοδίδακτου πού με προσωπικό τίμημα και αναζήτηση παραμέρισε τον κουρνιαχτό που σηκώνεται πάνω σε τέτοια ζητήματα από τον οδοστρωτήρα της επίσημης ιστορίας αλλά και των διαφόρων θεωριών της νεώτερης εποχής και ακολουθώντας μεγάλους δασκάλους -που πάντα υπάρχουν- θέλησε να δει και να γνωρίσει τα «κεκρυμμένα» και το σημαντικώτερο να συνδέσει τη ζωή του με αυτά και όχι μόνο την διάνοιά του.

-20%
smyrni poli athina chamoudopoulou

Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα (1870-1908)

 28.40  22.72
0 Reviews
 28.40  22.72

Βιργινία Δ. Χαμουδοπούλου – Κωνσταντινίδου

Μηνάς Δ. Χαμουδόπουλος (1843-1908): Μέγας ρήτωρ της μεγάλης Χριστού Εκκλησίας, δημοσιογράφος, ιστορικός, γεωγράφος, πολιτικός, φορέας της ελληνορθοδόξου παραδόσεως

Στα ελληνικά σχολεία δεν διδάσκεται ο τιτάνειος πνευματικός αγώνας των αλύτρωτων Ρωμηών του β΄ ημ. του 19ου αιώνος, απογόνων των «αυτηκόων» και «αυτοπτών» μαρτύρων του ανατολικού ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Οι Έλληνες αυτοί ζούσαν την πολυεθνική οθωμανική πραγματικότητα, διατηρώντας την εθνική τους ταυτότητα, χωρίς κραυγές και εθνικιστικές εξάρσεις, γιατί στόχευαν στην ενότητα και ισομοιρία όλων των λαών της Ανατολής. Για τους Έλληνες Μικρασιάτες Μεγάλη Ιδέα ήταν η αποκάλυψη της ιστορικής αληθείας και η ως εκ τούτου πρωτοκαθεδρία (όχι κυριαρχία) της αμιγούς Ελληνορθοδόξου Παραδόσεως, που κράτησε, επί αιώνες, το Γένος-Έθνος ζωντανό. Το 1922 ακύρωσε το όραμα της πολιτικής ενώσεως όλων των Ελλήνων υπό το Ελλαδικό Κράτος, δεν μπόρεσε όμως να ακυρώσει τη «Ρωμαίικη Ιδέα», που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα με πίστη, παιδεία και αγάπη στη λαϊκή μας Παράδοση. Οφείλουμε τιμή και δόξα σ’ εκείνους που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία μας. Αφαιρώντας όμως από τη μεσαιωνική και νεώτερη ελληνική ιστορία την πανανθρώπινη δύναμη της Ορθοδοξίας, παραποιούμε την ελληνική πραγματικότητα, αφήνοντας τα Ελληνόπουλα χωρίς προσανατολισμό και χωρίς τη ζωογόνο επαφή με τις ιστορικές τους ρίζες.

-20%
afelis ellas 1

Η αφελής Ελλάς. Ο ρασοφόρος κατάσκοπος Μπάλφουρ

 15.14  12.11
0 Reviews
 15.14  12.11

Σοϊλεντάκης Π. Νικόλαος

Ο ρασοφόρος Άγγλος κατάσκοπος Νταίηβιντ Μπάλφουρ

Ο Νταίηβιντ Μπαλφούρ ή πατήρ Δημήτριος ήταν μιά πολύπλαγκτη διχασμένη προσωπικότητα… Κυνηγούσε να βρει ένα Θεό. Το Άγιο Όρος υπήρξε γι’ αυτόν όχι θεολογίας αλλά κατασκοπείας… Υπάρχει δικός του δάκτυλος στην αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κοριζή, όπως και στα Δεκεμβριανά. Αυτός μάλλον οργάνωσε στη Σμύρνη τα Σεπτεμβριανά το 1955, όταν οι Τούρκοι «βασιβουζούκοι» ξεφτίλισαν τους Έλληνες αξιωματικούς και τις οικογένειές τους. Τότε ακούσαμε το όνομα του ταγματάρχη Γρηγόριου Σπαντιδάκη, που τον γνωρίσαμε χρυσοπλουμισμένο παγόνι στη δικτατορία…

Εκδόσεις Αρμός
X
X